ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ: ΔΙΗΓΗΜΑ (Η ΑΠΙΘΑΝΗ ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ)

Τότε πρόσεξα πως πραγματικά όλοι έμοιαζαν μεταξύ τους καταπληκτικά. Δεν μπορούσα να ξεχωρίσω ποιος είναι ο Αντρέας.
Στο μεταξύ είχαμε προχωρήσει και είχαμε φτάσει σε μια διασταύρωση. Σταματήσαμε στη διάβαση γιατί το φανάρι των πεζών ήταν κόκκινο. περιμέναμε υπομονετικά, παρ΄όλο που ο φαρδύς δρόμος μπροστά μας ήταν εντελώς άδειος.
Καμιά κίνηση. Περιμέναμε αρκετά και μερικοί άρχισαν να ψιθυρίζουν πως το φανάρι θα ήταν χαλασμένο, ξαφνικά άρχισε ν΄ακούγεται από αριστερά, μακριά, ένα εμβατήριο. Γυρίσαμε και κοιτάζαμε όλοι προς τα εκεί περιμένοντας. Κι από τη στροφή, εκατό μέτρα πιο πέρα, εμφανίστηκε να πλησιάζει με στρατιωτικό βηματισμό ο τέως μεγαλειότατος. Έκανε παρέλαση μόνος του. Πλησίαζε, πλησίαζε, κι όταν έφτασε στη διάβαση μπροστά μας , σταμάτησε και μας χαιρέτισε στρατιωτικά. Σταμάτησε και το εμβατήριο, άναψε το πράσινο, προχωρήσαμε και το μπουλούκι κατάπιε το βασιλιά.
Δεν μπορούσα πια να τον ξεχωρίσω, γιατί όλοι μου φαινόταν ίδιοι, ίδιοι με τον Κωνσταντίνο. Το μπουλούκι μας συνέχισε να προχωρά όπως πρώτα, αλλά ήξερα πως τώρα είχαμε τον έκπτωτο μαζί μας.
Σε μια στιγμή μου πέρασε μια παράξενη ιδέα απ’ το μυαλό κι άρχισα να ψάχνω δεξιά κι αριστερά στο δρόμο, έναν καθρέφτη ή το κρύσταλλο μιας βιτρίνας για να κοιταχτώ… Θυμήθηκα με απελπισία πως το πρωί, στο καφενείο, το νερό που μου είχαν φέρει με τον καφέ, είχε χρώμα γαλαζωπό…

2 σκέψεις σχετικά με το “ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ: ΔΙΗΓΗΜΑ (Η ΑΠΙΘΑΝΗ ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ)”

  1. Η πιο ενδιαφέρουσα ίσως από τις διηγήσεις του Σίφη, με πρωτοτυπία και ποιητική έμπνευση, φέρνει στο νου τον μεγάλο αργεντινό συγγραφέα Χ.Λ.Μπόρχες. Ο τίτλος σε παρένθεση, είναι προσθήκη του alkman.gr

  2. Για καλύτερη ενημέρωση, μπορεί να δει κανείς το σχόλιο της Monika Kam στο κείμενο του Σ.Καμάρη “Το φακελάκι”, που υπάρχει στο αφιέρωμα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *