ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ: ΔΙΗΓΗΜΑ (Η ΑΠΙΘΑΝΗ ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ)

Προχωρούσαμε στο δρόμο μιας μεγάλης πόλης, στριμωγμένοι σε μπουλούκι, καμιά τριανταριά άτομα. Ο δρόμος ήταν άδειος, αλλά εμείς στριμωχνόμαστε χωρίς λόγο και βαδίζαμε δύσκολα. Ήμουν ανάμεσα στους τελευταίους. Κάποια στιγμή διέκρινα μπροστά το φίλο μου Αντρέα και τον φώναξα. Γύρισε, με είδε και σταμάτησε να με περιμένει, μαζί με την παρέα του, τέσσερις πέντε άγνωστούς μου. Όταν τους έφτασα ο Αντρέας με παρουσίασε στους φίλους του, λέγοντας:
-Ακούστε τον τώρα, γιατί θα σας κάνει σημαντικές δηλώσεις για τον τέως βασιλιά.
-Τι είναι αυτά που λες Αντρέα ; απάντησα. Τι σχέση έχω εγώ μ΄αυτόν τον ηλίθιο;
Η ιδέα όμως, να κάνω δηλώσεις, μου καλάρεσε.
-Ακούστε, τους είπα. Για βασιλιά δεν ξέρω τίποτε, αλλά…
-έψαχνα αμήχανος τι θα πω. Αλλά…εδώ πιο έξω, υπάρχει μια σπηλιά με μια πηγή…που δίνει γαλάζιο νερό…πως μου΄ρθε να πω κάτι τέτοιο, ιδέα δεν είχα…
– Το ξέρουμε, το ξέρουμε, μου αποκρίθηκε ένας, από κει πίνουμε. Γι αυτό μοιάζουμε.

Τα ανθρωπάκια του Γιάννη Γα¨,ίτη
Τα ανθρωπάκια του Γιάννη Γα¨,ίτη

ΟΚΤΩΒΡΗΣ 09, ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΣΙΦΗ ΚΑΜΑΡΗ (ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ)

Συμπληρώνονται στις 28.10.2009 τρία χρόνια, από το μεγάλο ταξίδι του Σίφη. Έφυγε ξαφνικά, όπως συνήθιζε, χωρίς ανακοινώσεις και αποχαιρετισμούς και (περιττά) λόγια, δεν επιθυμούσε εξ άλλου αγκαλιές και φιλιά και συγκινήσεις και δάκρυα. Έτυχε να είναι όπως θα ήθελε, σαν να έγραψε ο ίδιος το μέλλον του, με ευανάγνωστα γράμματα , χωρίς ορθογραφικά λάθη, με σαφήνεια και καθαρό αίσθημα. Κάποτε όταν τα νιάτα φουρτούνιαζαν σε κάθε μας κίνηση, όταν ο κόσμος άλλαζε και χωρίς να χρειάζεται να πέσει το τείχος του Βερολίνου και μια γλυκιά λέξη έμοιαζε προσβλητική, ότι νιώθαμε ήταν απερίγραπτα μεγάλο. Και ήταν δύσκολοι καιροί οργισμένες οι μέρες, αιμοβόρες ύαινες πλησίαζαν με απαιτήσεις τη σάρκα μας. Μα το θέατρο του παράλογου, είχε σκηνές ενδιαφέρουσες και δεν χρειαζόταν να μιλήσουμε, οι λέξεις ασφυκτιούσαν με τα αισθήματα – μια κίνηση ήταν αρκετή, ένα νεύμα αρκούσε, να δείξουν , την συμπαράσταση, την αλληλεγγύη, τη ζωή τη μοιραζόμαστε με συμπάθεια και ανιδιοτέλεια τόση, δεν μπορούσαν να αμφισβητηθούν.
Συνεχίστε την ανάγνωση ΟΚΤΩΒΡΗΣ 09, ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΣΙΦΗ ΚΑΜΑΡΗ (ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ)

(ΔΙΗΓΗΣΗ ΣΙΦΗ ΚΑΜΑΡΗ) H BOMBA !

Μετά το θάνατο της μάνας μου, σκάλιζα κάτι μικροπράγματα που είχε αφήσει μέσα σε μια κούτα. Κι εκεί, ανάμεσα σε κουβαρίστρες, βελόνες και κλωστές, ανακάλυψα καλώδια, ηλεκτρικές συνδέσεις και φυτίλια. Λίγο αργότερα, έβρισκα στην κουζίνα μασούρια δυναμίτη και πυροκροτητές. Δεν υπήρχε αμφιβολία, η μάνα μου έβαζε βόμβες… είχα μάνα τρομοκράτη ! Συνεχίστε την ανάγνωση (ΔΙΗΓΗΣΗ ΣΙΦΗ ΚΑΜΑΡΗ) H BOMBA !

ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΑΞΙΔΙ

Του Σίφη Καμάρη

Υδρόχρωμα, Σπύρου Ζ.
Υδρόχρωμα, Σπύρου Ζ.

Ασημένιος ουρανός
θάλασσα αλπακάς(1)
το λιμάνι δίχτια γεμισμένο
Στα παλιά κανόνια
δένουνε σκοινιά
κάβους καραβιών ποντισμένω(ν)

Και στις αποβάθρες
βάρκες με πανιά μαζεμένα
Τα κουπιά τους πήραν
τα κρατούν ψηλά (2)
ναύτες με μυαλά σαλεμένα

Περπατούν ατέλειωτες
ώρες στη στεριά
και ζητάνε τόπους να ριζώσουν
Να ναι τόσα μίλια μακριά
-που άγνωστη θάλασσα-(3)
τη ζωή τους μοναχά να σώσουν
Συνεχίστε την ανάγνωση ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΑΞΙΔΙ

ΤΟ ΦΑΚEΛΑΚΙ (ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Σ. ΚΑΜΑΡΗ )

Βάδιζα παρέα με τη μάνα μου στην οδό Σταδίου κι άκουγα συνεχείς απαξιωτικές παρατηρήσεις της, για την αρχιτεκτονική των κτιρίων, των νεοκλασικών μεγάρων ιδίως. Συνεχίστε την ανάγνωση ΤΟ ΦΑΚEΛΑΚΙ (ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Σ. ΚΑΜΑΡΗ )

ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ – ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ

Τρένα και τραμ, σχέδιο του Esspe
Τρένα και τραμ, σχέδιο του Esspe

ΙΣΛΑΝ(1) Ο ΤΡΑΜΕΡΟΣ

(τον Σεπτέμβριο του 1999-πριν 10 χρόνια)

Δεν ήτο διακοπαί αυταί, δεν ήτο ανέμελαι σκόλαι. Κάψωνες και καψούρες, ψοφοκλέους(2) ανατριχίλαι και απαπά λιμιτισμοί(3), φονικά τουρκοτραντάγματα, ξανασυγκροτισμοί και πασαναδιατάξεις, αλαιοπαπαδελισμοί και καστροκεντρικά εκτοράτα(4) ,μας θέρισαν το άμοιρο θέρος μας.
Συνεχίστε την ανάγνωση ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ – ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ