scan-0146-513x347

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 2018 – ΣΥΖHΤΗΣΗ

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ 2018

Περνούν τα χρόνια κι έρχονται κι άλλα , δεν σταματάνε
Του κύκλου τα γυρίσματα πάνω και κάτω πάνε
Δένουνε κόμπους και κλωστές, σε καλαμένια ανέμη
Μα στη μικρή καλύβα μου δεν φτάνουν οι ανέμοι

Ανέμη, διασκευασμένη σε παιδικό μύλο(Α.Νικολαος)
Ανέμη, διασκευασμένη σε παιδικό μύλο(Α.Νικολαος)


ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ 2018 !

Τελευταίες ώρες πριν τα μεσάνυχτα, ο κόσμος συνωστίζεται στους δρόμους…νέες και νέοι και παιδιά βέβαια, μα που και που ξεπέφτει κανένας ηλικιωμένος ( πενηντάρης δηλ).Στο άσημο και απόμερο μπαρ της οδού…συναντήθηκαν δυο φίλοι, διάλεξαν μπυράκια, αποφεύγοντας φοβισμένοι τις μπόμπες ( ποτά νοθευμένα) των ημερών,και διόρθωσαν γρήγορα το πεσμένο κέφι τους- μίλησαν χωρίς να συζητήσουν , οι μονόλογοι ήταν σε διαφορετικά θέματα, μα με ίδιο στυλ, ο λογος ήταν έμμετρος, στην Κρήτη μπορεί ακόμα να συμβεί κάτι τέτοιο, Αδιανόητο στις μεγάλες πόλεις του πολιτισμού και των τεχνών.
Ο «Α «έιπε:
«-Περνούν τα χρόνια κι έρχονται κι άλλα , δεν σταματάνε
Του κύκλου τα γυρίσματα πάνω και κάτω πάνε
Δένουνε κόμπους και κλωστές, σε καλαμένια ανέμη
Και στη μικρή καλύβα μου δεν φτάνουν οι ανέμοι

Μα σαν αλλάζουν οι καιροί κι η μπόρα με κτυπάει
Πιο δυνατά – τρέμω πολύ το κρύο με τρυπάει
Μια σπίθα ψάχνω και μικρή στης παραστιάς τον άθο
Κι αν την ανάψω τη φωτιά μπορώ τότε να μάθω

Μπορεί και ξαναγίνεται η αγάπη που χαλιέται
Και πόσες φορές πίανεται και πως ξαναγεννιέται;

Και πότε ειναι αληθινή ,κάλπικη λίρα πότε;
-Ξέρει καρδιά γιατί κτυπά σαν την καμπάνα τότε

Δεν έχει τέλος μόνο αρχή, κουράζεται σκοντάφτει
Μα κι απ τη σπίθα τη μικρή φωτιά μεγάλη ανάφτει

Απο τα μάτια πιάνεται στα χείλη κατεβαίνει
Μα στην καρδιά μας κατοικεί και στο μυαλό μας μένει

Περνούν τα χρόνια κι έρχονται κι άλλα , δεν σταματάνε
Του κύκλου τα γυρίσματα πάνω και κάτω πάνε»

Σκίτσο Σπύρου Ζ.
Σκίτσο Σπύρου Ζ.

Μίλησε χαμηήλόφωνα ο άλλος:
«-Ξέρεις πως κανει το βούι
Πως ο γαιδαρος έχει χούι
Να τσινα και να γκανιζει
Μα και να ξεσωμαριζει

Κι ο φτωχος να μουρμουριζει
Εμαθε και να κρΙνιαζει
Και νσ μην τπν.πολυνοιαζει
Πουναι γαηδαρος δεμενος
Και συνηθως πεινασμενος

κι ο πλουσιος έχει το χούι
Τον φτωχο να μην ακουει
Και το βιος του να μην δινει
Και Μονος να τρωει και να πινε

Λαχταράει να παρει κι αλλα

Πλουτη ακομα πιο μεγαλα

Δεν του φτανει η γη η δικη του
θελει και τη διπλανη του
και πολεμους ξεκιναει
Τους φτωχους παρακιναει
-«η πατριδα κινδυνευει
Και πολεμιστες γυρευει

Με,το αιμα το δικο σας
Θα σωθει το.σπιτικο σας…»


Ετσι Γινονται οι πολεμοι
Κι έρχονται λοιμοι κι ανεμοι
Κι ο φτωχοκοσμος πλερωνει
Το μπαρουτι το κανονι
Και το αιμα τζαμπα χύνει
Κι η πατριδα στηλες Στεινει
«Σ οσους επεσαν στη μαχη
Για του πλουσιου .το.στομαχι

Σαν να μονολογούσε συνέχισε…

«Κσι το δικιο του εργατη;
Του φτωχού του μεταπρατη
Του αγροτη διχως κληρο
Τ ου αστεγου που ναι στο γυρο
Καθε πολιτειας πλουσιας
Απληστης σκληρης κι ανουσιας;

Διαφοροι ρωμαντικοι
Γραφουν εργα- μουσικη
Παιρνουνε σπαΘι και νοτες
Κι επαναστατουν καποτες

Για να παρουν εξουσιες
Και να σωσουν τους παριες

Και να εχουν δοξα αληθινη
Με τιμη σ την γουολ στρι(τ)»

….
Δεν συνέχισαν …ο καθένας στον κόσμο του, ο δεξιός αισθήματα αρκετά σταθμισμένα, συλλογιζόμουν , ο αριστερός προβληματισμούς, καθόλου αβάσιμους, μα ευτυχώς δεν αντιδικούν πολύ πια…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *