ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ: ΔΙΗΓΗΜΑ (Η ΑΠΙΘΑΝΗ ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ)

Προχωρούσαμε στο δρόμο μιας μεγάλης πόλης, στριμωγμένοι σε μπουλούκι, καμιά τριανταριά άτομα. Ο δρόμος ήταν άδειος, αλλά εμείς στριμωχνόμαστε χωρίς λόγο και βαδίζαμε δύσκολα. Ήμουν ανάμεσα στους τελευταίους. Κάποια στιγμή διέκρινα μπροστά το φίλο μου Αντρέα και τον φώναξα. Γύρισε, με είδε και σταμάτησε να με περιμένει, μαζί με την παρέα του, τέσσερις πέντε άγνωστούς μου. Όταν τους έφτασα ο Αντρέας με παρουσίασε στους φίλους του, λέγοντας:
-Ακούστε τον τώρα, γιατί θα σας κάνει σημαντικές δηλώσεις για τον τέως βασιλιά.
-Τι είναι αυτά που λες Αντρέα ; απάντησα. Τι σχέση έχω εγώ μ΄αυτόν τον ηλίθιο;
Η ιδέα όμως, να κάνω δηλώσεις, μου καλάρεσε.
-Ακούστε, τους είπα. Για βασιλιά δεν ξέρω τίποτε, αλλά…
-έψαχνα αμήχανος τι θα πω. Αλλά…εδώ πιο έξω, υπάρχει μια σπηλιά με μια πηγή…που δίνει γαλάζιο νερό…πως μου΄ρθε να πω κάτι τέτοιο, ιδέα δεν είχα…
– Το ξέρουμε, το ξέρουμε, μου αποκρίθηκε ένας, από κει πίνουμε. Γι αυτό μοιάζουμε.

Τα ανθρωπάκια του Γιάννη Γα¨,ίτη
Τα ανθρωπάκια του Γιάννη Γα¨,ίτη

2 σκέψεις σχετικά με το “ΣΙΦΗΣ ΚΑΜΑΡΗΣ: ΔΙΗΓΗΜΑ (Η ΑΠΙΘΑΝΗ ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ)”

  1. Η πιο ενδιαφέρουσα ίσως από τις διηγήσεις του Σίφη, με πρωτοτυπία και ποιητική έμπνευση, φέρνει στο νου τον μεγάλο αργεντινό συγγραφέα Χ.Λ.Μπόρχες. Ο τίτλος σε παρένθεση, είναι προσθήκη του alkman.gr

  2. Για καλύτερη ενημέρωση, μπορεί να δει κανείς το σχόλιο της Monika Kam στο κείμενο του Σ.Καμάρη “Το φακελάκι”, που υπάρχει στο αφιέρωμα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *