ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΠEΡΓΑΛΙΔΗΣ (ΠΡΩΤΗ EΜΦΑΝΙΣΗ)

ΝΟΥΡΕΝΤΙΝ

Είχα ακούσει για την «έκδοση» του βιβλίου, του Ναπολέοντα Περγαλίδη, μα δεν είχε φτάσει στα «χέρια» μου. Το Σαββατοκύριακο της μεγάλης κάψας(ζέστης) με κλειστά τα πάντα, δε ήταν δυνατόν να το βρω, αν και ήταν ζωηρή η περιέργεια μου, όμως Δευτέρα πρωί έφτασε με το πρώτο(!) ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (email). Συνεχίστε την ανάγνωση ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΠEΡΓΑΛΙΔΗΣ (ΠΡΩΤΗ EΜΦΑΝΙΣΗ)

ΟΙ ΣΙΣEΣ -ΤΑ ΠΟΡΤΑΚΑΛΙΑ-Ο ΒΑΡEΝΤΖHΣ (EΙΣΑΓΩΓH)

μπήκαμε στο φιατάκι του σκιτσογράφου
μπήκαμε στο φιατάκι του σκιτσογράφου

Το τηλεφώνημα το πήρε το Γαρεφαλιώ. Μοναδική της διασκέδαση από τότε που, μας ήρθε απ’ το χωριό «να θωρεί λέει τα αυτοκίνητα να γλακούνε σα κουζουλά » και να σκώνει το ‘κουστικό λέοντας ομπρός «.
Μου το μετέφερε με συστολή όπως πάντα και μ’ ένα σωρό απαράδεκτα κυριλίκια και πληθυντικούς.Κύριε Κωστάκι, ετηλεφώνησε σου η αξαδέρφη σας η Ρ. που τηνε παρατσουκλιάζεις χοντρή, να πάτε λέει, να φας με το Γερμανό πορτακάλια. Ντα δεν κατέχεις μωρέ Γαρεφαλιώ,πως δεν τα θέλω γω τα πορτοκάλια; Συνεχίστε την ανάγνωση ΟΙ ΣΙΣEΣ -ΤΑ ΠΟΡΤΑΚΑΛΙΑ-Ο ΒΑΡEΝΤΖHΣ (EΙΣΑΓΩΓH)

ΛEYΚΩΜΑ ΤΟΥ 1886

Θα μ’ενθυμείσαι ;

Άρα μακράν μου οπόταν μόνη
Εις περιπάτους θα οδηγείσαι
Και τερπνήν αύρα θα σε κυκλώνει
θα με ενθυμείσαι;

Και όταν με φίλας νέας θα είσαι
και ανταλλάσεις λέξεις γλυκείας
Θα μ’αναφέρεις στας ομιλίας
θα με ενθυμείσαι;

Εις αναμνήσεις όταν καρδίας
προσφιλεστέρας άλλης κρυφίας
θα συγκινείσαι
Και τότε πάλιν θα μ’ενθυμείσαι;

Ευθαλία Ιορδάνου 1886

Από εξώφυλλο Λευκώματος
Από εξώφυλλο Λευκώματος

ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΣΤΟΙΧEΙΩΝ

Σου γράφω λοιπόν, όχι από την Αθήνα, απ το Ηράκλειο σου, γράφω κι είναι προχωρημένη η νύχτα, όπως τότε.
Όχι δεν σε θυμήθηκα έτσι ξαφνικά. καιρό τώρα ήθελα να σού γράψω,αλλά με ξέρεις τώρα από παιδί-βέβαια!Παντρεύτηκα,μπήκα κι εγώ στο λούκι που λένε,τα ωράρια έχουν πολύ συμπιεστεί .
Μη γελάς δεν είναι εύκολο να τ’ αποφύγεις κι έπειτα η ελευθερία δεν σκοντάφτει μόνο, στη γυναίκα και το παιδί Συνεχίστε την ανάγνωση ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΣΤΟΙΧEΙΩΝ

ΣΤEΡΓΙΟΓΑΝΝΗΣ: Η ΘΑΝH ΣΤΗΝ ΚΡHΤΗ

ΤΟ ΣΑΒΑΝΩΜΑ

Το μόνο πράμα που παίρνει ο άθρωπος από τη ζωή στον κάτω κόσμο είναι:»τρεις πήχες πανί(το σάβανο)και τρία μέτρα γης (το μνήμα)
-Αυτό το «σάβανο» πλησιάζει η «σαβανώτρα» (που είναι πάντα μια γριά γυναίκα)σαν του κλείσουν τα μάτια,και του βγάνει τα ρούχα απού εφόργιε σαν εξεψύχησε , ξανάστρουφα
(από πάνω προς τα κάτω).

Σκίτσο του Γιάννη Ανδρεαδάκη, από το λεύκωμα του 1986
Σκίτσο του Γιάννη Ανδρεαδάκη, από το λεύκωμα του 1986

Αν δεν βγαίνουν τα ρούχα τα σκίζουν για να βγούνε , (με το χέρι όχι με ψαλίδι).βάνουν σε ένα κιασέ πήλινο λίγο κρασί και λάδι και του πλύνουνε όλο το σώμα με μπαμπάκι. Συνεχίστε την ανάγνωση ΣΤEΡΓΙΟΓΑΝΝΗΣ: Η ΘΑΝH ΣΤΗΝ ΚΡHΤΗ

Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΣ ΜHΝΑΣ ΑYΓΟΥΣΤΟΣ (1980-81)

Το καλοκαίρι ήρθε ηρακλειώτικο όπως πάντα.Με βοριάδες επιθετικούς και ερεθιστικές βραδιές, με εύθυμους ιθαγενείς και αίθριους ξένους,με εύκολες ώριμες κυρίες και γυμνόστηθα κορίτσια, με παράξενες επιθυμίες και και τουριστικές επιλογές,με τόσα τριμμένα και γνωστά και άλλα.
Ο καλός μήνας Αύγουστος, ήρθε κι αυτός ως συνήθως, φοράει πάλι καινούρια ρούχα, πολύχρωμα αστραφτερά.και ψηλό καπέλο με κορδέλα μεταξωτή, λαμπερη οδοντοστιχία και μέτωπο με κλαδιά (κίτρινα) Συνεχίστε την ανάγνωση Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΣ ΜHΝΑΣ ΑYΓΟΥΣΤΟΣ (1980-81)

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟΥΣ ΧEΙΜ. ΚΟΛΥΜΒΗΤΕΣ

ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΙ ΚΟΛΥΜΒΗΤΕΣ

Πριν από 28 χρόνια, το καλοκαίρι του 1980, βρέθηκα στην Αθήνα, σ’ένα εργοστασιο της Πατησίων (του Φιξ;)στο φεστιβάλ του ΚΚΕ εσωτερικού(της νεολαίας μάλλον)- εκεί πρωτοπαρουσιάσθηκαν (για την πρωτευουσα) οι “Χειμερινοί κολυμβητές” που είχαν γίνει γνωστοι στη Θεσσαλονίκη. Μ εντυπωσίασαν, μια περιθωριακη ομάδα, ειχε καταφέρει να βρει ένα δρόμο, στο ελληνικο τραγούδι, περνώντας από τα γνωστα έντεχνα καλούπια και το ρεμπέτικο και την καντάδα.
Αυτό που έμεινε και σταθεροποιηθηκε μετα, ειναι το παρακάτω:
Συνεχίστε την ανάγνωση ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟΥΣ ΧEΙΜ. ΚΟΛΥΜΒΗΤΕΣ