ΜΑΡΙΝΑ ΚΕΦΑΚΗ ΒΑΡΔΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΟ ΧΡΟΝΟΣ

2013-02-12 19.30.35

ΜΑΡΙΝΑ ΚΕΦΑΚΗ ΒΑΡΔΑ, ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΕΤΑ
Ήταν χτες , κι όμως…
Λείπει καιρό, το ημερολόγιο λέει ψέματα στην καρδιά μας. Ο καιρος ειναι καρφωμένος, ακίνητος, τα αισθήματα φουσκωμένος ποταμός συγκίνησης, που μας πνιγεί.
Η πραγματικότητα, το όνειρο που γίνεται εφιάλτης.
Μα τίποτα δεν χάνεται, κ´αθε Ψυχούλο ειναι μαζεμένο, κάθε ανάμνηση κρατημένη, δεν θα μας νικήσει ο καιρός. Κατω απο τα πράγματα απλώνεται η θάλασσα που πέρασε, με
κύματα πράσινα και γαλάζια και καράβια με κατάλευκα πανιά. Η Μαρινα θα ταξιδεύει π´αντα μαζί μας κόντρα στον καιρό εν´αντια στο κύμα.
Σε κ´αθε κατάρτι ειναι κρεμασμένο ´ενα αστέρι, σε καθε σκοινί ´ειναι ενας κόμπος από την καρδιά μας, στο τιμόνι η λαχτάρα και η φαντασία μαςκι ´η πυξίδα κι ο εξαντας δείχνουν μια κατεύθυνση που είχαμε κάποτε σχεδιαΣει.

 

Παλιά καρτ ποστάλ, αρχείο ΑΛΚΜΑΝΑ
Παλιά καρτ ποστάλ 1890, αρχείο ΑΛΚΜΑΝΑ – σε κάθε σκοινί κι ένας κόμπος…

Ήσουν λουλούδι της αυγής

της Δύσης  μανουάλι

φλουρί Κωνσταντινάτο μου

θαλασσινό κοράλλι

Η λύπη ειναι ´ενα καλάθι που δεν άδειαζει , η αγάπη ειναι το κεμέρι το πιο πολ´υτιμο, η μνήμη χίλια κομμάτια στο Πασλ της καρδιάς μας. Δεν θα κάνουμε ποτέ λαθος, κάθε κομματάκι θάναι στη θέση του, η εικόνα της θάναι μαζί μας, κ´αθε στιγμ´η που την εχουμε ανάγκη.

 

2013-02-12 19.30.52

ΜΑΡΙΝΑ ΚΕΦΑΚΗ ΒΑΡΔΑ – ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΟ (ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΝΙΚΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ)

ΜΑΡΙΝΑ ΚΕΦΑΚΗ – ΒΑΡΔΑ : ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΝΙΚΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ

 

Μαρίνα Κεφάκη Βάρδα, φωτογραφία διαδικτύου
Μαρίνα Κεφάκη Βάρδα, φωτογραφία διαδικτύου

Σήμερα, στο πιο βαρύ πρωινό των τελευταίων χρόνων, ένα φιλί στη Μαρίνα. Με ποταμούς δακρύων με τρεμάμενα χέρια και αισθήματα που έχουν λες περάσει από πρέσα κι ισοπεδώθηκαν, μαζί με την καρδιά μας.

Η Μαρίνα, βγαλμένη από τα τραγούδια της θάλασσας…

«Μαρίνα πράσινο μου αστέρι

Μαρίνα φως τ ΄Αυγερινού»

Το χαμόγελο σφαλισμένο, τα μάτια κλειστά.

Δεν γίνεται, κανείς δεν μπορεί να αποδείξει πως είναι αληθινό.

Το χαρούμενο γελαστό κορίτσι , απλώς  κουράστηκε μια στιγμή  – αυτό είναι όλο. Πέρασε όλες τις γραμμές χωρίς να υποχωρήσει, δεν σταμάτησε  ούτε όταν όλοι οι καιροί ήταν αντίθετοι, ούτε όταν λυσσομανούσαν όλοι οι ανέμοι.

Είπαν κάποιοι που μετράνε με μοιρογνωμόνια και διαβήτες και χάρακες το βίο μας : «δεν τα κατάφερε».  Δεν είναι σωστό, πάλι μπόρεσε να  νικήσει τον καιρό,  να προχωρήσει  πέρα από εκεί που σταματάει ο δρόμος.  Η αισιοδοξία της η διάθεσή της για ζωή – δεν μπορούν να νικηθούν :  είναι ένα τραγούδι που μένει, μαζί με τους στίχους που αγαπάμε, θα σβήσουνμαζί μας.

____________________

Αντιγράφουμε από το διαδίκτυο ένα εξομολογητικό και συγκινητικό κείμενο της – χωρίς πολλή (δική μας)ψυχραιμία – είναι μια απόδειξη πως η Μαρίνα δεν μπορούσε να χάσει, δεν γινόταν να νικηθεί ποτέ.

 

 

Βυθόςτης θάλασσας , από πίνακα του Ηρακλειώτη ζωγράφου Μανώλη Σαριδάκη
Βυθός της θάλασσας , από πίνακα του Ηρακλειώτη ζωγράφου Μανώλη Σαριδάκη

 

 

 

Είμαι άτυχη; Δεν νομίζω!

μαμά Μαρίνα

Με το Γιάννη, τον άνδρα μου, αποφασίσαμε να παντρευτούμε μετά από 10 χρόνια σχέσης, ταξιδιών, γλυκών και συναυλιών… Ο Νικόλας, ο σκοπός της επισημοποίησης όλων των προηγουμένων, μας προέκυψε αμέσως μετά.

Τον θήλαζα μέχρι 8 μηνών, όταν κατάλαβα ότι ένα εξόγκωμα έχει προβάλλει έντονα στο αριστερό μου στήθος. Ένας ηλίθιος γιατρός με καθυστέρησε για καιρό, καθώς στους συνεχόμενους υπερήχους υποστήριζε, κάθε φορά, ότι πρόκειται για φλεγμονή, κάτι σαν μαστίτιδα.. παρ” όλο που δε φαινόταν να υποχωρεί με τις αντιβιώσεις.

Εν τέλει, η γυναικολόγος μου με έστειλε σε μαστολόγο-ογκολόγο και διαγνώστηκα με καρκίνο στο στήθος. Αρχικά.. Λίγο αργότερα ανακαλύψαμε ότι αυτό συνοδευόταν και με μετάσταση στο συκώτι. Στη βάπτιση του γιού μου δεν είχα μαλλιά, φρύδια, ματόκλαδα και είχα κάνει μόνο μια χημειοθεραπεία. Αφού ολοκλήρωσα με επιτυχία όλους τους κύκλους, ακολούθησε ολική μαστεκτομή.

Από την περίοδο αυτή, τη βρεφική του Νικόλα, δεν έχω συγκρατήσει τίποτα άλλο από τη χαρά! Δεν μπορώ να ανακαλέσω παρά μόνο πόσο τυχερή ένιωθα που παντρεύτηκα τον ιδανικό, για μένα , άνδρα και γέννησα ένα υγιές πανεμορφουλάκι…! Τη βάπτιση την «κατασκεύασα» εξολοκλήρου εγώ και ήμουν πολύ απασχολημένη για να ασχοληθώ με ματαιοδοξίες.. Εξάλλου, είχα να φροντίσω ένα βρέφος, να αγαπήσω έναν λατρεμένο άνδρα, να ενθαρρύνω τους μαθητές μου στο σχολείο, να καθαρίσω το σπίτι μας, να πηγαίνω βόλτες, βόλτες, βόλτες…

 

Παιδκό σχέδιο σε παλιό ημερολόγιο
Παιδικό σχέδιο σε παλιό ημερολόγιο  (σ αγαπώ θέλει να πει)

Έβαζα την περούκα μου, έβαφα τα μάτια μου και έξω…!

Για ενάμιση χρόνο ήμουν υγιής…

Πέρυσι έμαθα ότι εμφανίστηκε νέα μετάσταση στο συκώτι.

Αυτό ήταν too much….! Είχα καμμένες φλέβες και έκανα εννέα επεμβάσεις για εγκατάσταση φλεβοκαθετήρα, έξι μέρες στην ογκολογική λόγω φλεγμονής και υψηλού πυρετού, είχα τάσεις αυτοκαταστροφής, απογοήτευση, θυμό και θλίψη, πολλή θλίψη..

Χρειάστηκα ένα χρόνο ψυχοθεραπείας, ανιδιοτελούς αγάπης -μητρικής, πατρικής, ερωτικής, φιλικής και κυρίως Νικολίστικης, για να επανέλθω. Ο γιος μου με έχει ανάγκη και εγώ ακόμα περισσότερη! Είμαι αναντικατάστατη γι’ αυτόν, παρόλη την απύθμενη αγάπη που δέχεται απ’ όλους. ’Οταν είναι άρρωστος, πονάει, απογοητεύεται, μόνο η φωνή μου τον παρηγορεί. Ακόμα και όταν γίνομαι αυστηρή..

Πώς γίνεται λοιπόν να πεθάνω; Δε γίνεται…

Αποφάσισα λοιπόν να μείνω μαζί του και μαζί με τους ιδιαίτερους ανθρώπους που πάντα πλαισίωναν τις ζωές μας.

Τώρα κάνω για τρίτη φορά χημειοθεραπείες. Μετά από 5 μήνες ‘καθαρή’, νέα μετάσταση εμφανίστηκε…

Ο Νικόλας όμως πάει προνήπιο και έχει ανακαλύψει τους σούπερ ήρωες, το Δράκο Καρύδα, του αρέσει πολύ το σινεμά, η heavy metal, τα κόμιξ και τα γλυκά. Υπερασπίζεται τους φίλους του no matter what και ήδη κολυμπάει μόνος του και κάνει μακρινές βουτιές. Είναι πολύ τρυφερός και ώρες ώρες το χιούμορ του είναι βιτριολικό.. Έχει πάρει τα καλύτερα στοιχεια και των δυο μας και κυρίως του άνδρα μου.

Είναι τώρα συνθήκες αυτές για μελαγχολία και εγκατάλειψη;

Ναι, νιώθω κούραση και πόνο, πολλές φορές, το ένα μου βυζάκι είναι λίγο σιλικονάτο και δε θα ταίσει άλλο παιδάκι, ο Νικόλας θα είναι μοναχοπαίδι και δε θα φτιάξω και ένα ροζ δωμάτιο, όπως επιθυμούσα, αλλά είμαι χαρούμενη, ήρεμη, μάνα, σύζυγος, φίλη, κόρη και αδερφή. Και σύντομα θα γίνω και θεία! Αμα έχεις τόσους ρόλους, πώς να απέχεις από τη ζωή σου;

Είμαι πολύ αισιόδοξη ότι η τόση χαρά και ευγνωμοσύνη, οι βόλτες, οι μαγειρικές, τα γλυκά, οι χαρτοκοπτικές, η θάλασσα, τα γέλια, τα σάλια, τα φιλιά και τα χάδια στο τέλος θα με θεραπεύσουν!

Νιώθω πολύτιμη, είμαι πολυχαιδεμένη, πολυφιλημένη και λατρεμένη από τους ανθρώπους που αγαπώ!

Με λες άτυχη; Δε νομίζω…»

 

Χαρακτικό του Σπύρου Βασιλείου
Χαρακτικό του Σπύρου Βασιλείου