ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ/ΝΙΚΗ ΚΟΥΚΟΥΝΑΚΗ-ΤΡΟΥΛΛΙΝΟY

images

Γι αυτά όλα δεν είναι που τον αγαπήσαμε; Τα παράξενα και μακρινά, τ’ άπιαστα. Κάποτε λέγαμε ‘’τα εξωτικά’’ μα τώρα πια δεν του ταιριάζει του Καββαδία, σαν να ‘χασε η λέξη το ‘’ήθος’’ της, ‘’φτηνός’’ τουριστικός προορισμός για χορτάτους ευρωπαίους της Ίντιας τα λιμάνια, ίσως νάναι καλά που έφυγε νωρίς.. μαζί με τους καραβοτσακισμένους ναύτες του…

Τον αγαπήσαμε για τους τόπους, ‘’εκεί’’, ‘’τότε’’ που εμείς ποτέ δεν είδαμε, για τη μοναξιά πάνω στη γέφυρα που αλλιώς εμείς τη νιώσαμε, για τον έρωτα τον αμαρτωλό που εμείς δεν τολμήσαμε, γι’ ό,τι θέλαμε μα δεν πλησιάσαμε, για το ταξίδι που εμείς δεν ξεκινήσαμε καν, ακόμα κι άλλα, πιο πολλά, ανάξιοι εραστές του ονείρου που εκείνος ψηλαφούσε – ή έστω, έτσι θέλουμε να πιστεύουμε – μικροί εμείς και ζορισμένοι στων γραφείων μας τη ‘’σιγουριά’’.

rhms

Γιατί στην ποίηση του Καββαδία προβάλλουμε ό,τι ονειρευτήκαμε αλλά δεν μπορέσαμε ν’ ακουμπήσουμε, συμβιβασμένοι εμείς και εκείνος ανυπότακτος…’’ Γράφε μου, γράφε μου από τα λιμάνια που πιάνεις. Έτσι μπορώ να πάρω μια υποψία της γεύσης του απέραντου κόσμου, εγώ ο καρφωμένος στην υπαλληλική καρέκλα μου, που τόσο ονειρευόμουν, σαν είμουν νέος, να δω, να τραγουδήσω, να τον φάω με το κουτάλι…(επιστολή Στρατή Τσίρκα στον Μαραμπού, Αλεξάνδρεια 24.12.1949.)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *