ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ (ΘΕΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ)-ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ : ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ

ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ : Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ & ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ

Μετά από πολύ(ν) καιρό στις παραστάσεις του Πανεπιστημίου μας, που εδώ και τριάντα χρόνια σκηνοθετεί ο Γιώργος Αντωνάκης.  Κάποτε ξεκίνησε με το ΚΑΦΕΘΕΑΤΡΟ να αλλάξει την καλλιτεχνική (θεατρική) πορεία αυτής της πόλης.  Μετά την Μαίρη Βοσταντζή, που μόχθησε αμέσως μετά την μεταπολίτευση να δημιουργήσει επαγγελματικό θέατρο στο Ηράκλειο, με επίσημη σκηνή αλλά και σχολή θεάτρου, ο Γιώργος Αντωνάκης, συνέχισε την προσπάθεια της  θεατρικής αγωγής με άλλους τρόπους και όποια πρόσφορα μέσα μπόρεσε να βρει και να αξιοποιήσει.

Από την παράσταση, φωτ. προγράμματος
Από την παράσταση, φωτ. προγράμματος

Ίσως  να ταν πιο πολύ κοντά στην πραγματικότητα, ούτως  ή άλλως  κινήθηκε με εμπειρισμό και ευφυία και ταλέντο, δια θέτοντας πλήν των θεατρικών εφοδίων, αξιολογότατη οργανωτική ικανότητα   και πολιτική πείρα και χαρακτήρα σταθερό και αταλάντευτο (στις επιδιώξεις του).

Φινάλε της παράστασης της 27ης Αυγούστου στο μικρό κηποθέατρο
Φινάλε της παράστασης της 27ης Αυγούστου στο μικρό κηποθέατρο

Έτσι στα χρόνια που πέρασαν ήταν στο κέντρο της θεατρικής κίνησης, ως σκηνοθέτης και οργανωτής ερασιτεχνικών ομάδων και κυρίως του Πανεπιστημίου Κρήτης, αλλά συνεισέφερε και βοήθησε κινήσεις και θιάσους κάθε μορφής σε τοπικό επίπεδο και ως αρμόδιος του Δήμου Ηρακλείου ήταν η ψυχή των καλοκαιρινών εκδηλώσεων , προσφέροντας κατάλληλες συνθήκες  και μέσα  για καλλιτεχνικές ομάδες όλης της χώρας (με αντικειμενικότητα και ανιδιοτέλεια και ευαισθησία).

 

1986, με το ΚΑΦΕΘΕΑΤΡΟ παίζει και σκηνοθετεί (από δημοσιευμένο σκίτσο της εποχής)
Στο ερασιτεχνικό θέατρο, το κοινό έχει αποφασιστική σημασία(και συμμετοχή) εδώ από την παράσταση της 27ης-8-2014

 

Πολύς κόσμος στη σκηνή , απο τα θρανία του πανεπιστημίου στο σανίδι , αρκετή απόσταση μα βατή , το απέδειξαν 13 κορίτσια και 12 αγόρια. Το κορίτσι μιλάει, μια φορά κι έναν καιρό…»η κυρία τι θα πάρει, στους αγρούς με το χορτάρι;- Προτιμά το καλαμάρι και χοντρό το παλαμάρι…»

 

Τα κορίτσια έχουν τον πρώτο λόγο, με τον χορό των γυναικών...
Τα κορίτσια έχουν τον πρώτο λόγο, με τον χορό των γυναικών…

Ο χορός των γυναικών, σιλουέτες κάθε είδους, κέφι πολύ, άντρες γυμνοί εν στύσει. Ο αρχαίος ποιητής, δεν ντρέπεται ούτε φοβάται τον πουριτανισμό και την υποκρισία μας. Η ειρήνη κι ο νταβραντισμένος πολίτης του πολέμου έξαλλος, το τερατώδες μωρό, οι διάλογοι, τα τραγούδια κι οι κραυγές, προχώρησαν το έργο, που ήταν σαν μια γιορτή λαϊκή , έντονη – που τους παρασύρει όλους ( ηθοποιούς και θεατές) στον ξέφρενο ( κάποιες στιγμές) ρυθμό της.
Δεν μπορούμε να  αναφερθούμε λεπτομερώς στους «ηθοποιούς» αναλυτικά και στον καθένα χωριστά, ήταν  εξαιρετική η παρουσία χωρίς καμιά  εξαίρεση.  Όμως θα τους αναφέρουμε όλους :

Από το ωραίο πρόγραμμα της παράστασης
Από το ωραίο πρόγραμμα της παράστασης

Θέλουμε να  τους συγχαρούμε όλους, φοιτητές συνεργάτες, τον σκηνοθέτη αλλά και την διοίκηση του Πανεπιστημίου Κρήτης, που χρόνια τώρα , διευρύνει τον κύκλο των ενδιαφερόντων  των σπουδαστών, προσφέροντας όλα τα  μέσα για τις πιο σημαντικές και ουσιαστικές (δημιουργικές) ενασχολήσες του ελεύθερου χρόνου.

Ο  Γιώργος Αντωνακης, με τον Γιώργο Τζηρίτα (καθηγητη του Π.Κ.και την Αγγελική Ζαχαράτου Τζηρίτα)στο τέλος της παράστασηςτης 27η2 Αυγούστου
Ο Γιώργος Αντωνακης, με τον Γιώργο Τζηρίτα (καθηγητη του Π.Κ.και την Αγγελική Ζαχαράτου Τζηρίτα)στο τέλος της παράστασηςτης 27η2 Αυγούστου

 

Ίσως έφτασε το πλήρωμα του χρόνου, για ουσιαστικές συζητήσεις για το θέατρο στην πόλη μας.   Ένα κείμενο πριν τις δημοτικές εκλογές έθετε θέματα και είχε τις υπογραφές  πολλών επαγγελματιών του χώρου.  Νομίζουμε πως το θέμα ξεπερνάει τα στενά πλαίσια μιας καλλιτεχνικής ομάδας ή συντεχνίας, αφορά σε ολόκληρο τον πνευματικό χώρο και αναγκαστικά οι συζητήσεις πρέπει να επεκταθούν.  Προϋπόθεση είναι η συμφωνία και η συνεργασία των ηθοποιών και  λοιπών συντελεστών του θεάτρου.

Παραστάσεις  σαν αυτήν των φοιτητών του Πανεπιστημίου   δημιουργούν ελπίδες για το μέλλον.

 

Γιώργος Αντωνάκης, 1980-όταν έφτανε στην πόλη μας - με την θεατρική βαλίτσα του
Γιώργος Αντωνάκης, 1980-όταν έφτανε στην πόλη μας – με την θεατρική βαλίτσα του

 

 

 

 

 

 

ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΡΕΛΛΗΣ – ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙΣ : ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 1981

ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΡΕΛΛΗΣ – ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙΣ : ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 1981

Ο Μανόλης Καρέλλης, έφυγε από την πόλη του – πάντα αγαπούσε τα μακρινά ταξίδια, μα αυτή τη φορά δεν διαλεξε αυτός τη διαδρομή. ΟΙ φίλοι επιστήθιοι ή άσπονδοι, μαζεύτηκαν να τον αποχαιρετίσουν, πιο εγκάρδια από κάθε αλλη φορά, τους συγκίνησε αληθινά  όλους, τους είναι  απαραίτητος  πιο πολύ, όταν λείπει, σκεφτόμουν.  Προσωπικότητα πληθωρική, δημοσιογράφος με άποψη και μανία ρεπόρτερ, πολιτικός ανυποχώρητος με θέσεις και ιδεολογία – διανοούμενος και φιλότεχνος καλού γούστου.
Δεξιά ο Δήμαρχος  Μανόλης Καρέλλης(ήταν τότε νεώτερος κατά 34 χρόνια), με τον γνωστό σκιτσογράφο Γιάννη Ανδρεαδάκη
Δεξιά ο τ. Δήμαρχος Μανόλης Καρέλλης) με τον  Γιάννη Ανδρεαδάκη- το τελευταίο κείμενο του Μ.Κ. αφορούσε στον  κάποτε συνεργάτη του στην ΑΛΛΑΓΗ σκιτσογράφο και δημοσιεύθηκε χτες(φωτ.ΑΛΚΜΑΝ)
Σφράγισε το τελευταίο τέταρτο του 20 ου αιώνα στο Ηράκλειο αλλά και την Κρήτη, έκανε πολλά,  αγωνίστηκε, πρόσφερε, μπήκε στο ποτάμι και δεν δίστασε να βρέξει τα πόδια του, κινδύνεψε και πολλές φορές, όταν τα στεγνά μας ποτάμια γινόταν χείμαροι. Το παράξενο είναι ότι το πιο σημαντικό γεγονός που συνδέθηκε με το βίο του, κρατησε μόνο δεκαπέντε μέρες. Ηταν ο ΜΟΥΣΙΚΟΣ  ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ, που οργάνωσε ο Μάνος Χατζηδάκης με πρόταση δική του ( του Μ.Κ.) και που κάποτε του αφιερώσαμε το παρακάτω κείμενο, που δίνει καποια ιδέα για το τι έγινε τότε ( / 1 Αυγούστου 2011)-δεν τονίστηκε  η  συμμετοχή του, η  αγωνιώδης προσπάθεια να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, να προσαρμόσει (μεταμορφώσει) τους επαρχιώτες συνπολίτες του, σε φιλότεχνους υψηλής σταθμης. Ας μας συγχωρηθεί, γιατί έγινε από την συνήθη αβετλτηρία μας – να κάνουμε γρήγορα (και αρκετά πρόχειρα) ένα κάποιο, ρεπορτάζ, καθυστερημένο δεκαετίες.
Μα αυτό που πρέπει ίσως να αναφερθεί,είναι ότι υπηρέτησε την δημοσιογραφία και την πολιτική με πάθος και κυρίως με ανιδιοτέλεια.  Στις μέρες μας που αρκετοί δακεκριμενοι πολιτικοί είναι αργυρώνυτοι και κάμποσοι διαπρεπείς δημοσιογράφοι εκβιαστές και κλέφτες  ο Μανόλης Καρέλλης δείχνει ένα δρόμο ευαισθησίας, καθήκοντος και τιμής.

Από την εβδομάδα του 1980 στο !5/θημερο του 1981(εξώφυλλο Σταθόπουλου)

(αφιέρωση, στον Γιάννη Περτσελάκη)

Πέρασαν τριάντα χρόνια, σαν επέτειος σήμερα-γιατί πέρσι που θυμηθήκαμε το γεγονός, δεν κάναμε καμιάν αξιολόγηση, δεν δώσαμε λεπτομέρειες και δεν επιχειρήσαμε κανέναν απολογισμό. Τον Αύγουστο του 1981 ο Μάνος Χατζιδάκης ολοκλήρωσε το πρώτο μεγάλο επαρχιακό του εγχείρημα, μετά την δοκιμή του 80.

Φωτογραφία από το αφιέρωμα της ΕΛΕΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ

 

Διάλεξε-του άρεσε, η πόλη μας, η πιο προβληματική της χώρας στον τομέα της πολιτικής και των τεχνών, για να στήσει, να οργανώσει ένα πολυσύνθετο πνευματικό γεγονός, μεγάλων απαιτήσεων και απηχήσεων, ακριβό και πολύτιμο. Που λειτούργησε γενικότερα για την περιφέρεια σαν βόμβα, ισοπέδωσε κατεστημένες αντιλήψεις άνοιξε άγνωστους ορίζοντες, ανέτρεψε πολλά από τα υπάρχοντα απαίσια ενδεχόμενα. Δεν θα κάνουμε άλλες εκτιμήσεις, θα παρουσιάσουμε κείμενα και σχόλια και εικόνες, από (τα λίγα)περιθωριακά έντυπα, που κυκλοφόρησαν τότε, σε χαρτοπετσέτες, λαδόκολες και χαρτιά αλληλογραφίας-δίνουν (δείχνουν) αυθεντικές αντιδράσεις των συμπολιτών μας, την απήχηση του συμβάντος, που όλοι οι νεοέλληνες μπορούν να την αντιληφθούν.

Μ.Χατζηδάκης, Γ.Περτσελάκης , από πρόχειρο έντυπο «α+β ΓΟΥΣΤΟ»16.8.1981

«ΕΝ ΤΩ ΜΗΝΙ ΑΘΥΡ»

Τον μήνα του έρωτος έφτασε περιηγητής, ο ξένος ιωνίζων φιλέλλην, ανιχνευτής ιωβηλαίων και εκτροπών νέων. Κατενόησε αμέσως την ιδιοτυπίαν της πανάρχαιας φιλοξενίας μας βρήκε εύκολα τους κώδικες που χρόνια προσπαθούν να σπάσουν οι αρχαιολόγοι. Άνοιξε ότι δεν περιμέναμε, προχώρησε στον βαθύ λαβύρινθο χωρίς νήματα και βοήθεια( η Αριάδνη σαν μύθος δεν φάνηκε να τον ενδιαφέρει). Κατοίκησε χώρους που είχαμε αρνηθεί, δοκίμασε συνήθειες που είχαμε ξεχάσει, πέρασε κάθε φραγμό και βγαίνοντας από τα λαμπρά του φορέματα (των ηθών, των ιδεών και της πολιτικής) θέλησε να ενωθεί μαζί μας.(…)

…και ξεπεράστηκαν όλα, έφτανε το πάθος που έλαμπε, γνήσια πέτρα σαπφύρου.
Και έγιναν πράγματα παράξενα έξαφνα. Άλλαξαν νεγέθη κοινωνικά, χρώματα πολιτικά και μεταιωρίζονταν σπίτια, δρόμοι, πλατείες και πάρκα. Αναπτύχθηκαν ιλιγγιωδώς αισθήματα εξαίσια, πάθη άγνωστα, ενώ η ατμόσφαιρα πύκνωσε και φεγγοβολούσε. Και έγινα πολλά σημεία και τέρατα, που είθε να ξαναγίνουν. Αμήν
(Από : “α+β ΓΟΥΣΤΟ εφημερίς” 16.8.1881)

Η κυριότερο έντυπο ήταν ο «ΜΟΥΣΙΚΩΣ ΑΓΟΥΣΤΟΣ» μια έξυπνη παραλλαγή του τίτλου των εκδηλώσεων. που σκέφτηκε και σχεδίασε ο Γιάννης Περτσελάκης κατά ασφαλείς πληροφορίες, αφού κανένα όνομα συντάκτη ή υπευθύνου δεν υπάρχει στο τετράπτυχο. Θα αντιγράψουμε (ψηφιακά) αρκετα σκίτσα, που χρωμάτισαν τα παιδιά τότε.

Τίτλος (λογότυπος)του εντύπου του Γ.Περτσελάκη(πιθανότατα)

Το ρεπορτάζ, δίδεται καθόλου τυπικά, δεν υπάρχουν δημοσιογράφοι, το καταλαβαίνουν μόνο όσοι παρακολούθησαν τα γεγονότα. Έτσι ίσως είναι αχρείαστο, όπως και τα περισσότερα επαγγελματικά και «αντικειμενικά» δημοσιεύματα.

Ιδού και μια επιστολή, από την ίδια έκδοση:

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

κ.Διευθυντά
επειδή στο χθεσινό έρθρο σας αναφέρετε πως η μουσικη παράδοση του Ηρακλείου αρχ΄σιζει τον 20ο αιλωνα, θα μου επιτρέψετε να σας πληροφορήσω τα εξής:
1. Η μουσική παράδοση τούτου του όπου είναι γνωστή από το 600 π.χ., εποχή που έζησε εδώ ο Θάλητας απ΄τη Γόρτυνα, που έγραψε παιάνες, υποσχήματα (κοντυλιές δηλαδή) και γυμνοπαιδικούς χορούς(…)
2.Μετά από αυτόν γνωστοί είναι οι Μισομήδης κια Χρυσοθέμις.
3.Ο Αντώνιος Πάνδημος (Καστρινός) και οΑντώνιος Αρκαλέος γράφουν μελλοδράματα που ανεβαίνουν ακομα σε θέατρα της Ιταλίας.(…)
4.Αργότερα γύρω στα 1880 οι Αντώνιος Βέκιος(λαγουτο) καιο Χαρίδημος Ζαχαριάδης (βιολί) γίνονται γνωστοι σ όλον τον τότε ελληνισμό.
5. Το 1887 δημιουργείται η πρώτη φιλαρμονική του Ηρακλείου(42 οργανα) με διευθυντή τον Ιταλό Φόρμιγκα.
6.Το 1907 δημιουργείται ο μουσικός σύλλογος «Απόλλων»(…)
ευχαριστώ για τη φιλοξενία

Μ.Ρωτάς.

(Συνέχεια 1.8.2011)

Τι ήταν λοιπόν αυτός εκείνος ο Μουσικός Αύγουστος;

Μια γενική τοποθέτηση, μια τελευταία δοκιμή για τη επαρχιακή Ελλάδα, τίποτα δεν την ακολούθησε, κανείς δεν ξανασκέφτηκε ότι Επαρχία είναι κι η Αθήνα (τα 4/5 τουλάχιστον) και δεν είναι (δεν πρέπει) μίζερη, κακοπαθημένη (εξευτελισμένη).
Επειδή δεν υπάρχουν(και δεν χρειάζονται)πολλά λόγια,είναι χρήσιμο (αρκεί) να διαβάσουμε στο λιτό και υψηλότατου γραφιστικού επιπέδου πρόγραμμα την πρώτη μέρα δηλαδή την 1η του Αυγούστου του 1981:

Φωτοκόπια του πολύπτυχου προγράμματος, περιλαμβάνει 5 εκδηλώσεις

Αν προσέξει κανείς, στην πρώτη μέρα και έναρξη του «φεστιβάλ» υπάρχουν δυο εκδηλώσεις για τον Ηρακλειώτη (σχεδόν) ,Νομπελίστα ποιητή, Οδυσσέα Ελύτη. Χτές παρακολουθήσαμε την παράσταση της Θεατρικής Ομάδας του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου, που πολύ επιτυχημένα Θεατρο-ποίησε κείμενα του Ελύτη, με εξαίρετη εργασία του (σκηνοθέτη) Γιώργου Κ. Μαρκόπουλου και των πρωταγωνιστών (Κατερίνα Αποστολάκη-Ξυριτάκη, Μανόλης Τσικαλάς, Μιχάλης Σφακιανάκης και Θοδωρής Τερζάκης -κέρδισε και κάθε επιφυλακτικό- και του Νικόλα Φαρσάρη, που ίσως να ωρίμασε(χωρίς απαραίτητα να μεγαλώσει ηλικιακά), να απέκτησε ογκο και καθαρότητα και βέβαια την συμμετοχή της κ. Βούλας Επιτροπάκη, που ξεπερνάει πια τα πρωτόλεια σχέδια της και γίνεται ουσιαστικότερη και αισθητικότερη και απολαυστικότερη – στο το θεατρικό συμβάν (με την συνδρομή βέβαια του σκηνοθέτη ).
Προ ημερών η ΕΚΙΜ είχε ιδανικά τιμησει τα 100χρονα του δημιουργού του «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» . Όμως τότε η πιο σημαντική βραδιά για τον μόλις τιμηθέντα (Νόμπελ 1979)Έλληνα λογοτέχνη, προγραμματίσθηκε από τον Μάνο Χατζιδάκη και δεν ήταν καθόλου ασήμαντη, είχε πρωτοτυπία και χάρη.

Μάνος Χατζιδάκης απόκομμα εφημερίδας-από αρχείο Μ.Βασιλάκη , πολ. μηχανικού

Η έκθεση των ειαστικών δημιουργιών του ποιητή και η οπτικοακουστική απόδωση (προσέγγιση)της «ΜΑΡΙΑΣ ΝΕΦΕΛΗΣ» από εκλεκτούς καλλιτέχνες, βοήθησε στην κατανόηση των έργων του Οδυσσέα Ελύτη, αλλά και ήταν αισθητική απόλαυση του καθόλου συνηθισμένου (τότε) σε εκδηλώσεις υψηλού επιπέδου ηρακλειώτικου κοινού.

Έφτασε και ο Νιόνιος, με πολλές επικρίσεις να τον συνοδεύουν-τα «Χατζιδάκια-Θοδωράκια»δεν ξεχνούσαν-α+β ΓΟΥΣΤΟ

Ο «Μουσικος Αύγουστος» τρύπησε την σκληρή κρούστα της πόλης μας, που την «προστατεύει» από κάθε τι νέο και προκλητικό, να πως σχολίασαν (αντέδρασαν) οι συμπολίτες , στην αυτοσχέδια αφημεριδούλα «α+β ΓΟΥΣΤΟ»:
(…) Ο καλός μήνας Αύγουστο ήρθε κι αυτός Ηρακλειώτικος. Φοράει πάλι καινούρια πολύχρωμα ρούχα και ψηλό καπέλο με μεταξωτή κορδέλα.(…) Όμως «ακούγονται» νέες μυρωδιές και γεύσεις πικάντικες (…) Αναρωτιέμαι μην κάτι αλλάζει στην μικρή ομορφάσχημη πόλη μας(…) Αλλάζει κι ο Αύγουστος, τι γίνεται; Εξελίσσεται κι αυτός ο πιο δικός μας μήνας; (…)Αρίθμησα τους γνωστούς παράγοντες, ίδιοι. Και τα κόμματα και τα συνδικάτα κι ο Δήμαρχος. Και τα σπίτια οι πλατείες (…)

Κολάζ από τα αυτοσχ’εδισ έντυπα. γνωστός αρκετά νέος(τότε)ηρακλειώτης Γ.Ξ. κι ο Μάνος μπαλόνι(παιγνίδι)

 

Κι ο επίσημος διάσημος ξένος μας ο αυγουστιάτικος Μάνος Χατζιδάκης ϊδιος : παχουλός, εριστικός, παιγνιδιάρης. Ψάχνοντας παρατήρησα την τούρτα.(…)υψωνόταν τεράστια στην πλατεία των Λιονταριών, ξεπερνούσε τα πολυόροφα οικοδομήματα, τρυπούσε τα σύννεφα. Κατάλευκη ζαχαρωτή επιφάνεια και όγκοι ροζ σαντιγί. (…)Διάβασα τα σοκολατένια γράμματα «Μουσικός Αύγουστος»(…) Θυμήθηκα το Μάνου (Χατζιδάκη) και την επικίνδυνη μανία του για γλυκά.(…)

Θ΄άρχισαν οι γιορτές, έβγαλα το πρώτο συμπέρασμα.(…)η διάθεσή μου καλυτέρευε ισορροπούσα. Η τουρτα δν φάνταζε πια πανύψηλη στα σύννεφα, ο όγκος της δεν τρόμαζε, έμοιαζε σπιτίσιο γλυκό (…)

Εξώφυλλο, πολύπτυχου του ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΑΥΓΟΥΣΟΥ 1981, αξαίσια σχεδίαση

 

Τι άραγε ήθελε και τι επιδίωξε ο Μάνος Χατζιδάκης τότε στο Ηράκλειο; Γιατί εδώ; Στα σχόλια του Γ΄ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ έχει δώσει πολύ όμορφες (γα να ειναι αληθινές) εξηγήσεις. Πιο καθαρά διατυπώνει τις σκέψεις του, σε συνέντευξη στην ΑΥΓΗ (δημοσίευση 19.6.1994), ίσως δίνουν κάποια ιδέα για το τί ήθελε.Διάλεξε την πιο αντιδεξιά, περιοχή της χώρας(αν και προσηλωμένος φίλος του «Εθναρχη»-Κ.Καραμανλή), γιατί ήταν μια πρόκληση. Βρήκε τόσο άμεση, απόλυτη αποδοχή κι αγάπη, μόλις πάτησε τα χώματα του νησιού, που εξαφανίσθηκε κάθε επιφύλαξη. Δοκίμασε τις ιδέες του στον πιο παρθένο(απόμακρο) χώρο της χώρας. Ήταν άνθρωπος των άκρων, κι οι επιλογές του πάντα μας παραξένευαν-κι όταν τον μάθαμε αρκετά. Την καλυτερη συνέντευξή του δεν την έδωσε στα ΝΕΑ η την ΚΘΗΜΕΡΙΝΗ μα στη Αυγή, την νεολαία που επέλεξε για συναυλία δεν ήταν η ΕΡΕΝ μα οι νέοι του Εσωτερικού (κάποτε).

Θοδωράκης-Χατζιδάκης και Μαρία Φαραντούρη- σε σκίτσο του Γιάννη Ανδρεαδάκη

Θα αντιγράψουμε από την συνέντευξη στον Α.Χρυσοστομίδη που δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 19.6.1994 και είναι του 1984(!)
Πριν τονίζεται μια δήλωσή του (M.X.):
«Δεν είναι το τραγούδι μου απλοϊκό κι ευχάριστο σαν το ντενεκεδένιο σήμα μιας πολιτικής παράταξης ή ενός αθλητικού συλλόγου. Δεν κολακεύει τις συνήθειες ούτε και διασκεδάζει την αμηχανία σας, την οιογενειακή πλήξη σας, ή την ερωτική σας ανεπάρκεια. Δεν είναι το τραγούδι μου μονόφωνη αρτηρία, ούτε μια πολυφωνική λαϊκή υστερία. Είναι μια μυστική πηγή, μια στάση πρέπουσα και ηθική απέναντι στα ψεύδη του καιρού μας.(…)»

Πρώτη σελίδα της ΑΥΓΗΣ, η είδηση πέρασε στα ψιλά της ΑΥΡΙΑΝΗΣ και σε ένα τετραγωνάκι, του πρωτοσέλιδου ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ.

“Η επικοινωνία δεν είναι αίτημα ενός καλλιτέχνη. Είναι περισσότερο αίτημα ενός ερωτικού ανθρώπου. Κάθε άνθρωπος που έχει μια αρτιμελή ερωτική κατάσταση θέλει την επικοινωνία και απεχθάνεται την πορνογραφία, τον πολυτελή δηλαδή αυνανισμό. Επικοινωνία είναι μια ερωτική πράξη που ο καθένας ερωτικός άνθρωπος επιδιώκει πάση θυσία.(…)

“Η γενιά μου είχε την ευτυχία να διχαστεί ανάμεσα σε έναν εξωστρεφή Θεοδωράκη και εναν εσωστρεφή Χατζιδάκη(…)με τραγούδησε ο κόσμος , νομίζουν μερικοί ότι η δουλειά μου είναι να διασκεδάζω τον κόσμο. Αυτή όμως δεν ήταν ποτέ η πρόθεσή μου.”
Εσωστρεφής ο Χατζιδάκις; Όχι Λάθος, σχολιάζει ο Χρυσοστομίδης, (…) ένας διανοούμενος, ένας πολίτης που είχε λόγο, ένας άνθρωπος που φάνταζε παράταιρος σε μια χώρα που γίνεται όλο και πιο παράλογη.
Ένας λυρικός, διαχεόμενος στους άλλους, εξωστρεφής καλλιτέχνης, πανέξυπνος γοητευτικός και ανεπανάληπτος θα προσθέταμε, ποτέ δεν μέτρησε τι πήρε, ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε πόσα έδωσε(τι ξόδεψε) – ανιδιοτελής και ακραίος, των αισθημάτων και του βάθους.

Μάνος Χατζιδάκης,του ηρακλειώτη σκιτσογράφου Γιάννη Ανδρεαδάκη

(Συνεχέια 4.8.2011)

Μα ποιοί βοήθησαν; Ο πολύ προσωπικός και συναισθηματικός και απλός και ανθρώπινος Μάνος Χατζιδάκης, με κάποιους συνεργάσθηκε, ποιούς; Όσοι φαντάζονται νέους και ωραίους κάνουν λάθος, πέραν του Γιάννη Περτσελάκη που ήταν μόλις παντρεμένος και μετρούσε τα τέκνα του – οι άλλοι καθόλου δεν έμοιαζαν νέοι και ωραίοι. Κι ο πρώτος πιο κοντινός του ήταν, ο αξιαγάπητος μεσήλιξ Γιώργος Μαρινάκης, ο πιο ανιδιοτελής και προσφερόμενος γιατρός του Ηρακλείου, ευπατρίδης κατ΄απονομήν των συμπολιτών του, ο καλύτερος άνθρωπος της ομορφάσχημης πόλης μας. Μέτριος στο υψος και την εμφανιση, κορυφαίος στην ευαισθησία και την διάθεση προσφοράς, ο εθελοντισμός που σήμερα 3Ο χρόνια μετα συζητείται, τότε γι αυτόν ήταν τρόπος ζωής.

Σκίτσο από το πολυγραφημένο έντυπο «ΜΟΥΣΙΚΩΣ ΑΓΟΥΣΤΟΣ» του Γ.Περτσελάκη

Ο Μάνος που είχε την έκτη αίσθηση τον ξεχώρισε, έγινε το κέντρο της συντροφιάς του και έτσι μπόρεσε να μπεί παντού- σε κάθε κλειδωμένο σπίτι σε κάθε επιφυλακτική καρδιά. Ο Γιώργος Δεληγιαννάκης και ο Νίκος Κοπιδάκης συμπλήρωσαν την ομάδα του, ο Μανόλης Καρέλλης Δήμαρχος τότε, (όλοι συνήλικοι 50 ρηδες) που μπορούσε να εκτιμήσει τον καλλιτέχνη (πιο πολύ από όλους) προστέθηκε σαν αναγκαίος – βοήθησε αποφαστικά μα δεν «κόλλησε». Και γι αυτό έγινε το Θαύμα, η «Οδός Ονείρων» του Χατζιδάκη, βρέθηκε στην επαρχιακή πόλη του Ηρακλείου – από το θέατρο, στην αληθινή ζωή, με ανθρώπους απερίγραπτα ευαίσθητους (Μαρινακης κλπ) και νέους επαρχιώτες και αρκετά αθώους, αλλά όχι «άβγαλτους», με ένα κοινό διψασμένο και ανοικτό σε κάθε όμορφη πρόταση σε όλες τις καλές ιδέες.

Μίνως Αργυράκης, «ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ»λεύκωμα, στο Ηράκλειο ξανάρθε με τον Χατζιδάκη

(Συνέχεια 5.8.2011)

Σε αφιέρωμα, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Μάνου, της τοπικής ΤΟΛΜΗΣ (του Νίκου Βιδάκη) που υπέγραψε ο φίλος Γιάννης Δ. Μιχελάκης , δημοσιεύονται δηλώσεις των τοπικών πρωταγωνιστών (πλην Μαρινάκη), που αναφέραμε. Αντιγράφουε κάποια σημεία.
Μανόλης Καλελλης:
(…)Είχα συνδεθεί με το Μάνο Χατζιδάκη με μια «άγρια» αν επιτρέπεται το επίθετο σχέση, που αρχίζει από μιαν έντονη φιλία με διαλείμματα αγεφύρωτης ρήξης- έτσι έδειχνε.(…)
Θεν μπορώ να θυμηθώ πώς αππφασίσθηκε (Σημ.Αλκμαν:ο Μουσικό Αύγουστος) ίσως να έριξεο μάνος την ιδέα για το φεστιβάλ (…)
Τι ήταν όμως ο Μουσικός Αϋγουστος;(…) Από τοςυ ορισμούς, προτιμω εκείνο του ονείρου(…)έρχόμασετ σ ε σε επαφή με την μαγεία, όχι τόσο στιςσ υναυλίες, στις θεατρικέ ςπαραστάσεις αι ταλοιπά δρώμενα, όσο από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα (…) κυριαρχούσε ο Μάνος Χατζιδάκης, τπ σπινθηροβόλο πνεύμα του, το πηγαίο αλλά συχνά αμείλικτο χιούμορ του, η άκρα ευαισθησία του, ο θείος ερωτισμός του.

Μανόλης Καρέλλης, Δήμαρχος Ηρακλείου στα 1981. Σκίτσο από φωτογραφία

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΑΚΗΣ:
(…) Κατέβαλε καθε προσπάθεια για την τέλεια οργάνωση των εκδηλώσεων(…)Όχιμόνο στον καλλιτεχνικό τομέα(…) αλλα σε κλαθε λεπτομέρεια που θαμπορούσε με οποιονδήποτε τρόπ να επηρεάσει την τελειότητα της παράστασης. Ακόμα ήταν σ΄όλους γνωστό, η επιμονλη του με κάθε δυνατό τρόπο σε καθε δυνατό βαθμό, έλεγχο του κοινού των συναυλιών.(…)Ήθελε το κοινο του να συμμετλεχει ευλαβικά στη μυσταγώγία της μουσικης.θα πρέπει έλεγε, το κοινό να νηστελυει και να προσεύχεται μια βδομάδα πριν και μετά να προσέρχεται έτοιμο να μεταλαβαίνει τη μουσική(…)

ΝΙΚΟΣ ΚΟΠΙΔΑΚΗΣ

(…) Είχαμε τη βαθιά αίσθηση και εμπειρία πως σποδάσαμε κοντα του νέ δεδομλενα και πως συντελέστηκε πάλι ένας κύκλος επιμόρφωσής μας σε θέματα μουσικής, πολιτισμού ευρύτερα, (…)ή πως πήραμε μιαν ανάσα από το γνήσιο χιούμορ του το σπινθηροβόλο πνεύμα και την «ευρύχωρη» καρδιά του.(…)
Κινήθηκε στο Ηράκλειο και μετέτρεπε κάθε δυσκολία σε δράση, σε αποκάλυψη νέων δεδομένων προσφορών.

Δείγματα της δημιουργικής «μεταμόρφωσης». (…)

Γιώργος Μαρινάκης,Κική Μορφωνιού Μάνος Χατζιδάκης -Ανώγεια 1978

Το ρεσιτάλ θα έδινε με τον Σπύρο Σακκά στα εγκαίνια του Θεάτρου του Κούλε. Του είχαμε πει τόσα πολλά για το μαγευτικλο θεατρο στο καστρο. Ο ίδιος ήδη είχε ερωτευθεί το Ηράκλειο. (…)Φυσούσε όμως.Αέρας απαγορευτικός. (…) Δεν ήθελε να ματαιωθεί το ρεσιτάλ και πάλεψε(…). Την άλλη μέρα κεφάτος μας είπε, «Θα βρούμε άλλο θέατρο, το Ηράκλειο έχει θαυμάσιους χώρους». Η δυσκολία έγινε αφετηρία για να φτιάξει το μικρό κηποθέατρο, που φέρει το όνομά του.(…)
Ο Μάνος ερωτευμένος μ ΄αυτό που δημιουργεί, ανιδιοτελής(…) γνήσιος σε ανθρωπιά στη συνεργασία του «μεταμορφώνει» την κάθε στιγμή σε στιγμιότυπο ανεξίτηλο στη μνήμη και την καρδιά αυτών που τυχαίνει να” ναι κοντά του.

Μάνος και Μελίνα, ανέμελη στιγμή αληθινών αγαπημένωνφίλων

(συνεχίζεται με το Β΄ μέρος: ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1981-ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ)

One thought on “ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1981 – ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΗ”

  1. Πολύ αυστηρός (και συστηματικός) φίλος, μας εγκάλεσε γιατί στη λεζάντα της φωτογραφίας Χατζηδάκης Μαρινακης Μορφωνιού, γράψαμε : «φωτογραφία εποχή»ς αντι του ορθού: «του 1978, στα Ανώγεια»- επανορθώνουμε ευχαρίστως/Ζητάμε επίμονα διορθώσεις και ευχαριστούμε από καρδιάς κι αυτούς που τις γράφουν στα σχόλια κι αυτους που τις διατυπώνουν προσωπικά.Β.Ζ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ : ΜΝΗΜΗ ΓΙΑΝΝΗ ΠΕΡΤΣΕΛΑΚΗ

 

Γιάννης Πρτσελάκης, φωτογραφία διαδικτύου

 

ΜΝΗΜΗ ΓΙΑΝΝΗ ΠΕΡΤΣΕΛΑΚΗ

 

 

Ένας πολύ παλιός και καλός φίλος. Τον γνώρισα τον Ιανουάριο του 1972 (πριν 40 χρόνια) στο στρατόπεδο νεοσυλλέκτων στην Κόρινθο. Εκεί με

άλλους Ηρακλειώτες ήταν και ο Περτσελάκης νεοφερμένος Αρχιτέκτων

του Πολυτεχνείου του Ανόβερου.

Γίναμε γρήγορα φίλοι, αφού εκτός των άλλων μας έφερε κοντά και μας

οδήγησε σε μια παράλληλη στρατιωτική σταδιοδρομία, η συναδελφική

επαγγελματική μας ιδιότητα.

Από την Κόρινθο επιλεγήκαμε ως υποψήφιοι έφεδροι αξιωματικοί του

Μηχανικού και μας τοποθέτησαν για εκπαίδευση στο Λουτράκι.

Στη Σχολή Μηχανικού την άνοιξη του 1972 (χούντα στις δόξες της)  δέσποζε η φυσιογνωμία του λοχαγού εκπαιδευτή ο οποίος εμφορείτο από τα ιδεώδη της χουντικής κυβέρνησης με επιπρόσθετο δυσμενές

στοιχείο ότι ήταν ιδεολόγος φασίστας.

Η δικιά μας νοοτροπία –όσο κι αν την καλύπταμε για την ανάγκη της

λογικής-σκόνταφτε στις διαταγές του λοχαγού, έτσι η κόντρα, καλυμμένη πάντα, ήταν συνεχής.

Υπήρχαν πολλά μορφωμένα παιδιά στο Λουτράκι τότε (κυρίως απόφοιτοι Σχολών Πολυτεχνείου) που συμφωνούσαν σε ένα τέτοιο κλίμα <<αντί>>-σημειώνω πάντα ότι είμαστε εκπαιδευόμενοι σε στρατιωτική σχολή.

Είχαμε συμπτύξει μια άτυπη ομάδα. Εμψυχωτής της ομάδας αυτής ήταν  o Περτσελάκης με βασικό εργαλείο το ακορντεόν του.

Από τη Σχολή Μηχανικού αποφοιτήσαμε αφού φορτωθήκαμε από 15 μέρες φυλακή ο καθένας (ο Γιάννης και εγώ) – πρωτοφανές για Υποψηφίους Εφέδρους Αξιωματικούς – και τις απειλές του λοχαγού ότι

μας στέλνει σε δυσμενή τοποθέτηση και με στοιχεία (αρνητικά εννοείται)

που θα μας συνοδεύουν σε όλη μας τη ζωή.

Έχουν περάσει 40 χρόνια από τότε και έχουμε ζήσει τόσα.

Όταν γυρίζω πίσω το ρολόι της μικρής μου ιστορίας και φθάνω στη

περίοδο της χούντας, θέλω να πω και σήμερα ότι ένα από τα πιο φωτεινά

σημεία είναι ο Γιάννης Περτσελάκης και το ακορντεόν του στο Λουτράκι.

Ήρθε ή δημοκρατία στη χώρα μας.

Ο Γιάννης υπηρέτησε την προσπάθεια της γενιάς της μεταπολίτευσης για

πρόοδο και δημοκρατία κυρίως μέσα από την ενασχόληση του με τον

πολιτισμό (ιδιαίτερα τη μουσική) και τις εξαιρετικά επεξεργασμένες

προτάσεις του για θέματα πολεοδομικά, κυκλοφοριακά, αναπτυξιακά

αναφορικά πάντα με την αγαπημένη του πόλη ,το Ηράκλειο.

Υπήρξε ένας σοβαρός, έντιμος και παραγωγικός Αρχιτέκτονας  και ένας

χαριτωμένος και ολοκληρωμένος άνθρωπος.

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ (ΑΛΚΜΑΝ): Το καλοκαίρι πέρασε, χωρίς τον Γιάννη Περτσελάκη-Οι φιλοι του δεν τον ξεχνούν, όταν ξεφυλλίζουν το παρελθον και γυρίζουν σε άλλα χρόνια, είναι εκεί χαμογελαστός, ευγενικός με καλές ιδέες. Και στο θέρος γινόταν καποτε  πολλά και θαυμάσια, χωρίς προσπάθεια μεγάλη τα κατέγραφε-με δυο λόγια ή ένα σκίτσο, ‘οπως το παρακάτω:

 

Σκίτσο του Γιάννη Περτσελάκη τον  Αύγουστο του 1981, από την εφημεριδούλα του "ΜΟΥΣΙΚΩΣ ΑΓΟΥΣΤΟΣ

 

ΜΑΝΟΛΗΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ: Ο ΣΥΝEΡΓΑΤΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠEΡΤΣEΛΑΚΗΣ

Γιάννης Περτσελάκης, νεανική φωτογραφία

(…)

Ο Γιάννης Περτσελάκης γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1946 στο Ηράκλειο. Ο πατέρας του, Μανόλης Περτσελάκης, είχε κατάστημα τροφίμων στην οδό 1866, την αγορά του Ηρακλείου. Η μητέρα του Κατίνα , το γένος Βαρανάκη, ήταν μια σπουδαία νοικοκυρά.
Ο Γιάννης φοίτησε στο Λύκειον ¨ο Κοραής¨ ενώ παράλληλα μάθαινε Αγγλικά, Γερμανικά, πιάνο και ακορντεόν. Συμμετείχε μαζί με συμμαθητές του σ’ ένα νεανικό συγκρότημα, τους “comets”.(1)
Μετά το λύκειο, ήλθε να σπουδάσει αρχιτεκτονική στο Αννόβερο της τότε Δυτικής Γερμανίας, όπου βρισκόταν ήδη ο αγαπημένος φίλος και συμμαθητής του Νίκος Βασιλάκης και ο ομιλών,
Του άρεσε η επιστήμη που είχε επιλέξει να σπουδάσει και παρακολούθησε με μεγάλο ενδιαφέρον τα μαθήματα, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στην πολεοδομία. Σπούδασε με το όνειρο να εκπονήσει κάποτε το σχέδιο πόλης του Ηρακλείου.

1980, ποδόσφαιρο με μηχανικούς κ.α.Αριστερά κάτω Γ.Περτσελάκης,στο κέντρο ο Κ.Φανουράκης ενώ άνω δεύτερος αριστερά Γ.Γαλενιανός κλπ

Το έτος 1969 εξελέγη Γραμματέας του Συλλόγου Ελλήνων Φοιτητών Αννοβέρου. Ήταν μια θητεία ιδιαίτερα δημιουργική. Διεύθυνε τη χορωδία των Ελλήνων φοιτητών που εντυπωσίασε τραγουδώντας Θεοδωράκη αντί για Χριστουγεννιάτικα τραγούδια σε γιορτή για τους ξένους φοιτητές. Ήταν πρωταγωνιστής στο πιάνο ή με το ακορντεόν στις διάφορες γιορτές και άφησε εποχή με τα πάρτι που έκανε προσφέροντας μια καταπληκτική φασολάδα.
Μετά τις σπουδές ακολούθησε η στρατιωτική θητεία. Μεσούσης της δικτατορίας κρατούσε με το ακορντεόν του υψηλό το φρόνημα των δημοκρατικών συναδέλφων του στη Σχολή Μηχανικού στο Λουτράκι. Εγκαταστάθηκε στο Ηράκλειο το 1973 ως ελεύθερος επαγγελματίας – μελετητής, όπου και εργάστηκε συνεχώς μέχρι τη συνταξιοδότησή του πριν από λίγους μήνες.

Σαν από ταινία του Αντονιόνι, τα λόγια να περιττεύουν

Ήταν αντιπρόεδρος της Μουσικής Ακαδημίας Κρήτης και είχε ιδιαίτερη φιλία με τον Μάνο Χατζιδάκι.
Διετέλεσε Γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής του κόμματος «Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία». Ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το ψηφοδέλτιο του Ανδρέα Καλοκαιρινού το 1975 και του Φοίβου Ιωαννίδη το 1982. Μετά τις εκλογές του 1982 μου είπε ότι από δω και πέρα θα υπηρετήσει την πόλη μέσω της επιστήμης του, όπως και έπραξε.

Ήταν απίστευτο πόσοι άνθρωποι χωρούσαν στο μικρό σπιτάκι στη «στάση Περτσελάκη-το τζάκι, από την βενετσιάνικη εποχή

Διάβαζε πολύ και ήταν ενημερωμένος για τις διεθνείς εξελίξεις στην αρχιτεκτονική και την πολεοδομία. Κατά την άσκηση του επαγγέλματός του ήταν εργατικός, οργανωτικός, παραγωγικός, έντιμος και ανιδιοτελής. Είχε ευρεία μόρφωση, τα Ελληνικά του ήταν πολύ καλά, ήταν απλός και ευγενικός. Τα οργανωτικά του προσόντα αναδεικνύονταν και στα πάρτι του πρώτου Σαββάτου του έτους για την ονομαστική του εορτή.

ο Γιάννης Περτσελάκης, ως Άγιος Βασίλης, για τα παιδια των συναδέλφων του, με στολή αλλά και ακορντεόν, ήταν πολύ σοβαρός, αλλά καθόλου συνοφρυωμένος και κατηφής.

Προσκαλούσε λέγοντας: «ελάτε και φέρετε και τους φίλους σας». Ήταν απίστευτο πόσοι άνθρωποι χωρούσαν στο μικρό σπιτάκι στη «στάση Περτσελάκη», όπου υπήρχε φιλόξενη διάθεση, καλή μουσική και αχνιστή φασολάδα. Στις 27 Δεκεμβρίου του 1977 παντρεύτηκε τη Δέσποινα Κουφάκη. Απέκτησαν τέσσερα θαυμάσια παιδιά και παρέμειναν μέχρι τέλους ερωτευμένοι.
(…)

Τρείς φίλοι του παλιού καιρού από αριστερά, Peter Leist, Μανόλης Βασιλάκης, Γιάννης Περτσελάκης

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
A.Τμήμα κειμένου του Μανόλη Βασιλάκη.

Β.Δημοσίευμα πολύ εκτεταμένο, αναφέρεται στα γυμνασιακά χρόνια του Γιάννη Περτσελάκη(και άλλων πολλών), αποκόψαμε ορισμένες παραγράφους.
(1) Από την εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ»:Ο Γιάννος(Περτσελάκης) ήταν ο νεωτεριστής της παρέας. Ήταν πάντα ενημερωμένος για τις νέες κυκλοφορίες των δίσκων, τι είναι στη μόδα, πώς πρέπει να παιχτεί το τάδε κομμάτι και πώς να ενορχηστρωθεί. Ήταν εκείνος που οσμιζόταν, τι σειρά έπρεπε να έχει το ρεπερτόριο και τι ζητάει το κοινό.
(…)

Η ηλικία δίνει τις δυνατότητες. Ο χρόνος επιβάλει τους περιορισμούς. Όταν οι COMETS (το συγκρότημα του Γ.Περτσελάκη) λάνσαραν (πρώτοι όπως πάντα) το χορό Madison στο Λιμενικό Περίπτερο, κάποιος παρατήρησε, πως ο Θοδωρής (Βασιλάκης) και η Εμμανουέλα . παρουσίασαν για πρώτη φορά αυτόν τον καινούριο χορό, άψογα και υποδειγματικά
(…)
Το ίδιο και η Γιάννα (Περδικογάννη), που λένε ότι δίδαξε πως χορεύεται το χάλι – γκάλι(…)τον αείμνηστο Σταύρο (Νιώτη) των οποίων το αυτοσχέδιο ποίημα βραβεύτηκε, σ’ αυτόν τον αποκριάτικο χορό, με πρόεδρο της επιτροπής μια νεαρή φιλόλογο, τη σημερινή διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, συντοπίτισσά μας Μαρίνα Πλάκα… και τόσοι άλλοι, που ποιον να πρωτοθυμηθείς…

Σε πρώτο πλάνο ο Μανόλης Βασιλάκης πολύ προβληματισμένος, ο Γιάννης Περτσελάκης σε δεύτερο, πιο εκφραστικός, σχεδόν εύθυμος

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ:
Αναδημοσιεύομε κύρια σημεία κειμένου του Μ.Χρονάκη (παιδίατρου) στην εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ»(δημοσιεύθηκε στις 10-7-2012) για τον Γιάννη Περτσελάκη:
«Γιάννη το ξέρεις.
Τη στάση σου απέναντι στη ζωή, όσο σε γνώρισα, την ερμηνεύω ως νηφάλια ανήσυχη και σταθερά δημιουργική.

Ολόκληρη τη δεκαετία του ’80 και το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’90 εκτός από την καθαρά επαγγελματική σου ενασχόληση (του αρχιτέκτονα- πολεοδόμου), σε βασάνιζαν ερωτήματα πολιτιστικού και κοινωνικού προβληματισμού και προσπάθησες, με απόγνωση πολλές φορές, να βρεις διαύλους για τη λύση τους ή έστω για την ανάδειξή τους. Μουσική Ακαδημία Κρήτης, Εταιρεία Ιστορικών Κρητικών Μελετών, Μελέτη για την επέκταση του σχεδίου πόλης. Όπου υπήρχε αληθινή έγνοια για την πόλη μας ήσουν παρών.
(…)

Συντροφιές νεανικές μιας εποχής, φίλοι και συνεργάτες πολλοί συνηθως στο κέντρο τους ο Γ.Π.

Ο ενθουσιασμός σου για τις εκδηλώσεις του “Μουσικού Αυγούστου” δεν οφειλόταν, βέβαια, μόνο στη φιλία σου με τον εμπνευστή και οργανωτή αυτής της επίθεσης πολιτισμού, Μάνο Χατζιδάκι. Ίσως ήταν ό,τι ονειρευόσουν (σχετικά με την τέχνη και τον πολιτισμό) για την πόλη αυτή και δε φανταζόσουν πως μπορεί να γίνει πραγματικότητα.(…)

Τα πρώτα επαγγελματκά βήματα προσεκτικά δύσκολα αποτελεσματικά

Το πρώτο Σάββατο του χρόνου. Στο πατρικό σπίτι, με παλιές συνταγές υποδοχής και εδεσμάτων, γινόταν η συνάντηση των φίλων για τη γιορτή σου. Το σπίτι παλιό, μικρό, “Παπαδιαμάντειο”. Τζάκι, πεζούλια, σοφάς και η μικρή αλλά θαυματουργή κουζίνα. Με πάστρα και γούστο στη διακόσμηση σε υποδεχόταν στις ανθρώπινες, αρμονικές του διαστάσεις. Τον καιρό που όλος ο κόσμος έμπαινε ολοταχώς και βυθιζόταν στη σπατάλη, την επίδειξη και την κραιπάλη, εμείς απολαμβάναμε, την απλή ελληνική κουζίνα(…)

Ένα ιδανικό ζευγάρι, στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης

Τον τελευταίο χρόνο, υποθέτω, μετρούσες το χρόνο με ένα δικό σου τρόπο, σε ένα δικό σου σύστημα. Ανεπαισθήτως άφηνες να νιώσουμε πως “άκουγες το χρόνο”! (…)
ζήτησες να πεις μια δική σου, μικρή, αστεία ιστορία! Με δυσκολία έβγαιναν οι λέξεις από μέσα σου, αλλά η θέλησή σου ν’αποσπαστείς από τον πόνο, να επιστρέψεις στη ζωή, φάνηκε τόσο καθαρά
(…)

Η επαγγελματική του απασχόληση τον εφερε σε εκκλησίες και μοναστήρια, κορυφαία στιγμη :τα καμπαναριά του Αγίου Μηνα

πως μπορεί να ήταν αποχαιρετισμός. Ό,τι μπορούσα και ό,τι ήθελα να σου προσφέρω στο χώρο και το χρόνο εκείνο ήταν η επικοινωνία μας. Και συ απάντησες με τρόπο απίστευτα ζεστό προσφέροντάς μου αισιοδοξία. Ό,τι ακριβό διέθετες την ώρα εκείνη. Θα τα ξαναπούμε…
(…)

Νεανικά χρόνια, στην καθημερινή ζωή, όπως όλοι

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΡΤΣΕΛΑΚΗΣ – ΕΝΑΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Χατζιδάκης - Περτσελάκης,εκείνον τον αξεχαστο "Μουσικό Αύγουστο/από λαθρόβιο έντυπάκι της εποχής

Παρουσιάζουμε αποσπάσματα κειμένων που δημοσιεύθηκαν στον τύπο ή ή αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο και αφορούν στον Γιάννη Περτσελάκη.

Λίλιαν Δαφερμάκη (ΠΑΤΡΙΣ):

“Ήταν μάχημος και ενεργός Ηρακλειώτης που ανέπτυξε μια πολύ πλούσια αρθογραφία στον τοπικό τύπο, ενώ είχε καταθέσει δεκάδες συγκροτημένες προτάσεις στο Δήμο για θέματα της πόλης που αφορούν στην πολεοδομία, το ρυμοτομικό, το κυκλοφοριακό, τα ενετικά τείχη της, το ιστορικό κέντρο, για δημοτικά κτήρια όπως το μέγαρο Αχτάρικα…Είχε διαμορφώσει ένα πλούσιο συγκροτημένο, σε πλήρη τάξη, ιστορικό και πολεοδομικό αρχείο με χάρτες σπάνια ιστορικά έγγραφα, τα οποία κατάφερε να συλλέξει, με την ανεξάντλητη αγάπη του για την πόλη. Ο Γιάννης Περτσελάκης εκτός από την πλούσια πολυεπέπεδη δράση και προσφορά του, ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο Ηράκλειο για τις κοινωνικές ευαισθησίες του, την ανθρωπιά του, την απλότητα και την τρυφερότητα του”

Τίτλος της εφημεριδούλας που εξεδωσε ο Γιάννης Περτσελακης, 1981

Κώστας Πιλαφτσής :

“Xάσαμε έναν Άνθρωπο που είχε όραμα για την πόλη και τολμούσε συχνά να κάνει την υπέρβασή του που τον έφερνε απέναντι στη καθεστηκυία νοοτροπία του ευήμερου και εύληπτου.
Χάσαμε έναν άνθρωπο του πνεύματος, της συμμετοχής και της ευθύνης.
Το κενό μεγάλο.
Η θλίψη μας βαθιά.
Καλό σου ταξίδι Γιάννη”

ΤΕΕ Αν Κρητης:

“Τη γνώση, την ευαίσθητη προσωπική, επιστημονική και κοινωνική του ματιά και την αγάπη του για όλα τα παραπάνω, ο Γιάννης Περτσελάκης γενναιόδωρα τα μοιράστηκε με όλους, με την ενεργή παρουσία του σε δρώμενα και πολύμορφες εκδηλώσεις κάθε είδους. Κυρίως όμως κατέστησε αγώνα ζωής την επιθυμία του για ανιδιοτελή προσφορά στην Ηρακλειώτικη κοινωνία και την πόλη του και κυρίως με κάθε τρόπο θέλησε να εμπνεύσει τις νεότερες γενιές.”

___________________________________

Γιάννης Περτσελλακης, φωτογραφία απο το διαδίκτυο

Πολεοδόμε,
Αρχιτέκτονα Γιάννη,
Ασυμβίβαστε Γιάννη,
Φίλε Γιάννη,
Άνθρωπε Γιάννη.
Καλό σου ταξίδι.
Να φωτίζεις το Ηράκλειο που αγάπησες!
Ι. Μ.
___________________________________

‘ΗΡΑΚΛΕΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ”:

“Ο Γιάννης Περτσελάκης διαπνεόταν από μία συνεχή εγρήγορση και ευαισθησία για τα οικιστικά, πολεοδομικά , κυκλοφοριακά και πολιτιστικά προβλήματα της πόλης μας, τα οποία υπηρέτησε με σοβαρότητα, εντιμότητα και πάθος είτε ως επαγγελματίας μελετητής μηχανικός είτε ως απλός ενεργός πολίτης.”

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Ο Γιάννης Περτσελάκης υπήρξε ο πιο δραστήριος αρχιτέκτων της πόλης του Ηρακλείου για παραπάνω απο το τέταρτο(1/4) του αιώνα(20 ου). Ασχολήθηκε με κτίρια αλλά και σύνολα, με την αρχιτεκτονικη αλλά και την πολεοδομία. Ακόμα με οτιδήποτε είχε σχέση με τα αντικείμενα της επαγγελματικής του απασχόλησης. Κανείς συνάδελφός του ή γενικότερα μηχανικός, δεν ανάλυσε τοσο εξαντλητικά και δεν δημοσίευσε περισσότερες μελέτες και δεν διατύπωσε πληρέστερες προτάσεις, για το Ηράκλειο και την ευρύτατη περιοχή του.
Ήταν ένας αρχιτέκτονας για την πόλη μας – ας σταθεί (ας γίνει) παράδειγμα για τους νέους συνεδέλφους του του 21ου αιώνα.

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΡΤΣΕΛΑΚΗΣ ΕΦΥΓΕ ΝΩΡΙΣ – ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΕ

Η πρωϊνή είδηση έφτασε ηλεκτρονικά και βίαια ανακάτεψε σκέψεις κι αισθήματα. Ο Γιάννης ο Πετρσελάκης έφυγε για το μεγάλο ταξίδι,χωρίς να προλάβουμε να πούμε δυο λόγια. Η λύπη δένει τα αγκαθωτά σύρματά της, να μας φυλακίσει στο παρελθόν και τις μνήμες και άμυνα είναι μουσική και στίχοι- η τέχνη μοναδική παρηγορήτρια. Μπάχ, σε σύγχρονη διασκευή (όπως αυτή που κάποτε πριν πολλλά χρόνια χρησιμοποιήσαμε στην διαλεξη : ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ) και στίχοι πένθους.

(Από την ποιητική συλλογή, ΝΕΦΕΛΗ 1980)

ΗΧΟΣ ΠΛΑΓΙΟΣ

Είναι μια φωνή
ανάμεσα στις πέτρες, τα χώματα
σκοτεινιάζει
όταν πέφτει το σούρουπο
γνωρίζει τους ήχους
κόκκινους, κίτρινους, μπλε,
όταν ανεβαίνει
χτυπούν τύμπανα
ότνα σταματά
χωρίζουν οι λέξεις
χίλια κομμάτια
είναι μια φωνή στις δέκα
ακούγεται πάντα μεσάνυχτα
δεν μοιάζει ποτέ το χρώμα της
κι όταν χαμηλώνει σπάνε οι χορδές
που δεν αντέχουν σιωπηλά πλήγματα.

Εξώφυλλο προγράμματος ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ-στους οργανωτές Γιάννης Πετρσελάκης

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
1. Γιάννης Περτσελάκης (1946-2012) ο γνωστότερος αρχιτέκτων του Ηρακλείου στα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Ασχολήθηκε με την αρχιτεκτονική και την πολεοδομία αλλά και με τις πολιτιστικές και κοινωνικές υποθέσεις και την Μουσική.
2.Σημαντικότερη δραστηριότητα η συμμετοχή του στην Μουσική Ακαδημία και την δημιουργία των περίφημων «Μουσικών Αυγούστων»(μπορεί να δει κανείς σχετικά κείμενα στον ΑΛΚΜΑΝΑ-ΑΡΧΕΙΟ).
3. Ο ΑΛΚΜΑΝ θα αναρτήσει και άλλα κείμενα αφιερωμένα στον διακεκριμένο αρχιτέκτονα

ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1981 ΜΕΡΟΣ Β' ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ

ΤΑ θΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ

αφιέρωση: εξαιρετικά στον Γιάννη Περτσελάκη

Ο Μάνος Χατζιδάκης ξεκαθάρισε τις προθέσεις του μόλις σχηματίσθηκε η ιδέα για ένα επαρχιακό φεστιβάλ. Μετά την «Οδό Ονείρων» που τον έβγαλε από τον ειδικό μουσικό δρόμο του και το Γ’Πρόγραμμα, σχεδίασε και προσπάθησε και πραγματοποίησε ένα όνειρο για το ευρύτατο κοινό- της επαρχίας αυτήν τη φορά. Πολιτικός με την πιο ουσιαστική έννοια αυτής της λέξης, δεν του έφτανε το τραγούδι και η έντεχνη (λεγόμενη) μουσική- ήθελε μια καλλιτεχνική προσφορά μεγαλύτερου πλάτους καθολικότερης συμμετοχής, πληρέστερου αποτελέσματος. Πρόσφερε (πρόσθετε) τον εαυτό του (ως μουσικό) σαν μαγιά, για να ζυμωθεί ένα πολύπλοκο σύνολο δημιουργών, πολλών κατευθύνσεων-να προkύψει αυτό που είχε τόσο κοπιεστικά συνθέσει, ένας πίνακας πανοραμικός – αναγεννησιακής εμπνεύσεως(θα΄ λεγε)- μια σύγχρονη συμφωνία με άπειρα όργανα και απίθανες φωνές, ένα έργο που να συγκινεί και να πείθει τους πάντες. Συνεχίστε την ανάγνωση ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1981 ΜΕΡΟΣ Β' ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ