ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΣΤΙΧΩΝ & ΚΕΙΜΕΝΩΝ Β΄ ΜΕΡΟΣ

ΣΤΟ ΚΈΝΤΡΟ της πόλης, νέος Ευρωπαίος διαλογίζεται – μακριά από τα εγκόσμια

Με την συμπλήρωση 10 ή 13 χρόνων από την πρώτη ανάρτηση, προκηρύσσει (πανελλήνιο !)διαγωνισμό ποιήσεως &κειμένων. Πρέπει να περιλαμβάνεται η φράση : ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΤΤΑ.

Ενώ η πανδημία δεν λέει να κωπάσει, κι ο Σουλτάνος δεν έπαψε να ακονίζει τα σπαθιά του ο Αλκμάν μαζεύει στιχάκια και σκέψεις των φίλων. Ζηλεύει βέβαια τον νέο της φωτογραφίας, που είναι αμέριμνος, σε κάποιον δικό του κόσμο, που ούτε αρρώστια τον πιάνει ούτε στεναγμός.

Έτσι έκαναν φαίνεται και οι αρχαίοι κινέζοι πρίγκικες όταν ήταν έφηβοι, γυρνούσαν την αχανή χώρα τος και ζητούσαν την ελεημόσύνη των φτωχών – ΟΙ Δυτικοί ανακαλύπτουν σιγα σιγά τους Ασιάτες και τους πιο σημαντικούς τους Κινέζους, που δεν αρκούνται να μας διδάσκουν, μας αγοράζουν και ΜΆΛΙΣΤΑ τοις μετρητοίς

ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ: Οι Τρείς Καμάρες, λίγο πριν την Ένωση (1913) και πριν την κατεδάφιση της πόρτας του Αγίου Γεωργίου – Μουσουλμανική εορτή.

Ο Δ. Πυροβολάκης, μας έστειλε το:

THE GAME IS OVER

The game is over. Αυτό το λίγο, το τόσο δα, το ελάχιστο, το τίποτα, δεν μπορείς να τo δώσεις. Δεν έχεις πια και δεν νοιώθεις το κενό .

Και μπερδεύεσαι με άλλους, παίζεις ρόλους χωρίς νόημα, νομίζεις πως ακούγεσαι : δεν υπάρχει ήχος, μόνο μια παντομίμα, χωρίς περιεχόμενο: αφού δεν έχεις τίποτα να δώσεις.


Tα λόγια είναι περιττά.


Χωρίς λύπη, παρά το ραγισμένο βάζο των αισθγημάτων, πρόσφερες ακουσίως, σωσίβιο, ίσως η καρδιά υπακούει σ αγνώστους νόμους, ίσως «βλέπεις» αυτά που ακολουθούν, και πρέπει να κάνεις κάτι,σε όσους νομίζεις ότι δεν φταίνε.
Έτσι κι αλλιώς, τα λόγια είναι περιττά, και τα βαρέθηκες….

Ο Φίλος που υπογράφει : Μπαρόνε Corenti, έστειλε στίχους και με νότες(για όποιον ενδιαφέρεται)

Τα είναι τα λόγια περιττά

Ειναι τα λόγια περιττά
Όταν ακούς τον μπαγλαμά
Να γρατζουνάει
Κάποια ταξίμια μαγικά
Στην έρημο στην αραπιά
Βαθειά πολύ μας πάει

Τα λόγια είναι περιττά
Στην Όαση κάτσε καλά
Ακούς που τραγουδάει
Είν’ ο παράδεισος κοντά
Κι η Αϊσέ χορεύει αργά
Και σε κοιτάει

Τα λόγια είναι περιττά
Τα μάτια της τ’ αστραφτερά
Σε ταξιδεύουν
Και ξέρει δίχως να το πεις
Δίνεις τους θησαυρούς τη γης
Που σου γυρεύουν

Είναι τα λόγια περιττά
Η αγάπη της δεν τα ζητά
Και δεν θα θέλει
Να πάρει όλο το είιναι σου
Την τελευταία την ίνα σου
Αυτό τη μέλλει

Από τα καράβια του Σπύρου Βασιλείου

Ο Γιάννης Α. έστειλε μια σημείωση, πες ότι είναι κείμενο μου έγραψε, για να θυμηθούμε είναι, όπως μια σπονδή μέ λίγο κρασί : τίτλος

Ο Γιάννης Σαβοϊδάκης μας έστειλε:

ΤΑ ΛΟΓΙΑ (ΔΕΝ) ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ

αφιέρωση στον Ν.Γεωργομανώλη

Σήμερα 10.8.20 στις8/9 πμ είδα τον Πλουμ. ( Βασίλη) της δεκαετίας 80/90…
Περί.οδος ΨΥΤΟΦΑΡ, μα κάπου μακριά από εκείνην την πάροδο Πειραιώς.
Είχαν κάνει οι συνέταιροι εγκατάσταση με κτίρια…ίσως αποθήκες.
Τα επισκέφτηκαμε για έλεγχο , όπως θα συνέβαινε τότε, στις τακτικές επισκέψεις μου στην Αθήνα, διαπίστωσα ότι μια σκάλα σ έναν χαμηλό εξώστη ,πριν το έδαφος , ύψους 1μετρου περίπου ήταν πολύ στενή, λιγότερο από 1 μ.πλατους ίσως 60-50 πόντους.
Δεν χωράει ούτε έναν ,παρατήρησα, φτιάχτε την. Ο Βασίλης πρόθυμα, εύκολα κατεδάφισε το τμήμα που ήθελε διόρθωση, το σήκωσε το αν και πολύ βαρύ ( μπετόν)με λίγη βοήθεια.
Άρχισε να ρίχνει άμμο και χαλίκια, σαν βάση για την επέκταση της κλίμακας.
Είναι θεμέλιο, πρέπει να βάλεις και τσιμέντο, τον επιτίμησα λίγο, αφού δεν ήταν οικοδόμος, δεν απάντησε ούτε ενοχλήθηκε ούτε είπε κουβέντα, έριξε τσιμέντο και προχώρησε σωστά την κατασκευή…

Το φως σταμάτησε τα συμβάντα…είμαστε τόσο νέοι τότε , απελπιστικά νέοι…

Ατζέντα εποχής (τι λαχτάρες έκρυβε)

Μια σκέψη σχετικά μέ το “ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΣΤΙΧΩΝ & ΚΕΙΜΕΝΩΝ Β΄ ΜΕΡΟΣ”

  1. Βασιλη εισαι μια αληθινη ποιητικη φλεβα που αφησες να χαθει στη ρουτινα της ζωης. Αξιζει εστω και τωρα να δημοσιευσεις κατι απο τα γραπτα σου. Ολη μου την αγαπη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *