100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤH ΝΙΚΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

Στην καμπίνα του, δυο τρία  βιβλία και δυο γιαπωνεζούλες στον τοίχο, σε τρυφερή πόζα
Στην καμπίνα του, δυο τρία βιβλία και δυο γιαπωνεζούλες στον τοίχο, σε τρυφερή πόζα

Μα για μας πρώτη φορά τόσο καθαρά, ο ποιητικός λόγος αντήχησε στην πόλη μας, φέρνοντας δυνατούς ζωοφόρους ανέμους και αλμύρα της ανοικτής θάλασσας.
Εικόνες διάφεγγου βυθού κι άγριο κύμα, η θολή γραμμή των οριζόντων, ο
κατασκότεινος νερένιος ουρανός…
Πέρασαν δέκα χρόνια κι όλας από την 10η Φεβρουαρίου, που μας άφησε ο Μαραμπού. ¨Οταν του ΄ρθε ζάλη εκείνη τη νύχτα, κατάλαβε “έγινε αυτό που φοβόμουν” μουρμούρισε μα θα μπλεκόταν η πραγματικότητα με την φαντασία, το παραμύθι με τη ζωή- ήταν προετοιμασμένος πάντα για κάθε ταξίδι.
Μετά από τριάντα πέντε χρόνια ξέρουμε, ότι βάρκα του θα ταξιδεύει πάντα με όλους τους καιρούς, δεν φοβάται πια τίποτα – κέρδισε το στοίχημα γιατί πάντα διακινδύνευε και τα έπαιζε όλα και τά έδινε όλα όπου χρειαζόταν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *