(ΔΙΗΓΗΣΗ ΣΙΦΗ ΚΑΜΑΡΗ) H BOMBA !

κάπου διακόσια μέτρα πιο μακριά. Οι διώκτες μου ήταν πολύ πίσω. Αναπήδησα σαν δελφίνι έξω από το νερό και διαπίστωσα πως η βόμβα, που κρεμόταν πάντα από το δάχτυλό μου, μου χάριζε την ικανότητα να πραγματοποιώ καταπληκτικά άλματα στον αέρα. Σχεδόν πετούσα, πριν ξαναπέσω στο νερό. Απομακρυνόμουν με μεγάλη ταχύτητα, κι όπως σκοτείνιαζε, άρχισα να ελπίζω πως θα τα κατάφερνα. Κάποια στιγμή, μετά από ώρα, έφτασα σε μια έρημη προβλήτα – είχε σχεδόν νυχτώσει – και είδα στο μισοσκόταδο, κινέζους λιμενεργάτες να ξεφορτώνουν σιωπηλά ένα κατάμαυρο πλοίο. Θα μπορούσα εύκολα να κρυφτώ στο κύτος του. Ήταν πια βέβαιο. Είχα γλιτώσει !

Σκίτσο του PICHON
Σκίτσο του PICHON

(Η συνέχεια όχι πια στο πρώτο, αλλά στο τρίτο πρόσωπο)…

Καθόταν σε μια καφετέρια, έτοιμος να πιει το καφεδάκι του. Γιόρταζε, ήρεμος, τη σωτηρία του. Σκέφτηκε πως, λόγω της περίστασης, θα μπορούσε ίσως να καπνίσει ένα τσιγαράκι – είχε υποχρεωθεί πριν από χρόνια να κόψει το κάπνισμα μετά από κάποιο έμφραγμα – και ζήτησε ένα τασάκι και σπίρτα από το γκαρσόνι. Τράβηξε μια πρώτη ρουφηξιά και πέταξε το σπίρτο του, αναμένο ακόμα στο σταχτοδοχείο. Ο καπνός ήταν απόλαυση. Πήρε το τσιγάρο στο δεξί του χέρι κι ακούμπησε αφηρημένος το αριστερό πάνω στο τασάκι. Το ταχύκαυστο φυτίλι άρπαξε αμέσως και η έκρηξη τον διαμέλισε πλήρως. Οι δικαστές είχαν δίκιο, η βόμβα μπορούσε τελικά να εκραγεί…

2 σκέψεις σχετικά με το “(ΔΙΗΓΗΣΗ ΣΙΦΗ ΚΑΜΑΡΗ) H BOMBA !”

  1. Ο θάνατος του μεγάλη απώλεια. Ακόμη και για όσους τον ηξεραν λίγο, αλλά τον συμπαθούσαν πολυ. Οπως εγώ και κάποιοι άλλοι που βρεθήκαμε , συμπτωματικά στον σύντομο δρόμο του.

  2. Για καλύτερη ενημέρωση, μπορεί να δει κανείς το σχόλιο της Monika Kam στο κείμενο του Σ.Καμάρη “Το φακελάκι”, που υπάρχει στο αφιέρωμα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *