M/S AQUARIUS 1974/ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

Μαξ Πεχστάιν, λιμάνι-υδατογραφία 1919

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Μαραμπού έφτασε στις 14 Απριλίου στο Ηράκλειο, με το κρουαζιερόπλοιο “Aquarius” με σκουρομπλέ μπερέ και ντροπαλό χαμόγελο, κατρακύλησε από τη ψηλή σκάλα το μεγάλου καραβιού στις αγκαλιές που τον περίμεναν. Γρήγορα προσαρμόστηκε στους κρητικούς, έγινε εγκάρδιος φίλος και συμπότης και καθοδηγητής κέντρο μιας νεανικής συντροφιάς.

Συνεχίστε την ανάγνωση M/S AQUARIUS 1974/ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ ΝΙΚΟΣ, ΤΑ ΤEΛEΥΤΑΙΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡHΤΗ-Ο ΤΑΚΗΣ ΓΙΓΟΥΡΤΣHΣ

 

Scan

 

 

Πρωτομαγιά 2015 , ο ΑΛΚΜΑΝ γυρίζει τις σελίδες του πέντε χρόνια πίσω για να θυμηθεί τους παλιούς φίλους …Στις δύσκολες συνθήκες νοιώθουμε καλύτερα έτσι.

Γιατί αυτοί που μας λείπουν, είναι έξω από τις σημερινές συνθήκες, ποσφέρουν ανάσες και κουράγιο, πάντα έτσι ήταν –  σαν να λένε, καταραμένες αναλογίες υ-

πάρχουν σε όλους τους καιρούς…

 

 

 

Το τελευταίο αφιέρωμα της “Λέξης”, ενδιαφέροντα νλεα κείμενα, αλλά πολλές γνωστές επαναλήψεις

Το τελευταίο αφιέρωμα της “Λέξης”, ενδιαφέροντα νέα κείμενα, αλλά και πολλές γνωστές επαναλήψεις”
_________________________________________________
Συνεχίστε την ανάγνωση ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ ΝΙΚΟΣ, ΤΑ ΤEΛEΥΤΑΙΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡHΤΗ-Ο ΤΑΚΗΣ ΓΙΓΟΥΡΤΣHΣ

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ ΤΑ ΤEΛEΥΤΑΙΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡHΤΗ, Η ΟΥΕΝΤΙ

Ηρερολόγιο 1995-David Hochney, (σαν το Ηράκλειο της φαντασίας μας)

Μα δεν έκανε ταξίδια στην Κρήτη ο Μαραμπού, παρατήρησε πικρόχολος φίλος μας, κάτοικος του κλεινού άστεως, μια στάση στην επαγγελματική διαδρομή του ήταν -εννοούσε δεν έκανε ταξίδια ελεύθερης επιλογής στο Ηράκλειο, αλλά η επίσκεψη ηταν υποχρεωτική. Λες κι η θάλασσα φυραίνει και το πλοίο γίνεται ποδήλατο, αν δεν κάνουμε διακοπές και διαδρομές αναψυχής. Το ερώτημα είναι πότε δημιουργούνται φιλίες, στις επαγγελματικές ή άλλες υποχρεωτικές απασχολήσεις (πχ στρατός) ή όταν έχουμε ελεύθερο χρόνο, όταν διασκεδάζουμε ή όταν επιχειρούμε τουριστικές διαδρομές (μερικοί βέβαια επιμένουν:”λένε ζήσαμε κι εννοούν γλεντήσαμε”-Μ.Αναγνωστάκης)

 

Scan 1
“Λουλούδι έμοιαζε αλπικό”σχέδιο του Σ.Ζ.)

Συνεχίστε την ανάγνωση ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ ΤΑ ΤEΛEΥΤΑΙΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡHΤΗ, Η ΟΥΕΝΤΙ

ΜΑΡΑΜΠΟΥ:FATA MORGANA( Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΟΥ) – ΠΕΡΑΣΑΝ 40 ΧΡΟΝΙΑ

Πέρασαν 40 χρόνια, πολύς καιρός – όμως η μνήμη συντηρεί τις εικόνες  και  τους στίχους του, τις ιστορίες,  τους ήχους… 

“Το ρυμουλκό σφύριξε τρεις και πάει για πέρα,

σαράντα μέρες όλο εμέτραγες τα μίλια…”

Θα ξανα-αναρτήσουμε κείμενα  από το αφιέρωμα του alkman.gr, στις 10-Φεβρουαρίου του 1975 εφυγε για το τελευταίο ταξίδι,

ενώ ετοιμάζόταν για τις διαδρομές πρός το Ηράκλειο.

 

Προμετωπίδα του Γιάννη Μόραλη στο ΤΡΑΒΕΡΣΟ (ΑΓΡΑ)

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΟΥ

Ο τελευταίος χρόνος ( 1974), ήταν για τον ποιητή της θάλασσας και των ταξιδιών, έτος έρωτος και αγάπης. Στις πολλές βιογραφικές εκδόσεις, στις αναμνήσεις και τα δημοσιογραφικά ρεπορτάζ, δεν σημειώνεται ιδιαίτερα το γεγονός-πέραν μιας αναφοράς στην Θ.Σ. και ένα δυο γράμματα προς αυτήν, θεωρείται μάλλον δευτερεύον το θέμα, ο ναυτικός έχει σε κάθε λιμάνι μιαν αγαπημένη -στο κάτω κάτω και ο Μαραμπού ήταν εκ πεποιθήσεως εργένης και για ορισμένους και…αντιφεμινιστής (περίπου μισογύνης!(*). Μα τι σημασία έχουν οι προσωπικές και οι πολύ ιδιαίτερες στιγμές του Νίκου Καββαδία αναρωτιέται ο Χ.Χ. φίλος μας, μήπως δεν πρέπει να εισβάλουμε στην προσωπική του ζωή και να παραβιάζουμε τα “απόρρητα” προσωπικά δεδομένα; Είναι μια άποψη που δεν στερείται σημασίας, μα δεν μπορεί να μας υποχρεώσει σε σιωπή: ο ποιητής δεν είναι ιδιώτης που χρειάζεται προστασία, είναι διακεκριμένη προσωπικότητα που συγκεντρώνει τον γενικό θαυμασμό και το έντονο ενδιαφέρον, θέλουμε να μάθουμε για το βίο και την πολιτεία του κάθε λεπτομέρεια, για την επαγγελματική του κατάσταση , την πολιτική στάση του και τη συναισθηματική του ζωή. Ο Μαραμπού δεν είναι πολιτικός ή επιστήμων ή βεντέτα του αθλητισμού ή του (λαϊκού)πενταγράμμου, για να είναι στην πρώτη γραμμή θέματα που αφορούν σε διάφορους τομείς, σε τεχνικές και οικονομικά ή κοινωνικά ή θρησκευτικά δεδομένα. Είναι ποιητής, και η σοφία και το συναίσθημα δένονται αρμονικά για να δώσουν στίχους που απευθύνονται σε ναυτικούς και στεριανούς, σε νέους και γέρους σε άντρες και γυναίκες. Μας ενδιαφέρουν οι γνώσεις οι εμπειρίες του, η συναισθηματική του ζωή. Και τον τελευταίο χρόνο των ταξιδιών του στην Κρήτη, ο θαλασσινός που δεν στέριωσε σε καμιάν αγκαλιά, που τον έρωτα τον έζησε κυνηγώντας το όνειρο σε πληρωμένους έρωτες , βρέθηκε σε άγνωστη μεγάλη θάλασσα αισθημάτων. Η νεράιδα που φανταζόταν και σχεδίασαν στο μπράτσο του στην Ανατολή(“μια γριά στο Ανάμ, κεντήστρα στίγματος”-Μαραμπού σελ. 29), ζωντάνεψε από τη σάρκα και τα οστά του κι έπεσε στα γαλάζια νερά του Αιγαίου και τον προσκαλούσε και τον ήθελε. Οι επιφυλάξεις δεν τον συγκράτησαν, έπεσε κι αυτός στον γαλάζιο πόντο. Ο Έρωτας που καθυστέρησε δεκαετίες είχε φτάσει κι η ποίηση ο φύλακας άγγελός του, προσπαθούσε να τον σώσει για άλλην μια φορά. Από τα νιάτα του αγωνίσθηκε να επιβιώσει, πάλεψε με νύχια και με δόντια, τα κατάφερε μα ήταν πολλές και σημαντικές οι “αβαρίες”. Ο αγάπη έβρισκε κάποιο χώρο σε στίχους του που περιγράφουν ιστορίες ναυτικών, αλλά διαπερνούσε και έδενε το ένα με τ’ άλλο πολλά (τα καλύτερα ίσως)ποιήματα του, σαν χρυσή αλυσίδα πολύτιμες πέρλες. Ο έρωτας εκφυλλιζόταν στα λιμάνια με “τα κρεβάτια τα σαραβαλιασμένα-με τα λερά σεντόνια τους τα πολυκαιρισμένα (Τραβέρσο, σελίδα 36 -7.2.1975).
Η Μοίρα είχε σχέδια για το ναύτη που κτυπούσε τον κώδικα Μορς στον ασύρματο των πλοίων που υπηρετούσε, ο μικρόσωμος “μαρκόνης” με το καθαρό λαμπερό βλέμμα, δεν είχε γεράσει παρά τα 60 και περισσότερο χρόνια του και τα 45 πάνω κάτω έτη της επαγγελματικής του ζωής κι ήταν “έτοιμος από καιρό” να υποδεχθεί την πριγκίπισσα των ονείρων του.
Συνεχίστε την ανάγνωση ΜΑΡΑΜΠΟΥ:FATA MORGANA( Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΟΥ) – ΠΕΡΑΣΑΝ 40 ΧΡΟΝΙΑ

ΤΟ ΔΙΠΤΥΧΟ ΤΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ : ΜΑΡΑΜΠΟΥ & ΠΟΥΣΙ

Ο “Αλκμάν”απορρυθμίστηκε λόγω της κακοκαιρίας και της πολιτικής αναστάτωσης που προκαλούν οι εκλογές. Όμως επανερχόμαστε στα “καθ΄ημάς” με κείμενα που έχουν πολύ παλιά αναρτηθεί στο site μας, για να θυμηθούμε τον αγαπημένο μας ποιητή Νίκο Καββαδία- έχουν περάσει 40 χρόνια…

Μ Α Ρ Α Μ Π Ο Υ   Κ Α Ι   Π Ο Υ Σ Ι

Το μεγάλο κοινό γνώρισε τον Καββαδία απο την έκδοση του 61 του “ΓΑΛΑΞΙΑ” και των δυο συλλογών του ποιητή, σε έναν τόμο με τίτλο : “ΜΑΡΑΜΠΟΥ & ΠΟΥΣΙ”,σχήμα μικρό 12Χ17 εκ.. Στα 1964 επενεκδίδεται και στα 1965 ξανατυπώνεται με ελάχιστες βελτιώσεις και θα εξακολουθήσει μέχρι να αναλάβει ο “ΚΕΔΡΟΣ” τη συνέχεια που στα 1973 θα εχει φτάσει τις 5 νέες εκδόσεις το δίπτυχο του Μαραμπού, που δεν παρουσιάζεται σαν έκδοση τσέπης πια, αλλά με καλό χαρτί επισήμως και και αργότερα η “ΑΓΡΑ” ακόμα προσεκτικότερα θα τυπώνει τα πάντα , με προμετωπίδες και σχέδια των διασημότερων Ελλήνων ζωγράφων ( Μόραλη-Τσαρούχη κ.α.)

Τα δυο βιβλία, που έχουν 15 χρόνια διαφορά θα τυπωθούν μαζί και θα γίνουν το ενιαίο “Μαραμπού & Πούσι” και έτσι θα συγκινήσουν το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό – όλων των κατηγοριών όλων των τάσεων, όλων των ηλικιών και πάντα πρώτα τους νέους ( Η διάσπασή τους τελευταία ξανά σε δυο χωριστά βιβλία μόνο φιλολογική η εμπορική αξία έχει και δεν προσφέρει κατά τη γνώμη μας στην διάδοση του έργου του ποιητή)

Τίτλος από την έκδοση ΓΑΛΑΞΙΑ 1965

Όμως οι ναυτικοί, οι νέοι εμποροπλοίαρχοι αλλά και όποιος εργάζεται στη θάλασσα και ξέρει να διαβάζει, θα πλησιάσουν πιο πολύ τα ποιήματα του Καββαδία, γιατί τα νοιώθουν δικά τους και γιατί είναι προσιτά κι έχουν μια σπάνια λαϊκότητα. Ίσως να είναι υπερβολικό, μα από την εποχή του Κορνάρου είχαν να γραφτούν στίχοι τόσο κοντά στον πολύν κόσμο. Ο ποιητής της θάλασσας είναι κοντά στο λαϊκό αίσθημα και κόντρα στην “καθεστηκυϊα” τάξη και την κοσμιότητα των μικροαστών. Απηχεί το λαϊκό τραγούδι και εκφράξει τους καημούς και τη λαχτάρα του ναυτικού και του εξόριστου από τον κόσμο τούτο και ξεπερνώντας τα όρια της τάξης και της κατηγορίας του θα δώσει ποιήματα για κάθε άνθρωπο, που πνίγεται σε μια στατική και άθλια καθημερινότητα.Θα συγκινήσει τους νέους (κάθε εποχής) και τους εραστές της αναζήτησης, της ελευθερίας και των ανοικτών

οριζόντων.

_______________________________________________________________________________________

Αριστερα:Διονύσης Παγουλάτος, ναυτικός, απαγγέλει Καββαδία σε στρατώνα 1967
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Αριστερα:Διονύσης Παγουλάτος, ναυτικός, απαγγέλει Καββαδία σε στρατώνα “ανεπιθυμήτων” – Αύγουστος του 1967, στο κέντρο Μαυρούλης Γ. δικηγόρος

Συνεχίστε την ανάγνωση ΤΟ ΔΙΠΤΥΧΟ ΤΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ : ΜΑΡΑΜΠΟΥ & ΠΟΥΣΙ

ΣTΕΛΙΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ – ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ, Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Ο Σ.Αλεξίου ανέλυσε και αποκατέτησε τον "Ερωτόκριτο" - ο Κορνάρος ευτύχησε  να βρει τον πιο κατάλληλο φιλόλογο στην Κρήτη - που ο δεκαπεντασύλλαβος ακούγεται ακόμα , χωρίς πολλά λάθη...
Ο Σ.Αλεξίου  μελέτησε και ανάλυσε και αποκατάστησε τον “Ερωτόκριτο” – ο Κορνάρος ευτύχησε να βρει τον πιο κατάλληλο φιλόλογο – με λογοτεχνικό ταλέντο –  στην Κρήτη ,που ο δεκαπεντασύλλαβος ακούγεται ακόμα , χωρίς πολλά λάθη και χασμωδίες .(8) -Σχέδιο του Φώτη Κόντογλου στο Μεσοπόλεμο.

 

ΣΤΕΛΙΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ – ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ, Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ (*)

 

Στις 12 Νοεμβρίου, στις πρώτες ειδήσεις έφτασαν τα “θλιβερά μαντάτα”(1) που αφορούσαν αυτήν τη φορά τον πιο διακεκριμένο Ηρακλειώτη  διανοούμενο, τον   Στέλιο Αλεξίου.  Έκπληξη , ας ήταν πια 92 ετών, γιατί τον είχαμε συναντήσει πριν λίγον καιρό  (δυο ή τρεις εβδομάδες) και ήταν (φαινόταν) πολύ καλά στην υγεία του και σε καλή φόρμα.

Ενώ κατά κανόνα οι επαφές μας ήταν συμπτωματικές, του δρόμου θα λέγαμε,  κάποτε ένας σημαντικός λόγος, σχεδόν πάντα δικός μου, προκαλούσε κάποιο  ραντεβού,  τα ττελευταία  χρόνια στου”Κυριάκου” (το γνωστό εστιατόριο).   ¨Αλλες φορές ο αθηναίος Γ.Ζ. (του στενού μας κύκλου) είχε από το “κλεινόν άστυ” κανονίσει μιαν συνάντηση με τον διαπρεπή ελληνιστή και δεν είχαν αντίρρηση, να παρακολουθήσω τη συζήτηση (αφορούσε θέματα νέας φιλολογίας πάντα)- βέβαια στου “Κυριάκου”  (παλιότερα,πριν απομακρυνθεί από την οδό Αργυράκη ο Σ.Α. προτιμούσε το ζαχαροπλαστείο του “Μπαρμπαρήγου”).

 

Στο εστιατώριο του ΚΥΡΙΑΚΟΥ, στον "Καινούργιο Δρόμο", στιγμή ευχάριστη
Στο εστιατόριο του  “Κυριάκου”, στον “Καινούργιο Δρόμο”, στιγμή ευχάριστη με τον Γ.Ζεβελάκη

Το τελευταίο ραντεβού, ήταν στις 7 το απόγευμα όπως πάντα.  Πήγα πρώτος αυτήν τη φορά, παράγγειλα κάποιο αλκοολούχο ποτό – ούζο μάλλον και όταν έφτασε ο καθηγητής, ένα ουϊσκι, με λίγο νερό , έτσι έκανε πάντα.Το θέμα  σχετιζόταν με  απορίες πολλών χρόνων,  που είχαν να κάνουν με τις τεχνικές της παραδοσιακής ποίησης-της λεγόμενης έμμετρης.  Κεντρικό ζήτημα η “συνιζηση”, τι σημαίνει, αν διορθώνει χασμωδίες , τι γίνεται στις άλλες γλώσσες(και χώρες).

 

Όμως τα θέματα αυτά χρονίζουν, μια ξαφνική αφορμή τα έφερε στο προσκήνιο. Στις  αρχές Οκτωβρίου είχε φτάσει ο τόμος των ποιημάτων (απάντων) του Άρη Δικταίου (1915-1980),  που είναι ένας από τους ελάσσονες ποιητές που μας αρέσουν.  Όμως υπήρχε και κάποιο άλλο ενδιαφέρον για τον Α.Δ. , ήταν ο μόνος ίσως ομότεχνος του Ν.  Καββαδία, που είχε κάνει πολύ αρνητικές παρατηρήσεις για το “ ΜΑΡΑΜΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥΣΙ”, οι στίχοι είναι γεμάτοι χασμωδίες έγραψε στα 1947.(5)  Ήξερα τα μοντέρνα ποιήματα του Ηρακλειώτη λογοτέχνη, αλλά τώρα  διάβασα  παραδοσιακής μορφής στίχους του 1935…

 

Άρης Δικαταίος , στα νιάτα του...
Άρης Δικαταίος , στα νιάτα του…

Με γύρισαν στο Ηράκλειο του  μεσοπολέμου, τότε που μια παρέα Κρητικών, γύρω από τον   Λευτέρη Αλεξίου, καλλιεργούσαν τις τέχνες και τα γράμματα, σ΄αυτήν την πολύ απομονωμένη (τότε) γωνιά της χώρας.

Όταν τέλειωσα με όλα τα παραδοσιακά και μη ποιήματα του Δικταίου, είχα καταλήξει στο συμπέρασμα , ότι και ο ποιητής αυτός , είχε χρησιμοποιήσει την ποιητική “συνίζυση” για να  “άρει” τις χασμωδίες των στίχων  του – το ίδιο όπως ο Καββαδίας.

Η κριτική του λοιπόν για το ΜΑΡΑΜΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥΣΙ  ήταν  (μου φάνηκε ) άστοχη και θα  έπρεπε κάποτε να εξετασθεί.

Υπήρχε κανένας άραγε που θα μπορούσε να βοηθήσει, να ξεκαθαριστούν τουλάχιστον ορισμένα (τεχνικά) προβλήματα και να βεβαιωθώ ότι δεν έκανα λάθος;

 

Τιτλος του λιλιπούτειου λογοτεχνικού περοδικού του Λευτέρη Αλεξίου   (1935-40)
Τίτλος του λιλιπούτειου λογοτεχνικού περοδικού του Λευτέρη Αλεξίου (1935-40)

Υπήρχε ο Στέλιος Αλεξίου, ίσως ο ειδικότερος φιλόλογος, ο καλύτερος (και βαθύτερος) γνώστης της παραδοσιακής ποίησης, όχι μόνο γιατί είχε απέραντες γνώσεις αλλά έζησε και στο υψηλότερο περιβάλλον που θα μπορούσε να φαντασθεί κανείς. Πατέρας του ο Λευτέρης Αλεξίου, ποιητής και φιλόλογος, Νίκος Καζαντζάκης, άντρας της θείας του Γαλάτειας, που ήταν όπως και η αδελφή της Έλλη λογοτέχνες, ο Βάρναλης σχεδόν αρραβωνιαστικός της Έλλης που Παντρεύτηκε τελικά τον Βάσο Δασκαλάκη -γνωστό μας από τις μεταφράσεις τους Χάμσουν.

Σ’ αυτήν τη  ομήγυρη  που ακουγόταν σονέτα του Μπαχ και στίχοι από όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες, μεγάλωσε ο Στέλιος, που ανταποκρίθηκε αμέσως στο ραντεβού που του ζήτησα.

 

Νίκος Καββαδίας, εκφραστικό προφίλ
Νίκος Καββαδίας, εκφραστικό προφίλ

 

Έθεσα χωρίς καθυστέρηση το ζήτημα στον μεγάλο μου δάσκαλο, οι παρατηρήσεις του Δικταίου για τον Μαραμπού, τον παραξένεψαν, αγαπούσε τον ναυτικό -ποιητή, από τα 12 χρόνια του που διάβασε το περιφημο “Γράμμα ενός αρρώστου” αλλά θυμήθηκε και την συνάντησή τους  στα 1974.

-Μου απάγγειλε  ένα ποίημα του πατέρα μου, μόλις με χαιρέτησε τότε (1974, άνοιξη) ο Μαραμπού

και λίγο  αργότερα είπε:

-Αυτός (ο πατερας μου, ο Λευτερης) ήταν λεβέντης, φαίνεται ότι δεν του γέμισα το μάτι  (χαριτολόγησε)

 

Ανέλυσε το θέμα της “συνίζησης”, ανέφερε τη διεθνή πείρα, σε πολλές  γλώσσες.

Όταν τον αποχαιρετούσα είπε:

Θα ήθελα να ξαναδιαβάσω Καββαδία, να δούμε αν ο Δικταίος έχει δίκιο.

Από το πρωί της 13ης Νοεμβρίου έτρεχα έξω από την πόλη σε εργασίες που δεν επιδέχονται αναβολή, υπολόγιζα ότι θα ήμουν στις τρεις στον Άγιο Τίτο. Δεν τα κατάφερα η συμφόρηση στο Γιόφυρο, με καθυστέρησε. Στον  Άγιο Κωνσταντίνο(6) σκέφτηκα  θα προλάβω, εκεί στον πατέρα του τον Λευτέρη –  ήρθε στο νου μου ο Καζαντζάκης κι η Γαλάτεια , τι ιδέα κι αυτή να παντρευτούνε  εκεί, έκανα λάθος . Ξανά στον Άγιο Τίτο, όπου ο Αλέκος Ανδρικάκης με πληροφόρησε πως πάνε από ώρα στο Κράσι.

 

Στέλιος Αλεξίου, στην δεκαετία του 1970-80
Στέλιος Αλεξίου, στην δεκαετία του 1970-80

τώρα θα βρίσκεται στη λίμνη με τον σιωπηλό βαρκάρη συλλογιζόμουν

θα του δώσει το νόμισμα, όχι τίποτα ακριβό και σπάνιο, ένα ευρώ ισπανικής κοπής με το πρόσωπο του Δομίνικου.

Τα δάκρυα δεν μπορούσαν να συγκρατηθούν.

Σαν να τον άκουγα να σιγομιλάει:

-Έφυγα  “Όχι γιατί κουράστηκα να δουλεύω, δεν κουράστηκα, μα ο ήλιος βασίλεψε”.(7)

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

(*)Η πρώτη συνάντηση με τον ποιητή ήταν στα 1933, όταν ο Αλεξίου ήταν 12 χρόνων κια δάβασε το ΜΑΡΑΜΠΟΥ, η δεύτερη στα 1974 (επίσκεψη του Καββαδία στο Μουσείο Ηρακλείου).  Η τρίτη τον Νοέμβριο που θέλησε να ασχολήθει με τους στίχους του Μαραμπού.

(1)= Στίχος του Κορνάρου

(5)=Κριτική του Α.Δικταίου (Θεωρία της Ποιήσεως, σ.41):” ποιήματα άμεσα επηρεασμένα από τις “Νοσταλγίες” του Ουράνη, και βρίθοντα χασμωδιών όπως εκείνες”(πηγή το εξαιρετικό βιβλίο του Τ.Κόρφη ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ)

(6)=Η εκκλησία του παλιού νεκροταφείου του Ηρακλείου

(7)=Καζαντζάκης, από την “Αναφορά στον Γκρέκο”. Ο Σ.Αλεξίου, δεν ευθυγραμίσθηκε ποτέ με τον πατέρα του και τις θείες του, αντίθετως, εκτιμούσε τον μεγάλο συγραφέα και τίμησε ( επαίνεσε) πολλές φορές το έργο του.

(8)=Ο σημαντικότερος ίσως ποιητής μας (του 20ου αιώνα) ο Γ.Σεφέρης, όταν επισκέφτηκε της Κρήτη (γύρω στα 1960)διαπίστωσε μεγάλη πτώση της (ποιότητας) της μαντινάδας. Η αστικοποίηση και στο νησί μας, είχε ασχημα αποτελέσματα και σ αυτήν την τέχνη του αγροτικού χώρου.  60 χρόνια μετά,  η μαντινάδα επιβιώνει και “ανανεώνεται” ή τουλάχιστον δεν εκχυδαϊζεται και δεν ξεπέφτει πολύ.

Μια σύγκριση με κάτι ανάλογο, το λαϊκο ή και έντεχνο τραγούδι (στίχους)μπορεί να αποδείξει το λόγου το αληθές.

 

Έκδοση 1989, λογοτεχνική εργασία, υψηλά αποτελέσματα, στην αναμέτρηση με τον σημαντικότερο ποιητή της αγγλικής γλώσσας. (κι εδώ προτιμά το όνομα  Στυλιανός όπως και σε όλα τα φιλολογικά του βιβλία.)
Έκδοση 1989, λογοτεχνική εργασία, υψηλά αποτελέσματα, στην αναμέτρηση με τον σημαντικότερο ποιητή της αγγλικής γλώσσας.
(κι εδώ προτιμά το όνομα Στυλιανός όπως και σε όλα τα φιλολογικά του βιβλία.)

 

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Για κάθε ενδιαφερόμενο,υπάρχει το κείμενο του ΑΛΚΜΑΝΑ που αφορά στην επίσκεψη του Μαραμπού στον Σ.Αλεξίου, στο Μουσείο Ηρακλείου/http://www.alkman.gr/keimena/νικος-καββαδίας-τα-τελευταια-ταξίδια/

 

 

 

 

 

 

ΤΑΣΟΣ ΚΟΡΦΗΣ – ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ /ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ(*)

Το βιβλίο του Τάσου Κόρφη, για τον Νίκο Καββαδία, έδωσε την αφορμή για την συσχέτιση των δυο ποιητών, που συνδέονται λόγω της αγάπης τους προς τη θάλασσα, της θεματογραφίας τους και βέβαια επειδή υπήρξαν επαγγελματίες που όλη τους τη ζωή την πέρασαν σε ναυτικά επαγγέλματα.
Ο πρώτος είναι γνωστός στο χώρο της λογοτεχνίας, αλλα πολύ μακριά από το ευρύ κοινό, που είναι αμφίβολο αν έχει ποτέ ακούσει το όνομά του. Κι όμως δεν ήταν ανώνυμος ή ασήμαντος. Το ψευδώνυμο κρύβει έναν ανώτατο αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού, τον Αναστάσιο Ρομποτή, που τιμήθηκε με τα ψηλότερα αξιώματα του κλάδου του, έγινε και αντιναύαρχος και αρχηγός του Στόλου.

χαρακτικό του Γ. Μόσχου, 1944

Συνεχίστε την ανάγνωση ΤΑΣΟΣ ΚΟΡΦΗΣ – ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ /ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ(*)

Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ, ΚΑΙ ΤΟ EΛΑΦΡΟ ΤΡΑΓΟYΔΙ (ΦΩΤΗΣ ΠΟΛΥΜEΡΗΣ)

Φώτης Πολυμέρης, 91 χρονών, έχω άγγελο λέει

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ – ΦΩΤΗΣ ΠΟΛΥΜΕΡΗΣ

Η χρονιά του Μαραμπού πέρασε, το 2011 είναι για άλλους ποιητές και για πιο εκτεταμένα μάλλον αφιερώματα ( Οδυσσέας Ελύτης κ α.) όμως ακόμα δεν έχει σβήσει ο απόηχος του εορτασμού της” εκατονταετίας” του ποητή της ανοικτής θάλασσας και των μακρινών πόντων. Τελευταία αναφορά είναι στα “ΝΕΑ” του Σαββάτου(22.1.2011), στην συνεντευξη που παραχώρησε ο ηλικιωμένος σήμερα τραγουδιστής, των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων, πασίγνωστος και κοσμαγάπητος κάποτε Φώτης Πολυμέρης, στον καλό δημοσιογράφο Στ.Θεοδωράκη(*). Στο κέντρο της κοινωνικής ζωής ο Φώτης Πολυμέρης, γνώρισε τους πάντες, από την κορυφή της πολιτικής έως την άκρια της τέχνης. Από τον Παπανδρέου (παππού) και τον Καραμανλή της οκταετίας, έως τον Λουντέμη και τον Καββαδία. Ας αντιγράψουμε το σημείο που μας ενδιαφέρει:
ΣΤ.ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ- ΕΡΩΤΗΣΗ : Και τον Καββαδία είχατε γνωρίσει;
ΦΩΤΗΣ ΠΟΛΥΜΕΡΗΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Τον Νίκο; Τον έφερε ο Βανδώρος, τον είχε 19 χρόνια ασυρματιστή στο βαπόρι και τον παρακάλεσε ν άπαγγείλει ένα ποίημα και χώθηκε κάτω από το τραπέζι.”Γουίλι ο μαύρος θερμαστής από το Τζιμπουτί”. Είμασταν πατριώτες . Αυτός από το Αργοστόλι, εγώ από το Ληξούρι. Λέγαμε θα μας κάνουν αγάλματα. και μου λεγε “ωραία θα μουτζωνόμαστε”

Φ.Πολυμέρης διασημότης του 1950-60 εξώφυλλο περιοδικών, ελαφρού λεγόμενου τραγουδιού

Ισως χρειάζεται κάποια παρεμβολή στην διήγηση του τραγουδιστή που αποκαλούσαν αηδόνι για να γίνει πιο κατανοητό το τι συνέβη. “Χώθηκε κάτω από το τραπέζι” εννοεί ότι ήταν πολύ ντροπαλός ο ποιητής- περιγράφει σωστά τη στάση του, όταν του ζητούσαν να απαγγείλει στίχους του. Όσο “θα μας κάνουν αγάλματα” δεν διευκρινίζεται ποιος το είπε αλλά θα μπορουσε να ναι και ιδέα του Καββαδία, που διασκέδαζε με τη σκέψη και τις εικόνες των αγαλμάτων. “Θα μουτζωνόμαστε” σχολίαζε, αν βάλλεις δυο αδριάντες τον εναν απέναντι στον άλλον, με το χέρι σε χαιρετισμό, όπως συνηθίζεται, θα φαίνεται σαν αλληλομουντζώνουνται οι τιμώμενοι, πως να μην διασκεδάζει.

Εθνικό Μουσείο, ανδριάντας του Ποσειδώνος (Δία;) τα δάκτυλα του χεριού ανοικτά...

Οταν πέρασε ο καιρός ο Καββαδίας έγινε ο πιο αγαπημένος του μεγάλου κοινού, οι στίχοι του μελλοποιήθηκαν και τραγουδήθηκαν από όλους. Αν και πρεσβύτερος από τον Πολυμέρη, πέρασε το κατώφλι της 3ης χιλιετίας, με τα τραγούδια που ενώ δεν χρειαζόταν επενδύσεις άλλων ήχων, προσαρμόσθηκαν στην νέα εποχή- με ταλαντούχους συνθέτες και ευαίσθητους μουσικούς κάθε τάσης.
Και έγινε άγαλμα τελικά, γιατί έφυγε νωρίς και γιατί το άξιζε, προσέχοντας τα χέρια του…να μην μουτζώνει κανέναν

Στο Αργοστόλι, τιμώντας τον συμπατριώτη ποιητή, φτιάχτηκε άγαλμα σε ανάμνησή του. Το άγαλμα αυτό τοποθετήθηκε στο τέρμα της παραλίας του Αργοστολίου, σε ένα μικρό πλάτωμα με παγκάκια ακριβώς μετά το παλαιό κολυμβητήριο.

(*)ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το κείμενο συμπίπτει με εκδήλωση σήμερα στο Εμπορικό Επιμελητηριο για τον Στ.Θεοδωράκη, με αφορμή βιβλίο του. Πλήθος κόσμου, αδιαχώρητο, το Ηράκλειο τιμησε τον διακεκριμένο δημοσιογράφο, του ευχόμαστε να ναι πάντα δημοφιλής χωρίς να κάνει εκπτώσεις χαριν της ακροαματικότητας – ας αφήσει τους συναδέλφους του να ανταγωνίζονται στο ραδιόφωνο και την μικρή οθόνη, ας παραμείνει στις εξαιρέσεις.