ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ: ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ,ΑΠΟΧΑΙΡEΤΙΣΜΟΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ: ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ(το ημερολόγιο μιας φιλίας)

Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 23.8.2020

Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ του Γιώργου Χρονά, στον ποιητή της Θεσσαλονίκης, είναι απλός ουσιαστικός καίριος. Ακολουθεί τα βήματα του και το αδιαμφισβήτητο ήθος του. Προσθέτει πληροφορίες και ανοίγει άγνωστες εικόνες. Σχεδιάζει το ντροπαλό ο κρυμένο χαμόγελο του Ντίνου Χριστιανόπουλου, το προφίλ μιας ζωής αφιερωμένης στην ποίηση.

Ο Τσιτσάνης, σε νεανική φωτογραφία, διαδικτύου

Προσθέτει δυο πρόωρα χαμένους καλλιτέχνες,τον Τσιτσάνη και τον Χατζηδάκι – για να καταλάβουμε το μέγεθος του ποιητή αλλά και και τις τάσεις τις πιο βαθιές συγγένειες , αλλά καθόλου το είδος, τον «τρόπο» των στίχων του.
Θα αντιγράψουμε μερικές παραγράφους από το κείμενο των ΝΕΩΝ, για να αποκτήσετε αυθεντικότερη γνώση και παραπέμπουμε στην ψηφιακή μορφή της εφημερίδος της 23.8.2020.

Ντίνος Χριστιανόπουλος, επισχεδιασμένη φωτογραφία του διαδικτύου


ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΙΑΣ ΦΙΛΙΑΣ

Η φιγούρα του ήταν έξω από τον ειδικό κινηματογράφο.Ποτέ μέσα.Παρατηρεί τους πελάτες του σινεμά.Ντυμένος αυστηρά πάντα.Νομίζω,αν δεν με απατά η μνήμη ,φέρει το όνομα ¨Ιλιον.

Θα κάνει εγχείρηση καρδιάς…
Αυτή η καρδιά του λέω(…)κουράστηκε από τα όχι σας . Γελάει.Ομως το σκέφτεται.

Το ντεκόρ των ποιημάτων του είναι ότι πιο φτηνό, περιφρονητέο,αυτό που προσπερνούν για να μη θυμηθούν από που ξεκίνησαν όλοι .

Νομίζω η Θεσσαλονίκη του έδωσε το όραμα και την τέχνη του. Η πόλη- αίνιγμα, όπως του έλεγα,και του άρεσε.
Είμαι σίγουρος πως τη νύχτα στα μουσεία τα αγάλματα ανταλλάσσουν στίχους του …
….

Πρώτη σελίδα της ΑΥΓΗΣ, η είδηση πε΄ρασε στα ψιλά της ΑΥΡΙΑΝΗΣ και σε ένα τετραγωνακι, πρώτης σελίδας του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ΑΛΚΜΑΝ έχει αφιερώσει σελίδες στον Ντ.Χριστιανόπουλο, μπορείτε να τις επισκεφτείτε στό alkman.gr

Γιώργος Χρονάς, φωτογραφία του διαδικτύου
(δεν προτιμάμε την επικαιρότητα , όλα τα πρόσωπα- πριν λίγο- ήταν καλύτερα )

2 σκέψεις σχετικά με το “ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ: ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ,ΑΠΟΧΑΙΡEΤΙΣΜΟΣ”

  1. Καημοί που ξετυλίγονται στο ημίφως κι όταν κάνουν την τσάρκα τους έξω μας χαμογελούν, λίγο πικρά.
    Οξυδέρκεια μια ματιάς που πάλλεται συνεχώς, εύρυθμα, σαν καρδιά ζεστή. Ακόμα και οι αρρυθμίες της, κάθε τόσο, έχουν πολλά να πουν, να καυτηριάσουν, να θέλξουν.
    Κι ένας Χριστούλης στην αγκαλιά μιας μητέρας Παναγίας τον καλοδέχονται.

  2. Καημοί που ξετυλίγονται στο ημίφως, στην τσάρκα τους μας χαμογελούν- λίγο πικρά.
    Οξυδέρκεια μια ματιάς που πάλλεται σαν ζεστή καρδιά, ρυθμικά και άρρυθμα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *