ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΆΝΟΙΞΗΣ

11 ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ “ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΆΝΟΙΞΗΣ”

Ακολουθήστε τα σχόλια σε αυτό το άρθρο κρατώντας το λινκ RSS.

1. Σχόλιο από Ανώνυμος
   1 Μαρτίου 2010 στις 20:51

   Στα δύσκολα χρόνια που ζούμε τα θέματα που σχολιάζετε είναι πολυτέλεια

2. Σχόλιο από Tελώνιο
   1 Μαρτίου 2010 στις 23:04

   Ευχαριστούμε για το σχόλιο σας. Ευτυχώς, δεν μου πέρασε ποτέ από το νου, ότι η φαντασία, τα αισθήματα, η ποίηση και η δημιουργική έκφραση είναι πολυτέλεια.

3. Σχόλιο από Θοδωρης Δάλλας
   4 Μαρτίου 2010 στις 15:55

   Δημιουργεί μία μεγάλη Ελπίδα, μέσα στα τόσα μαύρα γύρω μας!

4. Σχόλιο από Ανώνυμος
   8 Μαρτίου 2010 στις 22:38

   Τελώνιο όταν βρεθείς στο οικονομικό χάλι και την απόγνωση των εν ελλάδι να μιλάς για φαντασία και αισθήματα και δημιουργική έκφραση αν οι περιστάσεις στο επιτρέπουν δεν έχεις καταλάβει τι γίνεται στην πατρίδα σου κάτι ξέρομε και μεις από ποίηση σήμερα μας κόβετε η ανάσα όχι μόνο η μιλιά

5. Σχόλιο από Βασίλης
   9 Μαρτίου 2010 στις 10:35

   Σωστά και καλά και άγια όλα όσα λέτε, όμως γι αυτά ακριβώς και για άλλα πολλά υπάρχουν οι τέχνες και η δημιουργικότητα : οι χορτάτοι και ευτυχισμένοι δεν έχουν καμιάν ανάγκη από τέχνες και γράμματα κι αν καμιά φορά καταφεύγουν στις τέχνες είναι για να επιδειχθούν ή να χωνέψουν, αλλά δεν είναι πάντα λαμπερές ή εύπεπτες ! Β.Ζ.

6. Σχόλιο από Μιχάλης Μπ.
   11 Μαρτίου 2010 στις 15:03

   Αν νομίζετε ότι εκεί όπου ζει το Τελώνιο οι καταστάσεις είναι καλύτερες κάνετε λάθος. Ευτυχώς που δεν περίμεναν να φτιάξουν οι καταστάσεις στη χώρα μας όσοι δημιουργούσαν (ζωγράφιζαν, έγραφαν, συνθεταν κλπ) μέσα στον πόλεμο ή στη Χούντα(ένα γρήγορο παράδειγμα). Χώρια που υπάρχει ακόμα εν ζωή κόσμος που έζησε τον πόλεμο και μπορεί να γελάσει με το χαρακτηρισμό «δύσκολα χρόνια».
   Επίσης (δική μου άποψη αυτή) οι πεινασμένοι-στερημένοι έχουν τον μεγαλύτερο οίστρο.

7. Σχόλιο από Ανώνυμος
   11 Μαρτίου 2010 στις 23:01

   Εγραφαν μέσα στον πόμεμο και τη χούντα για τόν πόλεμο καιτη χούντα

8. Σχόλιο από Βασίλης
   13 Μαρτίου 2010 στις 14:46

   Δεν είναι σωστό αυτό, μέσα στους πολέμους και την δυστυχία, γράφτηκαν ειρηνικά αισιόδοξα και αισθηματικά αριστουργήματα. Β.Ζεβ.

9. Σχόλιο από Ανώνυμος
   3 Απριλίου 2010 στις 20:03

   Δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει αυτή η αντιδικία.Ειναι υποχρεωτικό να κλαίμε όλοι μαζί τη μοίρα μας και μάλιστα τραγουδώντας.Ασφυξία θα παθαίναμε αν μας επέτρεπαν να μιλάμε μόνο για ένα θέμα και μονο καταγγελτικά. Κάποιοι υποχρεώθηκαν να το κάνουν επί πολλα χρόνια και το μονο που κατάφεραν να παράγουν ήταν τα ..καλάσνικοφ. Βέβαια υπάρχουν τα έργα τέχνης και τα άλλα που μοιάζουν με τέχνη αλλά βουλιαζουν στο συναίσθημα. Αυτό το ξεδιάλεγμα θέλει πολύ συζήτηση και δεν ειναι της ώρας.
   Γ.Σπύρου,κάτοικος San Kemas,India.

10. Σχόλιο από Βασίλης
    4 Απριλίου 2010 στις 20:02

    Πασχαλιάτικη ομοφωνία-ευχές πολλές σ όλους όπου κι αν βρίσκονται-Β.Ζ.

11. Σχόλιο από Tελώνιο
    10 Απριλίου 2010 στις 22:56

    Αγαπητέ Ανώνυμε, σας παραπέμπω στο τελευταίο άρθρο του ΑΛΚΜΑΝ που αναφέρεται στη δύναμη της ποίησης (και της τέχνης):

    http://bit.ly/9hnPaD

ΑΦΗΣΤΕ Ο ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΕΔΩ: