ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ: Ο ΕΦΕΣ ΤΟΥ…ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ

ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ: Ο ΕΦΕΣ ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ (**)

 

Θηριοδαμαστής, μόνιμο σκίτσο στην Στήλη του Σ.ΚΑΜΑΡΗ στην Τόλμη(1995-2005)
Θηριοδαμαστής, μόνιμο σκίτσο στην Στήλη του Σ.ΚΑΜΑΡΗ στην Τόλμη(1995-2005)

Θελοντικαί παράται του παρά Σεμνότητα. Απλότητα. Λιτότητα. Ξιοπρέπεια.

Παν μέτρον και μηδενάγαν σεαυτόν εν οίδα ανδρών επί φανών. Αγνό πνεύμα αθάνατο της Σεχραζάτ,

της Χαλιμάς και του σπηλαίου με τους σαράντα και βάλε κλέφτες.

Εθνικός συναγερμός και συναγελασμός, ότι ποκτήσαμε πιτέλους όραμα οι αομματισμένοι και σκυταλοδρομούμε ακάθεκτοι προς τα πεπρωμένα της ψιλής.

Και ποιο πιτσιρίκι, ρε αδιόρθωτε μουρμούρα, δεν έτρεξε με την ψυχή στο στόμα να ζητωξεμπροστιάσει τους δοξασμένους νικητές ;

Ποιο πιτσιρίκι, ρε αρνητή της αρχαιότης σου, δεν ονειρεύτηκε γηπεδικούς θριάμβους, δάφνες στιφαδωτές και μετάλια χρυσοτενεκεδένια ;

Αλλά μήπως ακόμη και τώρα, τώρα που σταφίδιασες εντελώς, κι αποθηκεύεις αγκομαχώντας βουνά όλες τις λιπιδοχολεστερόλες του ντουνιά,

αραχνοαραχτός σε πέντε καναπέδες, στοχοπροσηλωμένος στο αγωνιστικό τηλεχειροπιαστό χαζοκούτι σου,

 

πειρατής , κουσάρος...
Ένας από τους σαράντα κλέφτες…

ακόμη και τώρα δεν ιδροκοπάς πάντα νοερώς με τα τσαλαβουτήματα όλων αυτών των φουσκωτών θηρίων που

στιβοπαίζουν τους ευγιείς έφηβους κάποιου λυμπισμένου δανεικού ιδανικού ; Λησμόνησες, μήπως, τα άγρια κύματα

εθνοπερηφάνειας που σου ξεσήκωσε κάποτες ο Κωνστάντοχος με τη μαύρη του πότε ιστιοπλοϊκή και πότε καρατένια ζώνη ;

 Όχι, όχι, δεν ξεχνώ, που έλεγαν και τα κατεχόμενα. Δεν ξεχνώ και προσέτρεξα ασμένως και ασθμαίνως, ψώνιο αιώνιο

μαραθώνιο, στην σεμνή ποδοχή της ζίρο ζίρο τέσσερα Καϊζερίνας. Καμιόνια, νταλίκες, τηλεοπτά μπουλούκια,

σμήνη ενστόλων αστυδραγατών, παιανισμοί από κάθε μπάντα, νομάρχαι, δημάρχαι, περιφερειάρχαι, παπαδάρχαι,

πιμελητηριάρχαι, πρυτανάρχαι, συμβουλάρχαι, πυροσβεστάρχαι, προεδράρχαι, και άπειροι απλοί άρχαι, είμαστε όλοι εκεί,

πατεις με πατώσε, να τιμήσουμε την κλειδοκρατόρισσα που μας έκανε την τιμή να δεχτεί τις τιμές μας.

Και ήτο όντως συγκουνητική η τελετηλετή. Και η απλή θέα μόνο του πειθαρχημένου λόχου των 60 περίπου εθελοντών

χρυσοκανθάρων της κολουθίας Της, με τις καρδαμωμένες ολυμπιακές τους κουτάλες, χαλύβδωσε την πόφαση μου

να εθελοντίσω ταχύτατα κι εγώ, ότι δεν αποκλείεται να παραπέσει κανένα αγνό εθνικό ψίχουλο…

Τη συνέχεια την είδατε επί της θόνης. Κάτι μνήματα συναντίληψης – ναι, ναι, έτσι τα είπαν – κάτι ψιλοδεξιώσεις

(όλα μας έρχονται δεξιά εσχάτως), κάτι πισκέψεις στη ΣΕΑΠ (γνωστό φυτώριο εθελοντών),στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας

(όπου εκτίθεται πίσης και βαλσαμωμένη η εντόπια πανίς) και στο Γάμα Γυμνάσιο απ’ όπου ξεφουρνίστηκε προ ολίγων ετών

η Ολυμπάνασσα(*), κάποιες μεστές λακωνικές ποθήκες της περί κινεζικής φιλοσοφίας και περί ανάγκης πιμονής για την προσπέλαση

του όποιου χαλυβουργικού ράματος, και το σορόπι έδεσε γερά χωρίς να κόψει… Ανθυπολεπτομέρεια : στους τοτινούς

θριάμβους, πίσω από τους δαφνοστεφανωμένους Ωμαίους στρατηγούς, σέρνονταν πάντα λυσοδεμένοι κι οι αιχμάλωτοι

ηγέτες των καταχτημένων λαών.

Το 2004 δεν είναι μακριά και στη θέση όλων αυτών των παραπάνω αρχών, θα νησυχούσα ολίγον λιγουλάκι…

 

 

Τσακιτζής, ο Καφές του Καφενείου

και για την αντιγραφή Σίφης καμάρης

Δεξιά Νίκος Βεριγάκης πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Φοιτητών, δίπλα του Σίφης Καμαρης Γεν.Γραμματέας.
Δεξιά Νίκος Βεριγάκης πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Φοιτητών, δίπλα του Σίφης Καμαρης Γεν.Γραμματέας.(1964-65)

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Δεν ξερουμε τι θα’ λεγε σήμερα ο εκλεκτός μας φίλος Σίφης Καμάρης.  Το κείμενό του ταιριάζει και στις μέρες μας, πως τα κατάφερε;

Ευτυχώς  «έφυγε νωρίς», δεν χρειαζόταν να πει τίποτα, κάπου θα χαμογελάει: γιατί παραξενευόσαστε, θα λεγε.

Και τότε, μετά την Κατοχή, πάλι συναισθηματικά φερόμαστε, κόβαμε την τύχη μας, ποντάραμε στην παράδοση – να σωθούμε.

Κι ας ξέραμε ότι ποτέ δεν μας πρόσφεραν βοήθεια οι ομόδοξοι κι οι «δικοί» μας.

Αυτός ο επικατάρατος (για του Κωνσταντινικούς)  Βενιζέλος, ο αγγλόφιλος, ο τσανακογλύφτης των ιμπεριαλιστών που  κάποτε διαφώνησε

κι εκανε και το » ιδιόνυμο», αυτός κι οι απόγονοί του φταίνε…

 

(*)Μάλλον εννοεί την κ. Αγγελοπούλου

(**)Κείμενα (χρονογραφήματα)δημοσιευμένα στην τοπική καθημερινή εφημερίδα «ΤΟΛΜΗ» με ψευδώνυμο πάντοτε

 

 

ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ : ΤΣΑΚΙΤΖΗΣ … Ο ΕΦΕΣ (ΠΡΙΝ 10 ΧΡΟΝΙΑ-ΣHΜEΡΑ)

ΤΣΑΚΙΤΖΗΣ … Ο ΕΦΕΣ  ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ (ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ )

Ο φίλος μας ο Σίφης (ΚΑΜΑΡΗΣ) λείπει χρόνια, όμως  τον σκεφτόμαστε . Τι θα΄λεγε άραγε σήμερα για την πολιτική κατασταση, αυτός ο συστηματικός αναλυτής με την ανανεωτική αριστερή ματιά(τοποθέτηση) ;

Σίγουρα πέραν των σοβαρών θεμάτων θα ενθουσιαζόταν με την άνοδο του Βασίλη Λεβέντη,  που ξεπερνάει την φαντασία κάθε εχέφρονος πολίτη.

Θα τον διασκέδαζε η θεαματική άνοδος ενός (μικρομέγαλου) δημοσιογράφου, που συγκέντρωσε επιφανείς ακαδημαϊκους και μη οπαδούς και συμμετέχει κι αυτός στο

τραπέζι των αρχηγών  (τρομάρα τους,ίσως  θα λεγε).

Βέβαια θα είχε συγκλονιστεί από τον Παυλόπουλο, και θα αναρωτιόταν τι τελικά αντιπροσωπεύει ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ.

Δεν μπορούμε να φανταστούμε την σημερινή τοποθέτηση του φίλου μας, που έφυγε (ήταν  μάλλον τυχερός) νωρίς. Θα σχολιάσουμε όμως την σημερινή πραγματικότητα με κομμάτια παλιών δημοσιευμένων στην ΤΟΛΜΗ  (του Ν.Βιδάκη τότε) κειμένων. Τα υπέγραφε ως : ΤΣΑΚΙΤΖΗΣ Ο ΕΦΕΣ ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ (παραλλάσσοντας τον ήρωα της αρχαίας εφημεριδας «ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ»,που ηταν  ο ΕΦΕΣ ΤΟΥ ΑΪΔΙΝΙΟΥ).

Ο σημερινός αναγνώστης θα δυσκολευτεί με την γλώσσα του συντάκτη , κόβει τις λέξεις αλλάζει τα νοήματα,  μα είναι πολύ πρωτότυπος   ευρηματικός και ανεπανάληπτος.

 

Θηριοδαμαστής, μόνιμο σκίτσο στην Στήλη του Σ.ΚΑΜΑΡΗ στην Τόλμη(1995-2005)
Θηριοδαμαστής, μόνιμο σκίτσο στην Στήλη του Σ.ΚΑΜΑΡΗ στην Τόλμη(1995-2005)

 

Ενώ όμως όξω πάμε καλά, όπως έλεγε κι ο μακαριτάρχης(1), μέσα ούτε έναν δεν καταφέρνουμε να καταφέρουμε…

Μα τι στην ευκή πάθανε και λακάνε όλοι έτσι ομαδόν ; Απ’ το ένα παραθύρι δραπετεύει η  ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (2) κι απ’ τ’ άλλο η ΚΡΗΤΙΚΙΑ (Βαλαβάνη) (3).

Μπουκάλα μας αφήνει ο  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ  ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ(4) από τη μια, και φιάλη ο άλλος  ΠΑΝΟΥΣΗΣ  (5) από την άλλη.

Έτσι θα πορευτούμε το λοιπό στο παρελθό του παρόντος μέλλοντός μας ; Ας ρίξουν πιτέλους μια μαθιά και κατά μπαλοθιά μεριά !

Αν εκείνος ο γραμματέας παραγωγός σκληρής χορευτικής λαλούσε και κατά δω, θα έγλεπε να φυτρώνουν μάτσο τα φυντανάκια, φρέσκα,

δροσερά και παντός καιρού. Διαθέσιμα για κάθε νόστο και λειτουργία.

Τσακιτζής, ο Καφές του Καφενείου Τσουπ,

ξανανάμαι ξανά κάθιδρως και ασθμαίνων, καθόσο ήτο το μάλα μέλανα και άκρως ζοφερά η νυξ. Σκέτη πνυξ.

Ψηφοδεείς ύαιναι ωλόλυζον μοχθηρώς από τα βάθη του ερέβους, μειγνύουσαι απαισίους βρυχηθμούς πατσάλι μετά των λυσσαλέων συριγμών ανέμων

πισσοκοκκαλιασμένης παραγωγής και προελεύσεως. Πλην όμως ιδού ! Εκ του ασυλλήπτου (6) αυτού κυκκεώνος,

σε στιγμές ψυχικής δημοκρατικής  (7)  ανατάσεως, διεκρίνοντο ενίοτε ένιοι ωχροί, μεμονωμένοι πλην ρυθμικοί,

παρακλητικοί προκλητικοί ψίθυροι : (8) « … Εγώ !…ήθος ! συνέπεια ! υπερφθηνότητα !

Εμένα, εγώ, όλοι μαζί, να βγω, να κάνω, να δείξω, να πήξω, να πλήξω, να πρήξω, να μπήξω, ένα στραβό, το σταυρό σας…

τα χρίσματα, χρήματα, κρίματα, τρίμματα, θρύματα, θύματα, η ένωση, η ένεση, το εν εσύ, συσπείρα, καινωνία, κατόρθωση,

έργο, έργα, γιαούρτια, γιούργια κι απάνω τους …κουλουπού,κουλουπού»

 

 

ανεξαρτητο σκίτσο, αλλος σκέφτεται, άλλος βγαίνει...
ανεξάρτητο σκίτσο, αλλος σκέφτεται(αριστερός), άλλος βγαίνει(δεξιός)…

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

(1)= Εννοεί τον Εθνάρχη  (!) Κ.Καραμαλή (τον Πρώτο)

(2)=Το κείμενο έχει την ΠΑΠΑ (άγνωστη μας)

(3)= Αναφέρει, ΑΡΑΧΝΟΦΑΣΟΛΑ (;)

(4)=Λέει , ο ΝΙΟΝΙΟΣ, μάλλον ο Σαββόπουλος

(5)=Στο κείμενο, ΜΠΟΥΚΑΛΗΣ (άγνωστος σήμερα)

(6)= Γραφει κουφοντινικού

(7)=Αναφερει παλιο δημοσιογράφο

(8)= εδώ ίσως εννοήσετε τον Α.ΤΣΙΠΡΑ

 

 

Σίφης και Μόνικα Καμάρη, με τον Φίλιππο πίσω από   τον Σπύρο-πρωτα χρόνια της Μεταπολίτευσης
Σίφης και Μόνικα Καμάρη, με τον Φίλιππο πίσω από τον Σπύρο-πρωτα χρόνια της Μεταπολίτευσης

 

ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα κείμενα της ΤΟΛΜΗΣ του Σίφη Καμάρη, μας τα παραχώρησε η κ. Μόνικα Καμάρη – την ευχαριστούμε θερμά.

 

 

 

 

ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ – ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑΤΑ/ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΕΒΕΛΑΚΗΣ ΕΓΡΑΦΕ …

 

Δεξιά Νίκος Βεριγάκης πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Φοιτητών, δίπλα του Σίφης Καμαρης Γεν.Γραμματέας.
Δεξιά Νίκος Βεριγάκης πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Φοιτητών, δίπλα του Σίφης Καμαρης Γεν.Γραμματέας, 1964.

Τα χρόνια μαζεύτηκαν σαν τα μερμηγκάκια της κουζίνας, το ένα δίπλα στο άλλο κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει την πορεία τους, ούτε εξορκισμοί ούτε εντομοκτόνα. Κι αυτοί που λείπουν είναι πολλοί, γεμίζουν παρά την απουσία τους το νου μας, η μνήμη κι η θύμηση τους ζωντανεύουν – μα έφυγαν ποτέ  αναρωτιόμαστε.

Ο φίλος μας Σίφης Καμάρης, ανέβηκε τα σκαλοπάτια για τα ψηλά πατώματα του ουρανού πριν 9 χρόνια – δεν είχε καμιά πρόθεση να πιάσει τα κερκέλια του ουράνιου θόλου και  τραντάξει το στερέωμα, αυτά είναι για τους μυθικούς μας ήρωες θα σκεφτόταν – κι αυτός ήταν εχέφρων ήξερε την ματαιότητα των εγκοσμίων – κι ας μην ήταν θρήσκος εκ πεποιθήσεως.

 

1966 (;) δεξιά  στο πρώτο επίπεδο,ο Σίφης Καμάρης και δεξιά του ο Νίκος Βεριγάκης-δεξιότερα πίσω Γιώργος Ζεβελάκης
1966 (;) δεξιά στο πρώτο επίπεδο,ο Σίφης Καμάρης και δεξιά του ο Νίκος Βεριγάκης-δεξιότερα πίσω Γιώργος Ζεβελάκης, αριστερά Μπάμπης Κωνσταντουλάκης

Ο Γιώργος Ζεβελάκης, στενός  φίλος του που ζούσε στην Αθήνα, δημοσίευσε ένα εγκωμιαστικό άρθρο, σε τοπική εφημεριδα (ΤΟΛΜΗ) – με την οποία  συνεργαζόταν τακτικά ο Σίφης.  Το διάβασε  ο Σ.Καμάρης και το κράτησε στο αρχείο του, ήταν τακτικός ως φαίνεται κι ας ήταν το επαγγελματικό γραφείο του τελείως ακατάστατο, ο προσωπικός μικρός χώρος του στο σπίτι , ήταν  οργανωμένος και τακτοποιημένος- όλα ήταν στη θέση τους , και  βιβλία και χειρόγραφα και αρχεία και συλλογές νομισμάτων.

Θα χαμογέλασε, ήξερε τη συμπάθεια και την αγάπη των φίλων του,  υπερβολές θα σκεφτόταν…

Εμείς αντιγράφουμε το μεγαλύτερο τμήμα εκείνου του κειμένου, που το υιοθετούμε σ όλα περίπου τα σημεία.

 

Μιχάλης Καμάρης, γεωπόνος πατερας του Σίφη
Μιχάλης Καμάρης, γεωπόνος πατέρας του Σίφη, φωτογραφία στην βιβλιοθήκη του

 

ΣΤΙΣ 24 ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ 2000, ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ (ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΙΔΑΚΗ)

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΕΒΕΛΑΚΗΣ, ΕΝΑΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΣΙΦΗ ΚΑΜΑΡΗ (ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΤΑΝ  ΣΤΑ ΤΕΙ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΤΟΤΕ):

 

Scan 2

 

 

Scan 3

Scan 4

 

 

Πόπη Καμάρη, ιδανική εικόνα της μνήμης...έφυγε κιαυτή πολύ νωρίς
Πόπη Καμάρη, ιδανική εικόνα της μνήμης…έφυγε κιαυτή πολύ νωρίς

 

 

 

Scan 5

Scan 6

 

Scan 8

 

Scan 9

 

 

Σ ΗΜΕΙΩΣΗ:

Το κείμενο παρουσιάζεται σε κομμάτια φωτογραφικά, όχι μόνο γιατί λείπει η δυνατότητα τη; αντιγραφής  –  αλλά και για να φαίνεται η αυθεντικότητα…

 

τμημα σελίδας κειμένου
τμημα σελίδας κειμένου

 

 

Sifis Kamaris
Ο Σίφης Καμάρης στο Παρίσι, πολιτικός εξοριστος αλλά και υπότροφος της γαλλικής κυβέρνησης για μεταπτυχιακές σπουδες

 

Το μικρό γραφείο του στο σπίτι ήταν τακτικό …τα έγγραφα ταξινομημένα και στη θέση τους,  οι συλλογές σε ειδικά λευκώματα ή θήκες

και στον υπολογιστή τα αρχεία στην θέση που χρειαζόταν…

 

Τμήμα της βιβλιοθηκης του μικρού προσωπικού χώρου του
Τμήμα της βιβλιοθηκης του μικρού προσωπικού χώρου του

Η ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΞΕΧΑΣΤΕΙ (21 – ΑΠΡΙΛΙΟΥ1967)

 

Καρτ ποστάλ της εποχής , με παιδικό σχέδιο
Καρτ ποστάλ της εποχής της Δικτατορίας, με παιδικό σχέδιο

Κυριακή , Πάσχα, πυρετός 38,9 ´εχουν περάσει τα μεσάνυχτα

Ο βήχας ειναι επίμονος. Αϋπνία με τηλεόραση και ζάπινγκ, ακατανόητες εικόνες, τα ματια τρέχουν καυτερό υγρό, μάλλον σαν ακουαφόρτε, με νερό δεν τσούζει. Οι εφημεριδες ειναι στιβαγμενες, αδύνατον να διαβάσω, το iPad προσφέρει κάποια δυνατότητα , μα το κεφάλι παρά τα ποτήρια που αναβράζουν αναλγητικά, βράζει μαλακ´α σαν να το ζεσταίνει μηχάνημα της Samsung που ονομάζουν αντλία θερμότητας, η κάπως έτσι.

Η κακία της γρίπης και των πιο μοντέρνων ιώσεων, κρύβεται (παραπλανά) με την ήσυχη επίθεση την σιγανή επιβολή και τον πυρετό που τιθασσεύεται , αλλα δεν σταματά.

Κάπως έτσι νομίζεις ότι περνάει η αρρώστια, ενώ αυτή επεκτείνεται, περιορίζοντας αποφασιστικά τη σκέψη, καταργώντας την δυνατότητα κάποιας  κρίσης( εκτίμησης).

Ξημέρωσε ο ύπνος δέν ήρθε , ο πυρετός με το κόκκινο panadol σε διπλή δόση 37,8 δεν εννοεί να πάει πιο κάτω. Σηκώθηκα κουκουλωμενος, μάζεψα οποία ´εντυπα βρήκα, ΒΗΜΑ , ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΕΘΝΟΣ, έχουν τα σημαντικά βιβλία, ξεφύλλισμα όλων των σελίδων, τίτλους…μέσα στον κυκεώνα μια κομμένη σελίδα της ΑΥΓΗΣ, της παμπαλαιας κομματικής εφημερίδας της αριστεράς, ξεχώριζε απο την υπογράμμιςη ενός παλιού  φίλου , φανατικού αναγνώστη της(απο το 1965) που δεν ήταν ποτέ  μέλος των κομμάτων που την στηρίζουν. Είχε στείλει ´ενα κείμενο του ΑΛΕΞΗ ΖΗΡΑ για την 21 Απριλίου, χρονικό , με υπότιτλο :Salonica mi fe, disfecemi Atena.

 

Κοντά στο Νευροκόπι, χαρακτηρισμένοι Γ'κατηγορίας
Κοντά στο Νευροκόπι, στρατιώτες χαρακτηρισμένοι Γ’ κατηγορίας (σχέδιο 1967, Νευροκόπι)

Στο θολωμένο νου μου, δεν χωρούσε ούτε ο τίτλος ούτε οι ξένες λέξεις…μου φάνηκαν ακατανόητος εξορκισμός. Εκείνη η αρρώστια…

´Ηταν πια 9 π.μ.  Φάνηκε να δροσερέυει το δωμάτιο και να γίνεται πιο κανονικός ο σφυγμός μου. Οι καπνοί σταμάτησαν στο κεφάλι μου.

Το θαύμα έρχεται σαν όνειρο, είναι απτό αληθινό ουράνιο.  Όλα ξεκαθάριζαν, 47 χρόνια πριν…21η Απριλίου 1967.   Μα υπήρξε; και βέβαια, ρωτήστε τον Λεφτέρη, τον Γιώργο, τον Τάκη…  Δεν είναι όλοι πια εδώ, μα δεν λείπουν κι όλας.  Η μουσική διακριτική , 40η του Μότζαρντ –  δεν είχαμε και κάτι άλλο στη δισκοθήκη μας.

Παρασκευή πρωί , 21η Απριλίου του 1967, στους ορεινούς όγκους  πριν το Νευροκόπι, σε ένα μισογκρεμισμένο μεγάλο κτίριο , μια ομάδα 30 σκαπανέων μηχανικού, δεν έχει καλοξυπνήσει αν και πλησιάζει 8 30.   Εδω δεν υπάρχουν αξιωματικοί και πειθαρχία,  μια αποθήκη πυρομαχικών απέξω, παραχωμένη στο λόφο, και μερικοί υποτιθέμενοι φύλακες(εμείς οι “χαρακτηρισμένοι”αριστεροί στρατιώτες), μην έρθουν οι εχθροί, δηλαδή οι αριστεροί. Ακατανόητο, αλλά έτσι ήταν.

 

Οι πρώτοι που σηκώθηκαν, ο αρχηγός , ένας έφεδρος δεκανέας και ο ασυρματιστής,   έστησαν το μηχάνημα  (ασύρματο) σαν ραδιόφωνο και

ακουγόταν λόγια και μουσική…

Με ξύπνησαν, μα χουζουριαζα κάτω από τις κουβέρτες, χιόνιζε όλη νυχτα, τα παράθυρα δεν είχαν τζάμια και έκανε παγωνιά.  Η μουσική ακουγόταν ευχάριστα, μας δεν άργησα να καταλάβω ότι ήταν κυρίως δημοτικά τραγούδια και άσματα του στρατού. Δεν έδωσα σημασία, στην ζεστασιά μου,  καποιο όνειρο συνοδευε τους ήχους που άκουγα. Όταν μου φάνηκε  κάτι πιο έντονο , κάτι σαν διαταγές και απαγορεύσεις, ήμουν βέβαιος ότι το ραδιόφωνο, ένα κατοχικό σκετς θα παρουσίαζε, οι “Γερμανοι Ξανάρχονται” θυμόμουν πάντα το πρώτο έργο που είχα δει, τον Φωτόπουλο, το “προς τι το μίσος κι ο αλληλοσπαραγμός”…

 Scan 1

Όμως ο ύπνος δεν άργησε να φύγει, όλοι είχαν σηκωθεί πιά όταν αποφάσισα κι εγώ να πλυθώ και να πάρω στην καραβάνα μου λίγο τσάι.  Είχα ακούσει πολλές φορές τι έλεγε(επαναλάμβανε) το ραδιόφωνο και είχα καταλάβει ότι οι απαγορεύσεις ήταν αληθινές,  είχε κηρυχθεί Δικτατορία λοιπόν…

Λέξη τρομοκρατική, από τον Πάγκαλο και τον Μεταξά, ως τον Μουσολίνι και τον Χίτλερ…στον Στάλιν δεν πήγαινε (τότε)ο νους. Δικτατορία σήμαινε εξορία ή  φυλακή για μας τους χαρακτηρισμένους Γ΄κατηγορίας (το κομμουνιστές εννοείται).

Μετά την πρώτη μεγάλη κρυάδα κια  την ανησυχία που άρχισε ν΄απλώνει τά δίχτυα της μέσα μου,  δοκίμασα το τσάι πριν παγώσει τελείως – και συνήλθα με λίγη κουραμάνα.

Θα μας “πάρουν” συλλογίστηκα, μάζεψα τα πράγματα μου, έβγαλα τις αρβύλες(αυτές με τις μπρόκες) τις τοποθέτησα μπροστά στο στρώμα(που ήταν κατάχαμα βέβαια)και σκεπάστηκα από κορφής, έπρεπε να ζεσταθώ λιγάκι.

Κανείς δεν με ενόχλησε, για μια βδομάδα, κανείς δεν έμαθε (εκτός από μένα)ότι έγινε πραξικόπημα πριν περάσουν αρκετές μέρες, , οι ειδήσεις αργούσαν στην περιοχή μας και μας είχαν τελείως ξεχάσει στις βουνοκορφές.

Εργότερα θα φανεί η Χούντα και τα θεάρεστα έργα της, θα πληρώσουμε και μεις τον οβολόν μας στην (βίαιη)εκκλησία της.

Ξεξύπνησα ο πυρετός επανήλθε υψηλότερος, οι σκέψεις πάλι έγιναν μια άνοστη σούπα, ήταν αδύνατον να βγάλω νόημα.

Μα σιγά σιγά πάλι  το “Παναντόλ” έκανε το θαύμα του, η ζάλη έγινε ήπια, ο νους καθάριζε …

Πρόσωπα πολλά συνωστίζονταν, σαν να’ πρεπε να θυμηθώ ονόματα,  Η Μαρία Mατοχάκη,με το πολύ κοντό μαλλί, ο Θανάσης Κιουρτζόγλου,  η Ελένη Στεφανάκη με την αδερφή της την Κάτια , η `Πόπη η Καμάρη – ο Γιάννης  Αλεξανδράτος, ο Γιάννης Δουβίτσας ο Βασίλης Πλουμπίδης – ο Τάκης Παππάς.

Η Ρένα Σμυρνιωτάκη με την Μιμή Κελαντωνάκη,  κι ο Χρίστος Κληρονόμος, ο Κώστας Φλέγκας, Ο Κώστας Καρυωτάκης και  ο Χαρίτος Παπαδομιχελάκης, η Άννα Σφακιανάκη ο Κώστας Μαγριπλής, ο Νίκος Γιανναδάκης και  ο Σίφης Καμάρης…

 

Έπρεπε να περάσει τελείως η αρρώστια για να αναρτηθεί αυτό το κείμενο- ίσως να μας θυμήσει κάποιους από αυτούς που λείπουν και μας λείπουν.

Μια πολύ μεγάλη συντροφιά κάποτε, δέθηκε στενά – τόσο  που η κίνηση του ενός να επηρεάζει τους άλλους – η αλυσσίδα της Δικτατορίας έσπασε, μα οι δεσμοί (αίματος) που άφησε δεν αλλοιώθηκαν ποτέ.

 

Ηράκλειο 21.4.2014 / 24.4.2014

 

 

Εικόνα12942
Damien Hirst, «τερατώδεις εικόνες» TATE galery Λονδίνο, 2012

 

 

 

 

 

 

ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ, ΠΕΡΑΣΑΝ 7 ΧΡΟΝΙΑ…(ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΕΡΙΛΕΙΠΟΜΕΝΟΙ)

«ΕΜΕΙΣ ΟΙ  ΖΩΝΤΕΣ ΟΙ ΠΕΡΙΛΕΙΠΟΜΕΝΟΙ»
Σίφης Καμάρης, δεκαετία 1980, κολαζ στο γραφείο του της οδού Ρ. Χούρδου στο Ηράκλειο
Σίφης Καμάρης στο πρωτο πλάνο, στο φοντο αριστερά Μ.Αναγνωστάκης, Μ.Ρουσάκης- αριστερα ο Τάκης Γιγουρτσής δεκαετία 1980, κολάζ  του Β.Ζ. στο γραφείο του της οδού Ρ. Χούρδου στο Ηράκλειο

Συμπληρώθηκαν επτά χρόνια  από τότε που ο Σίφης  προχώρησε πέρα από το τέλος του δρόμου μας. Με ένα χάλκινο νόμισμα (αρχαίο κωσταντινάτο), χωρίς πολλές αμφιβολίες μπήκε στη βάρκα και πλήρωσε τον κωπηλάτη.  Αυτός θα παραξενεύτηκε και θα τον ρωτησε

-Μα που το βρήκες αυτό ; αιώνες έχουν να με πληρώσουν με τέτοιο όμορφο  χρήμα.

Θα χαμογέλασε ντροπαλά, δεν θα απάντησε, σ αυτήν τη διαδρομή, μόνο η σιωπή ταιριάζει, σκέφτηκε.

Μα προχτές είμαστε στο λιλιπούτειο γραφειάκι του, γεμάτο έως οροφής βιβλία (αρκετά τακτοποιημένα)και συλλογές και χαρτιά. Μου έδειξε με χαρά τα αρχαία του νομίσματα, ταξινομημένα με πολλή προσοχή και ακρίβεια, σε ειδικές θήκες. Μου εξήγησε με την γνωστή του πλήρη απλή συνοπτική διατύπωση  τα πάντα. Μ ‘ άρεσαν τόσο, που αν και καθόλου «συλλεκτικών διαθέσεων», του ζήτησα να μου βρει  μερικά κωνσταντινάτα, ανταποκρίθηκε αμέσως, την επομένη είχα μια χούφτα, μικρά βυζαντινά  νομίσματα ( πολύ μικρής αξίας).

Στο ντουλαπάκι μου υπάρχουν ακόμα μερικά, κι όταν κάποτε ανοίγω το πουγκί που τα περιέχει,  ο Σίφης μου εξηγεί με την σαφήνεια που τον χαρακτηρίζει  χρονολογίες και λεπτομέρειες.

Απόμεινα λίγα χάλκινα βυζαντινά νομίσματα
Απόμειναν λίγα χάλκινα βυζαντινά νομίσματα

Πέρασαν εφτά χρόνια λοιπόν,  είναι πολύς καιρός και τι μ΄αυτό; ο Σίφης,  ο φίλος των νεανικών χρόνων θα κάνει  παλλαπλασιασμούς και αναλογίες. Τι κι αν η θρησκευτικότητα του ήταν ανύπαρκτη,  τον γοήτευαν τα μυστήρια, τα παράδοξα και τα απίθανα του κόσμου τούτου.

Το εφτά είναι αριθμός κρίσιμος, τον συναντήσαμε σε θρησκείες και μυστήρια.  Μα και τα θαύματα της αρχαιότητας ήταν 7 και χίλια άλλα δυο.

– Στα 7 χρόνια μας πάμε σχολείο ίσως θα παρατηρούσε (αυτός που πήγε 6 κατ εξαίρεση)

-Στα 2Χ7=14 γινόμαστε έφηβοι

-Στα 3Χ7= 21 Ενήλικοι

-Στα4Χ7= 28 συνήθως παντρευόμαστε κλπ

-Στα 63  δηλαδή 9 φορές το 7, συνέπεσε κι εγώ να βρώ τον δρόμο στην έξοδο

Όμως η έβδομη χρονιά είχε πολλά βαριά κι ασήκωτα.

Πρέπει να κάνουμε κουράγιο συλλογιζόμουν, ας αφήσουμε τις μεμψιμοιρίες και τα δάκρυα, «εμεις οι ζώντες οι περιλειπόμενοι άμα  συν αυτοίς αρπαγηθησόμεθα εν νεφέλαις…»(*)γράφουν οι χριστιανικοί κώδικες – δεν είναι απαραίτητο  να τους διαβάσουμε θρησκευτικά και δογματικά .

 

 

(*)= Απόστολος Παύλος, προς Θεσσαλονικείς Α’, το εμείς= ημείς

 

 

 

 

 

 

 

ΔEΥΤEΡΟΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛEΜΟΣ – ΠΡΙΝ 100 ΧΡΟΝΙΑ (ΠΟΛEΜΙΚΟ ΗΜEΡΟΛΟΓΙΟ)-ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ

Μιχαήλος Χριστοδουλάκης-εθελοντής στους Βαλκανικους πολέμους και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης στην Κατοχή (1888-1985)
Μιχαήλος Χριστοδουλάκης-εθελοντής στους Βαλκανικους πολέμους και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης στην Κατοχή (1888-1985)

 

Την ίδια μέρα δυο ημερολόγια, είναι πολλά αλλά κανείς δεν μας εμποδίζει να τα παραθέσουμε.  Το δεύτερο  είναι του Μιχαήλου Χριστοδουλάκη, που υπήρξε εθελοντής στους Βαλκανικούς πολέμους. Από τους Κάτω Ασίτες,  έφτασε στην Ήπειρο,  σημειώνοντας στο μικρό ημερολογιάκι του ( 10Χ15 εκατοστα) καθε μέρα ότι συνέβαινε.  Ήταν 25 χρόνων, μόλις ειχε γυρίσει από την Αμερική, όπου είχε αναζητήσει καλύτερη τύχη (χωρίς επιτυχία).  Ο πατριωτικός ενθουσιασμός  είχε οδηγήσει τους περισσότερους Κρητικούς  στον πόλεμο, αν και η Κρήτη δεν είχε ενωθεί ακόμα με την Ελλάδα.

 

ΑΦΙΕΡΩΣΗ: Στους φίλους πού έφυγαν, Τάκη Παππά, Σίφη Καμάρη, Βασίλη Πλουμπίδη, Γιάννη Δουβίτσα, Γιάννη Αλεξανδράτο, Κώστα Φλέγκα

Κι εφώναξα ώ θεϊκιά κι όλο αίματα πατρίδα(Σωλομός)/Σ.Βασιλείου
Κι εφώναξα ώ θεϊκιά κι όλο αίματα πατρίδα(Σωλομός)/εικόνα:Σ.Βασιλείου

 

Δευτέρα 1 Ιουλίου

Καθ’ αυτήν ήρθεν λίαν πρωίαν αγγελιοφόρος εις του μεταβατικού και ανήγγειλε ότι εις το χωρίον Μέλτσικα ήσαν 80 αντάρται Αλβανοί. Ο Ανθυπολοχαγός  κ. Καράμπελας παρέλαβεν τας δύο διμοιρίας και επήγε, εγώ δε έμεινα επειδή ήμουν συσσιτιάρχης ως αρχιφύλαξ στρατώνα.

Τρίτη 2 Ιουλίου

Καθ’ αυτήν την ημέραν έλαβα τρείς επιστολάς από την Κρήτην εις τας 11 π.μ.  έλαβον μιαν επιστολήν από τον θείο μου τον Λαμπράκη πρώτη επιστολή  αφότου  επανήλθα στην Ήπειρον. Εις τας τρεις  3 μ.μ. από τον κουνιάδον μου τον Μανωλάκη και μίαν από την αδελφή μου την Κατινιώ. Ώστις μου ανήγγειλον ότι αρραβωνίσθησαν, πράγμα το οποίον εγώ είχα πολλήν επιθυμίαν να μάθω. Καθ’ αυτήν προσέτι κατασκεύασα << κοχτιάριον εν ξύδου>>(1).

Τετάρτη 3 Ιουλίου

Καθ’ αυτήν ήρθεν ο ουλαμός από το …. Κατά τας 11π.μ.οι αντάρτες καθώς μου έλεγον είχαν φύγει. Κατ΄αυτήν προσέτι έστειλα τρείς επιστολές στην Κρήτην, και έλαβα και δύο .. από τον Άνθιμον από το Γοργολαϊνη και μίαν από τον Νίκον Καροφυλλάκην τον φίλον μου εις Τεπελένιου Ηπείρου.

Πέμπτη 4 Ιουλίου

Εις το ίδιον μέρος ευρισκόμαστε και ταύτην την ημέραν. Έγραψα δε επιστολή του φίλου μου Καριοφυλλάκη.

Παρασκευή 5 Ιουλίου

Καθ’ αυτήν ήρθεν η μία διμοιρία του ουλαμού που έμενε εις το Κιαφ Ζελί και αντικατέστησε ετέραν του ουλαμού μας. Η δε δημοιρία η εδική μου , έμενε να αντικατασταθεί. Την επαύριον έβρεξε δε κατ’ αυτήν.

Σάββατο 6 Ιουλίου

Καθ’ αυτήν ήρθεν η άλλη διμοιρία από το Κιάφ Ζελι και μας αντεκατέστησε, παράδωσα δε και γώ τα μαγειρικά σκεύη εις ένα δεκανέα και επήγα και γω μαζί με την διμοιρίαν μου στο Κιαφ Ζελί.Έβρεχε δε καθ’αυτήν.

 

Επιστολικό Δελτάριο, προς Μ.Χριστοδουλάκη
Επιστολικό Δελτάριο, προς Μ.Χριστοδουλάκη

Κυριακή 7 Ιουλίου

Εις το ίδιον μέρος εμείναμεν ταύτην την ημέραν.

Δευτέρα 8 Ιουλίου

Εις το ίδιον ευρισκόμεθα και ταύτην την ημέραν.

Τρίτη 9 Ιουλίου

Και τούτην την ημέραν στο ίδιον μέρος εμένομεν.

Τετάρτη 10 Ιουλίου

Και καθ αυτήν επίσης/

Πέμπτη 11 Ιουλίου

Και κατά ταύτην επίσης.

 

Κρητικοί για τον Βαλκανικό Πόλεμο/βιβλίο Γ.Παναγιωτάκη (Αγώνες εκτός Κρήτης..)
Κρητικοί για τον Βαλκανικό Πόλεμο/βιβλίο Γ.Παναγιωτάκη (Αγώνες εκτός Κρήτης..)

Παρασκευή 12 Ιουλίου

Καθ’ αυτήν ήμουν περιπολία. Επήγαμεν δε από σπέρας από τις 12 μέχρι την μία την νύχτα και εκόψαμεν μήλα και μπουρνέλες, εβρεχε δε καθ αυτήν διαρκώς με νερό ραγδαίο.

Σάββατο 13 Ιουλίου

Καθ’ αυτήν εζεμάτησα όλα μου τα ρούχα. Εκολύμπησα εις τον ποταμό και άλλαξα που είχα ένα μήνα ν αλλάξω, την εσπέραν διορίσθην αρχιφύλαξ φυλακείου εκκλησίας.

Κυριακή 14 Ιουλίου

Καθ’ αυτήν έφυγεν πάλιν  ο ουλαμός μου από το Κιαφζελί και επήγαμεν εις το Πυθκούκι.

Δευτέρα 15 Ιουλίου

Κατ’ αυτήν ηγέρθην όχι πολύ πρωί, και μου εφώναξαν από τα μαγειρία να παραλάβω πάλι την υπηρεσίαν του συσσιτιάρχου όθεν και παρέλαβον. Έβρεξε δε την εσπέραν. Αυτήν την ημέραν παρήγγειλα και του Γιαννάκη ένα φυσεκλίκι από την Κοριτσά. Δεν μου το πήρε όμως θέλα μου το πάρει μετά.

Εις το ίδιον μέρος εμείναμεν. Έψησα δε κρέας με φασόλια ξηρά.

 

Κρητικοί στρατιώτες στις Σέρρες, 1913/βιβλιο για την ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ (επί νομ. Σαρρή)
Κρητικοί στρατιώτες στις Σέρρες, 1913/βιβλιο για την ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ (επί νομ. Σαρρή)

Τετάρτη 17 Ιουλίου

Κατ’αυτήν ήτο η εορτή της Αγίας Μαρίνας. Ηγέρθην πρωί και επήγα εις την εκκλησίαν. Έταξα δε εις την Αγίαν Μαρίνα να μας βοηθήσει να πάμεν εις την Κρήτη με καλό εις του πατέρα μου το σπίτι και να διαβάσω το σημερινόν ημερολόγιον και να έχω και το μάουζερ εις του πατέρα μου το σπίτι και να παίξω πέντε φυσίγγια χάρι της Αγίας Μαρίνας.την 17 ιουλίου 1914. Το έταξα δε και αφ’ εσπέρας. Έταξα προσέτι να προβάλω από το πλοίον από την θάλασσαν να πηγαίνω εις την Κρήτην και να βαστώ το όπλον το μάουζερ μαζί μου και τα φυσέγγια και να ιδώ την Αγίαν Μαρίναν και τον Άγιο Μηνά και του Αγίου Γεωργίου Γοργολανη από το πλοίον μέσα και όταν αποβιβασθώ εις το Ηράκλειον να μην σταθώ πουθενά αλλά να υπάγω εις την εκκλησίαν του Αγίου Μηνά απ΄ευθείας με το όπλο μου και να προσκυνήσω την αγίαν του εικόνα.

Πέμπτη 18 Ιουλίου

Εις το ίδιον μέρος εμένομεν και ταύτην την ημέραν. Έβρεξε δε κατ΄αυτήν βροχήν ραγδαίοτάτην μετ΄αστραπών και βροντών.

 

Παρασκευή 19 Ιουλίου

Εις το ίδιον μέρος εμέναμεν και ταύτην την ημέραν. Το βράδυ πήγα εις τον Εσπερινόν του προφήτου Ηλία.

Σαββάτον 20 Ιουλίου

Καθ αυτήν ήτο η εορτή του Προφήτου Ηλία. Έταξα δε εις τον Άγιον να ευρεθώ του χρόνου σαν την σημερινή ημέραν εις το σπίτι του πατέρα μου και να έχω και το μάουζερ μασί μου, και να είμεθα  και όλοι καλά, να παίξω πέντε μπαλοθιές με το μάουζερ χάριν του Αγίου.

Κυριακή 21 Ιουλίου

Εις το ίδιον μέρος εμέναμεν.

Δευτέρα 22 Ιουλίου

Κατ’ αυτήν έβρεχε από τας 2 π.μ. μέχρι τας 10 π.μ. παρακάλεσα δε την Παναγία και όλους τους Αγίους να πάω εις τον πατέρα μου το σπίτι με χαράν και να διαβάσω το σημερηνόν ημερολόγιον και να έχω και το μάουζερ μαζί μου και τα φισίγγια μαζί μου εις το σπίτι του πατέρα μου.

Τρίτη 23 Ιουλίου

Εις το ίδιον μέρος εμένομεν.

Τετάρτη 24 ιουλίου

Και κατ΄αυτήν εις το ίδιον μέρος εμένομεν.

 

Λόχος Κρητικών εθελοντών/από το βιβλίο του Γ.Παναγιωτακη
Λόχος Κρητικών εθελοντών/από το βιβλίο του Γ.Παναγιωτακη

 

Πέμπτη 25 Ιουλίου

Κατ΄αυτήν εκούοντο πυροβολισμοί προς τα σύνορα της Αλβανίας. Λοιπόν εκινήσαμεν και εις Ζίλους* εφτάσαμεν. Εις το μέρος που είχε συγκρουσθή ο 10ος Λόχος με τους άντρες τας πλησιάσαμεν τους αντάρες 1.500 μέτρα μας επυροβολούσαν έξαφνα. Εμείς όμως δεν επυροβολήσαμεν λόγω της ανωμαλίας του εδάφους , των δασών και ένεκα που δεν εξέραμεν το πού ακριβώς ήτο οι αντάρται και που οι ημέτεροι. Εφονεύθει ο ανθυπολοχαγός Ρουσομουστακάκης και 2 στρατιώτας. Τραυματίσθησαν δε τρείς στρατιώτες και εις λοχίας. Εμείς οπισθοχωρίσαμεν και επήγαμεν πάλι εις το Πυθκούκι και εμείναμεν.

Παρασκευή 26 Ιουλίου

Κατ΄αυτήν ήτο η εορτή της Αγίας Παρασκευής. Έταξα δε εις την Αγίαν Παρασκευή να ευρίσκομαι του χρόνου εις ταύτην την ημέραν  εις το σπίτι του πατέρα μου και να έχω το μάουζερ και τα φυσίγγια μαζί μου εις του πατέρα μου το σπίτι και να παίξω μπαλωθιές σαν την σημερινή ημέρα χάριν της Αγίας Παρασκευής.

Κατ’ αυτήν ήρθαν οι ημιονηγοί από την Κοριτσά και ανακοίνωσαν ότι έκλεισεν ειρήνη. Έβρεχε δε μ.μ. ραγδαίως.

 

Διάσκεψη του Λονδίνου, Δεκέμβριος 1912-ο Βενιζέλος στο κεντρο
Διάσκεψη του Λονδίνου, Δεκέμβριος 1912-ο Βενιζέλος στο κεντρο

 

Σάββατον 27 Ιουλίου

Καθ΄αυτήν εκκινήσαμεν τας 6π.μ. και βαδίσαμεν εις τας 10  εφτάσαμεν εις το χωρίον Χασάν Κιόϊ άνωθεν του οποίου καταβλησθήκαμεν. Διορίσθηκα δε φύλακας. Η εκκίνηση αυτή σκοπόν είχε να αφοπλίσωμεν το Παναρίτι. …. Εν τω μεταξύ ήρθεν διαταγή να γυρίσωμεν οπίσω.

Πέμπτη 1 Αυγούστου

Εις το ίδιον μέρος εμένομεν κατ΄αυτήν.

Παρασκευή 2 Αυγούστου

Κατ΄αυτήν επήγα εις την εκκλησίαν και έγραψα τούτο το ημερολόγιον ενώπιον της εικόνας του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και τον παρακάλεσα να ευρίσκομαι κατά την 29 Αυγούστου που είναι η αγία του μνήμη εις το χωργιό. Να έχω και το μάουζερ μαζί μου να παίξω πέντε φυσίγγια χάριν της εορτής του Αγίου Ιωάννη.

Σάββατον 3 Αυγούστου

Και κατ’ αυτήν εις το ίδιον μέρος εμένομεν.

Κυριακή 4 Αυγούστου

Κατ’ αυτήν ουδεμίαν είδησην ελάβαμεν.

Δευτέρα 5 Αυγούστου

Και κατ’ αυτήν εις το ίδιον μέρος εμένομεν.

Τρίτη 6 Αυγούστου

Κατ’ αυτήν ελειτούργησαν την εκκλησία που ήταν ανατολικά του Πυθκουκίου και επήγε πολύς κόσμος και πολλοί στρατιώται. Εγώ όμως δεν επήγα διότι ήθελα να μαγειρεύσω. Έταξα δε εις τον Δεσπότην Χριστόν να είμαι του χρόνου σαν τούτη την ημέραν εις του πατέρα μου το σπίτι και να έχω περασμένο το μάουζερ και τα φυσίγγια εις Κρήτην και  να παίξω πέντε φυσίγγια χάριν της θείας Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Τετάρτη 7 Αυγούστου

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΩΣ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΟΝ ΔΕΚ.1913

ΑΡΧΕΙΟ alkman.gr, αντέγραψε ο Α. Δ. Καρανικολής, διόρθωσε  και ενοποίησε ο Β.Ζεβ.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ  (1) δυσανάγνωστη φράση

 

Βενιζέλος και Κωνσταντίνος(βασιλιάς)δίπλα-δίπλα, στην ανύψωση της   Σημαίας για την Ένωση  1.12.1913
Βενιζέλος και Κωνσταντίνος(βασιλιάς)δίπλα-δίπλα, στην ανύψωση της Σημαίας για την Ένωση 1.12.1913

 

 

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ:

Οι Βαλκανικοί πόλεμοι, κράτησαν έναν χρόνο περίπου και ολοκλήρωσαν  την «εθνικήν παλιγγεννεσία», διπλασίασαν τον γεωγραφικό μας χώρο και οδήγησαν στην Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Η πιο μεγάλη επιτυχία, μετά την Επανάσταση του 1821, οφείλεται στις ιστορικές συμπτώσεις αλλά και στην πολιτική αλλαγή του 1909, πο έφερε τον Βενιζέλο και το κόμμα των φιλελευθέρων στην εξουσία. Η για λίγο σύμπραξη των πολιτικών δυνάμεων, βοήθησε προφανώς.

Εν τούτοις σύντομα η  πολιτική διαίρεση επανήλθε και βάθυνε,  χώρισε την Ελλάδα στη μέση (1917) και δεν άργησε να έλθει (και με την βοήθεια των ξένων) η καταστροφή (Μικρασιατική).

Δηλαδή η  μεγάλη επιτυχία του 1912-13 δεν φρονημάτισε τους Έλληνες. 

Κι αργότερα, όταν ο Δεύτερος μεγάλος Πόλεμος   συγκλόνισε ην αθρωπότητα, πολεμήσαμε και εντισταθήκαμε με γενναιότητα στους επιδρομείς.  Κι όταν η νίκη έστεψε τα όπλα των συμμάχων,   δεν χαρήκαμε για πολύ.  Πιάσαμε τους λόγγους τις βουνοκορφές για να σφάξουμε ο ένας τον άλλον.

Δηλαδή πάλι η νίκη δεν μας προβλημάτισε.

Η επιστροφή στο παρελθόν, δεν σημαίνει κόλλημα και συντήρηση.  Είναι ίσως ανάγκη να καταλάβουμε, πριν ξανακάνουμε τα ίδια λάθη…

 

ΠΡΟΣΘΗΚΗ   ΛΕΞΙΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΧΑΗΛΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗ

 

από  ΕΛΛΗΝΙΚΑ    ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΑ

Βούτυρον                           Γκιάπι

Έλατον                                βάϊ

Αυγά                                    βέζ

Γάλα                                    κούμιτσι

Νερό                                   ούϊς

Σταφύλια                           ράμχ

Ξύλα                                     νταυρ

Ζάχαρι                                σεκερ

Αλάτι                                  σκρίπα

Αμύγδαλα                       μπαριαζί

Σύκα                                  φύκι

Πρόβατα                          δύν

……………………………………………………………………………………

 

Κρητικοί, από παλιό λεύκωμα της NELLY'S
Κρητικοί, από παλιό λεύκωμα της NELLY’S

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΡΗΤΙΚΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ

Φωτάκης Ν. Κωνσταντίνος

Νευς. Αμαρίου Αμάριον

Καυτάκης Εμμ. Νικόλ. … Αμαρίου

Χριστοδουλάκης Εμμ. Ετανές Αμαρίου

Κατσιβελάκης Γεώρ. Ράφτης Χανίων Κρήτη

Καπελάκης Στυλ. Μακρά Σίβα Πυριωτίσσης

Μπριτζωλάκης Κων.

Βούτες Μονοφατσίου

Φραγγάκης Μιχ.

Σταβγες Μονοφατσίου

Γαργαντάκης Γεώργιος

Χάρακας Μονοφατσίου

Δημήτριος Κ. Μιγαδάκης

Ποταμιαίς Πεδιάδος

Ραμουτσάκης Μανούσος

Λακώνια Μονοφατσίου

Παγωμένος Εμμανουήλ

Μάραθος Μονωφατσίου

Τζελκανάκης Νικόλαος

Κάνδανος Σελίνου

Τζελκανάκης Ευτύχιος

Τσισκινά Σελίνου

Τσινικόπουλος Νικος

Ελασώνα τσαριτσανη ….

Αυγουστάκης Αλέξανδρος

Σωκαρά Μονοφατσίου

Σομαράκης Εμμανουήλ

Αστρίτσι Πεδιάδας

Φραγγάκης Νικόλαος

Στέρνες Μονοφατσίου

Καρβούνης Αλέξανδρος

Ηράκλειον

Δουκουμετζάκης Εμμ.

Αγιαίς Παρασκές Πεδιάδος

Μπατουβάς Γεώργ.

Μαλαις* Ιεράπετραν

Βιδαλάκης Α. Ιωάννης

Μουστάκο Σελίνου

Τζαγαράκης Μιχ.

Κουνάβους Πεδιάδος

Φωναργιωτάκης Γεωρ.

Βώνη Πεδιάδως

Φραγγικουδάκης Κ.Εμμ.

Ζώντα Μονοφατσίου

Τσατσάκης Γεωρ.

Μωριά Μονοφατσίου

Παπαδάκης Εμμ.

Βώνη πεδιάδος

Παναγιωτάκης Εμμ.

Πεζά  Πεδιαδος

Θεωδοράκης Εμμ. Δεκανέας

Κιριανά Ρεθύμνου

Ζεάκης Γεωρ.

Υποδιμιβιλ.* Χανίων.

 

 

ΟΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΔΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΛΕΑΝΘΗ (*)

Από την εφημερίδα ΤΟΛΜΗ του Νίκου Βιδάκη, της δεκαετίας 1985/95

______________________________________________________

Scan

Πάνω λοιπόν που πήγαινε να μου κοπεί η άκρατη ραδιάρροια(1), πάνω ακριβώς  που άρχιζα να  ρίχνω νοσταλγικές ματιές στο Τσουκάλιν με τα βραστά βλήτα, πετιέται  η μικροαστική μου συνείδηση και με αρπάζει από το γιακά: – Που πας Κλεάνθη και μου αρχίζεις πάλι προοδευτικά τις συνοδοιπορείες σου;  Τι απέγινε λοιπόν ο  λυσσαλέος αντισοβιετισμός σου;  Εσύ δεν είσαι που άδειασες  πρωτοποριακλα το μίνι μαρκετ της γειτονιάς ;  Εσύ δεν είσαι που την βγάζεις ένα μήνα τώρα  με μπιμπερόν σκόνη και βαζάκια γκέμπερ(2);  Για ένα άθλιο λαχανόφυλλο τώρα  , θα προδώσεις τις λαχανοφυλλάδες μας; Κλεάνθη πρόσεξε! Άσε  τις ατομικές αντιδράσεις  κατά μέρος γιατί θα σου ανέβει πάλι η (λαϊκή) πίεση! Μάλιστα το σκέφτομαι και το ξανασκέφτομαι αδελφοί.  Βεβαίως , κατά βάθος το γνωρίζω καλά, περί απλού σοβαρού ατυχήματος πρόκειται. Στομ κάτω κάτω όπως το έγραφε προ ημερών στην εφημερίδα(3) ένας ειδικός επιστήμων, στην Αμερική έχουν ήδη προκληθεί 3762 (…) τέτοια ατυχήματα. Προ; τι λοιπόν ο πανικός και η αντισοβιετική υστερία; Υστέρησαν  μήπως οι συνεπείς συναγωνιστές όταν έπεφτε εκεινο το αεροπλάνο με τα πυρηνικά στο Παλομάρες(4); (το είχε κάνει και τραγούδι ο ουρανομίκης) (5) …Έτσι είναι και επειδή  η ατμόσφαιρα καθαρίζεται ραγδαίως πρέπει κι εγώ να βιαστώ να καθαρίσω τη θέση μου…

Πιάστε λοιπόν το νόημα, πιάστε και το νήμα (πριν μας δέσει)…

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

(*)Στήλη της εφημερίδας ΤΟΛΜΗ,  ο Κλεάνθης ‘ισως ψευδώνυμο του Σίφη Καμάρη,  χρόνος 1986….

Το σκίτσο, είναι χρωματισμένο από παιδιά.  Απόκομμα της εφημερίδας,   αχρονολόγητο – αναφέρεται στο πυρηνικό ατύχημα του ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ

(1) έχει σχέση νε την ραδιενέργεια
(2)παιδικές τροφές της εποχής
(3)μάλλον αναφέρεται στην ΤΟΛΜΗ
(4)Αμερικανικό ατύχημα , μαλλον στην Ισπανία
(5)προφανώς  αναφέρεται στον Μίκη Θεοδωράκη

ΠΟΙΟΣ HΤΑΝ Ο ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ — ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΑΠΟ ΓΙΩΡΓΟ ΖΕΒΕΛΑΚΗ

Γεννήθηκε στα Χανιά τον Αύγουστο του 1943, σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Ε.Μ.Π. και Πολεοδομία στο Παρίσι. Δίδαξε ως καθηγητής στα ΤΕΙ Ηρακλείου και μετέφρασε πολλά λογοτεχνικά και τεχνικά βιβλία. Πολιτικά ανήκε και δραστηριοποιήθηκε στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς.

Με κοινωνική ευαισθησία και ανεπτυγμένη αίσθηση συλλογικότητας, με ανάληψη προσωπικής ευθύνης και ατομικής πρωτοβουλίας σε δύσκολους καιρούς. Με αντιδογματική σκέψη και προβληματισμούς ανοιχτών οριζόντων. Ακόρεστος της γνώσης και της ζωής, ανήκε συγχρόνως στον κόσμο της πολιτικής και των γραμμάτων. Της επιστήμης και του σινεμά, της παρέας και της μοναξιάς. Της λαϊκής ταβέρνας και του ρεμπέτικου, καθώς και των επίσημων συνεδρίων και της κλασικής μουσικής. Γοητευτικός ομιλητής, ευφυής, νηφάλιος και ουσιαστικός, ετοιμόλογος, με λεπτό χιούμορ και ευγένεια. Εξωστρεφής, με συνεχείς ευρηματικές παρεμβάσεις στον κοινωνικό χώρο, αλλά και απόμακρος, βαθύς στοχαστής, που τον είλκυαν τα παράλογα, τα παράξενα, τα ιερογλυφικά και τα μυστικά σύμβολα. Ήταν ένας αναγεννησιακός εγκυκλοπαιδιστής, χωρίς όμως ίχνος έπαρσης και ματαιοδοξίας. Διέθετε ολική ορατότητα χώρου και χρόνου και καβαλώντας την ευκίνητη βέσπα του διέτρεχε με άνεση χώρες και αιώνες. Έζησε πιο πολύ στις φαντασμαγορίες του νου του, παρά στις άνυδρες περιοχές της πραγματικότητας. Στους συγγενείς και σ’ εμάς τους φίλους του, από τον Οκτώβρη του 2006, η ευεργετική σκιά του, θα εξακολουθεί πάντα να ανθίζει μέσα μας.