ΕΡΧΟΥ ΚΑΙ ΙΔΕ – ΦΙΛΙΠΠΟΣ Χ.ΓΙΑΝΝΑΔΑΚΗΣ (ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΙΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ)

ΕΡΧΟΥ ΚΑΙ ΙΔΕ

(Κείμενο του Φίλιππου Γιανναδάκη, που διαβάσαμε στην εκτός εμπορίου έκδοση του βιβλίου του με τον τίτλο “¨Ερχου και ίδε”).

Scan

Πρόκειται για την Αμοργό και την  Παναγία η Χοζοβιώτισσα
Πρόκειται για την Αμοργό και την Παναγία η Χοζοβιώτισσα

Scan 1

Η "Χοζοβιώτισσα"σκαρφαλωμένη στο βουνό, πήρε το όνομά της από το Χόζοβο της Παλαιστίνης...
Η “Χοζοβιώτισσα”σκαρφαλωμένη στο βουνό, πήρε το όνομά της από το Χόζοβο της Παλαιστίνης…

Scan 2

'Αϊ Γιώργης (Βαρσαμίτης)ολόγραφη εκκλησιά του  (Αμοργός)16ου αιώνα
‘Αϊ Γιώργης (Βαρσαμίτης)ολόγραφη εκκλησιά του (Αμοργός)16ου αιώνα

Scan 3

Σχοινούσα, το διαμαντάκι των Μικρών Κυκλάδων
Σχοινούσα, το διαμαντάκι των Μικρών Κυκλάδων

Scan 4

Σημειώσεις /Σάββατο ,2 Αυγούστου 2014

Το κείμενο από το βιβλίο “Έρχου και ίδε”, με έφερε στο σπίτι του καπετάν Χαραλάμπη, που ήμουν βέβαιος ότι θα συναντήσω τον μικρότερο γιο του,τον Φίλιππο Γιανναδάκη. Χτύπησα την πόρτα προσεκτικά, αφού έψαξα αρκετά την άκρην αυτή της γειτονιάς της “Χανιώπορτας”, με υποδέχθηκε πολύ εγκάρδια ο ευγενικός φίλος, που με παρουσίασε στον γέροντα πατέρα του, πριν με οδηγήσει σ΄ένα τραπέζι με καθαρό φαντό τραπεζομάντηλο κι αγριολούλουδα, για να συζητήσουμε το θέμα που με ενδιέφερε: την ανάρτηση στο site alkman.gr ενός εξαιρετικού κειμένου από το βιβλίο του(τίτλος ΕΡΧΟΥ ΚΑΙ ΙΔΕ εκδόσεις ΔΟΜΟΣ, εκτός εμπορίου).
´Ενα ποτήρι κρύο νερό, γλυκό κατά την ακατάλυτη (και όμορφη )συνήθεια και πέρασμα στο ζήτημα, που γρήγορα τέλειωσε.

Νίκος Γιανναδάκης, από την αντίσταση στη Δικτατορία, στο κέντρο της πνευματικ΄ςη ζωής της Κρήτης για πολλά χρόνια(Έφορος της Βικελαίας Βιβλιοθήκης)
Νίκος Γιανναδάκης, από την αντίσταση στη Δικτατορία, στο κέντρο της πνευματικ΄ςη ζωής της Κρήτης για πολλά χρόνια(Έφορος της Βικελαίας Βιβλιοθήκης)

Σαν σήμερα ήταν τα γενέθλια του Νίκου, παρατήρησε ο Φίλιππος , με άκρα προσοχή στις λέξεις,που η ευαισθησία του είχε τυλίξει προσεκτικά, σαν το αντίδωρο της Κυριακής,να μην τις αλλοιώσει η συγκίνηση. ´Ολα άλλαζαν σιγά σιγά, κι όλα ηταν ίδια. Ο Φίλιππος μιλούσε με τη σοφία και τον ήπιο τόνο του Νίκου, ο πατέρας του ξεκουράζονταν στο άλλο δωμάτιο, η μάνα του δεν ακουγόταν, με κάτι θα καταγίνεται(σκέφτηκα).
Όταν γυρίσαμε στο καλό σαλόνι, μας περιμένε η κυρία του σπιτιού, η σεβάσμια γλυκύτατη Σοφία, ηταν σιωπηλή.
Το γένος Ιερωνυμίδη είπε ο γιος της, κι έδειξε μια παλιά φωτογραφία στον τοίχο. Παρατήρησα την αρχοντική της μορφή, ένα ριπίδι ρυτίδων στα μάτια, τα σφιγμένα χείλη, την έκφραση που δεν μπορεί να προσεγγίσει κανείς, δεν περιγράφεται.

Σοφία Γιανναδάκη, σύζυγος του Χαράλαμπου, το γένος Ιερωνυμίδη.
Σοφία Γιανναδάκη, σύζυγος του Χαράλαμπου, το γένος Ιερωνυμίδη.


Μεσημέριασε, το φως έδωσε σκιές κι εξαφάνισε τα πάντα, έμειναν μόνο δυο εικόνες η μάνα Σοφία Γιανναδάκη κι ο πρώτος της γιος ο Νίκος .

Στο βιβλίο του ο Φιλίππος είχε περιγράψει, αχνά υπαινικτικά αλλά με εξαιρετική επιμέλεια και μεγάλη συγκίνηση τη μια , τη μάνα του.
Την άλλη, τον Νίκο, τον σχεδίαζαν οι αναμνήσεις μας (και των δυο), με τόση ακρίβεια και ενάργεια, με ένταση και λύπη – που έφερναν πόνο.

Ζούμε με όλους, αυτοί που έφυγαν δεν χάθηκαν- η σκέψη καθοδηγούσε τα βήματα μου καθώς απομακρυνόμουν, από το αρχοντικό των Γιανναδακηδων.

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ – 11 ΜΑΪΟΥ

Γιορτή της μάνας,μέσα στις τόσες καθιερωμένες – για την μικρή Μαρία έχει σημασία,είναι 3 χρόνων και 2 μηνών και έμαθε στο “σχολείο” το ποίημά της. Το είπε ολόκληρο με σφικτή αγκαλιά και φιλιά στη μαμά της, που τα αποδεχότανε με πολλή ευχαρίστηση.
– Οχι τόσες πολλές αγκαλίτσες και τοσα φιλιά τη “μάλωσα”.
– Τόσες και πιο πολλά απάντησε, η μικρή, που δεν ξέρει ακόμα κώδικες καλής συμπεριφοράς και συγκρατημένα αισθήματα. Αποδέχθηκα την κατάσταση, ας είναι λίγο μακριά από τις δικές μου συνήθειες, η μικρή μου έδινε μαθήματα ειλικρινούς έκφρασης αισθημάτων.

Έψαξα ποιήματα για την ημέρα, στιχουργός το Μικρό Σινιάλο – αφιέρωση στις μανάδες βέβαια, με την τρυφερότητα της μικρής Μαρίας.

Κι αν περνάει ο καιρός τα αισθήματα δεν αλλάζουν...
Κι αν περνάει ο καιρός τα αισθήματα δεν αλλάζουν…

ΤΟ ΚΕΝΤΙΔΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

Μια κουρτίνα παλιά, της μάνας κεντίδι
στο παράθυρο κρέμασα.
Της αυγής αντηλιά που γλιστρά στο κροσσίδι
για ψυχή την επέρασα.

Με κινήσεις μισές, ταλαντεύει η ματιά
το βαθύ λογισμό μου.
Σαν να ήταν εχθές , που μ`αργή βελονιά
εκεντούσε εμπρός μου.

Ξεδιπλώνει ζωή μ`αεράκι γλυκό
στις πτυχές η κουρτίνα.
Σαν της μάνας φωνή στην καρδιά ν`αγρικώ
απ`τα χέρια εκείνα…

Κάρτα της ζωγράφου Μαρίας Σταυρακάκη-κολάζ 1988
Κάρτα της ζωγράφου Μαρίας Σταυρακάκη-κολάζ 1988

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:αγρικώ=ακούω, αισθάνομαι /λεξικο Α.Ξανθινάκη, Ερμηνευτικό ετοιμολογικό του δυτικοκρητικού ιδιώματος.

ΠΑΤΡΙΚ ΛΗ ΦΕΡΜΟΡ, EΝΑΣ ΓΝΗΣΙΟΣ ΦΙΛEΛΛΗΝΑΣ

ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ κ.Σ.ΛΙΛΙΜΠΑΚΗ:
ΠΑΤΡΙΚ ΛΗ ΦΕΡΜΟΡ: Ζωή σαν περιπέτεια
H παρουσίαση της βιογραφίας του θα γίνει
στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Μπενάκη
(Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου) την Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014, στις 7 μ.μ.,
(Η Διοικητική Επιτροπή του Μουσείου Μπενάκη,
η Cosmotebooks και οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)«Ν’ αλλάξω σκηνικό· να εγκαταλείψω το Λονδίνο και την Αγγλία και να σεργιανίσω την Ευρώπη σαν απλός αλήτης ή –σύμφωνα με πιο προσωπική διατύπωση– σαν φτωχός προσκυνητής ή περιπλανώμενος καλόγερος, ένας περιηγητής φιλόσοφος, ένας μοναχικός ιππότης».
Π. Λ. Φ.

1506394_587546558019507_1699347711_nΣτην φωτογραφία με τον Γιώργο Κατσίμπαλη(αριστερά), και τον Γιώργο Σεφέρη στην ταβέρνα Πλάτανος, στην Πλάκα.

____________________________________________________________________________________________________
Ηχογράφηση στο Λονδινο:
http://www.mixcloud.com/dimart/patrick_lee_fermor_bbc_08_11_1986/
____________________________________________________________________________________________________
Ο Π.Λ.Φέρμορ συνδέθηκε με την Κρήτη και την Ελλάδα, είναι από τους ήρωες της αντίστασης – μα δεν αναγνωρίσθηκε από όλους.  Ο χρόνος είναι ο αλάνθαστος και τελικός κριτής,  θα αποφασίσει κάποτε οριστικά, μα είναι δύσκολο να αμφισβητήσει κανείς τα φιλλεληνικά του αισθήματα,  έζησε όλη του(σχεδόν)τη ζωή σ΄αυτήν τη  χώρα και άφησε ότι(περιουσιακό στοιχείο) είχε σ΄αυτήν.

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ

 

 

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΔΑΚΡΥ
Τρίτη Δημοτικού σε σχολείο της Κυψέλης (Αθήνα,2014). Ώρα φαγητού. Η Ρουθ είναι μια χαριτωμένη μαυρούλα από χώρα της Αφρικής. Κολλητή με την Άντζελα από τις Φιλιππίνες και την Ντενίς από τη Ρουμανία. Τρώνε ήσυχα και συζητούν μεταξύ τους. Η Ρουθ όμως ξαφνικά αρχίζει να κλαίει. Πλησιάζω στην παρέα και τις ρωτάω τι έχει. Θυμήθηκε τη γιαγιά της που έχει πεθάνει, μου λέει η Ντενίς. Της είπαμε να θυμηθεί κάτι λυπητερό για να κλάψει και να δούμε τι χρώμα έχουν τα δάκρυά της. Μετά θα κλάψουμε κι εμείς, εγώ με την Άντζελα.
( Από αφήγηση της δασκάλας ΑΝΝΑΣ Ζ.)

Μαθήτρια Δημοτικού
Μαθήτρια Δημοτικού

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Το περιστατικό δείχνει ότι δεν στέγνωσε ακόμα η ευαισθησία και η τρυφερότητα σ αυτήν τη έρημη χώρα(The Wasteland).

Ευχαριστούμε θερμά την κ. Σοφία Λιλιμπάκη, που μας παραχώρησε το κείμενο

 

 

ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΡΕΛΛΗΣ, EΠΙΣΤΡΟΦH ΣΤΟ ΠΑΡEΛΘΟΝ…

Η Μεταπολίτευση στην πόλη μας είχε πολλούς πρωταγωνιστές στην πολιτική, οικονομική, κοινωνική και πνευματική της ζωή.  Ο Μανόλης Καρέλλης “επαιξε” στους περισσοτερους τομείς, κυριάρχησε όμως στην πολιτική και χαρακτήρισε τον πνευματικό   βίο της.  Δήμαρχος σχεδόν 20 ετία, δημοσιογράφος αλλα και εκδότης εφημερίδας, συνέβαλε αποφασιστικά στην αναδιοργάνωση  της Βικελαίας Βιβλιοθήκης, σημαντικός παράγων στην δημιουργία  του Πανεπιστημίου Κρήτης. Ο απόηχος φάνηκε από τον αποχαιρετισμό φίλων και αντιπάλων, δημοσιεύουμε σχετικά κείμενα και ντοκουμέντα. Πρώτα μια συζήτηση που έγινε σε ανύποπτο τελείως χρόνο, 28.12.1984, στο γραφείο της οδού Ρούσσου Χούρδου 4, στο τεχνικό γραφείο του Σ.Καμάρη – Β.Ζεβελάκη,για την εκπομπή (ραδιοφωνική) “οι αναμνήσεις είναι η ζωή”.

Ο Μ.Καρέλλης με τον Γ.Ζεβελάκη, παραγωγό της εκπομπής: "οι αναμνήσεις είναι η ζωή"

Ο Μ.Καρέλλης με τον Γ.Ζεβελάκη, παραγωγό της εκπομπής: “οι αναμνήσεις είναι η ζωή”, στο γραφείο της Ρ.Χούρδουν4 (28.12.1984

 

Προσπαθήσαμε να μεταγράψουμε ψηφιακά την κασέτα εκείνης της εποχής , ακόμα δεν έχουμε αποτελέσματα, θα προσθέσουμε την συζήτηση μόλις καταστεί δυνατόν.

Απο τα δημοσιεύματα ξεχωρίσαμε τα πιο ενδιαφέροντα (για μας), πρώτα ο Γιάννης Σταρίδας:

Ο Γιάννης  Σταρίδας, στέλεχος κάποτε του ΠΑΣΟΚ, δημοσιοποιησε το παρακάτω κείμενο (παραθέτουμε κύρια σημεία)   (…) άφησε ένα αξιόλογο έργο πίσω του. Ο «Μουσικός Αύγουστος», η αναβάθμιση της «Βικελαίας» κ.α. φέρουν τη δική του σφραγίδα και τον αξιώνουν ως τον δήμαρχο του πολιτισμού. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Από το 1990 που εγκατέλειψε τον δημαρχιακό θώκο, έχει κυλήσει πολύ νερό στο ποτάμι και η μνήμη διαγράφει εύκολα. (…) Πόσοι θυμούνται την καθολική έλλειψη του νερού στα σπίτια; Πόσοι θυμούνται την κατάσταση δρόμων και πλατειών (όπως η οδός Δαιδάλου και η πλατεία των Λιονταριών) πριν την πεζοδρόμησή τους; Θυμάται κανένας τις μελέτες καθοριστικής σημασίας για την πόλη και τους ταχείς ρυθμούς ολοκλήρωσής των, όπως το «ρυθμιστικό σχέδιο Λουκάκη» και τις επεκτάσεις του ρυμοτομικού σχεδίου; (…) Το καθήκον στην αντικειμενικότητα, μου υπαγόρευσε τις παραπάνω γραμμές, όπως και αυτές που ακολουθούν. Στις τρεις θητείες μου στο Δήμο μαζί με τον Καρέλλη, οι σχέσεις μας ξεκίνησαν με τους καλύτερους οιωνούς.

 

Γιάννης Σταρίδας, την εποχή του 1980
Γιάννης Σταρίδας, την εποχή του 1980

 

Μάλιστα το 1981 περίμενε να αναρρώσω από σοβαρό πρόβλημα της υγείας μου, για να διορίσει τους δυο βοηθούς δημάρχου (αντιδημάρχους σήμερα) που προέβλεπε τότε ο νόμος, καθόσον τη μια θέση είχε φυλάξει για μένα. Όμως το 1990, είχαμε φτάσει στο σημείο να συνεννοούμαστε σε ειδικά θέματα …με αλληλογραφία! Τα γράμματα πήγαιναν και έρχονταν με τη γραμματέα του. Το έτος εκείνο η αυλαία στο Δήμο έπεσε και για τους δυό μας. Εκείνος μετακόμισε στην Ευρωβουλή αφού εξασφάλισε το διάδοχό του στο Δήμο κι εγώ πήγα σπίτι μου. Γιατί μεταστράφηκαν έτσι οι σχέσεις μας; Παλιά, θα απαριθμούσα τα γεγονότα που τον βάραιναν, ως αποκλειστική αιτία της ρήξης μας. Τώρα όμως, με τη σοφία των χρόνων, διακρίνω και τις δικές μου ευθύνες…

 

1975-80 στο ΤΕΕ μαζευόταν όλη η Κρήτη. Στο κέντρο Γ.Κατσανεβάκης μεταξύ Ν.Πετρακη και Γ.Γαλενιανού.

1975-80 στο ΤΕΕ μαζευόταν όλη η Κρήτη. Στο κέντρο Γ.Κατσανεβάκης μεταξύ Ν.Πετρακη και Γ.Γαλενιανού,αριστερά Περάκης, από Ρέθυμνο, δεξιά (μάλλον)Λίλα Βιδάκη

Με τον Μανόλη συναντηθήκαμε πριν λίγους μήνες στον δρόμο. Ο καθένας μας στο απεναντινό πεζοδρόμιο. Κοιτούσαμε ο ένας τον άλλο με ένα πλατύ χαμόγελο, χωρίς να ανταλλάξουμε λέξη. Ο ένας, σαν καθρέπτης, (ο αληθινός καθρέπτης λέει ψέματα) πρόβαλε την αλήθεια στον άλλο. Τόσο εύγλωττα την αποκάλυπταν οι ματιές και το χαμόγελό μας, ώστε οι κουβέντες ήταν περιττές. Εγώ έβλεπα τον ηλικιωμένο με το μπαστούνι στη θέση του 42άχρονου δημάρχου κι εκείνος, αναμφίβολα, τον ασπρομάλλη πια 33χρονο δημοτικό σύμβουλο του ΄75. Πόσο γρήγορα πέρασαν τα χρόνια. Πόση λίγη αξία είχαν τελικά οι αντιθέσεις μας…

 

Ξεξιά Νίκος Πετράκης, τοπογράφος - Δήμαρχος Σητείας κάποτε
Ξεξιά Νίκος Πετράκης, τοπογράφος – Δήμαρχος Σητείας κάποτε

 

Ο Νίκος Πετράκης, Δήμαρχος Σητείας μετά την μεταπολίτευση, έγραψε στην εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ  (Αγ.Νικολαος) ένα συγκινητικό αποχαιρετισμό – άρχιζε έτσι:

Μανώλη,

ο θάνατός σου με τάραξε βαθειά και γέμισε την ψυχή μου θλίψη απέραντη.Ένας ρούκουνας της Κρήτης, μιας άλλης Κρήτης, γκρεμίστηκε, μια κολώνα ενός αλλιώτικου κόσμου, ενός όμορφου κόσμου, κατέπεσε. Και γέμισε την ψυχή μας απελπισία(…)

Τμήμα κειμένου, φωτοτυπία από την εφημερίδα "ΑΝΑΤΟΛΗ"
Τμήμα κειμένου, φωτοτυπία από την εφημερίδα “ΑΝΑΤΟΛΗ”3-4-2014

 

 

Ο Γιάννης Γιγουρτσής, έγραψε από την Πόλη : (επιλογή από το κείμενο)

Η γενέθλια πόλη αποχαιρετά σήμερα ένα από τα εκλεκτά παιδιά της.

Η σκέψη μου είναι αυτή τη στιγμή στον Άγιο Μηνά, όπου γίνεται η κηδεία, μαζί με τους δικούς τους ανθρώπους, τη σύζυγό του, τα παιδία του, τον Νίκο και τη Χρυσάννα, τους φίλους του, τους συμπολίτες μου που τον κατευοδώνουν. Δεν είναι μόνο η προσωπική γνωριμία, η εκτίμηση και η φιλική σχέση μαζί του που με συγκινούν βαθιά. Είναι και το γεγονός ότι μαζί με εκείνον που φεύγει, κλείνει και ένα μεγάλο κεφάλαιο που σημάδεψε την εφηβεία και τελικά ολόκληρη την ζωή μας. (…)

Για τον Μανόλη Καρέλλη ως Δήμαρχο Ηρακλείου, ως μάχιμο δημοσιογράφο (πριν και μετά την θητεία του) και ως ενεργό διανοούμενο (ως το τέλος της ζωής του) θα μπορούσαν να ειπωθούν πολλά, και νομίζω πως κάποια στιγμή αξίζει και πρέπει να γραφτούν και να γίνει μια ολοκληρωμένη αποτίμηση και παρουσίαση του έργου του, ειδικά από ανθρώπους που τον γνώρισαν προσωπικά ή συνεργάστηκαν μαζί του

 

Σκίτσο δημοσιευμένο τις Αποκριές του 1980 - διαστασεις πρωτοτύπου 0,17Χ0,50 μ.
Σκίτσο (τμήμα)δημοσιευμένο τις Αποκριές του 1980 – διαστασεις πρωτοτύπου 0,17Χ0,50 μ./αρχείο ΑΛΚΜΑΝ –  από αριστερα: Χατζηδάκις, Δρετάκης , Καρέλλης ,Παπαϊωάννου , Μαν.Κεφαλογάννης, Μαν.Χανιωτάκης…

 

Εγώ θα αναφερθώ αυτή τη στιγμή μονάχα σε ένα, κατά τη γνώμη μου το μείζον,  αυτό που βλέπω πως αναφέρουν και άλλοι αγαπημένοι φίλοι με τους οποίους, πέρα από τη συχνότητα της προσωπικής επαφής, νιώθω να υπάρχουν σχέσεις βαθύτατης πνευματικής συγγένειας που σμιλεύτηκε στα εύπλαστα, δημιουργικά και καθοριστικά χρόνια που φτιάχναμε αυτό που γίναμε σήμερα (Αν αυτό που φτιάξαμε είναι καλό ή κακό ας το κρίνουν άλλοι)

Στον Μανόλη Καρέλλη οφείλουμε κατά το ήμισυ την ανεπανάληπτη  εμπειρία του «Μουσικού Αυγούστου» του αξεπέραστου καλοκαιρινού φεστιβάλ που εμπνεύστηκε ο Μάνος Χατζιδάκις και υλοποίησε με την αμέριστη συμπαράσταση του Μανόλη Καρέλλη στο Ηράκλειο, εκεί πίσω στη δεκαετία του 80.

Η εμπειρία αυτή, η οποία υπήρξε αποκαλυπτική και καθόρισε την προσωπική μου θέαση, και μαζί με έμενα μιας ολόκληρης γενιάς, για τον κόσμο και τον πολιτισμό, είναι αρκετή για να πάει ο Μανόλης Καρέλλης στον παράδεισο της συλλογικής μας μνήμης.

(…)

. Στην οδό των Ονείρων μας, εκεί κοντά στα μπουζούκια του Παραδείσου ο Μάνος θα σας περιμένει και είμαι βέβαιος  πως θα ενθουσιαστεί που θα σας δει.

(…)

ξέρω πως θα κάνετε ωραία παρέα εκεί,  πως θα μας ετοιμάσετε όμορφα πράγματα και θα κάνετε τον παράδεισο λιγάκι πιο ωραίο ακόμα.

 

 

Ο Μανόλης Καρέλλης μεταξυ μουσικών (συνθετών)
Ο Μανόλης Καρέλλης μεταξυ μουσικών (συνθετών)-Δεξιά: Μαμαγκάκης, Χατζηδάκις, αριστερά Κουρουπός 

Η φιλόλογος κ. Παρί Στιβακτάκη, δημοσίευσε κείμενο, αντιγράψαμε ορισμένες παραγραφους:

Έφυγε αναπάντεχα, για όσους δεν γνώριζαν το πρόβλημα υγείας του, από τη ζωή, ο επί 4 θητείες μεταπολιτευτικά δήμαρχος Ηρακλείου Μανόλης Καρέλλης. Προκαλεί πολλή θλίψη ο θάνατος ανθρώπων που η ζωή τους διέγραψε φωτεινή πορεία και άφησε το στίγμα της στην πόλη του Ηρακλείου. (…)

με δίδαξε, ενδεχομένως ασυνείδητα, τι σημαίνει πάθος και ευσυνειδησία σε ένα λειτούργημα, όπως το ένιωθε και το υπηρετούσε ο ίδιος, αυτό της δημοσιογραφίας. Καταξιωμένος ήδη στη συνείδηση του μέσου Έλληνα τότε, για την αντιστασιακή του δράση, τους αγώνες του κατά της δικτατορίας, το μαχητικό του πνεύμα, τη δημοσιογραφία που στα μάτια τα δικά μου φάνταζε σαν η μεγάλη του αγάπη, έστω κι αν τότε τον κρατούσαν κάπως μακριά της τα δημαρχιακά του καθήκοντα. Η εικόνα που κρατώ χρόνια στη μνήμη μου, ακόμη και τώρα ύστερα από τόσα χρόνια που σπάνια πια συναντιόμασταν,είναι ενός ανθρώπου με κέφι για τη ζωή, ζωντανού και ενεργού όχι πια πολιτικού αλλά πολίτη, με όραμα και πόνο για τον τόπο του. Άνθρωπος τρυφερός και χαριτωμένος, ευφυέστατος και δυναμικός, ευφάνταστος και αποτελεσματικός στο όραμά του για μια πόλη ζωντανή, αντάξια της ιστορίας και της πνευματικής της παράδοσης.

 

Εκλογές Δημοτικές, σκίτσο Γιάννη Ανδρεαδάκη: Από δεξιά, Καρέλλης, Αντωνης Μανασάκης, ΜανόληςΠατεράκης, γάννης Τζομπανάκης Ανδρέας Καλοκαιρινός
Εκλογές Δημοτικές, σκίτσο Γιάννη Ανδρεαδάκη: Από δεξιά, Μανόλης Καρέλλης, Αντώνης Μανασάκης, ΜανόληςΠατεράκης, γάννης Τζομπανάκης Ανδρέας Καλοκαιρινός

Να θυμηθώ μόνο το μεγάλο Μάνο Χατζηδάκη. Και ακόμη πόσο ανέβασε τον πήχυ στα πολιτιστικά δρώμενα του Ηρακλείου, ας ήταν και για τόσο λίγο. Ξέρω πως οι καιροί είναι δύσκολοι σήμερα και γι΄αυτό πιστεύω ότι άνθρωποι που έπαιξαν το ρόλο που τους ανατέθηκε με το μεράκι, την αγάπη και την εντιμότητα του Μ. Καρέλλη αξίζει να μένουν στη μνήμη μας. Ειδικά σήμερα που τα πάντα γύρω μας έχουν αποδιοργανωθεί, ισοπεδωθεί,καταργηθεί. Κλείνοντας αυτό το μικρό σημείωμα στη μνήμη του, ενδίδω στην παρόρμηση της στιγμής, να παραθέσω από έναν αγαπημένο ποιητή μερικούς στίχους…

”φεύγουμε κι ίσως γελαστήκαμε στο τέλος/Ίσως να μείναμε στο τέλος μόνοι/ τώρα που πια δε θέλεις δρόμο να γυρίσεις/ μα αν πρέπει τώρα να πεθάνουμε, το ξέρεις/ πρέπει γιατί αύριο δε θά΄μαστε πια νέοι”

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όποιος ενδιαφέρεται να αποκτήσει ακριβές αντίγραφο του μεγάλου σκίτσου, μπορεί να στείλει την Διευθυνσή του :  vasiliw [at] alkman [dot] gr (τρεις πρώτοι)

 

Γιαννης Ανδρεαδάκης, σκιτσογραφος της  "ΑΛΛΑΓΗΣ"οι πρωταγωνιστέ ςτων Δημοτικών εκλογών του1986-από αριστερά Δ.Ξηριτάκης, Σ.Μαντζαπετάκης,Μ.Καρέλλης
Γιαννης Ανδρεαδάκης, σκιτσογραφος της “ΑΛΛΑΓΗΣ”οι πρωταγωνιστέ ςτων Δημοτικών εκλογών του1986-από αριστερά Δ.Ξηριτάκης, Σ.Μαντζαπετάκης,Μ.Καρέλλης

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ- ΑΚΟΜΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ; Γ. ΑΘΑΝΑΣ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΥΜΑΤΑΙ…

Η απόδειξη γαι το ενδιαφέρον των αναγνωστών, είναι η έκδοση Κυριακάτικης εφημερίδας όλων των έργων του
Η απόδειξη γαι το ενδιαφέρον των αναγνωστών, είναι η έκδοση Κυριακάτικης εφημερίδας όλων των έργων του

Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

 

«Μαζί μαθαίνεις κι απορείς, πιστεύεις κι αμφιβάλλεις»

 

Απ’ αφορμή την επέτειο της γέννησης -18/2/1883- του διάσημου Κρητικού συγγραφέα, ανέσυρα ένα ελεγείο που γράφτηκε αμέσως μετά τον θάνατό του, από έναν καλό αλλά παρεξηγημένο παραδοσιακό ποιητή.

 

 ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

 

Ανθολογάς τ’ ανάνθιστα, καρπολογάς τα φρούδα,

Της υπερύπαρξης Ζορμπάς και καπετάν Μιχάλης,

Σφιχταγκαλιάζεις το Χριστό, γλυκοφιλείς το Βούδα,

Μαζί μαθαίνεις κι απορείς, πιστεύεις κι αμφιβάλλεις.

 

Των Καστρινών χωμάτων σου λαγαρισμένη γέννα,

Της γνώσης Αρχιπέλαγο του οίστρου Ψηλορείτης

Τις μπαλλωτιές του αγώνα σου τις παίζεις με την πέννα,

Νικάς και συνταυτίζεσαι με το Θεό της Κρήτης!

 

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΑΛΚΜΑΝΑ:

Μπράβο κυρία Λιλιμπάκη -που τον Αθάνα θυμηθήκαμε/ τον εαυτό μας αρνηθήκαμε-αυτόν που φώναζε γαργάλατα -γιατί
Ναι κ´ατασπρα σαν γάλατα/φωνάζαμε ψωμί κι ελευθερία – κι η τέχνη ηταν του Μίκη χορωδία/ κι η ποίηση του Ριτσου τα βιβλία/αργησαμε πολύ να καταλάβουμε…και τώρα τρέχουμε μήπως προλάβουμε…

Απάντηση της Σ.Λιλιμπάκη:

Σοφία Λιλιμπάκη Περί των αναμνήσεων ουδέν σχόλιον. Το θέμα είναι αν το ποίημα του Αθάνα για τον Καζαντζάκη στέκει εξήντα περίπου χρόνια μετά απ’ όταν γράφτηκε. Όσον αφορά τώρα το ποίημα «γαργάλατα» που αποδόθηκε και μέσω αυτού ξεφωνήθηκε ο Αθάνας, νεώτερες έρευνες απέδειξαν ότι δεν ήταν δικό του. Παραθέτω το σχετικό κείμενο του ΝίκουΣαραντάκου:sarantakos.wordpress.com/2012/07/29/gargalata-2/

Nikos_Kazantzakis

 

 

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΛΕΞΙΟΥ : ΕΡΩΤΑΣ ΜΈΝΑ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ ΜΠΟΤΙΤΣΕΛΛΙ

Ημέρα του “δυτικού”αγίου των ερωτευμένων, η κ.Σοφία  Λιλιμπάκη μας έστειλε το ποίημα που αντιγράφουμε, σχετίζεται πιθανόν με την Θεά του Έρωτα, σχεδιασμένη από έναν μεγάλο της Αναγέννησης – ας χαρούμε το ζωγραφικό έργο (αριστούργημα) αλλά και τους στίχους του ξεχασμένου Ηρακλειώτη ποιητή  (δημοσιεύθηκε στο λογοτεχνικό περιοδικό “Ποιητική Τέχνη” στα 1948).

Αφιέρωση: στους ερωτευμένους και στους αισθηματικούς

Το αριστούργημα του μεγάλου της Αναγέννησης
Το αριστούργημα του μεγάλου της Αναγέννησης Σάντρο Μποτιτσέλλι

ΕΡΩΤΑΣ Μ ΈΝΑ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ ΜΠΟΤΙΤΣΕΛΛΙ

 

Κοίταα κι ως να΄ταν φίλημα το εκστατικό μου βλέμμα

Ως να ΄ταν άηχη προσευχή ξεχειλισμένη δάκρυα

Ταξίδι σ΄ενός  δεύτερου κόσμου πιο αγνού τα μάκρια,

Όπου άνθιε η σάρκα ως από φως, από τραγούδι το αίμα.

 

Πάντα μονάχος. Κι έσκυβα στο οβάλ του αρχαίου τεχνίτη,

Σαν σε πηγάδι μαγικό, που εχει ψυχή στα βάθια.

Πανόμοια είχε την έκφραση, την άχραντη ηδυπάθεια

Κι όλον της Μακρινής Θεάς το δυνατό μαγνήτη.

 

Το πάθος μου ανεμπόδιστο, ρίπισμα αβρό ευωδάτο,

Σαν θυμιάματος αχνός, αγαλινά αναβρούσε

Απ΄τ΄αναμμένα μάτια μου- κι αυτή χαμογελούσε.

 

Λύτρωση, ακέρια λευτεριά, δε χάρηκα εδώ κάτω

Έξω απ΄τον έρωτά μου αυτόν. Σωπούσαν όλα εντός μου

σωπούσε η ελπίδα, η θύμηση, πέρα η βοή του κόσμου.

 

Μόνη άνθιε η αγάπη, ανέγγιχτη απ΄τη φλόγα των πραγμάτων.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

  • Πληροφορίες διαδικτύου : Ο Αλεσσάντρο ντι Μαριάνο Φιλιπέπι, γνωστός περισσότερο ως Σάντρο Μποττιτσέλλι, ήταν διακεκριμένος Ιταλός ζωγράφος της αναγέννησης
Ο περίφημος ζωγραφος Σάντρο Μποτιτσέλλι
Ο περίφημος ζωγραφος Σάντρο Μποτιτσέλλι

 

 

 

 

 

 

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Η πόλη των πιθήκων, μοιάζει ιδανική - ο πόλεμος είναι απλώς παιγνίδι
Η πόλη των πιθήκων, μοιάζει ιδανική – ο πόλεμος είναι απλώς ένα παιγνίδι (Σχέδιο Μαργαρίτας Ζεβελάκη)

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Κείμενα αφιερωμένα στην Μαργαρίτα

 

Σχέδια με μαϊμούδες, στίχοι με έντομα και σκουλίκια, για να κάνουμε  πιο  εύθυμες τις ώρες των μικρών διακοπών των Χριστουγέννων. Αν οι μεγάλοι δεν πολυκαταλαβαίνουν, τα παιδιά είναι πρόθυμα  να παρακολουθήσουν την παράσταση, δεν χρειάζονται εξηγήσεις και πολλά λόγια.

Σκουλίκι ακροβάτης, ιδανικό για δόλωμα
Σκουλίκι ακροβάτης, ιδανικό για δόλωμα

 

ΤΑ ΣΚΟΥΛΙΚΙΑ

 

 

Είμαστε δυο σκουλικάκια κι όλο παίζουμε στο χώμα

Κι αν περνάς και δεν προσέχεις μπορεί να μας κάνεις λιώμα

 

Εχουμε  γυμνό το σώμα και μας λείπει το κεφάλι

Όυτε φύλο ξεχωρ´ιζεις απ´ τον ένανε… στην ´αλλη.

 

Κι αν μας κόψεις με μαχαίρι δεν πεθάνουμε με μια

Απ τον ένα δυο θα γίνουν κι ούτε γάτα ούτε ζημιά

 

Έχουμε και ξαδερφάκι  ακροβάτη αληθινό

Δόλωμα πολλοί το κάνουν για να πιάσουν τον ορφό

 

 

Σκουλικάκι του Αγίου Νικολάου 23.12.2013
Σκουλικάκι του Αγίου Νικολάου 23.12.2013

 

28.8.2013

 

Η ΣΦΗΚΑ

 

Σφήκα με φωνιάζουνε

και λένε πως δαγκώνω

όμως ποτέ αναίτια

κανέναν δεν πληγώνω

 

Με κυνηγούνε

πιάνουμε ότι βρεθεί μπροστά τους

να με σκοτώσουν –

κι ύστερα λεν τα παράπονά τους

 

Από τα χρόνια τα παλιά

όλοι με κατατρέχουνε

και κωμωδία μ΄ έκαναν

χωρίς να με κατέχουνε (1)

 

Μα τότε καταλάβαιναν

ήταν πολύ σοφότεροι

τις ιστορίες  δέναμε

με τέχνη (ν) υψηλότερη (2)

 

Και δικαστίνα μ΄έκαναν

να κρίνω μ αυστηρότητα

καθέναν που παραβατεί

και με πολλή σκληρότητα

 

Και να δαγκώνω συνεχώς

τους παραβάτες όλους

να μοιάζουνε οι μούρες τους

με φουσκωμένους κώλους

 

Γιγαντιαία κινεζική σφήκα, τρομοκρατεί ολόκληρες επαρχίες…

newego_LARGE_t_1101_54263706_type12713

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙ΅

(1)= Γνωρίζουν

(2)=Αναφέρεται μάλλον στις ΣΦΗΚΕΣ του Αριστοφάνη