ΜΑΝΟYΣΟΣ ΦΟYΜΗΣ, ΣΑΤΙΡΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ

Η ΣΤΡΙΓΚΛΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ…ΑΡΝΑΚΙ

Ξεστομίζεις χίλια λόγια
μια κουβέντα να σου πω
κώνειο στάζουνε τα χείλια
δεν στεγνώνουν τα μαντήλια
το θυμό μου σαν ξεσπώ

Όλο γκρίνια και καυγάδες
κάνεις τζαναμπέτισσα
άφησε τις εξυπνάδες
τους δικούς σου τους σεβντάδες
ξέρεις-δεν απαίτησα

Ξυπνητό με κατατρέχεις
και στον ύπνο μου βραχνάς
γίνεσαι-ψυχή δεν έχεις
ότι θέλεις να κατέχεις (1)
με τα νύχια το κρατάς

Στρίγγλα μοιάζεις του Σαιξπήρου
όταν κλαίς υστερικά
Παίζεις θέατρο ταλήρου
όταν θέλεις κάποιου ονείρου
να γνωρίζεις μυστικά

Τα γυρίσματα στο χρόνο
φτάνουν κάτω μια φορά
κι αν κρατας ψηλα τον τόνο
θα γνωρίσεις δάκρυα -πόνο
και μεγάλη συμφορά.

Θ.Αθερίδης και Σμαράγδα Καρύδη, στο έργο του Σαίξπηρ "Το ημέρωμα της Στρίγκλας"27.6.2010

(1)= Κατέχω, γνωρίζω αλλά και κατέχω

Ο ΑΣΤΕΡΑΣ (Ο ΞΕΤΣΙΠΩΤΟΣ)

Ο απερίγραπτος μίμος ... στην εκπομπή της κ. ΧΧΧ

29 τρέχοντος καταμεσήμερο, TV και ατυχία έπεσα πάνω στον απερίγραπτο μίμο …. και την καλλίγραμμη παρουσιάστρια κ. χχχ . Τίποτα το ασυνήθιστο θα πείτε, αν δεν σας αρέσει ας πατήσετε το κουμπάκι του (τηλε)κοντρόλ. Το θέλησα αλλά όπως και χτές , δεν πρόλαβα να γλιτώσω, την εμετική εκπομπή, γιατί θέλησα να την απαθανατίσω με τον φακό μου. Αν και έμεινα για λίγα λεπτά, ο ηθοποιός εδώ δεν “σημαίνει φως” μα σκότος βαθύ και μαύρο έρεβος, μετα τους “επιτυχημένους” Χάρυ Κλίν και Λαζόπουλο, ένας μίμος- κωμικός δρέπει δάφνες και ενώ συγκινεί το μεγάλο(;) κοινό απωθεί όχι λίγους και εξοργίζει κάποιους που δε ανέχονται το “χοντρό”(λιπαρό)γούστο, την σκληρή απάνθρωπη συμπεριφορά, την ξετσιπωσιά και την αθλιότητα. Η παρουσιάστρια ακίζεται με κομψότητα και παριστάνει την αθώα παιδούλα, ενώ περιγράφει τις απασχολήσεις στα γόνατα των προϊσταμένων, σε ένα κοινό προσκεκλημένων που δεν έχουν ξεπεράσει (ούτε ηλικιακά) την εφηβεία. Αν ο “καλλιτέχνης” είναι τσακάλι, αυτή μοιάζει ύαινα συλλογιζόμουν – μα όταν θυμήθηκα τις ζωόφιλες φίλες (του Face book ) ντράπηκα , τα ζώα δεν μου φταίνε σε τίποτα, είναι και τα αγριότερα, αθωότατα.

Η παρουσιάστρια κ. χχχ , καλά μα δεν καταλαβαίνιε τι κάνει;

Ένας αστέρας της δημοσιογραφίας και πολυτάλαντος (δηλαδή και με ταλέντο και …τάλαντα) πριν χρόνια είχε γίνει στόχος των διωκτικών αρχών, που τον εντοπισαν με χρήματα πολλά στην Εσπερία και μπλέχτηκε και σε πολιτικοαισθηματικό σκάνδαλο. Η Δικαιοσύνη μελετάει ακόμα τους (ποινικούς) φακέλους του και (εν τω μεταξύ) προήχθη και από το έντυπο μετακόμισε στην τηλεόραση, συναγελάζεται με διασημότητες και δρέπει (κι αυτός) δάφνες.

(O ΞΕΤΣΙΠΩΤΟΣ)

Έχει ταλέντο, στυλ πολύ
και θράσος είκοσι πιθήκων
ξεβράκωτος κυκλοφορεί
και κάνει βίζητες κατ’ οίκον

Τον κόκκινο τον κώλο του
επιδεικνύει και κομπάζει
γαύρος κι αρενωπός πολύ
θέλει στα μάτια μας να μοιάζει

Και κάνει ζαβολιές πολλές
τούμπες κι αστεία να γελάμε
κι όταν μας φτύνει-χωρατά
λέμε πως κάνει, το ξεχνάμε

Σαν κόκορας θαυμάζεται
κι ας είναι κότα μαδημένη
που κακαρίζει συνεχώς
χωρίς αυγό να περιμένει

Το παίζει πρωταγωνιστής
και του θεάτρου πριμαντόνα
είναι «καλοστημένο» ματς
λέει, θα κερδίσει τον αγώνα

Μες το τρελό το πάρε δως
αυτός μετρά και υπολογίζει
δεν ξέρει πως στη ζυγαριά
άλλος μετρά κι άλλος ζυγίζει

Μες στην κοπριά συνήθισε
τίποτα δεν καταλαβαίνει
τι κι αν πετά παντού βρωμιές
είναι μια πέννα βραβευμένη !

Μα έχει ο καιρός γυρίσματα
κι όταν θα΄ ρθουν τα πάνω κάτου
στη Μαύρη τρύπα θα πνιγεί
και τα σκατά θα΄ ναι δικά του

Ο αξέχαστος Μποστ, δεν μπορουσε να φανταστεί τις σημερινές μίζες...

____________________________________________________
Ο αξέχαστος Μποστ, δεν μπορουσε να φανταστεί τις σημερινές μίζες…
____________________________________________________
Αναδημοσιέυομε στιχους που ειναι αφιερωμένοι σ αυτόν τον αστέρα της δημοσιογραφίας- κι όχι μόνο. Ο μίμος-κωμικός και η κ. παρουσιάστρια χχχ διακήρυσσαν πως τα λεφτά του Ελληνικού λαού, τα έφαγε η σύζυγος του γνωστού υπουργού -δεν έχουν βέβαια άδικο, όμως και οι δυο συνεργάτες της TV είναι χρυσοπληρωμένοι όχι βέβαια από τους …Ισπανούς , τρώνε από το υστέρημα των συμπατριωτών τους, πουλώντας το κάλπικο εμπόρευμα τους, καταστρέφοντας το γούστο και (το χειρότερο) υπονομεύοντας (ανερυθρίαστα) τη ήθος των νεοελλήνων.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Ας συγχωρηθεί ο θυμός και οι κατηγορηματικές εκφράσεις, μα ξεχείλισε το ποτήρι

ΣΤΙΧΟΙ ΣΤΗΝ ΚΑΨΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

12.6.2012

Σκόνη χρυσή στα φύλλα και τον ανθό
και σε κυνηγάω μέλισσα
οι μέρμηγκες τρέχουν
οι ακρίδες πηδούν


Τα πέταλα τα σέπαλα μετράω
και ξεφωνίζω συνεχώς πως σ΄αγαπάω

14.6.2012

Τραγούδια καράβια κι αγάπες
ανέμοι και λόγια,που τα ΄πες

15.6.2012

Η άμμος κινείται
κι η θάλασσα παίζει με κύβους σκληρούς
The earth belong to the living

Το κάθε τι δικό σου
κι ένα φιλί ν΄αξίζει
-άστρο θα λάμπει την αυγή-
πόθους να με γεμίζει

16.6.2012

Λαμπρός ουρανός
θαμπώνει το φως
χρυσάφι λιωμένο τριγύρω
να΄ ρθεις μια στιγμή
χωρίς αφορμή
στο στήθος σου λίγο να γείρω

Παραλία Ανατολικής Κρήτης

ΣΤΙΧΟΙ: ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ

ΝΤΑΛΙ: Ελαιογραφία σε ξύλο, 1936, Μουσείο Ρότερνταμ

ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ

Σε βρήκα γιατί
περνούσες στο δρόμο
και γύρισες μια στιγμή
ένα βλέμμα μόνο- μια αδιόρατη κίνηση
πως να το φανταστώ
δεμένος βέθηκα στον τροχό
κι εσύ καμιά συγκίνηση

Κι ήρθανε νύχτες τρομερές και φόβοι
μα σένα τι σε νοιάζει τι σε κόβει!

Μ΄άρεσες πολύ
και μούδινες ελπίδες
το ψέμα σου γι αληθινό
νόμιζα κι όνειρα κένταγα καιρό
πως να σε καταλάβω
που ήμουν άπειρος κι εσύ
είχες μαχαίρι κοφτερό

Κι ήρθανε σκέψεις φοβερές και φόβοι
μα σένα τι σε νοιάζει τι σε κόβει!

Κι όταν θέλησες
είπες μ ΄αγάπησες κι εσύ
πνιγμένος μου΄δωσες ανάσα
κι ευλόγησα την ώρα τη στιγμή
όμως δεν κράτησε πολύ
ένα καπρίτσιο σου μικρό
ήσουν αρπακτικό πουλί

Κι ήρθανε νύχτες τρομερές και φόβοι
μα σένα τι σε νοιάζει τι σε κόβει!

ΜΙΚΡΟ ΣΙΝΙΑΛΟ: ΤΑΞΙΔΙ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΟ

ΤΑΞΙΔΙ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΟ

Αφιερωμένο στον Dante/537

Ταξιδεύω με τις λέξεις στ’ όνειρό σου

το σκαρί στο χέρι δουλεμένο

των ερώτων το νησί σαν κουρσεμένο

θησαυρό να κρύψω στο γιαλό σου

Κάθε βράδυ μαγικά σου φανερώνω

στα μεγάλα μάτια πεφταστέρια

δένουν κόμπους ναυτικούς τα δυο μου χέρια

όταν στο κορμί μου σ’ αμπαρώνω

Το πιο μεγάλο καράβι, κτίζεται στον Τάμεση του Λονδίνου (Απρίλιος 2012)

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ – Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ

Πασίγνωστοι πρωταγωνιστές του Ελληνικού τραγουδιού

Είμαι ραδιοφωνικός τύπος, έτσι ας συγχωρηθεί η παρέμβασή μου, σε ένα θέμα που δεν έχω καθόλου αρμοδιότητα ή γνώσεις. Ακούγοντας εκπομπές λόγου (που είναι πολύ περιορισμένες στην επαρχία και παρά τη σύνδεση με το διαδίκτυο)αναγκαστικά πέφτω σε εκτεταμένα μουσικά διαλείμματα, με ελληνικό συνήθως τραγούδι. Ακούω μικρό τμήμα εκπομπών, αλλά και αυτό είναι αρκετό να αντιληφθώ, ότι η πτώση της ποιότητας του είναι τόσο μεγάλη, ώστε να πρέπει να κλείσω το δέκτη. Επειδή ο υποκειμενισμός είναι φυσικός στις μουσικες προτιμήσεις (και σε όλες τις τέχνες) άρχισα να ρωτάω τριγύρω.

Εξώφυλλο συλλογής ρεμπέτικου Α.Κουνάδη (ΝΕΑ)

Όλοι συμφωνούσαν στην εκτίμηση ότι η ποιότητα του τραγουδιού στη χώρα μας, έχει πάρει την “κάτω βολτα”, χωρίς ελπίδα ανάκαμψης. Άρχισα να προσέχω τους στίχους, να σημειώνω που και που κανένα ρεφρέν ενοχλητικό. Δεν άργησα να διαπιστώσω ότι στα δέκα κάθε είδους άσματα , μπορούσε ίσως να ακουστεί ευχάριστα ένα. Ενώ υπήρχαν μελωδίες κοινότυπες, οι στίχοι ήταν αμήχανοι και άτεχνοι και όχι σπάνια κάτι παραπάνω από κακόγουστοι.

Νίκος Γκάτσος, ο σημαντικότερος στιχουργός μας του 20ου αιώνα, δάσκαλος και πρότυπο αξεπέραστο

Η άνθιση του τραγουδιού μετά το 1960, που επηρέασε όλα τα είδη (ελαφρό, λαϊκό, δημοτικό, ρεμπετικο, αρχοντορεμπέτικο κλπ) εδώ και καιρό, σταμάτησε – μετά την απομάκρυνση των μεγάλων συνθετών από το προσκήνιο, οι εξαιρετικά ταλαντούχοι στιχουργοί βάλτωσαν (στασιμοποιήθηκαν) ή έχασαν την επαφή με τους καινούργιους συνθέτες και οι νέοι δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στη ζήτηση, που δεν έθετε καμιά προδιαγραφή και (ως φαίνεται)δεν είχε ιδιαίτερη ποιητική(αισθητική) παιδεία.
Η λύπη είναι αναπόφευκτη, στην Ελλάδα της οικονομικής δυσπραγίας, η μουσική (αυτού του είδους) θα πρόσφερε μιαν ανάσα, η πιο λαϊκη και κοσμαγάπητη τέχνη δεν μπορεί πια να ανταποκριθεί στις (μεγάλες) προσδοκίες μας.

Ο Μάνος στο "απόψε αυτοσχεδιάζουμε"( με Μυράτ), στιχουργός και μουσικός που επηρέσε τους πάντες

Μα σέ συνθήκες οικονομικής κρίσης τι περίμενες , παρατήρησε φίλος αισθαντικός – που έχει τη μεγαλύτερη δισκοθήκη. Δεν έχει σχέση και δεν εξαρτάται απο αυτό σκέφτηκα, οι συνθήκες οι οικονομικές το 60 ήταν χειρότρες. Φταίει η οικονομικη “ανάπτυξη” της Μεταπολίτευσης που οδήγησε στην παρακμή όλων των τομέων της καθημερινής μας ζωής. Φταίει “η διαφθορά που έγινε στοιχείο της Εθνικής συνοχής”(1). Το ελληνικο τραγούδι πέταξε χαμηλά εδώ και χρόνια, για να μας προειδοποιήσει ότι ο δρόμος μας δεν βγάζει πουθενά. Οι μέτριοι ή κοινότυποι στίχοι ( με φανερή την έλλειψη πρωτοτυπίας και ταλέντου) αντανακλούν δικές μας καταστάσεις και “δείχνουν” το πρόσωπό μας. Στην αδράνεια και την αδιαφορία και τον άκρατο καταναλωτισμό που τον δοκιμάζει σκληρά η οικονομική κρίση, ο Νότης Σφακιανάκης βρήκε τραγούδι ιδού :

“(…)Δε χρειάζονται λόγια
Μιλάει η αγάπη μας
Και για τους δυο

Αγάλματα, να γινόμασταν αγάλματα
Αυτή την άγια ώρα
Τούτη τη στιγμή….(…)”

Νίκος Παπάζογλου, ένα αστέρι της Μεταπολίτευσης, στηρίχθηκε σε στίχους του Μανόλη Ρασούλη

Έψαξα λίγο στο διαδίκτυο για να ένα μικρό ανθολόγιο, με τελείως τυχαία επιλογή στιχων και καλλιτεχνών, ακόμα και οι λεγόμενοι “έντεχνοι” (απίθανη ορολογία) βρίσκουν στίχους αμφίβολους (εδώ Θ.Μικρούτσικος)
“(…)
Μα πού να`ναι κι εκείνοι οι άγιοι απόστολοι
Ντυμένοι με στιχάρια κι ιερά,
Ζωσμένοι πετραχήλια, που οι διαόλοι
Τους τρέμανε, οι φτωχοί, γιατί γερά
Τους πιάναν απ`το σβέρκο σα γατιά;
Κι ο αφέντης σαν το δούλο του πεθαίνει
μ`όμοια τους τρώει ο Χάρος λαιμαργία
Πρόσκαιρα είν`όλα,τίποτα δε μένει.(…) ”

Ας ξεφυλλίσει κανείς στιχουργικά μπλογκ στο ιντερνέτ, η δική μας συνέχεια είναι ατελέσφορη…

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Απόφθεγμα Ιταλού διανοούμενου, για τη χώρα του στη δεκαετία 1980-90 ότνα βρέθηκε στο κεντρο μιας ανάλογης με τη δική μας κρίση

ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ (Μ.ΦΟΥΜΗΣ)

Βρεθήκαμε φθινόπωρο
είχαν περάσει χρόνια
τα δέντρα μας εσκέπαζαν
με γυμνωμένα κλώνια

κι όλοι οι παλιοί μας στεναγμοί
χαρές και λύπες τόσες
αγάπης που δεν άντεξε
(ήταν της τύχης είπες)

Στην άκρη της ακρογιαλιάς
που ανθίζαν των κυμάτων
λευκά θαλασσολούλουδα
βρεθήκαν των σωμάτων
σημάδια και σφραγίσματα
κι ότι στο τέλος μένει
ότι μας συγκινεί πολύ
που όταν μιλά σωπαίνει

Ηράκλειο 2011 χειμωνιάζει

Κι ήρθε ο χειμώνας ο βαρύς
με παγωνιά και χιόνια
μα σαν να καλοκαίριασε
στους κάμπους και τ αλώνια
Μέσα μας έλαμπε η χαρά
αναγαλιούσε η πλάση
λες και ξαναγυρίσανε
καιροί που είχαν περάσει

Σαν να τανε πρώτη φορά
ο ένας μες τον άλλο
και σαν να μην γνωρίσαμε
έρωτα πιο μεγάλο

Στην άνοιξη βρεθήκαμε
στα λούλουδα π΄ανθίζαν
σαν γιορτινά μας φάνηκαν
γιατί μας κατακλύζαν
αρώματα και χρώματα
και μουσικές και γεύσεις
φανταστικές κι αλήθινές
που θέλεις να πιστέψεις

Πριν δέσουν όλοι οι καρποί
σαν ήρθε καλοκαίρι
μια κατασκότεινη βραδιά
που έσβηνε κάθε αστέρι
μπήκαμε στο λαβύρινθο
αγάπης παθιασμένης
χαθήκαμε! χωρίς σκοπό
και νήμα πια δεν βγαίνεις

Μανούσος Φούμης

ΗΜΕΡEΣ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

Έργο του .... (Λονδίνο Οκτώβρης 2010)

13.10.2011

Το σουϊνγκ της βροχής
στη λαμαρίνα της στέγης

14.10.2011

Κατάλευκο μυρτοφυλλο
πράσινης δάφνης φύλλο
μυριστικό μου γιασεμί
μαλαματένιο μήλο

15.10.2011

Τα δέντρα γδύθηκαν
φυλλώματα και σκιές
οι χορευτέςτων ανέμων
λαχανιάζουν
τα τύμπανα δεν σταματούν
το φως σιγοτραγουδά:
για την αγάπη λέει

16.10.2011

Τετράδιο με κοφτερά φύλλα
μάζες εικόνων
ημερομηνίες και νύχτες
κύκλους αισθημάτων
Τετράδιο με ακμές αμαρτημάτων
σκοτεινές ηδονές
με φτερά διαγώνια
οδυνηρής αγάπης