ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗΣ , ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ

 

Πήρε το δρόμο προς τη Δύση…

Α Ν Τ Ι Ο  Φ Ι Λ Ε

Τίποτα δεν ήταν ξαφνικό, εδώ και λίγον καιρό είχε αποσυρθεί (νομίζαμε προσώρας) από τις τακτικές συντροφιές του και τους άτακτους φίλους του (του alkman.gr και του δρόμου).  Μα όταν του  τηλεφωνούσαν, άρχισε να βαριέται, τα χρόνια τον βάρυναν αρκετά, δεν απαντούσε. Ο μάγειρας που του πρόσφερε το γεύμα της μέρας, ανησύχησε,  όταν αργούσε να φανεί,  κάτι θα χει αυτός  , ρωτούσε τους γνωστούς.

Όταν βρήκε την παλιά μοτοσυκλέτα του, όταν πήρε μπροστά με χίλια ζόρια, ξεκίνησε ευχαριστημένος, ήξερε το δρόμο της Δύσης, το μονοπάτι του ουρανού. Δεν αποχαιρέτησε κανέναν, δεν ήθελε καμιά λύπη κανένα δάκρυ, θα καταλάβουν συλλογίστηκε. Σκέφτηκε την Κατερίνα Κ. μόνο μια στιγμή, ειναι πολύ αισθηματική, μα δεν γίνεται κι αλλιώς –  δεν ξαναμπαίνω στην παλιά πόλη ,είπε μέσα του.

 

Με τον καλό του φίλο Μανόλη Καρέλη, που βιάστηκε κάποτε να τον αποχαιρετήσει…

 

Ο ΑΛΚΜΑΝ δεν θα αναρτήσει κείμενα και σκίτσα του, κόντρα στην συνήθεια, θα παρουσιάσει μόνο φωτογραφίες – από το αρχείο του, αυτού του παράξενου σχεδιαστή, που φαίδρυνε την βλοσυρή επαρχιακή ζωή μας για 50 χρόνια, που άνοιξε χαμόγελα και ποτέ δεν έθιξε κανέναν με το καθόλου ανώδυνο χιούμορ του.

Λιτοδίαιτος των άκρων, ήταν  ικανοποιημένος με ένα ποτήρι νερό ή ένα αναψυκτικό.

 

Κείμενα για το έργο του έχουν αναρτηθεί στον ΑΛΚΜΑΝΑ και  μπορει εύκολα να τα βρει κανείς  αναζητώντας alkman.gr Ανδρεαδάκης

Με τον πρύτανη και νυν ευρωβουλευτή του “ΠΟΤΑΜΙΟΥ” Γιώργο Γραμματικάκη

 

Οι κοινωνικές επαφές του διέτρεχαν από την κορυφή ως τη βάση την κοινωνική και πολιτική και πνευματική ιεραρχία(πυραμίδα), η συμπάθεια του όμως στους ταπεινότερους ήταν έκδηλη.

Με τον πιο σημαντικό φιλόζωο της πόλης μας , στο κέντρο του Ηρακλείου

 

Η καταγωγή του τον έφερνε κοντά στους προνομιούχους, όμως γρήγορα βρήκε δρόμο για τους “άλλους”, που αγωνιζόταν για κοινωνικά δικαιώματα και δημοκρατία- οι  φοιτητές ήταν η πρωτοπορία τους.

Μικης Θεοδωράκης στο μεσον ο΄ρθιος, μπροστά τοτ ο Μίνως Αργυράκης(σκιτσογράφος) αριστερά ο Γιάννης Σταρίδας κλπ
Μικης Θεοδωράκης στο μέσον όρθιος, δεξιά ο Γιάννης Ανδρεαδάκης (σκιτσογράφος) πάνω από το κορίτσι  ο Γιάννης Σταρίδας κλπ(φοιτητικη εκδήλωση 1963-64)

 

Οι καλλιτέχνες που εργάζονται με τα χέρια, έχουν χαρακτηριστικά δάκτυλα – ο Ανδεαδάκης δεν είναι εξαίρεση, εδώ ο φακός τα αποτύπωσε, παραπονιόταν τελευταια για κάποιο πρόβλημα στο ένα δάκτυλο, αν και  ο φίλος του ορθοπεδικός Κ.Τ.  βοήθησε να διορθωθεί(βελτιωθεί).     Εικόνα11946

 

Ζωόφιλος, μετά το σκυλάκι του δεν θέλησε να ξανασυνδεθεί στενά με άλλο ζώο, όμως είχε καλές σχέσεις με τα σκυλιά του δρόμου, μπορούσε να συνεννοηθεί εύκολα μαζί τους. Εικόνα4668

 

Οι φιλίες του με τους γιατρούς όλων των ειδικοτήτων είναι γνωστές,  όμως όταν οι επιστήμονες έδειχναν καλλιτεχνικές  ανησυχίες και είχαν επιδόσεις, τους επαινούσε θερμά. Εδώ με τον Μανόλη Τσικαλά, που  είχε εξαιρετικη απόδοση ως Καπετάν Μιχάλης, στην παράσταση των δικηγόρων, που σκηνοθέτησε ο Γ.Μαρκόπουλος. Εικόνα8409

 

Άνθρωπος της πόλης, αν και του άρεσε να επισκέπτεται την εξοχή και το χωριό της οικογένειάς του,  έκρινε και δοκίμαζε τις τεχνικές και αρχιτεκτονικές εφαρμογές του Ηρακλείου. Εδώ δοκιμάζει το τερατώδες σκαλοπάτι των Τριών Καμαρών (πλατεία Ελευθερίας). Ευτυχώς δεν κατέληξε στον φίλο του ορθοπεδικό (διασώθηκε). Εικόνα5083

 

Η προσφιλής βόλτα όμως ήταν στη θάλασσα,  το

Μπεντενάκι αγαπημένη περιοχή – ας άλλαξε τόσο πολύ με τις επεμβάσεις κάθε είδους, καλές κακές ή μετριες. Εικόνα11136

 

Στο διαδίκτυο διαβάσαμε σε κειμενο της  δημοσιογράφου Ειρήνης Νικολοπούλου: «Όταν φεύγει ένας άνθρωπος που το μότο του στη ζωή είναι» Μηδειάστε παρακαλώ»,τα λίγα λόγια για τον αποχαιρετισμό του δεν συνάδουν με θλίψη. Ο Γιάννης Ανδρεαδάκης, ο σκιτσογράφος-γελοιογράφος του Ηρακλείου, τη μόνιμη καυστική διάθεση, κατέγραψε με το πενάκι του όλα τα κωμικοτραγικά που συνέβησαν στην πατρίδα του τα τελευταία 50 χρόνια.(…) Η μοίρα επεφύλαξε σε εμένα να γράψω τα λίγα λόγια για το θείο Γιάννη Ανδρεαδακη που είχα την τύχη να γνωρίσω όταν παντρεύτηκα τον ανιψιό του αρχιτέκτονα ,Μύρωνα Τουπογιάννη, γιο της αδελφής του Ελένης Ανδρεαδάκη – Τουπογιάννη. Ευτυχώς θείε με περίμενες για ένα φιλί – αντίο , πριν ανεβείς ψηλά για να κάνεις όλους τους αγγέλους να χαμογελούν.

Εικόνα7849
Στη γωνία της Νομαρχίας με την Πλατεία Δασκαλογιάννη, ένα πλανόδιος φωτογράφος, προσπαθεί να βγάλει το ψωμί του, τοποθετώντας κούκλες και ζώα των Χριστουγέννων, τον αντιμετωπίζει με αγάπη.

 

Δεν ξέραμε πολλά για την οικογενεια του γιατί δεν ήταν κοντά τα παιδιά της αδελφής του.  ΟΙ μακρυνότερες συγγένειές του ήταν τόσο εκτεταμένες, που σε κάθε στενό της πόλη μας  κάποιος ξάδερφος κατοικούσε. Όμως έζησε κυρίως με τους φίλους του, επέκτησε έναν κύκλο ανθρώπων  που τον αγαπούσε και τον εκτιμούσε αληθινά κι αυτός  ανταπέδιδε τά ίδια αισθήματα, με ευγένεια και ανυπόκριτη ευαισθησία και συμπάθεια.

 

 

Με τον γιατρό (ορθοπεδικό) Κώστα Τουτουντζάκη, καλό του φίλο

 

Αντίο φίλε,  έφυγες χωρίς αποχαιρετισμούς,  μα δεν τα κατάφερες να μην ραγίσεις την καρδιά μας.

 

Με τον Δικηγόρο Μιχαλη  Επιτροπάκη Και τον εστιάτορα τότε της πλατείας Δασκαλογιάνη...
Με τον Δικηγόρο Μιχαλη Επιτροπάκη Και τον εστιάτορα τότε της πλατείας Δασκαλογιάνη…

 

___________________________________________________________________________________________________

 

 

 

ΟΙ φωτογραφίες δεν τελειώνουν, τελευταία, ποζάρει στα συνθήματα των τοίχων, σαν κάτι να θέλει να πει…

 

Εικόνα1270

 

 

 

ΠΡΟΣΘΗΚΗ:

Ευχαριστούμε τον Κώστα Τριγώνη για το σχόλιο που πρόσθεσε, είναι αυτός που γνώρισε ίσως πιο πολύ από κάθε άλλον τον Γιάννη Ανδρεαδάκη,  αφού ήταν αρχισυντάκτης στην εφημερίδα που τον ανέδειξε (την ΑΛΛΑΓΗ εκδοση Μ.Καρέλλη) και συνεργάσθηκε χρόνια μαζί του. Προσθέτουμε φωτογραφία από την δεκαετία του 1950, όταν ο σκιτσογράφος υπηρετούσε στο ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ.

Scan 3

Συμπληρώνουμε στοιχεία και κυρίως φωτογραφίες, στο κείμενο. Ο μοναδικός σκιτσογράφος και γελοιογράφος της πόλης μας,  δεν διέτρεχε από την κορυφή ως τη βάση την ιεραρχία της, αλλά και τις ηλικίες των κατοίκων της. Οι φίλοι του ήταν από 5 έως 95 ετών.

Με τον φαρμακοποιό Χλουβεράκη Γ., κάποτε στο κεντρικότερο φαρμακείο της πόλης, μπορούσε να θαυμάσεικανείς το περίφημο σκίτσο του Ανδρεαδάκη, με το εμβόλιο
Με τον φαρμακοποιό Χλουβεράκη Γ., κάποτε στο κεντρικότερο φαρμακείο της πόλης(πλατεία Λιονταριών), μπορούσε να θαυμάσει κανείς το περίφημο σκίτσο του Ανδρεαδάκη, με το εμβόλιο

Οι συζητήσεις και οι αναλύσεις είχαν πάντα καλοσύνη αλλά και καυστικό χιούμορ, ο αρχιτέκτων Γιάννης Περτσελάκης, είχε δείξει την εύθυμη πλευράτου με το σατιρικό περιοδικάκι, ΜΟΥΣΙΚΩΣ ΑΓΟΥΣΤΟΣ,  τι να λένε αραγε οι δυο φίλοι που διαφέρουν ηλικιακά μια γενιά.

Με τον Γιάννη Περτσελάκη, κάτοικοι του κέντρου της Παλιάς πόλης, με πολλά κοινά ενδιαφέροντα
Με τον αρχιτέκτονα Γιάννη Περτσελάκη, κάτοικοι του κέντρου της Παλιάς πόλης, με πολλά κοινά ενδιαφέροντα

Οι φωτογραφίες τον σχεδιάζουν, προσέχουν τα χέρια του, οργανο εκφραστικότητας αλλά και απεικόνισης και χιούμορ και σάτιρας.

 

 

 

 

 

 

 

 

Εικόνα4038
Μπορείς να γνωρίσεις ανθρώπους από τη φωνή την “κοψιά”τους  και βέβαια το πρόσωπό τους το μέγεθός τους το στύλ. Αλλα κάποτε τα χέρια δίνουν το στίγμα τους.
Εικόνα1268

Μια σκέψη σχετικά μέ το “ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗΣ , ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ”

  1. Για το Γιάννη αξίζει να γραφούν και να ειπωθούν πάρα πολλά. Ο ίδιος ήταν πάντα σεμνός και απόλυτα ευγενής… Φιλοσοφούσε τη ζωή, και την ανέλυε κατά τρόπο που σε ανάγκαζε να συμφωνείς μαζί του, ακόμα και με τις πιο ακραίες παρατηρήσεις του. Μέγας καλλιτεχνης, μοναδικός στο είδος του, λάμπρυνε τον τόπο που έζησε και αγάπησε με πάθος. Αισθάνομαι ευτυχής που τον γνώρισα και έζησα μαζί του τα καλύτερά μου χρόνια…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *