Ολοστρόγγυλο φεγγάρι πάνω απ την πόλη μας

ΑΥΓΟΥΣΤΕ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΜΗΝΑ…

 

ΣΤΙΧΟΙ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ
Πεταλούδες υφάλμυρες
Μάτια βουρκωμένα
Χρυσόσκονη στα δάκτυλα
Χέρια απλωμένα

Απο μεςα σκαλώνουν πατώματα
Στον οικο της Βαβέλ
Και τ´αρώματα φοράνε
Της Κοκό Σανέλ

όλα τα νησιά
Στην πράσινη θάλασσα
Όλα τα χρώματα
Ερώτων που χάλασα

Το τόξο τεντώθηκε κι έσπασε η χορδή
Κι η αγάπη που πληγώθηκε τον δρόμο δεν θα βρει

Τασυννεφα...
Τα σύννεφα του Αυγούστου …

Μην το πεις κι αν το δεις

– Είναι ψεύτικο θαύμα

Στη λαχτάρα που φυλαγες

κι έκανες τάμα

Εποχή μ´ενοχες και μεγάλες εκπτώσεις

Πλήρωμές μετρητοίς προτιμάς και με δόσεις
Κι αμφιβάλλεις ας παίρνεις πολλα λίγα δίνεις

Διαλεγεις ποτά και τους πόθους σου σβήνεις

Εισαι αθώος πολύ μα και ένοχος τόσο
Ας προσφέρεται προτιμώ να πληρώσω


Με μια μονάχα σου ματιά

κια μ´αναψες φουνάρα

Και να τη σβήσω δεν μπορώ

και μ έπιασε τρομάρα

Πανσεληνος στον Αγιο Νικόλαο
Πανσέληνος (Αυγούστου) στον Αγιο Νικόλαο


Έριξες  Μολότοφ το πρωί

Λαμπαδιάσεις το μεσημέρι
Κι η νύχτα ´ολα τά καψε
Και ποιος νερό να φέρει

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *