ΛΕΩΝ ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ – ΕΝΑΣ ΕΥΠΑΤΡΙΔΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

ΛΕΩΝ ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ – ΕΝΑΣ ΕΥΠΑΤΡΙΔΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

Αφιερωση: στη Ναταλία

Πέρασαν εφτά χρόνια, που έχει να φανεί. Με την επιμελημένη αφρόντιστη εμφάνιση ( όσο μπορούσε να ξεφύγει της Ελένης) με το αφηρημένο ύφος, με την καλή καρδια του τυλιγμενη προσεκτικά στο πολύτιμο σελοφάν μιας ευγενικής προσφοράς. Δεν ήρθε ακόμα,λέμε καμιά φορά μερικοί φίλοι του, που σπάνια συναντιόμαστε πια.  Ίσως γιατί συμπληρώθηκε ο καιρός, ίσως γιατί έτσι είναι όταν περνάμε το κατώφλι της τελευταίας περιοχής, όχι του σπιτιού μας – του στενού  χώρου της ζωής μας.

 

Λέων Καραπαναγιώτης και Νίκος Βεριγάκης, κάποιο Πάσχα στο Ηράκλειο
Λέων Καραπαναγιώτης και Νίκος Βεριγάκης, κάποιο Πάσχα στο Ηράκλειο (φωτογραφία Σπύρος Ζ.)

Συνταξιούχοι οι πιο πολλοί παρατημένοι σε κάποιο μακρυνό προάστιο, παραιτημένοι από την συνηθισμενη ζωή, από την πολιτική επαφή κι από κάθε κοινωνική συνάφεια ,  είχαμε κάποτε διαβάσει  -τρομάρα μας- και Καβάφη.  Ο  Λέων Καραπαναγιώτης, είναι στο παρελθόν μας, μαζί με τις νεανικές ανησυχίες μας, με πολλά που έγιναν, με εικόνες που δεν ξεχνιούνται, με την πολιτική του σκέψη και στάση, που σημάδεψαν(επηρέασαν) όσους τον γνώρισαν.

Ερχόταν στην Κρήτη γι ανασανει, δεν παρέλειπε να στείλει ευχαριστίες στους φίλους του
Ερχόταν στην Κρήτη ν΄ ανασάνει, δεν παρέλειπε να στείλει ευχαριστίες στους φίλους του

Ένα έντιμος δημοσιογράφος αλλά και ένας ευπατρίδης της πολιτικής,  στις δύσκολες μέρες του “Μνημονίου”, που όλα έχουν χάσει τη  σημασία τους, πως να εκφραστούμε, τι να πούμε;  Ποιος  αναγνωρίζεται σήμερα ως έντιμος στην δημόσια ζωή;  Κορυφέοι δημοσιογράφοι ανοίγουν μπάρ ή εκβιάζουν απροκάλυπτα ή καρφώνουν ανερυθρίαστα  , δημόσιοι άνδρες καταδικάζονται ως κλεφτες  ισόβια ή  ακονίζουν φαλτσέτες,ως μαχαιροβγάλτες και δολοφόνοι. Συνδικαλιστές μεγάλου διαμετρήματος, ξεπουλάνε τους “ηρωικούς” αγώνες για μια θέση στο  Κοινοβούλιο ή  τρώνε τα ταμεία  των Οργανισμών και  συντάξεων, η στην πιο  απλή περίπτωση, πουλάνε τις κινητοποιήσεις,  για λίγες δεκάδες χιλιάδων ευρώ.

Μεγάλη Παρασκευή, στα λασιθιώτικα βουνά( Λιμνάκαρο), παρακολουθεί καταμεσήμερο τον Επιτάφιο
Μεγάλη Παρασκευή, στα λασιθιώτικα βουνά( Λιμνάκαρο), παρακολουθεί καταμεσήμερο τον Επιτάφιο

Ο Καραπαναγιωτης ίσως ειναι χρήσιμος και σήμερα, σαν παράδειγμα και σαν μέτρο.

Δεν ήταν καλύτερες πολύ οι μέρες του 1950 ή του 1960 ή του 1970, από τις σημερινές. Ας έχει ατονίσει η μνήμη, άς έχει το λίπος επικαθίσει σε ιστούς της κοινωνικής  της πολιτικής και πνευματικής μας ζωής.

Ήταν κρισιμα χρόνια και τοτε, το ίδιο έντονες οι αντιδικίες και οι πολιτικές έριδες. Πάλι οδηγηθήκαμε στα άκρα,  πάλι δεν μπορέσαμε να συνεννοηθούμε.

Ο Λέοντας Κ. νηφάλιος, δημοκρατικός και μειλίχιος διατύπωνε τις απλές και τετραγωνές σκέψεις του και εφάρμοζε σωστά αυτά που πίστευε.  Η Μεταπολίτευση πέρασε κι από αυτόν και βοήθησε  όσο μπόρεσε.

¨Αφησε(ήταν ακόμα) όρθια τη χώρα όταν έφυγε.  Βέβαια ήταν τυχερός, στην ατυχία του(αρρώστια). Δεν είδε την κατρακύλα και τον ξεπεσμό. Τον εξευτελισμό της δημόσιας ζωής.

Στο σπίτι του Μύρου Μιγάδη (Α.Πελαγία)φωτογραφίζει την Ελένη και τους φίλους τοτ
Στο σπίτι του Μύρου Μιγάδη (Α.Πελαγία)φωτογραφίζει ο ίδιος, την Ελένη και τους φίλους του(δεξιά Ν.Βιδάκης)

Σ΄ αυτους που τον γνώρισαν αλλά και στους αναγνώστες των εφημερίδων που επιμελήθηκε,  μένει το παράδειγμα του και η έμπρακτη διδασκαλία του, το δημοσιογραφικό ήθος που τον διέκρινε αλλά και το υψηλό του δημοκρατικό φρόνημα,  που τον τοποθετούσε στην πρώτη σειρά των δημόσιων ανδρών της ( πάντα ταλαιπωρημένης μας) χώρας.

Είναι χρήσιμος σαν παράδειγμα, ίσως όμως το μέτρο του είναι απλησίαστο (άχρηστο) σήμερα – που χαμηλώνουν  όλα…

Δεν απέφευγε κι ο ίδιος τον φακό:μεταξύ των Κρητικών- καλό κρασί και καλός λόγος.../Μπορούσε να μιλά ώρες συμβουλεύοντας κάποιον σπουδαστή ή να απολαμβάνει ένα ποτηράκι  - απλότητα και σοφία.
Δεν απέφευγε κι ο ίδιος τον φακό:μεταξύ των Κρητικών- καλό κρασί και καλός λόγος…/Μπορούσε να μιλά ώρες συμβουλεύοντας κάποιον σπουδαστή ή να απολαμβάνει ένα ποτηράκι – απλότητα και σοφία.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Για κάθε ενδιαφερόμενο, υπάρχει και το προηγούμενο κείμενο του ΑΛΚΜΑΝΑ για τον Λ.ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗ :http://www.alkman.gr/diigiseis/ένας-φίλος-από-τα-παλιά/

 

 

 

 

ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΕΩΝ-ΜEΤΑΦΡΑΣEΙΣ ΑΜEΡΙΚΑΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ – 1949

Κάποτε 17 χρονος νεαρός ο Λέων Κ. ( ο Λιονής) εγκατέλειπε το γήπεδο και ξεφύλλιζε βιβλία και μετέφραζε ότι του άρεσε, ο WALT WHITMAN είχε αισιοδοξία θάρρος και πίστη, χρειαζόταν εκείνην την εποχή.

Αμερικανός πιονιέρος, στους δρόμους της Δύσης
Αμερικανός πιονιέρος, στους δρόμους της Δύσης

WALT WHITMAN (1819-92)
ΑΠΟ “ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ”

Με τα πόδια και μ΄ανάλαφρη καρδιά παίρνω τον ανοιχτό δρόμο
Γιομάτος υγεία κι ελεύτερος, ο κόσμος είν΄ομπρός μου
Το μακρύ γκριζωπό μονοπάτι ειν΄ομπρός μου, οδηγώντας με όπου μ΄αρέσει.
Συνεχίστε την ανάγνωση ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΕΩΝ-ΜEΤΑΦΡΑΣEΙΣ ΑΜEΡΙΚΑΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ – 1949

ΛΕΩΝ ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ : ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΧΙΝΟΙ

Το εξώφυλλο του βιβλίου
Το εξώφυλλο του βιβλίου

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ

Το ταχυδρομείο της Τρίτης έφτασε νωρίς, ως συνήθως μερικά χαρτιά διαφημίσεων κι απωθητικοί λογαριασμοί. Ξεχώρισα ένα παχουλό φάκελλο ,τον άνοιξα προσεκτικά.
Φάνηκε ένα βιβλιαράκι με σκουροπράσινο εξώφυλλο. η Σύλλα δεν ενδιαφέρθηκε.
Ένα επισκεπτήριο,περασμένο με συνδετήρα,αποκάλυψε τον αποστολέα, ένα σκύρτημα, σαν πέταγμα χελιδονιού, σαν ν’ άνοιξε τα φτερά της μια πεταλούδα,έσπασε την ηραμία του νωχελικού πρωινού. Συνεχίστε την ανάγνωση ΛΕΩΝ ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ : ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΧΙΝΟΙ