EΡΩΤΙΚΗ ΜEΡΑ : ΣΤΙΧΟΙ

ΕΡΩΤΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ

Αφιέρωση:  Γ.Δ. Γ. 

20170610_210803

Να΄ μουν όνειρο

μέσα στ΄ ‘ονειρο σου

θάλασσ΄αρυτίδωτη

στον ωκεανό σου

 

Να΄μουν στον ορίζοντα

φόντο ξεβαμμένο

στον γαλάζιον ουρανό

τόξο τεντωμένο

 

Να΄μουνε κύκλος μικρός

στη δική σου σφαίρα

και παρένθεση ανοικτή

στην κάθε σου μέρα

 

Να΄μουνα στη λάμπα σου

τ΄άλλο φως που καίει

κι η σιωπή που μέσα σου

σαν σιωπάς , σου λέει

 

Σ’ότι θέλεις κι αγαπάς

να ‘ μουνα κουκκίδα

στον αστερισμό σου

μια μονάχα αχτίδα

 

Να μουν όνειρο

μέσα στ΄όνειρό σου

θάλασσ ‘ αρυτίδωτη

στον ωκεανό σου

Αργυράκης -Χατζιδάκης από την "ΟΔΟ ΟΝΕΙΡΩΝ"του ΄60 στον ΜΑΓΙΚΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ του ΄80
Αργυράκης -Χατζιδάκης από την «ΟΔΟ ΟΝΕΙΡΩΝ»του ΄60 στον ΜΑΓΙΚΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ του 1981

 

 

 

 

ΕΙΡΗΝΗ ΠΡΑΔΕΙΣΑΝΟΥ – ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΕΝΔΕΙΑ

Στις 18 του τρέχοντος μηνός, έφτασαν στα χέρια μας δυο βιβλία, ήταν οι ποιητικές συλλογές της κ. Ειρήνης Παραδεισανού, που ζει και εργάζεται ως φιλόλογος στην πόλη μας. Εκδότης Vakxikon.gr , τίτλοι : ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΕΝΔΕΙΑ και ΤΑ ΓΥΑΛΙΝΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΨΑΡΙΩΝ (2013-2016).

 

Ξεχωρίσαμε για να παρουσιάσουμε  ένα από τα  ποιήματα που μας άρεσαν, για να ενημερωθούν οι αναγνώστες μας – στοιχεία για την συγγραφέα δεν έχουμε , θα συμπληρώσουμε αυτήν την παρουσίαση μόλις βρούμε.

Ο υπερρεαλισμός της κ. Ειρήνης Παραδεισανού είναι έκδηλος και ο ρωμαντισμός της κάτω από κάθε εικόνα ή φράση έντονος – όταν σταθεροποιεί το βήμα της και κάνει σαφέστερες τις προτιμήσεις της , ένας αθώος λυρισμός αυθεντικός και συγκινητικός προβάλλει. Σ΄έναν δρόμο καθόλου εύκολο που προχωράει δυστακτικά, θα βρίσκει ή  θα ανακαλύπτει  μιαν ποίηση που μας ενδιαφέρει, για να έρχεται πιο κοντά μας.

Από την συλλογή  ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΕΝΔΕΙΑ: 

Π Α Ρ Ε Ι Σ Α Κ Τ Η

 

Κάθε που γέρνω μέσα μου

νοιώθω χελώνα γέρικη

που απόμεινε χωρίς καβουκι

στη μέση δρόμου πολυσύχναστου.

Διαβάτες ριγμένοι στον τρόμο

με καρφώνουν με λέξεις – τρόπαια

μιας νίκης εύθραυστης κι αμφίσημης.

Τασυννεφα...
σύννεφο…

Σαν  τέχνασμα σιβυλλικό μοιάζει η σιωπή μου.

και το σκιαγμένο βλέμμα τους

σαν προσπερνούν την άθλια όψη μου

καρφώνεται στη γύμνια μου επιτακτικά.

 

«Δεν είσαι εδώ»

μοιάζει να λέει

«Ποτέ δεν ήσουν.

Πάντα παρείσακτη θα στέκεις».

 

Κι εγώ μια χαραμάδα ψάχνω

από φως

για να στριμώξω την παράξενή μου όψη

και μια ρωγμή σε σύννεφο θαμπό

την εμμονή μου να φυλάξω.

 

 

Σ Υ Μ Π Λ Η Ρ Ω Σ Η (μετά την ανάρτηση)

Από το  Block Παρείσακτη, συμπληρώνουμε την άποψη της Ειρήνης Παραδεισανού για το πως έφτασε στην ποίηση:

Ειρήνη Παραδεισανού, φωτογραφία διαδικτύου
Ειρήνη Παραδεισανού, φωτογραφία διαδικτύου

«Στην προτροπή των φίλων μου να γράψω επιτέλους πεζό, συνήθως χαμογελώ με αμηχανία. Δεν ξέρω τι να τους πω, πέρα από το τετριμμένο.
» Οποτε μου΄ρχεται να γράψω, μου βγαίνουν ποιήματα.»
Για καιρό δίσταζα να τα χαρακτηρίσω ποιήματα.
Το΄ξερα πως το ποίημα σκάβει. Αν δεν τα καταφέρει να σκάψει, δεν είναι ποίημα.
Σκάβει στην πέτρα για να βρει την αιώνια φλέβα.(…)

Εξώφυλλο, από το μπλογκ της
Εξώφυλλο, από το μπλογκ της

 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ:

Τα βιβλία της κ. Παραδεισανού, μας τα πρότεινε ο φίλος μας κ. Γιώργος Λεμπιδάκης, επειδή του άρεσαν – είναι και πολύ ενδιαφερόμενος για τη λογοτεχνία, έχει εκδόσει και μιαν ποιητική συλλογή , που έχουμε παρουσιάσει.

 

 

 

 

 

 

ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Οι οικονομικές δυσκολίες δεν εμποδίζουν τις θερινές διαδρομές μας, ας πάνε στην μακρινή Κινα οι πολιτικοί –  εμείς βλέπουμε πιο κοντά και πιο  μακριά…

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

 

Κι όταν έρθει καλοκαίρι

κι Αυγουστιάτικο φεγγάρι

στο χαλί το μαγικό της

η αγάπη θα μας πάρει

και Θα πάμε σ’ άλλα μέρη

στο Μαρόκο και τ Αλγέρι

και σ εκτάσεις της ερήμου

θα μαστε μαζί καλή μου

10524976_10203165893701456_643851694_n-1

Και θα βλέπουμε νομάδες

που θα κάνουν τεμενάδες

και θα πίνουν μαύρο τσάι

κι η καμήλα τους στο πλάι

 

Στο Μισίρι και το Νείλο

σε βαρκούλα από το ξύλο

του παπύρου, μπαίνουμε

και στου Ασουάν το φράγμα

πάλι κατεβαίνουμε

 

Και στην Σφίγγα και στην Γκύζα

μόλις θα σ΄αγκάλιαζα

το φιλί  σου που είχα χάσει

με χίλια θα θα τ’αλλαζα

 

Στη Βασόρα στη Βαγδάτη

και στον Τίγρη τον Ευφράτη

με το μαγικό χαλί

και σε κήπους κρεμασμένους

θαύμα στην Ανατολή

κινέζος καλλιτεχνης-ηλιόσποροι από πορσελάνη/γκαλερί Τade
κινέζος καλλιτεχνης-ηλιόσποροι από πορσελάνη/γκαλερί Τade

Κι ύστερα μακριά στην άλλη

άκρη – πάλι η Κίνα θα προβάλλει

και θα μασουλάμε ρίζι

κι η Παγόδα θα καπνίζει

 

Και θα σ΄ αγοράσω χτένι

φιλντισένιο, στο μπεντένι

σαν θα πάμε το μεγάλο

που στη γη δεν βρίσκεται άλλο

που να ναι ψηλότερά του

Σινικό είναι τ΄ όνομά του ….

 

Και στη Κίνα τρώνε ρίζι

κι η παγόδα θα καπνίζει

και στο Σινικό Μπεντένι

θα έχω φιλτισένιο χτένι

και στο μαγικό χαλί σου

θα πετώ κι εγώ μαζί σου

 

 

Στον ουρανό μπαξέδες

και  τριγύρω καφενέδες.

Στο  σου χαλί σου θα 
πετώ

και  μαζί  στον ουρανό

θα γυρίζω  τον ντουνιά,

τον Νείλο, τον Ευφράτη,

την Προύσα, τη Βαγδάτη,

τη Δαμασκό, τη Μπαρμπαριά.

 

 

 

 

ΚΑΛΟΣ ΚΑΙΡΟΣ, ΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΗΜEΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ…

Καλοκαιρία, η θάλασσα προσιτή, μα δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε.

Πολιτικές εξελίξεις που είναι τόσο φυσικές όσο και ακατανόητες . Αρρώστιες που είναι παράλογες βάρβαρες και ασυγχώρητες. Και τις νύχτες όταν βαθαίνουν, γράφουμε σημειώματα, να δικαιολογήσουμε την ύπαρξή  μας,  χωρίς  να είναι απαραίτητο.

Αντιγράφουμε, ότι μπορεί και ν΄ άρεσε στην κυρία Σ.Λ.

Η θάλασσα προσιτή και μακρινή κι απλησίαστη
Η θάλασσα προσιτή και μακρινή κι απλησίαστη (Αγιος Νικόλαος 2015)

Η ΝΥΧΤΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΑΝΤΑ  ΦΕΓΓΑΡΙ

Στον Αντώνη, που τον σκεφτόμαστε με πολλή  αγάπη

Στους δύσκολους δρόμους κάψαμε τα χέρια μας
Στις εύκολες διαδρομές πουλήσαμε τα υπάρχοντα μας

Και δεν εμεινε τελικά τίποτα
και δέν ήρθε κανείςούτε εφάνει

Κάθε στίχος
Ειναι ´ενας τοίχος
Χωρ´ις παράθυρα

Κάθε φίλος
ειναι ένας στύλος
Κομμάτια παράταιρα

Και τ´ όνειρο μέςα στ όνειρο ταξιδεμένο
Και το καράβι χωρ´ις πυξίδα μοιαζει χαμένο

 

ΣΑΒ 2:21 Π.Μ.

 

Πίνακας τουΣπύρου Βασιλαίου, από το βιβλίο του ΦΩΤΑ ΚΑΙ ΣΚΙΕΣ 1969
Πίνακας τουΣπύρου Βασιλείου, 1969

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Στύλος =κολώνα, αρχιτεκτονική / δεν ηταν μονοκόμματη αλλα απο σπονδύλους…´οπως η σπονδυλική στήλη…/ μα τα κομμάτια δεν ηταν παράταιρα, αντίθετα τέλεια ταιριασμένα…

ΜΙΚΡΟ ΣΙΝΙΑΛΟ : Τ Ο Τ Σ Ι Ρ Κ Ο (ΤΡΑΓΟΥΔΙ)

Πικασό, το τσίρκο (γαλάζια αποχή)
Πικασό, το τσίρκο (γαλάζια εποχή)

 

 

Η μεγάλη αναστάτωση τέλειωσε, καθ ένας μετράει κέρδη και ζημιές – ο ΑΛΚΜΑΝ επιστρέφει (ξαναπροσγειώνεται)

στις τακτικές απασχολήσεις του, σε τέχνες και γράμματα, στ όνειρο και την φαντασία. Αφήνουμε τον καιρό να δο-

κιμάσει πολιτικές λογικές και αισθήματα, αυτή η «Λυδία λίθος» δεν κάνει λάθη.

 

Σαγκλάλ, ονειρικός ..
Σαγκλάλ, ονειρικός ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τ Ο    Τ Σ Ι Ρ Κ Ο 

 

Δεν είναι που βαδίζω σαν κλόουν στην σκηνή

δεν είναι που χάνω και το βήμα

μα ει΄ναι που ξαφνιάζομαι

με ό,τι έχει συμβεί

και το κατάλαβα πως θα μου να το θύμα

 

Στο σώου με λιοντάρια ζητούσες παρτενέρ

και δίχως δίχτυ μ΄έβαζες στο σόλο

σ΄ έβλεπα πως καμάρωνες να κάνεις τον ζογκλέρ

μα κάπου μπέρδεψες με τον δικό μου ρόλο

 

"Ο χορός κι οι ακροβάτες" έργο του Ρaoul-Κlee / κοιτάξετε στο You Tube...
«Ο χορός κι οι ακροβάτες» έργο του Ρaoul-Κlee / κοιτάξετε στο You Tube…

 

Μ ε φλόγες και μαχαίρια και κόλπα περιττά

με γύριζες δεμένη στον τροχό σου

με χώριζες στη μέση και μ΄ένωνες μετά

και μ εξαφάνιζες σαν να μουν στ΄όνειρό σου

 

Πουαντιλισμός Σερά, "Τσίρκο"
Πουαντιλισμός Σερά, «Τσίρκο»

 

Στο γύρο του θανάτου με ρίχνεις και γλυστράς

ξεπέρασ΄ η ταχύτητα τη σκέψη

παράξενα ζαλίστηκα με φώτα και με στρας

πόσο περίμενες κάποια καρδιά ν΄ αντέξει ;

 

Θα βγάλω από πάνω μου ετούτη τη στολή

θα σβήσω το χαμόγελο της θλίψης

δεν είμαι ακροβάτισσα στου τσίρκου το σκοινί

σ αποχαιρέτισα- κι ας ξέρω : θα μου λείψεις .

 

Τουλούζ Λωντρεκ, "το "τσίρκο
Τουλούζ Λωντρεκ, «το «τσίρκο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΙΧΟΙ: ΜΙΚΡΟ ΣΙΝΙΑΛΟ (ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ)

ΣΤΙΧΟΙ : EΝΤΟΜΑ & ΖΩΑ

Μην μπλέκετε τα έντομα και τα ζώα με τους ανθρώπους,  παρατήρησε κάποιος φίλος –

είχε δίκιο και συμπληρώνουμε – από την συλλογή μας στίχους για κάθε ηλικία.

 

ΕΝΤΟΜΑ ΚΑΙ ΖΩΑ

 

Η “ΠΡΑΣΙΝΗ”(*)

 

Πράσινη μ΄ ονομάσανε

μα χάθηκα στο δρόμο

τη μυρωδιά μου έπρεπε

να μάθω να τη χώνω  (1)
Unknown-5

Κι όταν με καταλάβαιναν

με φώναζαν “βρωμούσα”

κι ας ήταν πεντακάθαρα

τα ρούχα που φορούσα

(“Βρωμούσα” με φωνάζανε κι υπάρχει παρανόμι

που ξέρουν όλοι  στο χωριό χωριάτες κι  αγρονόμοι

κατά  πολύ χειρότερο – ντρέπομαι να το λένε

κρύβομαι τα ματάκια μου δεν σταματούν να κλαίνε)

 

Κι όταν με κοροϊδεύανε

πετούσα μακριά τους

να μην με φτάνουν τα πολύ

σκληρά πειράγματά  τους

 

Κανέναν δεν πειράζω και

την πείνα μου χορταίνει

λίγο χορτάρι πράσινο

μα  παρανόμι (αν ακουστεί)

αμέσως με μαραίνει

 

ΤΑ ΣΚΟΥΛΙΚΙΑ

 

Είμαστε δυο σκουλικάκια κι όλο παίζουμε στο χώμα

Κι αν περνάς και δεν προσέχεις μπορεί να μας κάνεις λιώμα

Έχουμε  γυμνό το σώμα και μας λείπει το κεφάλι

Όυτε φύλο ξεχωρ´ιζεις απ´ τον ένανε… στην άλλη.

 

Κι αν μας κόψεις με μαχάιρι δεν πεθάνουμε με μια

Απ’ τον ένα δυο θα γίνουν κι ούτε γάτα ούτε ζημιά

 

ΣΚΟΥΛΊΚΙΑ ΑΚΡΟΒΆΤΕΣ(;) 'οσοι συχαίνονται τα σκουλίκια , ας αποφεύγουν τα ψάρια (είναι απο τα ιδανικά δολώματα)
ΣΚΟΥΛΊΚΙΑ ΑΚΡΟΒΆΤΕΣ(;) ‘οσοι σιχαίνονται τα σκουλίκια , ας αποφεύγουν τα ψάρια (είναι απο τα ιδανικά δολώματα)

 

Έχουμε και ξαδερφακι άκροβάτη αληθινό

Δόλωμα πολλοί το κάνουν για να πιάσουν τον ορφο

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

(*)=Κλασοπαπαδιά

(1)=Κρύβω

 

 

 

 

 

 

 

Μ.ΦΟΥΜΗΣ : ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

 

Αφιερωση: σ΄αυτούς που δεν βαρέθηκαν να περιμένουν

 

Βρεθήκαμε φθινόπωρο

είχαν περάσει χρόνια

τα δέντρα μας εσκέπαζαν

με γυμνωμένα κλώνια

 

Σε στρώμα φύλλων άπλωνε

ασήμι και σιντέφι

ένα φεγγάρι ολόγιομο

χανότανε τα νέφη

κι όλοι οι παλιοί μας στεναγμοί

χαρές και τόσες λύπες

αγάπης που δεν άντεξε

(ήταν της Μοίρας είπες)

 

2013-10-18 11.36.14
Φθινόπωρο στο Ηράκλειο – Μπεντενάκι την 18.10.2013 (Αλκμάν)

 

Στην άκρη της ακρογιαλιάς

που ανθίζαν των κυμάτων

λευκά θαλασσολούλουδα

βρεθήκαν των σωμάτων

σημάδια και σφραγίσματα

κι ότι στο τέλος μένει

ότι μας συγκινεί κι αυτό

που όταν μιλά σωπαίνει

 

Κι ήρθε  χειμώνας ο βαρύς

με παγωνιά και χιόνια

μα σαν να καλοκαίριασε

στους κάμπους με τ΄αλώνια

μέσα μας έλαμπε η χαρά

αναγαλιούσε η πλάση

 

Λες και ξαναγυρίσανε

καιροί που είχαν περάσει

Σαν να τανε πρώτη φορά

ο ένας μες τον άλλο

και σαν να μην γνωρίσανε

έρωτα πιο μεγάλο

 

Στην άνοιξη βρεθήκαμε

τα λούλουδα π’ ανθίζαν

σαν χάρτινα φαινότανε

γιατί μας κατακλύζαν

αρώματα και χρώματα

και μουσικέ ςκαι γεύσεις

φανταστικές κι αληθινές

που θελεις να πιστέψεις

 

Σαν δέσανε όλοι οι καρποί

πριν ΄ρθει το καλοκάιρι

μια κατασκότεινη βραδια

που έσβηνε κάθε αστέρι

μπήκαμε στο Λαβύρινθο

αγάπης παθιασμένης

χαθήκαμε – χωρίς σκοπό

και νήμα πια- δεν βγαίνεις

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΩΣ’ΜΟΥ EΥΚΟΛΙΑ H ΔΩΣ’ΜΟΥ ΘΑΝΑΤΟ

ΑΦΙΕΡΩΣΗ : ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΙΣΟΒΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗ – Dead Kennedys (ανατρεπτικό πάνκ συγκρότημα της δεκαετίας του 80 από την δυτική ακτή των ΗΠΑ)

λόγια : Biafra –  μουσική : Biafra/Ray

 

Ήσουνα συνέταιρος στο έγκλημα

Τώρα λες πως δεν έχεις καιρό

Πρέπει να σοβαρευτώ, να κάνω σχέδια

Πρέπει να περάσω τις  εισαγωγικές εξετάσεις

Θέ μου

είναι η τελευταία χρονιά

Το μονο που σ ενδιαφέρει είναι η καριέρα σου

Είναι καταδίκη σε ισόβια

Συντρίβεις τα συναισθήματά σου

και μιλάς συνέχεια για τους παλιύς καιρούς

Δεν κάνεις αυτό που θες

Αλλά κάνεις το ίδιο πράγμα κάθε μέρα

 

Καμιά αίσθηση του χιούμορ

αλλά τόσο καλοί τρόποι

Τώρα  είσαι ενήλικος Είσαι βαρετός

Είναι καταδίκη ισόβια

(…)

καλύτερα να παραμείνω παιδί

και να κρατήσω τον αυτοσεβασμό μου

Αν το να είμαι ενήλικος

σημαίνει να είμαι σαν κι εσένα

(…)

Είσαι στ’ αλήθεια εσύ

ΟΧΙ

Είσαι ένα σκυλί αλυσσοδεμένο στο φράκτη της αυλής

Δεν βλέπεις πολλά δεν μπορείς να πας μακριά

Τριγυρνλας ανλησυχος αρρωσταίνεις

Τρέχεις πολύ γρήγορα, θα σου σπάσει το σβέρκο

(…)

Είσαι ένα μυρμήγκι στο λόφο

Αυτή είναι η ισόβια καταδίκη σου

Φωτογραφια των DEAD KENNEDDY'S- από το βιβλίο
Φωτογραφια των DEAD KENNEDY’S- από το βιβλίο

Οι Dead Kennedys παίζουν στο Χιουστον το 1984:

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Από έκδοση τραγουδιών της δεκαετίας του 1980-90, έχει χαθεί το εξώφυλλο και τα στοιχεία του εκδότη

και του μεταφραστή- παραμένει το ενδιαφέρον για  αμερικανική μουσική και τους ανατρεπτικούς στίχους .