ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ GAUGUIN (ΛΟΝΔΙΝΟ)

Ταξίδι στο Λονδίνο

Ο κόσμος έγινε πια μια δρασκελιά, μ΄ένα βήμα πας στο Λονδίνο ή την Πράγα με δυο στο Τόκιο η την Νέα Υόρκη, αν έχεις 100 ή 200 ευρώ (τα περισσότερα δεν βλάπτουν) . Ταξιδεύουν επιστήμονες καλλιτέχνες αλλά και εργατικοί και αγρότες και κάθε είδους μικροεπαγγελματίες (οι μεγάλοι ταξίδευαν με άνεση κοσμοπολίτικη πάντα). Κάνουν τουρισμό οι νέοι και τα παιδιά αλλά κι οι ώριμοι οι ηλικιωμένοι και οι τρόφιμοι των ΚΑΠΗ.
Έτσι κάπως ίσως εξηγείται γιατί, αν και απελπιστικά αργοκίνητος, αντιτουριστικός και ακατάστατος, βρέθηκα στην πρωτεύουσα της γηραιάς Αλβιόνος, αυτής της ρυτιδωμένης αριστοκράτισσας, που ονειρεύεται ακόμα ρόλους ενζενί. Και φυσικά το πρώτο μέλημα ήταν η έκθεση των έργων του κοσμαγάπητου ζωγράφου των ιμπρεσιονιστών, τη μεγαλύτερη που έγινε ποτέ για καλλιτέχνη του 19ου αιώνα.

Εξώφυλλο της έκθεσης της TADE MODERN


Ο Πώλ Γκωγκέν για τους φιλότεχνους όλης της γης, αποτελεί μαζί με τον Βαν Γκογκ, ένα δίδυμο ακαταμάχητο, που συγκινεί ακόμα, γιατί είναι κοντά στα αισθήματα και τους πόθους των ανθρώπων κάθε φυλής και ηλικίας και μόρφωσης.

Μα ο Γκωγκέν δεν είναι γνωστός στη χώρας μας όσο ο Ολανδός φίλος και συνάδελφος του Βαν Γκογκ. Γιαυτό και θα παρουσιάσουμε κάποιες σκόρπιες εντυπώσεις από την έκθεση που πραγματοποιείται στην ΤΑDΕ MODERN και μερικά έργα που δεν είναι πολύ γνωστά, τα Sacred Themes (ιερά θέματα).

O Ιησούς είναι έγχρωμος, πριν κινητοποιήθουν οι πολιτικές οργανώσεις και οι μάζες

Η Αγία Οικογένεια δεν είναι πια λευκή και άμωμη, μα έγχρωμη και πολύ απλή, όμορφη και συγκινητική. Η Παναγία έχει αλλάξει, δεν έχει τα άπειρα επίθετα που η Ορθοδοξία της αποδίδει, μα είναι πιο ανθρώπινη, απλή, όμορφη και ταπεινή.

Η Γέννηση, θέμα εξαντλημένο από της βυζαντινή τέχνη και τους μεγάλους μαστόρουςτης Αναγέννησης κι όμως καθηλώνει με τα χρώματα και τις μορφές που έχουν περιγράμματα καθαρά χωρίς πολλές αποχρώσεις, σαν να γίνεται μια προσπάθεια επιστροφής στην καθαρότητα του χριστιανισμού, στην κάθαρση από δογματισμούς και εκκλησιαστικές παραδόσεις, που αλλοιώνουν την ουσία τη Ευαγγελικής διδασκαλίας.

,Ιδιο θέμα με διαφορετική διαταξη κι όμως καθηλώνει με τα χρώματα και τις μορφές

Οι ιμπρεσιονιστές, είναι η πρώτη μεγάλη τομή στις εικαστικές τέχνες, η στροφή στον σύγχρονο κόσμο. Η μεγάλη αλλαγή, απομακρύνει τη ζωγραφική και από την μεγάλη κοιτίδα της την Θρησκεία με την ατέλειωτη θεματογραφία της και τις λειτουργικές ανάγκες που υπηρετούσε. Ποτέ πια δεν θα υπάρξει καθαρή θρησκευτική τέχνη, η αυτονομία της ζωγραφικής θα οδηγήσει στην ανεξαρτησία όλων των τεχνών , η Τέχνη θα προσφέρει παντού σε θρησκευόμενους και μή, το υπερβατικό όμως δεν θα την εγκαταλείπει ουτε στις πιο ρεαλιστικές τάσεις της.

Σταύρωση, η κορύφωση του Θείου Δράματος

Οι σημαντικότεροι θρησκευτικού περιεχομένου πίνακες της μεγάλης έκθεσης του  GAUGUIN είναι αυτές της Σαύρωσης και της Αποκαθήλωσης. Το πρώτο έργο , με τίτλο ” The Yellow Crist” (1889) παρουσιάζει έναν Εσταυρωμένο με χαρακτηριστικά τελείως διαφορετικά από αυτά που γνωρίζουμε απο τις παραστάσεις των εκκλησιών. Λείπει το έντονο δραματικό στοιχείο και η εξιδανίκευση της μορφής. Έχουν αλλάξει τα σκούρα χρώματα και η σκηνογραφία με τους στρατιώτες και τους μαθητές. Απουσιάζει η Ευαγγελική περιγραφή και έχουν τροποποιηθεί πρόσωπα και πράγματα. Τα κίτρινα και κόκκινα δεν δείχνουν θλίψη, δεν συμβολίζουν θρήνο και θάνατο, σαν να υποδέχονται την επικείμενη Ανάσταση. Ο ζωγράφος αισθάνεται διαφορετικά το Θείο Δράμα, επαναστατεί με τις δογματικές σκληρές θέσεις των κληρικών, ζωγραφίζει και παρουσιάζει την προσωπική του εκδοχή, που πλησιάζει πολύ την οπτική και τα αισθήματα του απλού, του κοινού ανθρώπου.

Αποκαθήλωση : The Green Crist (1889)

Η Αποκαθήλωση σχεδιάζεται τελείως διαφορετικά και σε αντίθεση με την Σταύρωση. Τα χρώματα γίνονται μουντά και σκούρα, εδώ ενεδρεύει η καταστροφή και ο θάνατος. Οι αμφιβολλίες εισχύονται, η απογοήτευση ενεδρεύει, η Ανάσταση απομακρύνεται. Μια χωρική στο πρώτο πλάνο, σαν να μορφάζει χωρίς ενδιαφέρον για το μέγα Γεγονός.
Ο ζωγράφος δεν παίζει, βάζει σκληρές ερωτήσεις χωρίς να μας χαϊδεύει τα αυτιά μας. Και μας αφήνει μόνους, με τα χρώματα και τις μορφές του, με ισορροπίες και σχέσεις που πρέπει να μας δώσουν αποτελέσματα αισθητικά. Μετά ίσως σκεφτουμε, τι ήθελε να μας πει.

Παιδια του δημοτικού, σχεδιάζουν στο δάπεδο, της TADE MODERN

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *