ΧΡΟΕΣ : ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΒΑΦΗ (ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Δ.ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ)

Δημήτρης Σφακιανάκης, μουσικός με ευρύτατη παιδεία
Δημήτρης Σφακιανάκης, μουσικός με ευρύτατη παιδεία

 

Με τις (τους)“Χρόες” συναντιόμαστε  στο κέντρο αλλά και τα περίχωρα και μας συγκινούν  γιατί προσπαθούν εκεί που οι άλλοι απογοητεύονται και μας ενδιαφέρουν γιατί ανοίγουν σελίδες μεγάλης αξίας με προσοχή και ευλάβεια. Τους συμπαθούμε, όταν βλέπουμε νεανικά  πρόσωπα με καθαρή ματιά και άλλα  κάποιας ηλικίας με ρυτίδες, σαν χαράγματα ξυλογραφίας.

 

Μα θα τα καταφέρουν με τον αντισυμβατικό Αλεξανδρινό;  Μετά τον Δημήτρη  Μητρόπουλο, απέτυχαν όλοι από τον Χατζιδάκη ως τον Γλέζο.

Ήταν φυσική η αμφιβολία, μα όταν  ξεκίνησε η παράσταση,  άρχισα να σημειώνω στο φωτεινό μου μπλοκ.

Μ΄άρεσε το πιάνο με την  συνοδεία του(χορωδία) του άναρθρου λόγου και οι λέξεις χωρίς μελωδία…

ο ελαφρός άνεμος, ακολουθούσε το τραγούδι  και πρόσθετε κυματισμούς. Το φλάουτο ακολουθούσε πιο παιγνιδιάρικο.

 

Φωτογραφια από την παράσταση, το κοινό ανταποκρίθηκε, γέμισε το θέατρο...
Φωτογραφια από την παράσταση, το κοινό ανταποκρίθηκε, γέμισε ασφυκτικά το θέατρο…

…ΣΩΜΑ  ΘΥΜΗΣΟΥ

 

Μπορεί να ναι αισθηματικός ο Καβάφης, αναρωτιόμουν…

 

…Λαμπρά μαβιά και κίτρινη όχθη…

 

Ο Μουσικός έβρισκε  δρόμο, μα πως; Η έκπληξη ήταν μεγάλη.

 

Ίσως βοηθάει η φιλολογική του σκευή, η γνώση του “Ηδυσμένου” λόγου…

Μετά από καιρό πλησίαζα την άδολη ποίηση με  έκπληξη, ο μουσικός έκανε τον διαμεσολαβητή με άπειρη προσοχή και γνώση και ταλέντο.

 

Η φωτογραφική μηχανή μας, δεν μπορεί, όμως δείχνει την Τζένη και λόγο την σκηνη...
Η φωτογραφική μηχανή μας, δεν μπορεί, όμως δείχνει την Τζένη και λίγο την σκηνη…

ΕΠΕΣΤΕΦΕ…

 

Ήταν αισθηματικός λοιπόν ο Αλεξανδρινός;

 

ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΑΛΛΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ…

 

Απαγγελία με μέτρο και ήθος ( σπάνιο τις μέρες τις υποκρισίας) η χορωδία  σοβαρή οι γραμμές των ήχων ήσυχες.

Το πιάνο δίνει τον τόνο, τον διασκελισμό, καθορίζει τα βήματα  και τις πιρουέτες των ήχων…

 

Ένα τηλεφώνημα διέκοψε  για μένα  την συναυλία κάτι ξαφνικό, ευτυχώς όχι αδιόρθωτο…

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Αντιγράφουμε  από το πρόγραμμα τους χορωδούς: Κ.Δαλαβέρος-Δ.Καλοψικάκης-Ν.Καμπιτακης-Μ.Καψετάκη-Β.Κριτσωτάκη-Ε.Μαραβέλια-Δ.Μαράκη-Ν.Μαυρουδή-Μοσχόβη-Κ.Νταϊλιάνη-Χ.Περβολαράκη-Ν.Ρεθυμιωτάκη-Ε.Ρέντζου-Π.Τζαβλάκη-Ρ.Τουτουντζάκη-Ε.Φθενάκη

Στο Τραγούδι: Μ.Κουσουλάκου, στο φλάουτο:Λ.Μπαμπαλετάκη,στην κιθάρα:Δ.Καρελλάκη,στο πιάνο ο συνθετης Δ.Σφακιανάκης

Στην επιμέλεια Τ.Ματθαιάκη και Μ.Χαλκιαδάκη στα έντυπα Α.Λαδιανού

 

 

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΙΣΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

 

 

Με αφορμή τον εορτασμό του «Έτους Κ.Π. Καβάφη – 2013» η καλλιτεχνική ομάδα «Χρόες» παρουσιάζει δύο κύκλους τραγουδιών σε ποιήματα του K.Π. Καβάφη, υπό το γενικό τίτλο «Επέστρεφε», αύριο Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου και ώρα 21:00, στο Κηποθέατρο «Μάνος Χατζιδάκις», στο Ηράκλειο.
Ο πρώτος κύκλος περιλαμβάνει το σύνολο των τραγουδιών με τον τίτλο «Σκιές: σπουδή στις καβαφικές αγάπες» (2013) και στο δεύτερο μέρος θα ακουστούν τραγούδια του κύκλου «Πόλις Ένδον: σπουδή στις καβαφικές πόλεις» (2006).
Η συναυλία αποτελεί μία ακόμη μουσική «επιστροφή» της καλλιτεχνικής ομάδας στο έργο του μεγάλου αλεξανδρινού ποιητή.

ΔΩΣ’ΜΟΥ EΥΚΟΛΙΑ H ΔΩΣ’ΜΟΥ ΘΑΝΑΤΟ

ΑΦΙΕΡΩΣΗ : ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΙΣΟΒΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗ – Dead Kennedys (ανατρεπτικό πάνκ συγκρότημα της δεκαετίας του 80 από την δυτική ακτή των ΗΠΑ)

λόγια : Biafra –  μουσική : Biafra/Ray

 

Ήσουνα συνέταιρος στο έγκλημα

Τώρα λες πως δεν έχεις καιρό

Πρέπει να σοβαρευτώ, να κάνω σχέδια

Πρέπει να περάσω τις  εισαγωγικές εξετάσεις

Θέ μου

είναι η τελευταία χρονιά

Το μονο που σ ενδιαφέρει είναι η καριέρα σου

Είναι καταδίκη σε ισόβια

Συντρίβεις τα συναισθήματά σου

και μιλάς συνέχεια για τους παλιύς καιρούς

Δεν κάνεις αυτό που θες

Αλλά κάνεις το ίδιο πράγμα κάθε μέρα

 

Καμιά αίσθηση του χιούμορ

αλλά τόσο καλοί τρόποι

Τώρα  είσαι ενήλικος Είσαι βαρετός

Είναι καταδίκη ισόβια

(…)

καλύτερα να παραμείνω παιδί

και να κρατήσω τον αυτοσεβασμό μου

Αν το να είμαι ενήλικος

σημαίνει να είμαι σαν κι εσένα

(…)

Είσαι στ’ αλήθεια εσύ

ΟΧΙ

Είσαι ένα σκυλί αλυσσοδεμένο στο φράκτη της αυλής

Δεν βλέπεις πολλά δεν μπορείς να πας μακριά

Τριγυρνλας ανλησυχος αρρωσταίνεις

Τρέχεις πολύ γρήγορα, θα σου σπάσει το σβέρκο

(…)

Είσαι ένα μυρμήγκι στο λόφο

Αυτή είναι η ισόβια καταδίκη σου

Φωτογραφια των DEAD KENNEDDY'S- από το βιβλίο
Φωτογραφια των DEAD KENNEDY’S- από το βιβλίο

Οι Dead Kennedys παίζουν στο Χιουστον το 1984:

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Από έκδοση τραγουδιών της δεκαετίας του 1980-90, έχει χαθεί το εξώφυλλο και τα στοιχεία του εκδότη

και του μεταφραστή- παραμένει το ενδιαφέρον για  αμερικανική μουσική και τους ανατρεπτικούς στίχους .

 

 

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

Απο το αρχειο Γ.Ζ. από αριστερά : Γ.Ζεβελάκης,Χ Λιοντάκης, Μ.Αναγνωστάκης,, Γ.Παπαδάκης

Σκέφτηκα πως θα μπορούσα με δυο λόγια να συνοψίσω τη ζωή και το έργο του μουσικού Γιώργου Παπαδάκη, που πέθανε την περασμένη Κυριακή 13/1: Πέρασε όλη τη συνειδητή ζωή του μες τη μουσική. Το διαρκές του όμως ενδιαφέρον εστιαζόταν στα έργα της παράδοσης, που τον συγκινούσαν και τον ενέπνεαν. Πάσχισε, και στο μέτρο των δυνατοτήτων του το πέτυχε, να πάψει η μουσική μας παράδοση να αποτελεί μόνον υπόθεση αρχείου και να κλείνεται «στον τάφο μιας σιωπηλής και αδιάφορης ευλάβειας». Επεδίωκε να γίνει δημιουργικός διάλογος και να αντιμετωπισθεί σαν ένα ζωντανό θέμα του μουσικού μας πολιτισμού.
Στη φωτογραφία έχει αποτυπωθεί μια ωραία στιγμή της κρατικής ραδιοφωνίας. Στα στούντιο του Α’ Προγράμματος το 1987 ηχογραφούνται «Οι φιλολογικοί Περίπατοι στο Μεσοπόλεμο». Συντελεστές της εκπομπής: Γιώργος Ζεβελάκης(1οςαριστερά) και Μανόλης Αναγνωστάκης (3ος), Προσκεκλημένοι: Χριστόφορος Λιοντάκης(2ος) και ο Γιώργος Παπαδάκης καθιστός κοιτάζει προς το φακό.

 

____________________

 

Γιώργος Παπαδάκης, τελευταίες φωτογραφίες – διαδίκτυο

ΟΧΙ ΠΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ (NO MORE EXCUSES)


Pink Floyd’s relevant tune: (un)comfortably numb. Stick for the most amazing solo by David Gilmour

Ο «Αλκμαν» κλείνει τον καλό μήνα Μάρτιο με μουσική και θεάματα – ακροάματα, ήταν καιρός . Β.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ – Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ

Πασίγνωστοι πρωταγωνιστές του Ελληνικού τραγουδιού

Είμαι ραδιοφωνικός τύπος, έτσι ας συγχωρηθεί η παρέμβασή μου, σε ένα θέμα που δεν έχω καθόλου αρμοδιότητα ή γνώσεις. Ακούγοντας εκπομπές λόγου (που είναι πολύ περιορισμένες στην επαρχία και παρά τη σύνδεση με το διαδίκτυο)αναγκαστικά πέφτω σε εκτεταμένα μουσικά διαλείμματα, με ελληνικό συνήθως τραγούδι. Ακούω μικρό τμήμα εκπομπών, αλλά και αυτό είναι αρκετό να αντιληφθώ, ότι η πτώση της ποιότητας του είναι τόσο μεγάλη, ώστε να πρέπει να κλείσω το δέκτη. Επειδή ο υποκειμενισμός είναι φυσικός στις μουσικες προτιμήσεις (και σε όλες τις τέχνες) άρχισα να ρωτάω τριγύρω.

Εξώφυλλο συλλογής ρεμπέτικου Α.Κουνάδη (ΝΕΑ)

Όλοι συμφωνούσαν στην εκτίμηση ότι η ποιότητα του τραγουδιού στη χώρα μας, έχει πάρει την «κάτω βολτα», χωρίς ελπίδα ανάκαμψης. Άρχισα να προσέχω τους στίχους, να σημειώνω που και που κανένα ρεφρέν ενοχλητικό. Δεν άργησα να διαπιστώσω ότι στα δέκα κάθε είδους άσματα , μπορούσε ίσως να ακουστεί ευχάριστα ένα. Ενώ υπήρχαν μελωδίες κοινότυπες, οι στίχοι ήταν αμήχανοι και άτεχνοι και όχι σπάνια κάτι παραπάνω από κακόγουστοι.

Νίκος Γκάτσος, ο σημαντικότερος στιχουργός μας του 20ου αιώνα, δάσκαλος και πρότυπο αξεπέραστο

Η άνθιση του τραγουδιού μετά το 1960, που επηρέασε όλα τα είδη (ελαφρό, λαϊκό, δημοτικό, ρεμπετικο, αρχοντορεμπέτικο κλπ) εδώ και καιρό, σταμάτησε – μετά την απομάκρυνση των μεγάλων συνθετών από το προσκήνιο, οι εξαιρετικά ταλαντούχοι στιχουργοί βάλτωσαν (στασιμοποιήθηκαν) ή έχασαν την επαφή με τους καινούργιους συνθέτες και οι νέοι δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στη ζήτηση, που δεν έθετε καμιά προδιαγραφή και (ως φαίνεται)δεν είχε ιδιαίτερη ποιητική(αισθητική) παιδεία.
Η λύπη είναι αναπόφευκτη, στην Ελλάδα της οικονομικής δυσπραγίας, η μουσική (αυτού του είδους) θα πρόσφερε μιαν ανάσα, η πιο λαϊκη και κοσμαγάπητη τέχνη δεν μπορεί πια να ανταποκριθεί στις (μεγάλες) προσδοκίες μας.

Ο Μάνος στο "απόψε αυτοσχεδιάζουμε"( με Μυράτ), στιχουργός και μουσικός που επηρέσε τους πάντες

Μα σέ συνθήκες οικονομικής κρίσης τι περίμενες , παρατήρησε φίλος αισθαντικός – που έχει τη μεγαλύτερη δισκοθήκη. Δεν έχει σχέση και δεν εξαρτάται απο αυτό σκέφτηκα, οι συνθήκες οι οικονομικές το 60 ήταν χειρότρες. Φταίει η οικονομικη «ανάπτυξη» της Μεταπολίτευσης που οδήγησε στην παρακμή όλων των τομέων της καθημερινής μας ζωής. Φταίει «η διαφθορά που έγινε στοιχείο της Εθνικής συνοχής»(1). Το ελληνικο τραγούδι πέταξε χαμηλά εδώ και χρόνια, για να μας προειδοποιήσει ότι ο δρόμος μας δεν βγάζει πουθενά. Οι μέτριοι ή κοινότυποι στίχοι ( με φανερή την έλλειψη πρωτοτυπίας και ταλέντου) αντανακλούν δικές μας καταστάσεις και «δείχνουν» το πρόσωπό μας. Στην αδράνεια και την αδιαφορία και τον άκρατο καταναλωτισμό που τον δοκιμάζει σκληρά η οικονομική κρίση, ο Νότης Σφακιανάκης βρήκε τραγούδι ιδού :

«(…)Δε χρειάζονται λόγια
Μιλάει η αγάπη μας
Και για τους δυο

Αγάλματα, να γινόμασταν αγάλματα
Αυτή την άγια ώρα
Τούτη τη στιγμή….(…)»

Νίκος Παπάζογλου, ένα αστέρι της Μεταπολίτευσης, στηρίχθηκε σε στίχους του Μανόλη Ρασούλη

Έψαξα λίγο στο διαδίκτυο για να ένα μικρό ανθολόγιο, με τελείως τυχαία επιλογή στιχων και καλλιτεχνών, ακόμα και οι λεγόμενοι «έντεχνοι» (απίθανη ορολογία) βρίσκουν στίχους αμφίβολους (εδώ Θ.Μικρούτσικος)
«(…)
Μα πού να`ναι κι εκείνοι οι άγιοι απόστολοι
Ντυμένοι με στιχάρια κι ιερά,
Ζωσμένοι πετραχήλια, που οι διαόλοι
Τους τρέμανε, οι φτωχοί, γιατί γερά
Τους πιάναν απ`το σβέρκο σα γατιά;
Κι ο αφέντης σαν το δούλο του πεθαίνει
μ`όμοια τους τρώει ο Χάρος λαιμαργία
Πρόσκαιρα είν`όλα,τίποτα δε μένει.(…) »

Ας ξεφυλλίσει κανείς στιχουργικά μπλογκ στο ιντερνέτ, η δική μας συνέχεια είναι ατελέσφορη…

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Απόφθεγμα Ιταλού διανοούμενου, για τη χώρα του στη δεκαετία 1980-90 ότνα βρέθηκε στο κεντρο μιας ανάλογης με τη δική μας κρίση

ΡΕΝΑ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΑΚΗ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ : ΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Εξώφυλλο από την "Ρεμπετικη Ανθολογία"του Τ.Σκορέλη, περιλαμβάνει στίχους όλων των τραγουδιών, που μετέγραψε ο Μ.Χατζιδάκης

Δεν κρύψαμε ποτέ την προτίμησή μας στον Μάνο Χατζιδάκη, εξακολουθεί να μας συγκινεί, ενώ συνεχίζεται και η μελέτη του έργου του, από νέους μουσικούς, που τον ανακαλύπτουν μόλις περάσουν από τις προσωπικές μοντέρνες προσκολλήσεις. Όμως υπάρχουν κι αυτοί που είναι (βρίσκονται)στην τροχιά του και που δεν απομακρύνονται από τις πηγές της έμπνευσής του. Η Ρένα Τουτουντζάκη (τραγούδι) και ο Δημήτρης Σφακιανάκης(πιάνο), ανήκουν μάλλον σ αυτήν την κατηγορία. Δεν είμαστε καθόλου σίγουροι για την ορθότητα των μουσικών επιλογών του “μεγάλου ερωτικού” συνθέτη, αλλά δεν έχουμε καμιά αμφιβολία για την αυθεντικότητα του ταλέντου τη ειλικρίνεια και την αισθαντικότητά του.

Χατζιδάκης στην Κρήτη , δεκαετία 80 περίπου, με την Ελένη Καραϊνδρου αριστερά Μακρυγιαννάκης και Κουρουπός

Οι δυο μουσικοί διάλεξαν πολύ ενδιαφέρουσες – σημαντικότατες για την διαδρομή του Μάνου Χατζιδάκη συνθέσεις, που χαρακτηρίζουν την προσφορά του σ αυτό που ονομάζεται “έντεχνο τραγούδι” (δεν μας αρέσει ο όρος αλλά τι να κάνουμε). ΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ, δηλαδή την μεταγραφή των”Ρεμπέτικων” και τον “Καπετάν Μιχάλη “ (Καζαντζάκης). Στους αντίποδες ίσως της πληθωρικής αισθηματικής μουσικής του, στα “λαϊκά τραγούδια” αφαίρεσε τους ήχους του δρόμου της λαϊκής γειτονιάς, τις κραυγές και τον ορυμαγδό της φτωχολογιάς, κράτησε τον χρυσό και το ασήμι των πολύτιμων αισθημάτων των απλών ανθρώπων. Στον Καζαντζάκη, αφαίρεσε τον θορυβώδη ηρωϊσμό και την ψεύτικη παλικαριά, εξαφάνισε τη έπαρση και την απατηλή περηφάνια, “κατέβασε” την Ελευθερία στο επίπεδο του κοινού πολίτη, σήκωσε τη ματωμένη σημαία της , με το αίσθημα που ταιριάζει στον αξιοπρεπή άνθρωπο.

Φλερύ Νταντωνάκη (1938-98), φωτογραφία από το διαδίκτυο

Η Ρένα Τουτουντζάκη, είχε οδηγό ασφαλώς την αξέχαστη Φλερύ Νταντωνάκη, μα δεν ταίριαζε απολύτως με την εξαιρετική αυτήν καλλιτέχνιδα. Οι διαφορές στην φωνή αλλά και ίσως τις εμπειρίες, στην εποχή και το χώρο, φάνηκαν από τα πρώτα τραγούδια. Έχουμε περιστασιακά και λίγο ακούσει την Ρ.Τ., και σε άλλου είδους όμως μουσική. Οι εντύπωσεις στο χώρο που κάποτε ονειρεύτηκε ο φίλος μας Γιάννης Καλλιγιαννάκης(Ξύπετρα), από την απόδοση των δυο καλλιτεχνών ήταν συναρπαστικές, απλότητα και βάθος, αλλά και διαύγεια και ένταση και πάθος που δεν ξεπέφτει σε χαμηλά αισθήματα,ή σε υπερβολές λαϊκής απήχησης – ας μην φανούν οι εκτιμήσεις υπερβολικές. Ο πιανίστας, που είχε βέβαια μέτρο σύγκρισης τον Μ.Χατζιδάκη, άντεξε και μπόρεσε να ζωντανέψει έξοχα τις καθόλου εύκολες συνθέσεις, έδωσε μεγαλύτερη ένταση ακολουθώντας τη φωνή της Ρ.Τ. που χρωμάτιζε με πολύ προσωπικό τρόπο τις μελωδίες, πρόσθετε αυθεντικές μυρωδιές και γεύσεις από την ύπαιθρο-αλλά και κρητικές ιδιαιτερότητες, άγνωστες στους άλλους Έλληνες.

Ρένα Τουτουντζάκη, Δημήτρης Σφακιανάκης στην ΞΥΠΕΤΡΑ,ατελής φωτογράφιση λίγο πριν την παράσταση

Μυσταγωγία στο μακρινό ταβερνάκι της ΞΥΠΕΤΡΑΣ, οι ακροατές χειροκρότησαν θερμά τους καλλιτέχνες-σαν να ήταν εκδήλωση για τα 30 χρόνια από τον ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ 1981- αλλά και τιμής στο Μάνο Χατζιδάκη, που θα χαμογελά σε κάποια γωνιά του ουρανού του-οι Ηρακλειώτες δεν τον ξεχνούν, ξέρει ότι αυτοί οι ατζούμπαλοι φίλοι του, έχουν πιο πολλά ελαττώματα από τους άλλους, αλλά και πιο πολύ φιλότιμο, και δεν θα τον βγάλουν ποτέ από την καρδιά τους.

Ο ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΤΟΥ 1981 – ΠEΡΑΣΑΝ 30 ΧΡΟΝΙΑ – Γ΄ ΜEΡΟΣ

Αφιερωμενο στη μνήμη : Γιώργου Μαρινάκη

Συμπληρώνουμε το αφιέρωμα στον «Μουσικό Αύγουστο του 1981» με τις απόψεις των Ηρακλειωτών, των «ιθαγενών» όπως έλεγε ένα λαθρόβιο έντυπο εκείνης της εποχής.

ΜΑΡΘΑ ΑΠΟΣΚΙΤΗ:

(…)Ο Μάνος Χατζιδάκης υπήρξε ένας ακαταπόνητος δημιουργός με μεγάλη κοινωνική προσφορά. (…)
Αυτή η χώρα ήταν η πατρίδα του. Την αγαπούσε με το γνήσιο πατριωτισμό αυτών που δεν αρκούνται να εκφωνούν ανούσιους πατριωτικούς λόγους αλλά εργάζονται να τη βελτιώσουν.(…)

ΡΙΚΑ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΑΚΗ :

(…) Επί Μάνου Χατζιδάκη έγιναν πολλά. Βρέθηκαν ιδανικοί χώροι και για μουσικές και για άλλες εκδηλώσεις(…)άνοιξε ο κύκλος για μια σειρά σημαντικών εκδηλώσεων, μουσικών, φιλογογικών, εικαστικών, ακόμα και κινηματογραφικών. Γεννήθηκε ο Μουσικός Αύγουστος.
«…Μέρες και νύχτες του Μεσαυγούστου, ήλιοι και καυτερά βράχια και φεγγάρια κι ύστερα τίποτα…»

Γιά τον Μάνο Χατζιδάκη

Ρίκα Δεληγιαννάκη, φωτογραφία διαδικτύου

Ήταν ένας άνθρωπος με σπάνιο χιούμορ και σοφία. Ευαίσθητος, βαθειά ερωτικός, ευφυής. εμπνευσμένος (…)Δείπνα καθολου μυστικά με τον Μάνο πάντα στο κένττο του ενδιαφέροντο(…) από όλη εκελινη τη συντροφιά , ο μόνος που έδειχνε να μην κουράζεται ποτέ ηταν ο Γιώργος ο Μαρινάκης. Ο Χατζιδάκης αισθανόταν σιγουριά μαζίτου, αφού ο φίλος του ήταν όχι μόνον ένας πολύ ευχάριστος άνθρωπος αλλά και ένας καλός γιατρός.

Καρέλλης - Χατζιδάκης , φανερή ένταση και συνάφεια

Συνεχίστε την ανάγνωση Ο ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΤΟΥ 1981 – ΠEΡΑΣΑΝ 30 ΧΡΟΝΙΑ – Γ΄ ΜEΡΟΣ

ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1981 ΜΕΡΟΣ Β' ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ

ΤΑ θΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ

αφιέρωση: εξαιρετικά στον Γιάννη Περτσελάκη

Ο Μάνος Χατζιδάκης ξεκαθάρισε τις προθέσεις του μόλις σχηματίσθηκε η ιδέα για ένα επαρχιακό φεστιβάλ. Μετά την «Οδό Ονείρων» που τον έβγαλε από τον ειδικό μουσικό δρόμο του και το Γ’Πρόγραμμα, σχεδίασε και προσπάθησε και πραγματοποίησε ένα όνειρο για το ευρύτατο κοινό- της επαρχίας αυτήν τη φορά. Πολιτικός με την πιο ουσιαστική έννοια αυτής της λέξης, δεν του έφτανε το τραγούδι και η έντεχνη (λεγόμενη) μουσική- ήθελε μια καλλιτεχνική προσφορά μεγαλύτερου πλάτους καθολικότερης συμμετοχής, πληρέστερου αποτελέσματος. Πρόσφερε (πρόσθετε) τον εαυτό του (ως μουσικό) σαν μαγιά, για να ζυμωθεί ένα πολύπλοκο σύνολο δημιουργών, πολλών κατευθύνσεων-να προkύψει αυτό που είχε τόσο κοπιεστικά συνθέσει, ένας πίνακας πανοραμικός – αναγεννησιακής εμπνεύσεως(θα΄ λεγε)- μια σύγχρονη συμφωνία με άπειρα όργανα και απίθανες φωνές, ένα έργο που να συγκινεί και να πείθει τους πάντες. Συνεχίστε την ανάγνωση ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1981 ΜΕΡΟΣ Β' ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ