ΜΑΝΤΙΝΑΔEΣ ΚΑΙ ΔΙΣΤΙΧΑ ΓΑΜΟΥ

ΧΟΡΤΑΤΖΗΣ

Αχι και να ταν μπορετό το στήθος μου ν’ανοίξω
και φυτεμένο στην καρδιά πως σ’έχω να σου δείξω

Τόσες δεν ειν’οι ομορφιές,τόσα δεν ειν’τα κάλλη
μα τούτο απ την αγάπη σου γεννάται τη μεγάλη

Μα γη όμορφη ειμαι γη άσκημη Πανάρετε,ψυχή μου
για σένα εγεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου

Σε τούτα Κώστα μου ακριβέ σ αυτά λοιπόν τα μέρη
περίσσα καλορίζικος χειμώνα καλοκαίρι                                σελ 58

θέλω να στέκεις σε πολλή κι αμέτρητη γλυκότη
μακρ’απου τσ’έγνοιες  τσ’όφκαιρες απού χαλούν τη νιότη

κι ως ήσουνε πάσα καιρό, φως ,μάτια και  ψυχή μου
και τση καρδιάς μ’ανάπαψη κι ολπίδα μοναχή μου


Κι απού  τη μυρισμένη σου και δροσερή σ’αγκάλη
πάσα χαρά’χει την αυγή,πάσα δροσιά μεγάλη

Σ’πάσα γλυκύ και νόστιμο φιλί από σένα πιάνω
τα μέλη ‘στην παράδεισο μου φαίνεται και βάνω


κι οντα γροικώ τα λόγια σου τα γλυκοσυθεμένα
κανένα καλορίζικο δεν ξέρω σαν εμένα

Εξώφυλλο του Ροδολίνου, πρώτη έκδοση 17ος αιώνας
Εξώφυλλο του Ροδολίνου, πρώτη έκδοση 17ος αιώνας

ΤΡΩΙΛΟΣ

Στο στήθος μου ποτέ χαρά  μηδέ και πρίκα εμπαίνει
παρά,σα θέλεις μόνο εσύ,καρδιά μου αγαπημένη

Για εσένα  μόνο έχω ακριβή στον κόσμο τη ζωή μου
και δίχως σου ο παράδεισος μ’ βάραιν’ εκεί αν ήμου (ν)

Γιατί Παράδεισος,θαρρώ δεν δίδει τόση χάρη
όση μπορεί,όποιαν αγαπάς,χαρά από σε να πάρει

Τύχη μου απείς ηθέλησες κι ομάδιν έσμιξες μας
κ’ εις μιαν αγάπη εδέσασι κόμπον οι όρεξες μας

παρακαλώ σε όσο μπορώ,μη μας καταμποδίσεις
γη μπλιον εμένα ζωντανό να στέκω μη θελήσεις

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *