ΜΑΝΤΙΝΑΔEΣ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝHΘEΙEΣ

Έχουμε παρουσιάζει σε αρκετήν έκταση, δίστιχα και μαντινάδες του γάμου. Δεν κλείνει ποτέ αυτό το αιώνιο θέμα, αλλά αξίζει να προσθέσουμε μερικά ακόμα λαϊκά ποιητικά δημιουργήματα και ορισμένες συνήθειες του γάμου.

Τραπέζι του γάμου, ο Γιάννης Ανδρεαδάκης σχολιάζει και αναλύει...

“Ετοιμασμένα έχουνε και τάβλα τωςε στένουν
απ΄όλα τα κατάκαλα του κόσμου τωςε φέρνουν”( Καραταράκης Γ.)
_______________________________________________

Δυο βιβλία μας βοηθάνε στην συλλογή μας, το πρώτο (παμπάλαιο ,1893) του Παύλου Βλαστού και το άλλο του Γιάννη Καραταράκη, που τον γνωρίσαμε κάποτε , έναν εξαίρετο λαϊκο ποιητή αλλα και ερευνητή της παράδοσης.
Είναι γνωστό ότι στην Κρήτη η παράδοση προβάλει αντίσταση στους νεωτερισμούς και τις αλλαγές. Ο γάμος, κρατάει πολλές από τις συνήθειες, αλλά ‘εχει καταργήσει και αρκετές. Έχει καταργηθεί η εξαίρεση της Τετάρτης αλλά διατηρείται η αποφυγή της Τρίτης, ως μέρας τέλεσης του Μυστηρίου.
“όλα μας ξανάστρουφα
κι ο γάμος την Τετράδη” έλεγαν κάποτε.

Διατηρείται το δίσεκτο αλλά χωρίς πολλή επιμονή, έχει καταργηθεί η πρόληψη, που είναι τελειώς ανόητη
“Σαν είναι ο χρόνος δίσεχτος γαμοι να μη γενούνε
κι αμπέλια μη φυτεύγονται γιατί ατσιποδούναι”

Ριζικη αλλαγή παρατηρείται στους γαμήλιους μήνες. Παλιά δεν γινόταν γάμοι από Μάϊο εως Σεπτέμβριο. Απο τη Ρωμαϊκη εποχή, καθιερώθηκε μια απαγόρευση τέλεσης του μυστηρίου αυτήν την παερίοδο.
“Όποιος παντρευτεί το Μάη
κακομποδισμένα πάει”
Οι γάμοι γινόταν από Σεπτέμβριο έως Απρίλιο, τώρα αντιθέτως από Μάϊο έως Σεπτέμβριο

Φωτογραφία του μεσοπολέμου λεύκωμα : NELLY'S

Συμβουλές:
Μαύρο σταμνί αγόραζε και κόκκινο τσικάλι
γυναίκα λιανοκάμωτη να τα φραθείς τα κάλλη

Σαν είνα λακκουδοπήγουνη μην τη ρωτάς γα κάλλη
μα κείνη εδιαπέρασεν από τον Ιορδάνη

Άσπρη γυναίκα μην παρείς
σακκί αλευρωμένο
το σακί τ΄αλευρωμένο
πάντα ναι καπαρωμένο

Μαύρη γυναίκα μην παρείς
τηγάνι μουζωμένο
τηγάνι μουζωμένο
πάντα είναι μαυρισμένο

Τραγούδια, μαντινάδες :

Βασιλικε μου πράσινε φέρε τη μυρωδιά σου
να πάρ΄η νύφη κι ο γαμπρός κι έχε κι η αφεδιά σου

Σαν τον κισσόν απου κολλά στο δέντρο και ξαπλώνει
να σμίξ΄ι η νύφη το γαμπρό και να ριζοσκελώνει

Ας είνα καλορίζικα τση νύφης τα στρωμάτσα
αγγέλοι τα ευκάνανε κι οι κοπελιές τα ράψα

Ας είναι καλορίζικα τση νύφης τα σεντόνια
αγγέλοι τα λευκάνανε κι είναι άσπρα σαν τα χιόνια

Και παράπονα

Γιατί θα φύγεις ρόδο μου κολόνα του σπιθιού μας
τριαντάφυλλο και καντιφέ πρεπιά του περβολιού μας

Σειστείτ΄αόρια και βουνά λαγγάδια με τα δάση
κι η μάνα το παιδάκι τση κλαίει πως θα το χάσει

Όντε θα φύγεις νύφη μου γύρισε δε και οπίσω
θυμήσου που μας άφηκες και κλάψε και λυπήσου

( Αφιέρωμα στους γάμμους του καλοκαιριού)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *