ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΡΑΤΗ ΝΟΣΟ ( ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΟΚ)

Συνεχίστε την ανάγνωση ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΡΑΤΗ ΝΟΣΟ ( ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΟΚ)

M/S AQUARIUS 1974/ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

Μαξ Πεχστάιν, λιμάνι-υδατογραφία 1919

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Μαραμπού έφτασε στις 14 Απριλίου στο Ηράκλειο, με το κρουαζιερόπλοιο «Aquarius» με σκουρομπλέ μπερέ και ντροπαλό χαμόγελο, κατρακύλησε από τη ψηλή σκάλα το μεγάλου καραβιού στις αγκαλιές που τον περίμεναν. Γρήγορα προσαρμόστηκε στους κρητικούς, έγινε εγκάρδιος φίλος και συμπότης και καθοδηγητής κέντρο μιας νεανικής συντροφιάς.

Συνεχίστε την ανάγνωση M/S AQUARIUS 1974/ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ: Ο ΕΦΕΣ ΤΟΥ…ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ

ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ: Ο ΕΦΕΣ ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ (**)

 

Θηριοδαμαστής, μόνιμο σκίτσο στην Στήλη του Σ.ΚΑΜΑΡΗ στην Τόλμη(1995-2005)
Θηριοδαμαστής, μόνιμο σκίτσο στην Στήλη του Σ.ΚΑΜΑΡΗ στην Τόλμη(1995-2005)

Θελοντικαί παράται του παρά Σεμνότητα. Απλότητα. Λιτότητα. Ξιοπρέπεια.

Παν μέτρον και μηδενάγαν σεαυτόν εν οίδα ανδρών επί φανών. Αγνό πνεύμα αθάνατο της Σεχραζάτ,

της Χαλιμάς και του σπηλαίου με τους σαράντα και βάλε κλέφτες.

Εθνικός συναγερμός και συναγελασμός, ότι ποκτήσαμε πιτέλους όραμα οι αομματισμένοι και σκυταλοδρομούμε ακάθεκτοι προς τα πεπρωμένα της ψιλής.

Και ποιο πιτσιρίκι, ρε αδιόρθωτε μουρμούρα, δεν έτρεξε με την ψυχή στο στόμα να ζητωξεμπροστιάσει τους δοξασμένους νικητές ;

Ποιο πιτσιρίκι, ρε αρνητή της αρχαιότης σου, δεν ονειρεύτηκε γηπεδικούς θριάμβους, δάφνες στιφαδωτές και μετάλια χρυσοτενεκεδένια ;

Αλλά μήπως ακόμη και τώρα, τώρα που σταφίδιασες εντελώς, κι αποθηκεύεις αγκομαχώντας βουνά όλες τις λιπιδοχολεστερόλες του ντουνιά,

αραχνοαραχτός σε πέντε καναπέδες, στοχοπροσηλωμένος στο αγωνιστικό τηλεχειροπιαστό χαζοκούτι σου,

 

πειρατής , κουσάρος...
Ένας από τους σαράντα κλέφτες…

ακόμη και τώρα δεν ιδροκοπάς πάντα νοερώς με τα τσαλαβουτήματα όλων αυτών των φουσκωτών θηρίων που

στιβοπαίζουν τους ευγιείς έφηβους κάποιου λυμπισμένου δανεικού ιδανικού ; Λησμόνησες, μήπως, τα άγρια κύματα

εθνοπερηφάνειας που σου ξεσήκωσε κάποτες ο Κωνστάντοχος με τη μαύρη του πότε ιστιοπλοϊκή και πότε καρατένια ζώνη ;

 Όχι, όχι, δεν ξεχνώ, που έλεγαν και τα κατεχόμενα. Δεν ξεχνώ και προσέτρεξα ασμένως και ασθμαίνως, ψώνιο αιώνιο

μαραθώνιο, στην σεμνή ποδοχή της ζίρο ζίρο τέσσερα Καϊζερίνας. Καμιόνια, νταλίκες, τηλεοπτά μπουλούκια,

σμήνη ενστόλων αστυδραγατών, παιανισμοί από κάθε μπάντα, νομάρχαι, δημάρχαι, περιφερειάρχαι, παπαδάρχαι,

πιμελητηριάρχαι, πρυτανάρχαι, συμβουλάρχαι, πυροσβεστάρχαι, προεδράρχαι, και άπειροι απλοί άρχαι, είμαστε όλοι εκεί,

πατεις με πατώσε, να τιμήσουμε την κλειδοκρατόρισσα που μας έκανε την τιμή να δεχτεί τις τιμές μας.

Και ήτο όντως συγκουνητική η τελετηλετή. Και η απλή θέα μόνο του πειθαρχημένου λόχου των 60 περίπου εθελοντών

χρυσοκανθάρων της κολουθίας Της, με τις καρδαμωμένες ολυμπιακές τους κουτάλες, χαλύβδωσε την πόφαση μου

να εθελοντίσω ταχύτατα κι εγώ, ότι δεν αποκλείεται να παραπέσει κανένα αγνό εθνικό ψίχουλο…

Τη συνέχεια την είδατε επί της θόνης. Κάτι μνήματα συναντίληψης – ναι, ναι, έτσι τα είπαν – κάτι ψιλοδεξιώσεις

(όλα μας έρχονται δεξιά εσχάτως), κάτι πισκέψεις στη ΣΕΑΠ (γνωστό φυτώριο εθελοντών),στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας

(όπου εκτίθεται πίσης και βαλσαμωμένη η εντόπια πανίς) και στο Γάμα Γυμνάσιο απ’ όπου ξεφουρνίστηκε προ ολίγων ετών

η Ολυμπάνασσα(*), κάποιες μεστές λακωνικές ποθήκες της περί κινεζικής φιλοσοφίας και περί ανάγκης πιμονής για την προσπέλαση

του όποιου χαλυβουργικού ράματος, και το σορόπι έδεσε γερά χωρίς να κόψει… Ανθυπολεπτομέρεια : στους τοτινούς

θριάμβους, πίσω από τους δαφνοστεφανωμένους Ωμαίους στρατηγούς, σέρνονταν πάντα λυσοδεμένοι κι οι αιχμάλωτοι

ηγέτες των καταχτημένων λαών.

Το 2004 δεν είναι μακριά και στη θέση όλων αυτών των παραπάνω αρχών, θα νησυχούσα ολίγον λιγουλάκι…

 

 

Τσακιτζής, ο Καφές του Καφενείου

και για την αντιγραφή Σίφης καμάρης

Δεξιά Νίκος Βεριγάκης πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Φοιτητών, δίπλα του Σίφης Καμαρης Γεν.Γραμματέας.
Δεξιά Νίκος Βεριγάκης πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Φοιτητών, δίπλα του Σίφης Καμαρης Γεν.Γραμματέας.(1964-65)

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Δεν ξερουμε τι θα’ λεγε σήμερα ο εκλεκτός μας φίλος Σίφης Καμάρης.  Το κείμενό του ταιριάζει και στις μέρες μας, πως τα κατάφερε;

Ευτυχώς  «έφυγε νωρίς», δεν χρειαζόταν να πει τίποτα, κάπου θα χαμογελάει: γιατί παραξενευόσαστε, θα λεγε.

Και τότε, μετά την Κατοχή, πάλι συναισθηματικά φερόμαστε, κόβαμε την τύχη μας, ποντάραμε στην παράδοση – να σωθούμε.

Κι ας ξέραμε ότι ποτέ δεν μας πρόσφεραν βοήθεια οι ομόδοξοι κι οι «δικοί» μας.

Αυτός ο επικατάρατος (για του Κωνσταντινικούς)  Βενιζέλος, ο αγγλόφιλος, ο τσανακογλύφτης των ιμπεριαλιστών που  κάποτε διαφώνησε

κι εκανε και το » ιδιόνυμο», αυτός κι οι απόγονοί του φταίνε…

 

(*)Μάλλον εννοεί την κ. Αγγελοπούλου

(**)Κείμενα (χρονογραφήματα)δημοσιευμένα στην τοπική καθημερινή εφημερίδα «ΤΟΛΜΗ» με ψευδώνυμο πάντοτε

 

 

ΤΑΣΟΣ ΚΟΡΦΗΣ : S/S DESERTED SEA (ΠΟΙΗΜΑ)

Από την έκδοση  ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ,ποιήματα του Τάσου Κορφη , 1971 έκδοση ΔΙΑΓΩΝΙΟΥ θεσσαλονίκη

διαλέγουμε – ότι μας αρέσει. Ο ποιητής  ανήκει στους ελάσσονες σημαντικούς,ΤΟ  » S/S DESERTED SEA», 

έχει εμπνευσθεί  ίσως από το γνωστό πεζογράφημα του Νίκου Καββαδία (Μαραμπού) Η ΒΑΡΔΙΑ, μα η φωνή του είναι

πολύ διαφορετική, ο στίχος ελεύθερος όπως και τα αισθήματα του , η θάλασσά του όμως πιο κλειστή – δεν ταξιδεύει

όπως ο γλυκυτατος Μαραμπού σε ανοικτά πελάγη κι ατέλειωτους ωκεανούς,  όμως στους στίχους  και ων δυο

φυσουν  άνεμοι σηλώνονται κύματα,

τους στίβει η  αλμύρα και πετούν και ζυγιάζονται ψηλά θαλασσοπούλια .

α φ ι έ ρ ω σ η  :  Στον Μιχάλη  Ζεβελάκη και τη Λίτσα

Από τα καράβια του Σπύρου Βασιλείου
Από τα καράβια του Σπύρου Βασιλείου

S/S DESERTED SEA (ΠΟΙΗΜΑ)

Κατάμονο μια ολόκληρηζωή να παραδέρνεις

σε λιμάνια, σε πέλαγα, σ΄ακρογιαλιές – τοπία της

μνήμης-

ταξιδεύοντας με νηολόγιο άγνωστης , ανύπαρκτης  χώ

ρας, με ξένη σημαία,

με όνομα μισοσβησμένο από τ’αλάτι και τη σκουριά.

Και να μη θυμάσαι τους πλοιάρχους που γέρασαν στη

γέφυρά σου,

τα κορμιά των ναυκλήρων σου, στιγματισμένα με φι

γούρες ονείρων,

τη σπατάλη του πάθους σου στις άγονες γραμμές.

 

Κατάμονο μια ολόκληρη ζωή να ταξιδεύεις,

και τα σκυλόψαρα, κοπάδι, να σ΄ακολουθούν,

να σκίζουν τη θάλασσα, να γυροφέρνουν, ν΄ αγρυπνούν

χτυπώντας μ άνυπονησία τα φτερά τους στην  πλώ

ρη σου,

ακονίζοντας τα δ΄ντια τους στους τροχούς των ελίκων

σου,

περιμένοντας, ώρα με την ώρα, το σήμα κινδύνου.

 

 

Ηρθαν πλοία με φουγάρα,  σκόρπισαν καπνό κι αιθάλη...είνα πια τεράστια φέρυ μπόουτ...
Ηρθαν πλοία με φουγάρα, σκόρπισαν καπνό κι αιθάλη…

 

ΣΗΜΕΙ¨ΩΣΕΙΣ:

Τάσος Κόρφης (φιλολογικό ψευδώνυμο του Τάσου Ρομποτή)

γεννήθηκε στα1929 στην Κέρκυρα. Μαθητής εμφανίσθηκε στα γράμματα

με δημοσιεύσεις στην «Χαραυγή» και τη ΑΥΓΗ» Πύργου.

Ακολούθησε ναυτικό επάγγελμα (Πολεμικό Ναυτικό) αλλά αχολήθηκε και

με όλα σχεδόν  τά είδη του γραπτού λόγου.

Ποιήματα, πεζογραφήματα, μεταφράσεις δοκιμια κλπ

Στα 1993, πήρε το τελευταίο του ποστάλι, για τις πιο μακρινές

θάλασσες, για » τη θολή γραμμή των οριζόντων»

 

Εικόνα615

 

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΚΟΡΦΗ 1962, συλλογή : «ΑΙΓΑΙΟ, ΕΑΡΙΝΗ ΠΕΡΙΠΟΛΙΑ»

 

Σελίδα 63 τίτλος: ΟΙ ΘΥΡΩΡΟΙ

19.9.2008

Ο ουρανός  γέμισε σκοτεινά θαλασσοπούλια

οι καμπίνες  έκλεισαν χωρίς κλειδιά

κι η καρδιά κτυπάει, κτυπά

η τσιμινιέρα βήχει μαύρα νέφη

κι η σειρήνα σφυρίζει απελπισμένα

αυτή η αναχώρηση, δεν ξεκολλάει από τους ντόκους

 

Scan 1

 

Σελίδα81 τίτλος : ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ «ΤΟ ΑΝΘΟΣ»

1.11.2008

Όταν ανάψεις τσιγάρο

θα ξετυλίγομαι απ΄τον καπνό του

να σ΄ακουμπήσω…

 

Η Λίνα Κουβίδου τα καταφέρνει να δώσει ιμπρεσιονιστική ατμόσφαιρα στο πορτραίτο της
Λίνα Κουβίδου,  ιμπρεσιονιστική ατμόσφαιρα στο πορτραίτο

 

Σελίδα 85 τίτλος ΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ

1.11.2003

Τα καθημερινά προβλήματα

χρειάζονται ξεκούραστες μέρες…

 

2013-06-05 20.38.44

 

Σελίδα 87 τίτλος «ΕΝΑΣ ΛΟΓΟΣ»

1.11.2002

Δίσταζε να της  πει

ότι ο έρωτας της

του στοίχιζε ακριβά

Εικόνα11580

 

 

 

Σελίδα 90 τίτλος : «ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ ΜΠΟΤΙΛΙΑ»

1.11.2004

Τ΄άρεσε να βρίσκεται

μεταξύ ουρανού και θαλάσσης

ακυβέρνητος

 

Φωτογραφία της Κυρίας, χρονολογία 1.5.1945
Φωτογραφία αό γαλλικό περιοδικο,  1.5.1945

 

2.11.2009

Σελίδα 120 τίτλος: » ΣΈΝΑ ΛΙΜΑΝΙ»

…Τα λογάριαζα όλα

μα δεν σε περίμενα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ : ΤΣΑΚΙΤΖΗΣ … Ο ΕΦΕΣ (ΠΡΙΝ 10 ΧΡΟΝΙΑ-ΣHΜEΡΑ)

ΤΣΑΚΙΤΖΗΣ … Ο ΕΦΕΣ  ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ (ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ )

Ο φίλος μας ο Σίφης (ΚΑΜΑΡΗΣ) λείπει χρόνια, όμως  τον σκεφτόμαστε . Τι θα΄λεγε άραγε σήμερα για την πολιτική κατασταση, αυτός ο συστηματικός αναλυτής με την ανανεωτική αριστερή ματιά(τοποθέτηση) ;

Σίγουρα πέραν των σοβαρών θεμάτων θα ενθουσιαζόταν με την άνοδο του Βασίλη Λεβέντη,  που ξεπερνάει την φαντασία κάθε εχέφρονος πολίτη.

Θα τον διασκέδαζε η θεαματική άνοδος ενός (μικρομέγαλου) δημοσιογράφου, που συγκέντρωσε επιφανείς ακαδημαϊκους και μη οπαδούς και συμμετέχει κι αυτός στο

τραπέζι των αρχηγών  (τρομάρα τους,ίσως  θα λεγε).

Βέβαια θα είχε συγκλονιστεί από τον Παυλόπουλο, και θα αναρωτιόταν τι τελικά αντιπροσωπεύει ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ.

Δεν μπορούμε να φανταστούμε την σημερινή τοποθέτηση του φίλου μας, που έφυγε (ήταν  μάλλον τυχερός) νωρίς. Θα σχολιάσουμε όμως την σημερινή πραγματικότητα με κομμάτια παλιών δημοσιευμένων στην ΤΟΛΜΗ  (του Ν.Βιδάκη τότε) κειμένων. Τα υπέγραφε ως : ΤΣΑΚΙΤΖΗΣ Ο ΕΦΕΣ ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ (παραλλάσσοντας τον ήρωα της αρχαίας εφημεριδας «ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ»,που ηταν  ο ΕΦΕΣ ΤΟΥ ΑΪΔΙΝΙΟΥ).

Ο σημερινός αναγνώστης θα δυσκολευτεί με την γλώσσα του συντάκτη , κόβει τις λέξεις αλλάζει τα νοήματα,  μα είναι πολύ πρωτότυπος   ευρηματικός και ανεπανάληπτος.

 

Θηριοδαμαστής, μόνιμο σκίτσο στην Στήλη του Σ.ΚΑΜΑΡΗ στην Τόλμη(1995-2005)
Θηριοδαμαστής, μόνιμο σκίτσο στην Στήλη του Σ.ΚΑΜΑΡΗ στην Τόλμη(1995-2005)

 

Ενώ όμως όξω πάμε καλά, όπως έλεγε κι ο μακαριτάρχης(1), μέσα ούτε έναν δεν καταφέρνουμε να καταφέρουμε…

Μα τι στην ευκή πάθανε και λακάνε όλοι έτσι ομαδόν ; Απ’ το ένα παραθύρι δραπετεύει η  ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (2) κι απ’ τ’ άλλο η ΚΡΗΤΙΚΙΑ (Βαλαβάνη) (3).

Μπουκάλα μας αφήνει ο  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ  ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ(4) από τη μια, και φιάλη ο άλλος  ΠΑΝΟΥΣΗΣ  (5) από την άλλη.

Έτσι θα πορευτούμε το λοιπό στο παρελθό του παρόντος μέλλοντός μας ; Ας ρίξουν πιτέλους μια μαθιά και κατά μπαλοθιά μεριά !

Αν εκείνος ο γραμματέας παραγωγός σκληρής χορευτικής λαλούσε και κατά δω, θα έγλεπε να φυτρώνουν μάτσο τα φυντανάκια, φρέσκα,

δροσερά και παντός καιρού. Διαθέσιμα για κάθε νόστο και λειτουργία.

Τσακιτζής, ο Καφές του Καφενείου Τσουπ,

ξανανάμαι ξανά κάθιδρως και ασθμαίνων, καθόσο ήτο το μάλα μέλανα και άκρως ζοφερά η νυξ. Σκέτη πνυξ.

Ψηφοδεείς ύαιναι ωλόλυζον μοχθηρώς από τα βάθη του ερέβους, μειγνύουσαι απαισίους βρυχηθμούς πατσάλι μετά των λυσσαλέων συριγμών ανέμων

πισσοκοκκαλιασμένης παραγωγής και προελεύσεως. Πλην όμως ιδού ! Εκ του ασυλλήπτου (6) αυτού κυκκεώνος,

σε στιγμές ψυχικής δημοκρατικής  (7)  ανατάσεως, διεκρίνοντο ενίοτε ένιοι ωχροί, μεμονωμένοι πλην ρυθμικοί,

παρακλητικοί προκλητικοί ψίθυροι : (8) « … Εγώ !…ήθος ! συνέπεια ! υπερφθηνότητα !

Εμένα, εγώ, όλοι μαζί, να βγω, να κάνω, να δείξω, να πήξω, να πλήξω, να πρήξω, να μπήξω, ένα στραβό, το σταυρό σας…

τα χρίσματα, χρήματα, κρίματα, τρίμματα, θρύματα, θύματα, η ένωση, η ένεση, το εν εσύ, συσπείρα, καινωνία, κατόρθωση,

έργο, έργα, γιαούρτια, γιούργια κι απάνω τους …κουλουπού,κουλουπού»

 

 

ανεξαρτητο σκίτσο, αλλος σκέφτεται, άλλος βγαίνει...
ανεξάρτητο σκίτσο, αλλος σκέφτεται(αριστερός), άλλος βγαίνει(δεξιός)…

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

(1)= Εννοεί τον Εθνάρχη  (!) Κ.Καραμαλή (τον Πρώτο)

(2)=Το κείμενο έχει την ΠΑΠΑ (άγνωστη μας)

(3)= Αναφέρει, ΑΡΑΧΝΟΦΑΣΟΛΑ (;)

(4)=Λέει , ο ΝΙΟΝΙΟΣ, μάλλον ο Σαββόπουλος

(5)=Στο κείμενο, ΜΠΟΥΚΑΛΗΣ (άγνωστος σήμερα)

(6)= Γραφει κουφοντινικού

(7)=Αναφερει παλιο δημοσιογράφο

(8)= εδώ ίσως εννοήσετε τον Α.ΤΣΙΠΡΑ

 

 

Σίφης και Μόνικα Καμάρη, με τον Φίλιππο πίσω από   τον Σπύρο-πρωτα χρόνια της Μεταπολίτευσης
Σίφης και Μόνικα Καμάρη, με τον Φίλιππο πίσω από τον Σπύρο-πρωτα χρόνια της Μεταπολίτευσης

 

ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα κείμενα της ΤΟΛΜΗΣ του Σίφη Καμάρη, μας τα παραχώρησε η κ. Μόνικα Καμάρη – την ευχαριστούμε θερμά.

 

 

 

 

ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ – ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑΤΑ/ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΕΒΕΛΑΚΗΣ ΕΓΡΑΦΕ …

 

Δεξιά Νίκος Βεριγάκης πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Φοιτητών, δίπλα του Σίφης Καμαρης Γεν.Γραμματέας.
Δεξιά Νίκος Βεριγάκης πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών Φοιτητών, δίπλα του Σίφης Καμαρης Γεν.Γραμματέας, 1964.

Τα χρόνια μαζεύτηκαν σαν τα μερμηγκάκια της κουζίνας, το ένα δίπλα στο άλλο κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει την πορεία τους, ούτε εξορκισμοί ούτε εντομοκτόνα. Κι αυτοί που λείπουν είναι πολλοί, γεμίζουν παρά την απουσία τους το νου μας, η μνήμη κι η θύμηση τους ζωντανεύουν – μα έφυγαν ποτέ  αναρωτιόμαστε.

Ο φίλος μας Σίφης Καμάρης, ανέβηκε τα σκαλοπάτια για τα ψηλά πατώματα του ουρανού πριν 9 χρόνια – δεν είχε καμιά πρόθεση να πιάσει τα κερκέλια του ουράνιου θόλου και  τραντάξει το στερέωμα, αυτά είναι για τους μυθικούς μας ήρωες θα σκεφτόταν – κι αυτός ήταν εχέφρων ήξερε την ματαιότητα των εγκοσμίων – κι ας μην ήταν θρήσκος εκ πεποιθήσεως.

 

1966 (;) δεξιά  στο πρώτο επίπεδο,ο Σίφης Καμάρης και δεξιά του ο Νίκος Βεριγάκης-δεξιότερα πίσω Γιώργος Ζεβελάκης
1966 (;) δεξιά στο πρώτο επίπεδο,ο Σίφης Καμάρης και δεξιά του ο Νίκος Βεριγάκης-δεξιότερα πίσω Γιώργος Ζεβελάκης, αριστερά Μπάμπης Κωνσταντουλάκης

Ο Γιώργος Ζεβελάκης, στενός  φίλος του που ζούσε στην Αθήνα, δημοσίευσε ένα εγκωμιαστικό άρθρο, σε τοπική εφημεριδα (ΤΟΛΜΗ) – με την οποία  συνεργαζόταν τακτικά ο Σίφης.  Το διάβασε  ο Σ.Καμάρης και το κράτησε στο αρχείο του, ήταν τακτικός ως φαίνεται κι ας ήταν το επαγγελματικό γραφείο του τελείως ακατάστατο, ο προσωπικός μικρός χώρος του στο σπίτι , ήταν  οργανωμένος και τακτοποιημένος- όλα ήταν στη θέση τους , και  βιβλία και χειρόγραφα και αρχεία και συλλογές νομισμάτων.

Θα χαμογέλασε, ήξερε τη συμπάθεια και την αγάπη των φίλων του,  υπερβολές θα σκεφτόταν…

Εμείς αντιγράφουμε το μεγαλύτερο τμήμα εκείνου του κειμένου, που το υιοθετούμε σ όλα περίπου τα σημεία.

 

Μιχάλης Καμάρης, γεωπόνος πατερας του Σίφη
Μιχάλης Καμάρης, γεωπόνος πατέρας του Σίφη, φωτογραφία στην βιβλιοθήκη του

 

ΣΤΙΣ 24 ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ 2000, ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ (ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΙΔΑΚΗ)

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΕΒΕΛΑΚΗΣ, ΕΝΑΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΩΤΗΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΣΙΦΗ ΚΑΜΑΡΗ (ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΤΑΝ  ΣΤΑ ΤΕΙ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΤΟΤΕ):

 

Scan 2

 

 

Scan 3

Scan 4

 

 

Πόπη Καμάρη, ιδανική εικόνα της μνήμης...έφυγε κιαυτή πολύ νωρίς
Πόπη Καμάρη, ιδανική εικόνα της μνήμης…έφυγε κιαυτή πολύ νωρίς

 

 

 

Scan 5

Scan 6

 

Scan 8

 

Scan 9

 

 

Σ ΗΜΕΙΩΣΗ:

Το κείμενο παρουσιάζεται σε κομμάτια φωτογραφικά, όχι μόνο γιατί λείπει η δυνατότητα τη; αντιγραφής  –  αλλά και για να φαίνεται η αυθεντικότητα…

 

τμημα σελίδας κειμένου
τμημα σελίδας κειμένου

 

 

Sifis Kamaris
Ο Σίφης Καμάρης στο Παρίσι, πολιτικός εξοριστος αλλά και υπότροφος της γαλλικής κυβέρνησης για μεταπτυχιακές σπουδες

 

Το μικρό γραφείο του στο σπίτι ήταν τακτικό …τα έγγραφα ταξινομημένα και στη θέση τους,  οι συλλογές σε ειδικά λευκώματα ή θήκες

και στον υπολογιστή τα αρχεία στην θέση που χρειαζόταν…

 

Τμήμα της βιβλιοθηκης του μικρού προσωπικού χώρου του
Τμήμα της βιβλιοθηκης του μικρού προσωπικού χώρου του

Ο ΣΚΙΤΣΟΓΡΑΦΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗΣ,ΠΕΡΑΣΕ ΈΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ (3.8.2014)

Ο ΣΚΙΤΣΟΓΡΑΦΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗΣ,ΠΕΡΑΣΕ ΈΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ

Τρεις Σεπτεμβρίου (κάποτε πασοκική χρονολογία και παλιότερα επαναστατική) σήμερα συμπληρώνεται ένας ολόκληρος χρόνος,  από την αναχώρηση του Γιάννη Ανδρεαδάκη – που ανέβηκε στο τρένο του, πάνω στις γραμμές του μολυβιού του, πριν έναν ακριβώς χρόνο .

Δημοσιευμένο σκίτσο Γ.Ανδρεαδάκη, πρωταγωνιστλςη Κ.ΣΛΆΝΗΣ, Μ.ΚΑΡΕΛΛΗΣ ΚΛΠ
Δημοσιευμένο σκίτσο Γ.Ανδρεαδάκη, πρωταγωνιστές  Κ.ΣΛΆΝΗΣ, Μ.ΚΑΡΕΛΛΗΣ  Δ.ΣΑΡΡΗΣ, Φ.ΒΑΡΔΑΒΑΣ

Πέρασε ένας χρόνος, από τότε που  μπήκε στο τελευτάιο βαγόνι του  οχήματος του ουρανού.
Με σαρδώνειο χαμόγελο ( τραίνο στην Κρήτη ναι αυτό που κάποτε είχε τοποθετήσει ο Κ.Α. Στο βενετσιάνικο λιμάνι, το είχε τότε σχεδίασει σατιρίζοντας την πολιτική , εκείνης της εποχής).
Ήταν ο συρμός της Μεσσαράς, η αυτό που προγραμμάτιζε ο δήμαρχος τότε για το Ηράκλειο; Της Μεσσαράς βέβαια : Άνω Μούλια-  Κάτω Μόυλια, θα λέγε χωρίς αμφιβολία, ενθυμούμενος τα κτήματα της οικογένειάς του.

 

"Ο γάμος " συλλογή Κονιορδου
«Ο γάμος «σκίτσο του Γιάννη Ανδρεαδάκη,  συλλογή Κονιορδου

Θα τον περίμενε ασφαλώς στο τέρμα της διαδρομής , ένας από τους στενούς φίλους του ο Μανόλης Καρέλλης, που κάποτε βιάστηκε να τον …αποχαιρετήσει – κι άλλοι ων ουκ έστιν αριθμός…

Χτες το βράδυ πολιτική συγκέντρωση, εκλογές γαρ, λίγος κόσμος χωρίς ένταση και μηδέν ενθουσιασμός…

Χάθηκε τελείως ο συναισθηματισμός μας;  Θα  αναρωτιόταν ο φίλος που έφυγε πλήρης ημερών  πέρσι τέτοιον καιρό . Και πως να σχεδιάσουμε πολιτικά σκίτσα, έτσι στην ψύχρα;

 

 

Νεανική φωτογραφία του Γιαννη Ανδρεαδάκη
Νεανική φωτογραφία του Γιαννη Ανδρεαδάκη

Ήξερε όμως και μονολογούσε : Η τηλεόραση φταίει – δεν είχε παρακολουθήσει τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις- και δεν εξόρκιζε την  ψηφιακή τεχνολογία, ήταν από τους ελάχιστους ηλικιωμένους που πλησίασε τα νέα μέσα,   ήξερε από ιντερνέτ και κινητά τηλέφωνα και Ipad. Μα δεν πρόλαβε να σχεδιάσει στο καντράν του Ηλεκτρονικού Υπολογιστή, μια μικρή αγκύλωση  στον παράμεσο (δάκτυλο) του απέκλεισε κάθε δυνατότητα δημιουργική, αλλά αν και δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει το πενάκι του, θα ‘βρισκε τρόπο σχολίων, …δεν «θα κόλωνε», θα μας διασκέδαζε με το χιούμορ και  την σατιρική φλέβα του.

Γιαννης Ανδρεαδάκης ως σκιτσογραφος της  "ΑΛΛΑΓΗΣ"οι πρωταγωνιστέ ςτων Δημοτικών εκλογών του1986-από αριστερά Δ.Ξηριτάκης, Σ.Μαντζαπετάκης,Μ.Καρέλλης
Γιαννης Ανδρεαδάκης ως σκιτσογραφος της «ΑΛΛΑΓΗΣ»οι πρωταγωνιστέ ςτων Δημοτικών εκλογών του1986-από αριστερά Δ.Ξηριτάκης, Σ.Μαντζαπετάκης,Μ.Καρέλλης

Οι παρέες της πόλης μας τον έχασαν οριστικά, θα ναι πια στο περιβόλι του ουρανού, με τις παρές που νοσταλγούσε : με τον Νίκο  Περάκη,τον Μανδαλένιο τον γιατρό, τον Κίμωνα Χρυσάκη (Κούβο) και πολλούς  άλλους γνωστούς Καστρινούς. Ξέρουμε πως θα χανόταν κάποιες στιγμές από τις επίσημες συντροφιές, θα ‘ψαχνε τους άσημους τους ονειροπαρμένους, τους παράξενους του Μεγάλου Κάστρου, στα πιο βαθιά μέρη, στις άκρες που δεν φαίνονται: τον Αντρέα τον Σκουλικάρη, τον Πάντο, τον Μάρκο, τον Μανώλα κλπ .

Οι πιο αγαπημένοι του τύποι, ο Αντρέας Σκουλικάρης κι ο Μάρκος
Οι πιο αγαπημένοι του τύποι, ο Αντρέας Σκουλικάρης κι ο Μάρκος, από το καφενείο του Αϊβαλιώτη

Τον θυμόμαστε με αγάπη, στο καφενείο του Νίκου Α¨ιβαλιώτη ( Γιαμαλάκη  6 ) υπάρχει μια μικρή  έκθεςη από τα σκίτσα του, τα πρόσφερε πριν λίγους μήνες με απόλυτη ανιδιοτέλεια στον καταστηματάρχη, υπογράφοντας πολλά δημοσιευμένα ή μη. σκίτσα του.

 

Στο καφενείο του ΑΪΒΑΛΙΩΤΗ, υπάρχει μαι μικρή έκθεση έργων του Γιάννη Ανδρεαδάκη
Στο καφενείο του ΑΪΒΑΛΙΩΤΗ, υπάρχει μαι μικρή έκθεση έργων του Γιάννη Ανδρεαδάκη

 

Ειναι εκεί οι ήρωές του, μεγάλοι και μικροί Ηρακλειώτες, πασίγνωστοι κάποτε.
Ο Ανδρέας Καλοκαιρινός, ο Κουβίδης ο γιατρός, ο …
Αλλά  και οι αγαπημένοι του Άντρέας Σκουλικάρης, ο Πάντος, ο Μάρκος….

 

Δεξιά ο Δήμαρχος  Μανόλης Καρέλλης(ήταν τότε νεώτερος κατά 34 χρόνια), με τον γνωστό σκιτσογράφο Γιάννη Ανδρεαδάκη
Δεξιά ο Δήμαρχος Μανόλης Καρέλλης με τον  σκιτσογράφο Γιάννη Ανδρεαδάκη

Στην δύσκολη εποχή των μνημονίων, μας χρειαζεται ο ιδιότυπος σκιτσογράφος με το πενάκι του να παρουσιάσει τον Τσίπρα πρωθυπουργό και τον Βαρουφάκη κάτοικο υπουργείου Οικονομικών και τον ανεκδιήγητο Μπαλτά (άκουσον άκουσον…)Υπουργό Παιδείας με Γενικό Γραμματέα του τον …Χασάπη! Την κυρία Χ. υπεύθυνη μεταναστεύσης και τον Λαφαζάνη υπουργό …Ανάπτυξης και αποκρατικοποιήσεων( ! ).

Να μας γελοιογραφήσει τον «Ηρακλειώτη»  Μεϊμαράκη, μάγκας βγήκε για σεργιάνι, τον Κουτσούμπα να μιλάει για λαθροχρειρίες και Λαφαζανιές.

Ακόμα τον Μιχαλολιάκο, τον σκληρό του αντιμνημονιακού τόξου δεν θα τον ξεχνούσε, ας γαυγίζει πιο έντονα μερικες φορές. Και την κυρία που δαγκώνει άγαρμπη νταρντάνα απύλωτη γλώσσα, θα την έβλεπε κομψότερη, το άλλο φύλο θέλει λεπτότερη μεταχείριση.

 

Το μεγάλο σκίτσο "Το μπορντελο" του Λάκκου, μπορεί να το δει κανει το καφενείο του Α"ιβαλιώτη
Το μεγάλο σκίτσο «Το μπορντελο» του Λάκκου, μπορεί να το δει κανείς  στο καφενείο του Αϊβαλιώτη

Μας λείπει ο Γάννης (Ανδρεαδακης) με τα δυο νι , ο άλλος ο Μπαρουφάκης περισσεύει, ας τον συμπαθούσε ο σκιτσογράφος.  Θα τον είχε σχεδιάσει ως παγώνι, «έχει χιούμορ θα μας έλεγε και κάποιο ελάττωμα, μην τον στέλνουμε άκλαυτο.»θα σημειωνε. ¨» δεν είναι δα και ο άγιος Αντώνιος να αντισταθεί στον Δαίμονα της Ματαιοδοξίας.(1)

Οι γελοιογράφοι ειναι άκακοι σκέφτομαι,  επικρίνουν μα δεν κατεδαφίζουν σατιρίζουν μα δεν σκοτώνουν…

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Αναφέρεται στον βίο του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου, ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΨΥΧΟΦΕΛΕΙΣ (ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ ΤΟΥ  ΔΑΙΜΟΝΟΣ), εκδοτικός οίκος Χ.&Ιω. ΚΑΓΙΑΦΑ, ΑΘΗΝΑΙ  ΠΑΤΡΑ.(σελιδα 6,  ο Δαίμονας αποκρίθηκε: -Η ματαιοδοξία είναι το πρώτο ζιζάνιο που σπείρω στις ψυχές τω ανθρώπων…)

 

Με τον Κώστα Τουτουντζάκη, καλό του φίλο
Με τον Κώστα Τουτουντζάκη, καλό του φίλο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ ΝΙΚΟΣ , ΤΟ ΖΟΥΡΝΑΛ ΤΗΣ ΜΠΑΡΚΙΡΤΣΕΦ…

Scan

Πέρασε ο καιρός, ο Αλκμάν, μεγαλώνει – ξεφυλλίζει παλιές του σελίδες κι είναι καλοκαίρι πια …στο Ηράκλειο ο Καββαδίας… είναι αγαπημένος ποιητής, για τη θάλασσα και τ΄ ανοιχτά  πελάη

Καββαδίας Νίκος , Το Ζουρναλ της Μπαρκιρτσέφ…

Όποιος διάβασε Καββαδία, θα θυμάται το πρώτο σημαντικό ποίημα του (που του πρόσθεσε κι ένα νέο όνομα) το «ΜΑΡΑΜΠΟΥ» και τον παράδοξο στίχο που αναφέρομε στον τίτλο: » Πάντα σχεδόν της Μπαρκιρτσέφ κρατούσε του Ζουρνάλ». Η λαϊκή ανάγνωση έδωσε άλλη σημασία στο «Ζουρνάλ», που ταυτιζόταν με τα «επίκαιρα» των σινεμά μιας άλλης εποχής, ενώ η Μπαρκιρτσεφ (1860-1884) έμενε τελείως άγνωστη σκοτεινή ύπαρξη που δεν μπορούσε σε καμιά
περίπτωση να συνδιασθεί με τις κινηματογραφικές εικόνες.
Ένα αφιέρωμα της» Ελευθεροτυπίας» που επιμελήθηκε ο Γ.Ζ. (26 Αυγούστου 2005) φωτίζει και εξηγεί. Αξίζει τον κόπο, για όποιον δεν ενημερώθηκε τότε, να θαυμάσει την Μπαρκιρτσέφ του ποιητή, που λάμπει από ομορφιά. Η γνωστή εφημερίδα μας εξηγεί σε κείμενο του επιμελητή και ότι το “ζουρνάλ” είναι ένα ημερολόγιο της ζωγράφου Μπαρκρτσέφ, που είχε εκδοθεί στη Γαλλία μετά το θάνατό της και δεν είχε ματαφρασθεί στα ελληνικά, πριν το “ΜΑΡΑΜΠΟΥ”, δηλαδή στα 1933.

Η  Ρωσίδα ζωγράφος Μπαρκιρτσεφ, φωτογρφία της "Ελευθεροτυπίας)

Α διαβάσουμε όμως το τετράστιχο:

“Πάντα σχεδόν της Μπαρκιρτσέφ κρατούσε το Ζουρνάλ
και την Αγία της Άβιλας παράφορα αγαπούσε,
συχνά στίχους απάγγελνε θλιμμένους γαλλικούς,
κι ώρες πολλές προς τη γαλάζιαν έκταση εκοιτούσε”
Άλλο ένα “πρόσωπο” ονομάζεται και ναι μεν το έχουμε ακούσει αλλά αλλά πρέπει να το εντοπίσουμε καλύτερα: την “ Αγία της ¨Αβιλας”.

Θα ψάξουμε, αν και θα το χουν άλλοι ξεκαθαρίσει…