ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Οι οικονομικές δυσκολίες δεν εμποδίζουν τις θερινές διαδρομές μας, ας πάνε στην μακρινή Κινα οι πολιτικοί –  εμείς βλέπουμε πιο κοντά και πιο  μακριά…

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

 

Κι όταν έρθει καλοκαίρι

κι Αυγουστιάτικο φεγγάρι

στο χαλί το μαγικό της

η αγάπη θα μας πάρει

και Θα πάμε σ’ άλλα μέρη

στο Μαρόκο και τ Αλγέρι

και σ εκτάσεις της ερήμου

θα μαστε μαζί καλή μου

10524976_10203165893701456_643851694_n-1

Και θα βλέπουμε νομάδες

που θα κάνουν τεμενάδες

και θα πίνουν μαύρο τσάι

κι η καμήλα τους στο πλάι

 

Στο Μισίρι και το Νείλο

σε βαρκούλα από το ξύλο

του παπύρου, μπαίνουμε

και στου Ασουάν το φράγμα

πάλι κατεβαίνουμε

 

Και στην Σφίγγα και στην Γκύζα

μόλις θα σ΄αγκάλιαζα

το φιλί  σου που είχα χάσει

με χίλια θα θα τ’αλλαζα

 

Στη Βασόρα στη Βαγδάτη

και στον Τίγρη τον Ευφράτη

με το μαγικό χαλί

και σε κήπους κρεμασμένους

θαύμα στην Ανατολή

κινέζος καλλιτεχνης-ηλιόσποροι από πορσελάνη/γκαλερί Τade
κινέζος καλλιτεχνης-ηλιόσποροι από πορσελάνη/γκαλερί Τade

Κι ύστερα μακριά στην άλλη

άκρη – πάλι η Κίνα θα προβάλλει

και θα μασουλάμε ρίζι

κι η Παγόδα θα καπνίζει

 

Και θα σ΄ αγοράσω χτένι

φιλντισένιο, στο μπεντένι

σαν θα πάμε το μεγάλο

που στη γη δεν βρίσκεται άλλο

που να ναι ψηλότερά του

Σινικό είναι τ΄ όνομά του ….

 

Και στη Κίνα τρώνε ρίζι

κι η παγόδα θα καπνίζει

και στο Σινικό Μπεντένι

θα έχω φιλτισένιο χτένι

και στο μαγικό χαλί σου

θα πετώ κι εγώ μαζί σου

 

 

Στον ουρανό μπαξέδες

και  τριγύρω καφενέδες.

Στο  σου χαλί σου θα 
πετώ

και  μαζί  στον ουρανό

θα γυρίζω  τον ντουνιά,

τον Νείλο, τον Ευφράτη,

την Προύσα, τη Βαγδάτη,

τη Δαμασκό, τη Μπαρμπαριά.

 

 

 

 

ΚΑΛΟΣ ΚΑΙΡΟΣ, ΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΗΜEΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ…

Καλοκαιρία, η θάλασσα προσιτή, μα δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε.

Πολιτικές εξελίξεις που είναι τόσο φυσικές όσο και ακατανόητες . Αρρώστιες που είναι παράλογες βάρβαρες και ασυγχώρητες. Και τις νύχτες όταν βαθαίνουν, γράφουμε σημειώματα, να δικαιολογήσουμε την ύπαρξή  μας,  χωρίς  να είναι απαραίτητο.

Αντιγράφουμε, ότι μπορεί και ν΄ άρεσε στην κυρία Σ.Λ.

Η θάλασσα προσιτή και μακρινή κι απλησίαστη
Η θάλασσα προσιτή και μακρινή κι απλησίαστη (Αγιος Νικόλαος 2015)

Η ΝΥΧΤΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΑΝΤΑ  ΦΕΓΓΑΡΙ

Στον Αντώνη, που τον σκεφτόμαστε με πολλή  αγάπη

Στους δύσκολους δρόμους κάψαμε τα χέρια μας
Στις εύκολες διαδρομές πουλήσαμε τα υπάρχοντα μας

Και δεν εμεινε τελικά τίποτα
και δέν ήρθε κανείςούτε εφάνει

Κάθε στίχος
Ειναι ´ενας τοίχος
Χωρ´ις παράθυρα

Κάθε φίλος
ειναι ένας στύλος
Κομμάτια παράταιρα

Και τ´ όνειρο μέςα στ όνειρο ταξιδεμένο
Και το καράβι χωρ´ις πυξίδα μοιαζει χαμένο

 

ΣΑΒ 2:21 Π.Μ.

 

Πίνακας τουΣπύρου Βασιλαίου, από το βιβλίο του ΦΩΤΑ ΚΑΙ ΣΚΙΕΣ 1969
Πίνακας τουΣπύρου Βασιλείου, 1969

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Στύλος =κολώνα, αρχιτεκτονική / δεν ηταν μονοκόμματη αλλα απο σπονδύλους…´οπως η σπονδυλική στήλη…/ μα τα κομμάτια δεν ηταν παράταιρα, αντίθετα τέλεια ταιριασμένα…

ΜΙΚΡΟ ΣΙΝΙΑΛΟ : Τ Ο Τ Σ Ι Ρ Κ Ο (ΤΡΑΓΟΥΔΙ)

Πικασό, το τσίρκο (γαλάζια αποχή)
Πικασό, το τσίρκο (γαλάζια εποχή)

 

 

Η μεγάλη αναστάτωση τέλειωσε, καθ ένας μετράει κέρδη και ζημιές – ο ΑΛΚΜΑΝ επιστρέφει (ξαναπροσγειώνεται)

στις τακτικές απασχολήσεις του, σε τέχνες και γράμματα, στ όνειρο και την φαντασία. Αφήνουμε τον καιρό να δο-

κιμάσει πολιτικές λογικές και αισθήματα, αυτή η «Λυδία λίθος» δεν κάνει λάθη.

 

Σαγκλάλ, ονειρικός ..
Σαγκλάλ, ονειρικός ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τ Ο    Τ Σ Ι Ρ Κ Ο 

 

Δεν είναι που βαδίζω σαν κλόουν στην σκηνή

δεν είναι που χάνω και το βήμα

μα ει΄ναι που ξαφνιάζομαι

με ό,τι έχει συμβεί

και το κατάλαβα πως θα μου να το θύμα

 

Στο σώου με λιοντάρια ζητούσες παρτενέρ

και δίχως δίχτυ μ΄έβαζες στο σόλο

σ΄ έβλεπα πως καμάρωνες να κάνεις τον ζογκλέρ

μα κάπου μπέρδεψες με τον δικό μου ρόλο

 

"Ο χορός κι οι ακροβάτες" έργο του Ρaoul-Κlee / κοιτάξετε στο You Tube...
«Ο χορός κι οι ακροβάτες» έργο του Ρaoul-Κlee / κοιτάξετε στο You Tube…

 

Μ ε φλόγες και μαχαίρια και κόλπα περιττά

με γύριζες δεμένη στον τροχό σου

με χώριζες στη μέση και μ΄ένωνες μετά

και μ εξαφάνιζες σαν να μουν στ΄όνειρό σου

 

Πουαντιλισμός Σερά, "Τσίρκο"
Πουαντιλισμός Σερά, «Τσίρκο»

 

Στο γύρο του θανάτου με ρίχνεις και γλυστράς

ξεπέρασ΄ η ταχύτητα τη σκέψη

παράξενα ζαλίστηκα με φώτα και με στρας

πόσο περίμενες κάποια καρδιά ν΄ αντέξει ;

 

Θα βγάλω από πάνω μου ετούτη τη στολή

θα σβήσω το χαμόγελο της θλίψης

δεν είμαι ακροβάτισσα στου τσίρκου το σκοινί

σ αποχαιρέτισα- κι ας ξέρω : θα μου λείψεις .

 

Τουλούζ Λωντρεκ, "το "τσίρκο
Τουλούζ Λωντρεκ, «το «τσίρκο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΤΙΧΟΙ: ΜΙΚΡΟ ΣΙΝΙΑΛΟ (ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ)

ΣΤΙΧΟΙ : EΝΤΟΜΑ & ΖΩΑ

Μην μπλέκετε τα έντομα και τα ζώα με τους ανθρώπους,  παρατήρησε κάποιος φίλος –

είχε δίκιο και συμπληρώνουμε – από την συλλογή μας στίχους για κάθε ηλικία.

 

ΕΝΤΟΜΑ ΚΑΙ ΖΩΑ

 

Η “ΠΡΑΣΙΝΗ”(*)

 

Πράσινη μ΄ ονομάσανε

μα χάθηκα στο δρόμο

τη μυρωδιά μου έπρεπε

να μάθω να τη χώνω  (1)
Unknown-5

Κι όταν με καταλάβαιναν

με φώναζαν “βρωμούσα”

κι ας ήταν πεντακάθαρα

τα ρούχα που φορούσα

(“Βρωμούσα” με φωνάζανε κι υπάρχει παρανόμι

που ξέρουν όλοι  στο χωριό χωριάτες κι  αγρονόμοι

κατά  πολύ χειρότερο – ντρέπομαι να το λένε

κρύβομαι τα ματάκια μου δεν σταματούν να κλαίνε)

 

Κι όταν με κοροϊδεύανε

πετούσα μακριά τους

να μην με φτάνουν τα πολύ

σκληρά πειράγματά  τους

 

Κανέναν δεν πειράζω και

την πείνα μου χορταίνει

λίγο χορτάρι πράσινο

μα  παρανόμι (αν ακουστεί)

αμέσως με μαραίνει

 

ΤΑ ΣΚΟΥΛΙΚΙΑ

 

Είμαστε δυο σκουλικάκια κι όλο παίζουμε στο χώμα

Κι αν περνάς και δεν προσέχεις μπορεί να μας κάνεις λιώμα

Έχουμε  γυμνό το σώμα και μας λείπει το κεφάλι

Όυτε φύλο ξεχωρ´ιζεις απ´ τον ένανε… στην άλλη.

 

Κι αν μας κόψεις με μαχάιρι δεν πεθάνουμε με μια

Απ’ τον ένα δυο θα γίνουν κι ούτε γάτα ούτε ζημιά

 

ΣΚΟΥΛΊΚΙΑ ΑΚΡΟΒΆΤΕΣ(;) 'οσοι συχαίνονται τα σκουλίκια , ας αποφεύγουν τα ψάρια (είναι απο τα ιδανικά δολώματα)
ΣΚΟΥΛΊΚΙΑ ΑΚΡΟΒΆΤΕΣ(;) ‘οσοι σιχαίνονται τα σκουλίκια , ας αποφεύγουν τα ψάρια (είναι απο τα ιδανικά δολώματα)

 

Έχουμε και ξαδερφακι άκροβάτη αληθινό

Δόλωμα πολλοί το κάνουν για να πιάσουν τον ορφο

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

(*)=Κλασοπαπαδιά

(1)=Κρύβω

 

 

 

 

 

 

 

Μ.ΦΟΥΜΗΣ : ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

 

Αφιερωση: σ΄αυτούς που δεν βαρέθηκαν να περιμένουν

 

Βρεθήκαμε φθινόπωρο

είχαν περάσει χρόνια

τα δέντρα μας εσκέπαζαν

με γυμνωμένα κλώνια

 

Σε στρώμα φύλλων άπλωνε

ασήμι και σιντέφι

ένα φεγγάρι ολόγιομο

χανότανε τα νέφη

κι όλοι οι παλιοί μας στεναγμοί

χαρές και τόσες λύπες

αγάπης που δεν άντεξε

(ήταν της Μοίρας είπες)

 

2013-10-18 11.36.14
Φθινόπωρο στο Ηράκλειο – Μπεντενάκι την 18.10.2013 (Αλκμάν)

 

Στην άκρη της ακρογιαλιάς

που ανθίζαν των κυμάτων

λευκά θαλασσολούλουδα

βρεθήκαν των σωμάτων

σημάδια και σφραγίσματα

κι ότι στο τέλος μένει

ότι μας συγκινεί κι αυτό

που όταν μιλά σωπαίνει

 

Κι ήρθε  χειμώνας ο βαρύς

με παγωνιά και χιόνια

μα σαν να καλοκαίριασε

στους κάμπους με τ΄αλώνια

μέσα μας έλαμπε η χαρά

αναγαλιούσε η πλάση

 

Λες και ξαναγυρίσανε

καιροί που είχαν περάσει

Σαν να τανε πρώτη φορά

ο ένας μες τον άλλο

και σαν να μην γνωρίσανε

έρωτα πιο μεγάλο

 

Στην άνοιξη βρεθήκαμε

τα λούλουδα π’ ανθίζαν

σαν χάρτινα φαινότανε

γιατί μας κατακλύζαν

αρώματα και χρώματα

και μουσικέ ςκαι γεύσεις

φανταστικές κι αληθινές

που θελεις να πιστέψεις

 

Σαν δέσανε όλοι οι καρποί

πριν ΄ρθει το καλοκάιρι

μια κατασκότεινη βραδια

που έσβηνε κάθε αστέρι

μπήκαμε στο Λαβύρινθο

αγάπης παθιασμένης

χαθήκαμε – χωρίς σκοπό

και νήμα πια- δεν βγαίνεις

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΩΣ’ΜΟΥ EΥΚΟΛΙΑ H ΔΩΣ’ΜΟΥ ΘΑΝΑΤΟ

ΑΦΙΕΡΩΣΗ : ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΙΣΟΒΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗ – Dead Kennedys (ανατρεπτικό πάνκ συγκρότημα της δεκαετίας του 80 από την δυτική ακτή των ΗΠΑ)

λόγια : Biafra –  μουσική : Biafra/Ray

 

Ήσουνα συνέταιρος στο έγκλημα

Τώρα λες πως δεν έχεις καιρό

Πρέπει να σοβαρευτώ, να κάνω σχέδια

Πρέπει να περάσω τις  εισαγωγικές εξετάσεις

Θέ μου

είναι η τελευταία χρονιά

Το μονο που σ ενδιαφέρει είναι η καριέρα σου

Είναι καταδίκη σε ισόβια

Συντρίβεις τα συναισθήματά σου

και μιλάς συνέχεια για τους παλιύς καιρούς

Δεν κάνεις αυτό που θες

Αλλά κάνεις το ίδιο πράγμα κάθε μέρα

 

Καμιά αίσθηση του χιούμορ

αλλά τόσο καλοί τρόποι

Τώρα  είσαι ενήλικος Είσαι βαρετός

Είναι καταδίκη ισόβια

(…)

καλύτερα να παραμείνω παιδί

και να κρατήσω τον αυτοσεβασμό μου

Αν το να είμαι ενήλικος

σημαίνει να είμαι σαν κι εσένα

(…)

Είσαι στ’ αλήθεια εσύ

ΟΧΙ

Είσαι ένα σκυλί αλυσσοδεμένο στο φράκτη της αυλής

Δεν βλέπεις πολλά δεν μπορείς να πας μακριά

Τριγυρνλας ανλησυχος αρρωσταίνεις

Τρέχεις πολύ γρήγορα, θα σου σπάσει το σβέρκο

(…)

Είσαι ένα μυρμήγκι στο λόφο

Αυτή είναι η ισόβια καταδίκη σου

Φωτογραφια των DEAD KENNEDDY'S- από το βιβλίο
Φωτογραφια των DEAD KENNEDY’S- από το βιβλίο

Οι Dead Kennedys παίζουν στο Χιουστον το 1984:

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Από έκδοση τραγουδιών της δεκαετίας του 1980-90, έχει χαθεί το εξώφυλλο και τα στοιχεία του εκδότη

και του μεταφραστή- παραμένει το ενδιαφέρον για  αμερικανική μουσική και τους ανατρεπτικούς στίχους .

 

 

 

ΚΩΣΤHΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΗΣ: ΙΣΤΟΡΙEΣ ΑΓΑΠΗΣ (ΤΡEΙΣ ΝΟΥΒΕΛEΣ)

Εικόνα3758
Κωστής Τριανταφυλάκης, κοντά στην επαγγελματική του εγκατάσταση /αρχείο ΑΛΚΜΑΝΑ

Κείμενο αφιερωμένο στην κ.  Ιωάννα Χάβιαρη, που το προκάλεσε

__________________________________________________

 

Πριν  3-4 χρόνια ανεβήκαμε ξανά στο ορειβατικό καταφύγιο του Πρίνου. Μας υποδέχθηκαν στις υπώρειες του Ψηλορείτη και μας βοήθησαν ο Κωστής Τριανταφυλλάκης και ο γιος του – ο Ξένιος Δίας φαίνεται ότι ακόμα τριγυρνάει στα ριζιμιά χαράκια  του Ιερού  Βουνού. Ο νεαρός έμεινε μαζί μας τη νύχτα, η μαντινάδα του για την «καραμπατολάχαρη» κατσίκα,δεν έσβησε  μέχρι σήμερα από τη μνήμη.   Η διαδρομή καταγράφηκε και αναρτήθηκε στον ΑΛΚΜΑΝΑ, είναι τμήμα των παλιών περιεχομένων του  site, μέχρι προχθές που ένα σχόλιο από την κ. Ιωάννα Χάβιαρη  μας γύρισε πίσω.   Μα δεν ήταν μια απλή επιστροφή , αλλά  κάτι πιο πολύ.

Ψηλορείτης
Ψηλορείτης, περιοχή που μπορεί να συναντήσει κανείς τον  Κωστή Τριανταφυλλάκη

 

 

Η  άγνωστη μας κυρία (μέσω διαδικτύου), μας επιβαίωσε μια  ασαφή πληροφορία που δεν είχαμε εκτιμήσει,  ότι ο Κ.Τριανταφυλλάκης είχε γράψει κάποιο βιβλίο. Γρήγορα καταφύγαμε  στον παλιό ορειβάτη φίλο μας κ. Μύρωνα Μιγαδη, που μας έδωσε πλήρη στοιχεία της συγγραφικής δραστηριότητας του κτηνοτρόφου Κ.Τ. που έχει εκδόσει όχι ένα αλλά τρία βιβλία. Προμηθευτήκαμε τα δυο που υπάρχουν ακόμα στα βιβλιοπωλεία (έχουν γίνει πολλές επανεκδόσεις) έμεινε άγνωστη «Η ΕΛΕΝΗ».  Και τα δυο που διαβάσαμε( Η ΣΗΚΩΜΑΤΑΡΙΑ ΕΛΙΑ και  Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, είναι  αισθηματικές  νουβέλες με ήρωες νέους των χωριών του μεγάλου βουνού (ριζίτικων).

Εικόνα3772
Ψηλορείτης, περιοχή καταφυγίου ΕΟΣ

Περιγράφεται η εξαιρετική φυσική περιοχή και περισσότερο ο κοινωνικός ιστός  των μικρών  οικισμών. Μα στο κέντρο  του ενδιαφέροντος,  είναι τα ασθήματα των πρωταγωνιστών,  ο έρωτας κι η αγάπη  που τους συγκλονίζουν, η ευγένεια και η καλοσύνη αλλά και το φιλότιμο και το ήθος των νέων.  Ο συγγραφέας δεν (φαίνεται να) έχει φιλοδοξίες  λογοτεχνικές, κινείται μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας,  για να διηγηθεί ιστορίες που μπορεί να μην έχουν πρωτοτυπία, μα είναι  καλοπλεμένες  σαν αγροτικό καλάθι, από βαστούς μυρτιάς. Μοιάζει χειροπιαστός ο λόγος του και οι διάλογοι (που χαρακτηρίζουν τη γραφή του) έχουν τη σπαρταριστή ζωντάνια μιας αληθινής συζήτησης. Στα εκτεταμένα κείμενα των τριών μυθιστοριών του, κρύβεται η ποιητική του ικανότητα, που  λάμπει όμως σε ορισμένα σημεία που καταχωρούνται δικοί του (συνήθως)στίχοι.   Γιατί δεν αρκέστηκε στην ποίηση θα μπορούσε ‘ισως να αναρωτηθεί κανείς.   Μα γιατί ο δεκαπεντασύλλαβος δεν τον χωρούσε,  ήθελε να πει πιο καθαρά πολλά πράγματα, για το βίο και την πολιτεία των ανθρώπων της υπαίθρου. Έπρεπε να καταθέσει  τον πόνο της ψυχής του,  να περιγράψει τα όνειρα και τις προσδοκίες πολλών άλλων.  Κι ακόμα να διαγράψει (καθορίσει) το εύρος των μεγάλων αισθημάτων, που ξεπερνούν κάθε είδους σύμβαση ή πρόληψη ή συνήθεια. Το υψηλό του ήθος το αντρικό φιλότιμο του, δεν τον περιορίζουν εκφραστικά – είναι αισθηματίας κι ούτε ντρέπεται ούτε φοβάται.  Ευτύχησε να βρει έναν σοφό δάσκαλο, τον αξέχαστο (φιλολογο)Μανόλη Δουλγεράκη,  που αξιολόγησε σωστά και προλόγησε τα κείμενα του και διόρθωσε τα  τυπογραφικά δοκίμια.

Χωριο της Κρήτης
Χωριο της Κρήτης, από το λεύκωμα της ΝΕLLY’S/ πέρασαν πολλά χρόνια δεν άλλαξαν τα αισθήματα

Ήταν δύσκολο το εγχείρημα,  ο γραφιάς των ορέων κατάφερε να συγκινήσει πολλούς από τους αναγνώστες του,  με οδηγό το ένστικτό του άφησε σημάδια καρδιάς –  όπως κάθε  συγραφέας.  Πλησιάζουμε τη φύση με συγκινητικό σεβασμό (είπε  κάποιος) όχι γιατί ευχαριστεί τις αισθήσεις μας μα γι αυτό που είναι : φύση. (1) Η φύση  μας φαίνεται  απλή και αφελής και αθώα , η τέχνη αντιθέτως είναι  έξυπνη και περίπλοκη και γεμάτη σκοπούς και αποτελέσματα.    Ο Κωστής Τριανταφυλλάκης έγραψε με αίσθημα και γνησιότητα και εντιμότητα τις ιστορίες του, φύλαξε    στο μαντήλι του  λουλούδια κι ανέμους και καταχνιά των βουνών της Κρήτης.  Δεν ξεχωρίζουν οι ήρωες του από το φυσικό τοπίο της περιοχής,   η απλοϊκότητα η ειλικρίνεια  κι ο αυθορμητισμός  που χαρακτηρίζουν τα βιβλία του Κ.Τ. κάνουν  την αφέλεια φυσική και συγκινητική .  Ο συγγραφέας σαν λαϊκός ζωγράφος, χρωμάτισε και σχεδίασε , κατάφερε να μας δώσει ένα ωραίο πορτραίτο των χωριών της ρίζας του Ψηλορείτη.

 

 Εκδρομή στο καταφύγιο του Πρίνου, από αριστερα: Τριανταφυλλάκης Κωστής, Μπαλαμούτσος Κώστας και Μιχάλης
Εκδρομή στο καταφύγιο του Πρίνου, από αριστερα: Τριανταφυλλάκης Κωστής, Μπαλαμούτσος Κώστας και Δημήτρης

ΜΙΚΡΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΣΤΙΧΩΝ ΑΠΟ ΤΑ  2 ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Κ.ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΑΚΗ

Είνα ντροπή να σ αγαπώ μα δεν αλλάσω γνώμη

η τα φιλιά που μούδωσες  στα χείλη μου είναι ακόμη

 

Μην τη(ν) κλειδώνεις την καρδιά  μη με πετάς απ΄όξω

τσ΄αγάπης μας τα δάκρυα άσε με να στεγνώξω

 

Πολλές φορές  ρωτήξανε με πόνο την καρδιά μου

αν τ΄άξιζες να σ αγαπά  τόσο  πολύ κερά μου

 

Αφού η αγάπη έγκλημα  στον κόσμο αυτό δεν είναι

θα συνεχίσω ν΄αγαπώ παράνομος κι αν είμαι

 

Έπνιξες την αγάπη μας στης θάλασσας τα βάθη

μα είσαι μικρή και συγχωρώ τα τραγικά σου λάθη

 

Μα γω και να κουζουλαθώ παλι θα νοιώθω πόνο

πάλι θα κλαιν τα μάθια μου για μιαν αγάπη μόνο

ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ

Νύφη τηνε στολίζουμε

και μαντινάδες λένε

τα μάθια ολωνών γελούν

μα τα δικά της κλαίνε

 

Την νύφη μας την είχανε πετσέτα διπλωμένη

μα δα την ξεδιπλώσαμε κι ήτανε μυρισμένη

 

Νύφη μου κερά νύφη μου πελεκητή κολώνα

πως θα περάσει η μάνασου το φετεινό χειμώνα

 

Άσπρα κουφέτα φέρετε

δέσετε μπουμπουνιέρες

βιόλες πολλές μαζώξετε

άνθη που να μυρίζουν

 

Την εκκλησιά στολίσετε

που θα γενεί ο γάμος

(…)

 

Ήρες Αητέ ήρθες ανθέ

πρίνε του Ψηλορείτη

και σήκωσε τα χέρια τζη

να σ αγκαλιάσει η Κρήτη

 

Ψηλορείτης περιοχή Πρίνου
Ψηλορείτης περιοχή Πρίνου/ φωτ.ΑΛΚΜΑΝ

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Ο Κωστής Τριανταφυλλάκης  έχει εκδόσει 3 βιβλία : «Η σηκωματαριά ελιά», » Η δύναμη της Αγάπης» και  «ΕΛΕΝΗ»). Μπορείτε  αν θέλετε να διαβάσετε κάποιο από αυτά να έλθετε σε επαφή με τον ίδιο, κινητό τηλέφωνο 6972107103.

(1)= Φ.Σίλλερ, σελ.7 ΠΕΡΙ ΑΦΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΕΩΣ, έκδοση ¨στιγμή»1985

 

 

 

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ: ΤΟ ΦΙΛΙ (ΜΑΝΟΥΣΟΣ ΦΟΥΜΗΣ)

Αφιέρωση : στα παιδιά που ερωτεύονται...

 

Από εξωφυλλο γνωστού βιβλίου του Ανδρέα Λεντάκη
Από εξωφυλλο γνωστού βιβλίου του Ανδρέα Λεντάκη

ΤΟ ΦΙΛΙ  Ι

 

Σαν τυφλός που θέλει

μια σταγόνα φως

θέλω το φιλί σου

μα δεν ξέρω πως

 

να σου το ζητήσω

μήπως αρνηθείς

φοβηθείς πως ίσως

θα μας δει κανείς

 

Πεινασμένος είμαι

κι ένα σου φιλί

θα ναι σαν κουλούρι

σαν ζεστό ψωμί

 

Σαν τον διψασμένο

μες την έρημο

το φιλί σου θέλω

δροσερό νερό

 

 

Ηράκλειο, έξω από το βενετσιάνικο λιμάνι
Ηράκλειο, έξω από το βενετσιάνικο λιμάνι

 

ΤΟ ΦΙΛΙ  ΙΙ

 

Καλημέρα με τ’ανέμου

το τραγούδι που ζαλίζει

με του κυματος την άχνα

που τα χείλη μας δροσιζει

 

Κι αν ενα φιλί τσ΄αγάπης

ξεπετά και λαχταρίζει

μια στιγμή θα βρει τα χείλη

μες το φως που λαμπυρίζει

 

Νεανικό ζευγάρι, χθες στα στενά του Ηρακλείου
Νεανικό ζευγάρι,  στα στενά του Ηρακλείου

ΤΟ ΦΙΛΙ ΙΙΙ

 

Καλημέρα με βροχούλα

ανοιξιάτικη ζεστή

που αξατμίζεται πριν φτάσουν

οι σταγόνες της στη γη

 

Καλημέρα με φιλάκι

στο μαντήλι φυλαγμένο

και με τρυφερό χαδάκι

και με δάκρυ στεγνωμένο

 

Αγιος Νικόλαος, ανοιξιάτικος καιρός...
Αγιος Νικόλαος, ανοιξιάτικος καιρός…

 

ΤΟ ΦΙΛΙ  IV

 

Καλημερα με τ΄ανέμου

τα χάδια

με της άνοιξης τα πρώτα

μαγνάδια

 

Με τη γλύκα φιλιού

που λιγώνει

τη λαχτάρα την ψυχή

που τεντώνει

 

Με κιθάρα σουραύλι

τρομπόνι

το τραγούδι που ανοίγει

ν΄απλώνει

των ερώτων της νύχτας

σεντόνι