ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΒΛΑΣΗΣ, Ο ΖΩΓΡΆΦΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ / ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ

Τελευταίες φωτογραφίες του Αριστείδη Βλάση ,  στα εγκαίνια της έκθεσης του 5.5.2015
Τελευταίες φωτογραφίες του Αριστείδη Βλάση , στα εγκαίνια της έκθεσης του 5.5.2015

Μας παρέσυρε η επικαιρότητα για λίγο όταν άρχισε να γίνεται ορμητικό ποτάμι. Κι η πολιτική μας ακολουθεί σαν “΄αδικη κατάρα”,  σήμερα όμως είναι μέρα περισυλλογής, σταματάει κάθε

πολιτικολογία, να ηρεμήσουμε όλοι για να πάρουμε κάποιες αποφάσεις.

Πρωί πρωί  έπρεπε να θυμηθούμε τον Αριστείδη Βλάση, που πρίν πέντε εβδομάδες,  ήρθε στην πατρίδα του για λίγο και την εγκατέλειψε οριστικά, τελείως απροσδόκητα.

Οι αρχαίες μας παραδόσεις κρύβουν την μεγάλη σοφία τους, τον είχα ρωτήσει στην τελευταία μας συνάντηση, για τη σχέση του με την θρησκεία, αν έχει καποια πίστη – μου  απάντησε  θετικά, με ένα αθώο

βλέμμα απορείας.  Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε όταν άρχισε η έκθεση του στον Αγιο Μάρκο, το είδε στον “Αλκμανα” του άρεσε και μιλήσαμε τηλεφωνικά για λίγο.

Δεν είχαμε ποτέ συχνές ή οικογενειακές επαφές , αλλά συναντηθήκαμε σε ώρες κρίσιμες, σημαδιακές, έτσι έγινε και τώρα.  Μιλήσαμε λίγο στα εγκαίνια στις 5 Μαϊου, μεσα στην πολυκοσμία, τον

φωτογράφησα με τον ατελή φακό μου,  κι όμως ήταν σαν να μιλήσαμε έντονα προσωπικά  και για ώρες.  Είμαστε φίλοι κι ας μην ξοδέψαμε καιρό στις επαφές μας, υπήρχε μια πνευματική σχέση, μια αλυσίδα

πνευματική  και ιδεολογική μας ένωνε, ποτέ δεν την διευκρινίσαμε ποτέ δεν αμφιβάλλαμε γι αυτό.

 

Από τα έργα της έκθεσης, ατελής φωτογραφιση
Από τα έργα της έκθεσης, ατελής φωτογραφιση

Η πιο πολύωρη συνάντηση έγινε πρόπερσι το καλοκαίρι, στο σπιτάκι των διακοπών του στις Γούρνες.

Μια σκοτεινή νύχτα φτάσαμε με μύριες δυσχέρειες στις καλαμιές και το φράκτη, χτυπήσαμε το κουδούνι, μια μικρή τριμελής παρέα, μαζί μου ήταν ο Σπύρος  (ακουαρελίστας-designer)και η Σάρα(καλλιτεχνική

φωτογραφία).   Η Ελβίρα κι ο Αριστείδης μας υποδεχθηκαν πολύ εγκάρδια, γρήγορα βρήκαν δρόμους επικοινωνίας με το ζευγάρι που με συνόδευε,  τα αγγλικά τους ήταν επαρκη για να συννενοηθούν πολύ

άνετα.    Ήταν πιο κοντά τα ενδιαφέροντα τους τα καλυτεχνικά, δεν μπορούσα να καταλάβω καλά τα αγγλικά , πρόσεχα την προσήλωση τους και το ενδιαφέρον τους, την επαφή ανθρώπων που

συναντήθηκαν πρώτη φορά και ήταν σαν να΄ταν χρόνια φίλοι.  Ο κόσμος είναι μια γειτονιά συλλογιζόμουν, τα παιδιά από το Λονδίνο κι ο Ηρακλειώτης ζωγράφος, γύριζαν  όλα  τα μέρη  της γης , για να

βρουν εξελίξεις της σύγχρονης τέχνης, περιέγραφαν  εμπειρίες και έκαναν εκτιμήσεις …έλεγαν έλεγαν.

¨Ενα  ένα ποτήρι νερό, ήταν η μοναδική πού φιλόξενη προσφορά,  και φαινόταν πολύ πλούσια – τίποτα άλλο δεν είχαμε ανάγκη.

Όταν φεύγαμε ο ζωγράφος πρόσφερε από ένα χαρακτικό,  της επιλογής του κάθε ενός μας.   Τα παιδιά αντέδρασαν, δεν θέλησαν να αποδεχθούν τόσο πολύτιμα δώρα. Επέμεινε, δεν άφησε περιθώρια

άρνησης.  Κι όταν σηκωθήκαμε είπε στον Σπύρο που του άρεσαν πολύ οι ακουαρέλες του Βλάση, να επιλέξει ένα έργο για να του το χαρίσει.  Ο νέος δεν δέχθηκε, μα πως να επιμείνει στην πολύ πιεστική

ευγενική προσφορά.

Στο δρόμο συζητούσαμε τους νέους, είχαν εντυπωσιασθέι από τον ζωγράφο, η Σάρα είπε : “είναι πολύ γοητευτικός άνθρωπος…”

 

Ο Βλάσης, έφυγε οριστικά,  θα τον θυμόμαστε με αγάπη

 

Από τα καινούρια έργα του ζωγράφου, έκθεση 5.6.2015
Από τα καινούρια έργα του ζωγράφου, έκθεση 5.6.2015

 

 

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΒΛΑΣΗΣ, Ο ΖΩΓΡΆΦΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ

(ΕΚΘΕΣΗ: ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ 15 ΜΑΪΟΥ – 30 ΜΑΪΟΥ / 1-15 ΙΟΥΝΙΟΥ ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΟ)

 

Αυτοπροσωπογραφία του Αριστείδη Βλάση
Αυτοπροσωπογραφία του Αριστείδη Βλάση


Μετά από πολύν καιρό, ο Αριστείδης Βλάσης παρουσιάζει την εργασία του, στην κεντρικότερη αίθουσα της πόλης μας,την Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Τον είχαμε αναζητήσει, η τέχνη του έχει απήχηση σε πολλούς συμπολίτες μας, το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο στο φιλότεχνο κοινό μας.

Είναι ίσως ο σημαντικότερος  εν ζωή  ζωγράφος του νησιού μας. Έγινε καλλιτέχνης του χρωστήρα, στα στενά της Παλιάς μας Πόλης, στην οδό Βικελα, που καποτε δεν περνούσε  ούτε ποδήλατο , από ένα δωμάτιο που έβλεπε τον απέναντι τοίχο, είδε τον κόσμον ολόκληρο.

Χωρίς οχήματα, χωρίς πλοία και αεροπλάνα πήγε παντού στη χώρα μας και διέσχησε και τις  πέντε ηπείρους. Γίνεται κάποτε το θαύμα, η Τέχνη δεν περιορίζεται, δεν χειραγωγείται, δεν καθοδηγείται και  δεν(εξ)αγοράζεται-κι ας λένε διαφοροι. ο Αριστείδης δεν είχε την τύχη  να μαθητεύσει σε μεγάλους δασκάλους, στα περίφημα εργαστήρια της Κρητικής Σχολής , του 16ου αιώνα,έμαθε τα στοιχειώδη από ένα Ηρακλείωτη ζωγράφο, τον Α.Αλεξανδρίδη, που έκανε μαθήματα σε παιδιά του γυμνασίου κάποτε. Διάβασε συζήτησε σκέφτηκε πολύ και είδε με τα μάτια της ψυχής, του έμαθε ο μεγάλος συμπατριώτης του ο Κορνάρος: “τα μάθια δεν καλοθωρούν στο μάκραιμα του τόπου, μα πιο καλά και πιο μακριά θωρεί η καρδια τ ανθρώπου”.

Το Μεγάλο Κάστρο, στο φόντο το νέο Ηράκλειο και το παλαιό Κάστρο
Το Μεγάλο Κάστρο, στο φόντο το νέο Ηράκλειο και το παλαιό Κάστρο

Οι πρώτες προσπάθειες του δεν φάνηκαν ενδαφέρουσες στους φίλους του, μα δεν τον ένοιαζε, προχωρούσε βήμα βήμα . Τη ματιά του την περιόριζε το στενό του σπιτιού του, η πόλη του ήταν μικρή κι ασήμαντη, μα ο χώρος του μεγάλωνε σιγά σιγά. Πως γίνεται να μεταμορφώνεται η χρυσαλίδα,έτσι άλλαξε κι νέος σχεδιαστής, πέταξε με τα φτερά της ζωγραφικής, τα χειροτεχνήματα έγιναν τέχνη.

Και τότε ενδιαφέρθηκαν τεχνοκρίτες αλλά και επώνυμοι ζωγράφοι, κι όλοι αρχίζαμε να προβληματιζόμαστε με την ζωγραφική του.

 

Scan 6
Το φόντο αποκτά μεγαλύτερη σημασία, το θέμα περιορίζεται ,η πόλη φαίνεται να κυριαρχεί στη σύνθεση

Είπαν πως έχει σουρεαλιστική επιρροή, βρέθηκαν στίχοι κορυφαίων ποιητών να την σχολιάσουν, μας άρεσαν οι αναλύσεις η απήχηση ενός Ηρακλειώτη ζωγάφου που είχε βρει τον οριστικό του δρόμο.

Για μας η ζωγραφική του έχει ονειρικό περιεχόμενο χωρίς να είναι υπερρεαλιστική. Διηγείται (έχει σενάριο), συνέχεια συνέπεια σταθερότητα και στυλ. Αλλά και θεατρικότητα , υποκριτική και σκηνοθεσία, υποδειγματικά σκηνικά. Της λείπει το αυθαίρετο, το παράλογο η “αυτόματη γραφή”. Είναι ανθρωποκεντρική, έχει παγιωμένες μορφές ,αλλά είναι και συνδεδεμένη με το (πολεοδομικό-αρχιτεκτονικό) περιβάλλον.

Είναι περιγραφική, αλλά όχι επική ,ακόμα κι αν αναφέρεται σε δράματα είναι λυρική και εξορκίζει την τραγωδία , ακόμα κι αν υπονοείται ή  είναι έκδηλη.  Πηγάζει από την κοσμική τέχνη, που αξιοποιεί λαϊκά στοιχεία μα δεν σχετίζεται άμεσα με τον Καραγκιόζη ή τον Θεόφιλο, ο χρόνος σταθεροποιημένος, παγώνει, το χιούμορ είναι ήπιο. Κατάγεται όμως από την θρησκευτικη ζωγραφικη(όπως κάθε εικαστική τέχνη), την πραδοσιακη εικονογραφία που ξεκινάει με τα φαγιούμ(όπως αναφέρει ο Χ.Καμπουρίδης), την νεώτερη εκδοχή της, που άνθισε στην Κρήτη  τον 15ο, 16ο αιώνα. Το εορτολόγιο της δεν έχει αγίους αλλά κοινούς θνητούς,η ουδετερότητα της έκφρασης και το εξαιρετικό στυλιζάρισμα, τις χαρακτηρίζουν. Τα πολύπτυχα των “μαρτύρων”της, έχουν αναλογίες με τις σκηνές της σημερινής ζωής, άντρες και γυναίκες λες ομολογούν όρκους κάποιας πίστεως. Η οξυδερκής και κοινωνικά ευαίσθητη ματιά του Αριστείδη Βλάση, αναλύει, χωρίς  επιστημονική μανία και  μεταφέρει χριστιανικές σχέσεις και σκέψεις  στην εποχή μας.

Η ζωγραφική του αποκτά "μνημειακές διαστάσεις" Σμύρνη λάδι 0,90Χ1,20 μ
Η ζωγραφική του αποκτά “μνημειακές διαστάσεις”
Σμύρνη λάδι 0,90Χ1,20 μ

Οι τεχνοκριτικοί ανέλυσαν πολύ όμορφα την ζωγραφική του Α.Β., εμείς σημειώνουμε εντυπώσεις μαζεμένες από χρόνια,όχι για μια αντικειμενική θεώρηση του έργου του,  μα για να εκφράσουμε την εκτίμηση την αγάπη και τον θαυμασμό μας, στον Ηρακλειώτη καλλιτέχνη.

Όμως ας πάμε στην έκθεσή του που άνοιξε στις  20 Μα¨ίου  (έως τις 30) στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου, παρουσιάζονται τα τελευταία έργα του ζωγράφου και πρώτη φορά η σειρά των χαρακτικών του.Οι πρόσφατες ελαιογραφίες του, συμπληρώνουν την θεματογραφία του, αποκτούν μέγεθος και αξία πιο σημαντική, πρώτη φορά θελει να μιλήσει μια γλώσσα καθολική, να δώσει το πανόραμα ενός  Εθνικού γεγονότος, να κάνει μια τοιχογραφία, ένα ζωγραφικό Μνημείο( πίνακες Σμύρνης). Τα χαρακτικά , τελείως νέα απασχόλησή του, αλλάζουν όχι την μορφολογία αλλά το μέγεθος, το  χρώμα, το υλικό και την υφή των συνθέσεων, ένα άλλος Βλάσης αποκτά εικαστική υπόσταση, διαφορετικος τόσο, όσο και όμοιος.  Είναι πιο απλά, καθαρότερες γραμμές, κλασικότερη έκφραση, πιο αφαιρετική μορφή.

Scan 1
Χαρακτικό (οξυγραφία) δεν αλλάζει η θεματογραφία και οι άξονες της σύνθεσης, όμως η γραφή γίνεται απλούστερη σχεδόν “μινιμαλιστικη”

Ας επιμείνουμε όμως  στα γενικά χαρακτηριστικά της ζωγραφικης του, η ανθρώπινη μορφή είναι αυτή που τον συγκινεί, το βασικό ενδιαφέρον του, καθορίζει το περιεχόμενο και την μορφολογία των έργων του.  Όμως το περιβάλλον  πρόσθεσε στοιχεία καθόλου ασήμαντα στις συνθέσεις του.  Όπως οι ζωγράφοι της “Κρητικής Σχολής” πρόσθεσε πολεοδομικά σύνολα στο φόντο των αγιογραφιών της, έτσι κι ο Βλάσης δημιούργησε εικόνες πόλης, για να συμπληρώσει τις συνθέσεις του. Ίσως και η μαξιμαλιστική τάση του, να συνδέται με κάποιους άδηλους , αδιευκρίνιστους τρόπους, με την μορφολογία και την τεχνοτροπία,  του 16ου -17ου αιώνα (Μπαρόκ) που στην Κρήτη εκφράστηκε με την Ποίηση την Λογοτεχνία και και βέβαια με την Ζωγραφική.

Αγιογραφία της ΚΤΡΗΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ, το  κοσμικό αρχιτεκτονικο φόντο , γίνεται σημαντικό
Αγιογραφία της ΚΤΡΗΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ, το κοσμικό αρχιτεκτονικο φόντο , γίνεται σημαντικό

 

Οι ανθρώπινη μορφή κυριαρχεί, μα το αρχιτεκτονικό φόντο έχει ζωγραφική αξία
Οι ανθρώπινη μορφή κυριαρχεί, μα το αρχιτεκτονικό φόντο έχει ζωγραφική αξία

Το Ηράκλειο υποδέχθηκε θερμά τον Αριστείδη Βλάση και την σύντροφό του Ελβίρα, που είναι η  Μούσα, το ίνδαλμα και το συναισθηματικό στήριγμά του, αλλά και πολλές φορές το μοντέλο του. Το πρόσωπό της το ανακαλύπτουμε παντού, η μορφή της  λειτουργεί  σαν καταλύτης , σε σημαντικούς πίνακες του καλλιτέχνη.

 

Προσωπγφία της συντρόφου του Ελβίρας,  η αγάπη του καλλιτέχνη δεν κρύβεται: "γεμίζει με χρώματα τον χρωστήρα μου και τη ζωή με φως" γράφει
Προσωπογραφία της συντρόφου του Ελβίρας,
η αγάπη του καλλιτέχνη δεν κρύβεται: “γεμίζει με χρώματα τον χρωστήρα μου και τη ζωή με φως” γράφει

Δεν πλησιάσαμε το λεύκωμα των εντυπώσεων για την έκθεση , όμως θέλαμε να γράψουμε ένα δίστιχο, μια μαντινάδα γαι τον εκλεκτό ζωγράφο του Ηρακλείου, που ζωντανεύει εικόνες τους παρενθόντος μας, του Μεγάλου Κάστρου:

“Παππού είχε το Δομένικο ζωγράφο ξακουσμένο

που του έδωσε φτερά και φως δρόμο στο πεπρωμένο”

 

 

 

.

 

2 σκέψεις σχετικά με το “ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΒΛΑΣΗΣ, Ο ΖΩΓΡΆΦΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ / ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ”

  1. Πριν λίγο έφτασε η είδηση, με τις σταγόνες της ζεστής βροχής, ο Αριστείδης Βλάσης εγκατέλειψε οριστικά την γενέθλια πόλη του – και τη χώρα του και τις πέντε ηπείρους. Πήρε τη στράτα του ουρανού, για τα ψηλά τα δώματα – εκεί που δεν υπάρχει λύπη και στεναγμός. Η κρητική Μούσα του τραγουδάει :
    “Παππού είχε τον Δομένικο ζωγράφο ξακουσμένο-που του δωσε φτερά και φως δρόμο στο πεπρωμένο”… 6 μ.μ. Βραδιάζει στην Παλιά Πόλη. Β.Ζεβελάκης

  2. Δυσκολεύομαι πολύ να πιστέψω ότι ο Αριστείδης δεν είναι πιά ανάμεσά μας!…
    Είχα τόσο πολύ χαρεί όταν συνάντησα εδώ στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ τον παλιό συμμαθητή μου και διαπίστωσα με τα ίδια μου τα μάτια, την εξαιρετική του πρόοδο. Χάρηκα που γίναμε φίλοι στο ΦΒ και λογάριαζα να τον ξανασυναντήσω στο Ηράκλειο ή στην Αθήνα κάποια στιγμή. Πρώτα ήθελα να δώ την έθεσή του στο Παγκρήτιο, γιατί δεν θα την προλάβαινα στον Άγιο Μάρκο…..
    Ήθελα. Σχεδίαζα. Χωρίς τον ξενοδόχο Χάρο και αφέντη τής Ζωής και τού θανάτου….
    Καλό σου ταξίδι Αριστείδη! Δεν ήταν γραφτό να σέ ξαναδώ σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο.
    Καλή αντάμωση λοιπόν στον άλλον!… Άν κρατάς την αυτοπροσωπογραφία σου, σίγουρα θα σε αναγνωρίσω!!!….

Γράψτε απάντηση στο ΑΛΚΜΑΝ Ακύρωση απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *