Συντάκτης: Βασίλης | 26 Αυγούστου 2010 στις 9:17
Οι επιλογές στο Οροπέδιο δεν ήταν οι καλύτερες
Με πολλούς στίχους γέμισε ο «ΑΛΚΜΑΝ»τις μέρες αυτές, ενώ έτρεχε αλλού η επικαιρότητα, που σχετίζεται με » τις τέχνες και το πνεύμα». Ηταν πολλές παραστάσεις στο φεστιβάλ του Δήμου Ηρακλείου, ξεχώρισε η Λύδια Κονιόρδου και οι «Τρωάδες» , απολαύσαμε την ηρακλειώτισσα τραγωδό, μοναδική στην απόδωση των μεγάλων ηρωϊδων του αρχαίου δράματος.
Στην διαδοχή των μεγάλων πρωταγωνιστριών του Αρχαίου Δράματος
Δεν καταφέραμε να δούμε έναν ακόμα Οιδίποδα, πως να αντέξουμε τους ελάσσονες έλληνες ηθοποιούς στις μεγάλες τραγωδίες, αυτούς που διαπρέπουν σε κοσμαγάπητα σίριαλ,παρά τη συμπάθεια στον Κ. Μαρκουλάκη και κυρίως στον Σ.Ευαγγελάτο. Και βέβαια εξοντωθήκαμε στο Οροπέδιο (Λασιθίου) που αγαπάμε, εδώ ο πολιτισμός απέδρασε αφήνοντας μόνο τηγανητές και ψητές και βραστές πατάτες και λίγο χοιρινό ακριβά χρεωμένο. Ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος διάλεξε λαϊκές μουσικές για νέους, πολύ μακριά από το γούστο μας, εκκωφαντικούς ήχους και λικνιζόμενες τραγουδίστριες- που δεν σχετίζονται ούτε με τέχνες ούτε με γράμματα.
Όμως ας μην παρπονεθούμε για όλα, το καλοκαίρι έχει δροσερέψει και τ΄ αυγουστιάτικο φεγγάρι προχθές, μεγάλο επιβλητικό και πανέμορφο, γλύκανε τη διάθεση μας. Και πριν λίγες μέρες μια ανθρώπινη αλυσίδα από τα Χανιά μέχρι τον Άγιο Νικόλαο, κινήθηκε με χορευτικούς ρυθμούς παραδοσιακούς, ζωντανεύοντας πολιτιστικές παραδόσεις, που χάνονται στο βάθος του καιρού. Υπάρχουν και καλές ιδέες και κάποτε και εφαρμογές, που δεν ευτελίζουν τη ζωή μας, αρκεί να ψάξουμε λίγο, συλλογιζόμουν…
Αγιος Νικόλαος, τουριστική ατραξιόν, αλλά και ενδιαφέρουσα μαζική, όμορφη εκδήλωση
Ενότητα/ες: Ρεπορτάζ | Ασχολίαστο »
Επιλογή από: Βασίλης | 25 Αυγούστου 2010 στις 12:36
Αφιέρωση: Στους : Νίκο, Γιώργο,Μιχάλη, Μανόλη
Από εικόνες των 3ων παραμυθιών
Πόλη της μνήμης και της θύμησης
τις πόρτες σου Αρχαγγέλοι τις φυλάνε
είναι της Δύσης – της Ανατολής
ή στο Βοριά και το Νοτιά μας πάνε
Κάστρο της Κρήτης απροσκύνητο
στις τάπιες που χαθήκαν αντρειωμένοι
ο Έρωτας τις νύχτες κάνει πόλεμο
κι υπάρχουν πάντα νικητές και κερδισμένοι
Κάστρο μες τα στενά δρομάκια σου
πλήθος πολύχρωμο κινείται μάνι μάνι
γυμνόστηθες κοπέλες της Κνωσού
κάνουν παρέα με τους ναύτες στο λιμάνι
Χαμένοι μέσα στο συνωστισμό
στους επισκέπτες που δεν ξέρουν που να πάνε
στιχάκια γράφουν που δεν έχουν τελειωμό
αυτοί που τους καημούς τους τραγουδάνε
Από την εικονογράφιση των 3ων παραμυθιών
Σαρώνει νύχτες τα σοκάκια σου
ο λυβικός νοτιάς, θαμπώνει το φεγγάρι
και βγαίνουν οι βυζαντινοί αρχόντοι σου
κι ο Μπαρμπαρόσα κι οι Σαρακινοί κουρσάροι
Κι όταν κτυπήσουν τα μεσάνυχτα
απ την καμπάνα σου προστάτη σου αγίου
ο Μοροζίνι θ΄ αγορεύει και θα συζητά
πως θα νικήσει τους εχθρούς του βασιλείου
Πριν φέξει ένα μπεγίρι χλιμιντρά
του καπετάνιου θα ναι του Μιχάλη
ή τ΄άγιου το φαρί τους Τούρκους κυνηγά
που τρέμουν μην τους πάρει το κεφάλι
Εδώ ο Δομίνικος με το Δαμασκηνό
κι όλοι οι ζωγράφοι του μεγάλου Κάστρου
των ορθοδόξων χρωματίσαν τον καημό
ψηλώσαν της χριστιανοσύνης τ΄άστρο
Κρυμμένες οι παλιές σου αρχόντισσες
που κατοικούν σε σπίτια με ψηλά μπαλκόνια
ακούνε μουσικές του Μάνου μαγικές
και της αγάπης συλλογίζονται τα χρόνια
Νεράϊδα που στο πέλαγος κοιτάς
θαλασσοπούλια παίζουν στην ποδιά σου
και συνορίζονται ο Νοτιάς με το Βοριά
ποιος να χαϊδέψει τα σγουρά μαλλιά σου
Λέξεις κλειδιά: Ηράκλειον
Ενότητα/ες: Επιλογές, Στίχοι | Ασχολίαστο »
Επιλογή από: Βασίλης | 24 Αυγούστου 2010 στις 12:07
Έχω γεμίσει τα μπαγκάζια μ’ ενοχές
τα ράφια της ζωής πολύ στοιβάζουν
ψάχνω στο δρόμο τις γνωστές χωματερές
ψυχές και τροχοφόρα να τ΄αδειάζουν
Έχω γυρίσει τις σελίδες τις παλιές
που βάραιναν του βίου τα πεπραγμένα
κι έχω τυλίξει σε ρολά περγαμηνές
συνθήματα παλιά και τετριμμένα
Κι έχω αγαπήσει πια κι εμένανε για με
πορεύομαι μ’ αυτόνομη πυξίδα
κι απολαμβάνω στης ζωής τον καφενέ
εικόνες που ξεκάθαρα τις είδα
Υδατογραφία του Nolde, Γερμανικος εξπρεσιονισμός(35.2Χ47 εκ.)
Ενότητα/ες: Επιλογές, Στίχοι | Ασχολίαστο »
Επιλογή από: Βασίλης | 23 Αυγούστου 2010 στις 19:08
Αφιερωμένο στους νέους φίλους μας
Νησί που με κλεις, μικρογραφία του κόσμου
ειρκτή θαλασσίων κιγληδωμάτων
ω πολιτεία των άρρωστων πνευμάτων,
τη φθαρτή μου ύλη κράτα, μα τη σκέψη δός μου
Ταχυδρομικό έχω μοιάσει περιστερι
που ανεμοτεραχές έχουν πληγώσει
Ω πόλη εσύ,τη δύναμη ποιος σου έδσε την τόση
να με πνίγεις μες το βαρύ μοιραίο σου χέρι;
Ώρες μεταμεσονυχτίων τεφρών, στου Μοροζ’ινη
την κρήνη, φρικτά μ΄ αφήνετε δεμένο
στους λέοντες.Στο σταυροδρόμι αυτό του τρόμου, δένω
τα όνειρά μου,στον ήχο σας που σβήνει…
Κλάψε! μου λες. Να κλαίω δε θέλω πια! Για πρώτη
φοράν, άντρα λογιάζομαι κι ανατριχιάζω.
Το ξέρω, ω πόλη : από φτηνό πηλό είσαι βάζο
και πνίγεις άνθος, την παράδοξη αυτή νειότη…
Τα «Λιοντάρια» όταν η Βασιλική του Αγίου Μάρκου ήταν λαϊκό σινεμά
_____________________________________________________
Σημείωση: Ευχαριστίες στον Ντίνο Κωνσταντόλουλο για το ανθολόγιο ΑΡΗ ΔΙΚΤΑΙΟΥ(έκδοση ΔΟΚΙΜΑΚΗ) συνιστούμε να το αναζητήσετε στα βιβιλοπωλεία,
Ενότητα/ες: Επιλογές, Ξεχασμένοι ποιητές | Ασχολίαστο »
Επιλογή από: Βασίλης | 19 Αυγούστου 2010 στις 18:20
Η Σοφία Λιλιμπάκη που εμφανίσθηκε ξαφνικά στον ΑΛΚΜΑΝΑ μας έφερε στην Τουρλωτή και φυσικά στους Λιλιμπάκηδες. Ψαχνουμε εδώ και χρόνια την οικογένεια αυτήν , ελπίζουμε να βρούμε στοιχεία. Μέχρι τότε παρουσιάζουμε στιχους της Κλειώς και του Μιχάλη Λιλιμπάκη, που αλιεύσαμε στο ευλογημένο διαδίκτυο και θα επανέλθουμε.
Από το σάϊτ του χωριού
ΜΙΧΑΛΗΣ ΛΙΛΙΜΠΑΚΗΣ
Όφου και να ‘σουνα νησί
και να ‘μαι γω το κύμα
να σ΄ αγκαλιάζω πάντοτε
χωρίς να κάνεις βήμα.
Πάνω σε μια ψιλή κορφή
ήθελα να ‘σαι χιόνι
και να ‘μαι γω το σύννεφο
ο ήλιος μη σε λιώνει.
ΚΛΕΙΩ ΛΙΛΙΜΠΑΚΗ
Μα ένα χωριό αγαπητό
και ξέταιρο από τ’ άλλα
είναι αυτό που οδηγεί
τσι πεθυμιάς τα ζάλα.
Τόση απέραντη ομορφιά
μοναδικά φτιαγμένη
κι όλη η φύση γύρω του
αρμονικά πλασμένη.
Το όνομα του Τουρλωτή
σαν τούτο άλλο δεν είδες
γιατί έχει πλούτο ομορφιάς
κι ανθρώπους μερακλήδες
Aν αγαπάς την Τουρλωτή,
έλα, μην κάτσεις για πολύ,
κι΄εκείνη, μάλλον θα χαρεί,
αρκεί που λίγο θα σε δει,
στην μοναξιά της μην πνιγεί.
…
Στο νού μου έρχονται συχνά
με μάτια δακρυσμένα
αγαπημένες θύμισες
από τα περασμένα
Σημείωση : Στίχους παμπάλαιους του Γ.Λιλιμπάκη είχαμε παρουσιάσεει πριν μήνες, από νησί του Αιγαίου.
Ενότητα/ες: Επιλογές, Μαντινάδες | Ασχολίαστο »
