ΜΑΝΤΙΝΑΔEΣ ΚΑΙ ΔΙΣΤΙΧΑ ΓΑΜΟΥ

Ερωτόκριτος και Αρετούσα, στην πρώτη εικονογράφιση του έργου του ΚΟΡΝΑΡΟΥ
Ερωτόκριτος και Αρετούσα, στην πρώτη εικονογράφιση του έργου του ΚΟΡΝΑΡΟΥ

ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ

Και την ευχή μας να χουσι  παιδιά και των παιδιών τως
και να πληθαίνου οι ουρανοί το πράμα και το βιον τως

Αγαπημένο αντρόγυνο σαν τούτο δεν εφάνει
μουδ’έτοιο καλορίζικο,χαιράμενο στεφάνι

Πλια ζήσαν κ’ εγεράσασι παρά που δίδει η φύση
καλή καρδια τους εθρεφε σαν το δεντρόν η βρύση

Πολλά χαιράμενη ζωή στον κόσμον επεράσα
τσι κόπους δεν ερίχνασι , τσ’ολπίδες δεν εχάσα

Για τούτο οπου ναι φρόνιμος,μηδε χαθεί στα πάθη
το ρόδο κι όμορφος αθός γεννάται μες τ’αγκάθι

Ετουτ’η αγάπη η μπιστική με τη χαρά ετελειώθη
με πληρωμή στα βάσανα μεγάλη τως  εδόθη

ΠΡΕΒΕΛΑΚΗΣ

Μερα καλη ξημέρωσε και δείχνει να μας θέλει
σε μια κουφάλα της ελιάς μελίσσι πλέει στο μέλι

Θάχεις  υγρό το πρόσωπο τα χείλη στεγνωμένα
και τρυφερά θα σε πονώ που ρθες μαζί με μένα

Η πλάση λάμπει απόβοχα, γλυκός καιρός  αρχίζει
Κόρη στεφανοσκέπαστη, χαράς σε ραίνει  ρίζι

βράχο που βλέπει θάλασσα  μεγάλη κι αφρισμένη
το αγαπήσαν δυο πουλιά κι έχουν φωλιά κτισμένη

Αντρα μου ακους κελαδισμα πουλιου στην ακρη δάσου
τα δεντα εσυ τ αναστησες και τα πουλια δικα σου

Απ το κελαρι το βαθυ κι ως το χαγιάτι απάνω
του γάμου το τραγούδισμα τ΄αφήνω και το πιάνω

Εσύ και γω δεν είμαστε καθώς νερό και λάδι
παρά τά ασπραδι του ματιού και μέσα το μαυράδι

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΣ

 

-Ράντισε τη νυφούλα σου

κόσμε, μ ανθούς και ρίζι

Λάμπει ως αυγή, σαν κρύο νερό

και την ψυχή δροσίζει

ΠΟΛΥ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ

Πρόβαλε μάνα του γαμπρού να δεις τη θυγατέρα
που θα ναι στην αγκάλη σου πριν να τελειώσει η μέρα

Της νύφης μάνα πρόβαλε να δεις το παλικάρι
που σήμερα την κόρη σου μαζί του θα την πάρει

Ο νους μου μετά σε δειπνά και μετα σε κοιμάται
κι όταν θα πας στην εκκλησιά ομάδι προσκυνάτε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *