Μ.ΛΟΥΚΑΚΗΣ – ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΔΙΗΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΓΕΝΤΙΝΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΑRAHO PAVINOH

Οι πιο ειδικοί πρότειναν ατομική ενέργεια, μα οι Αμερικανοί αρνήθηκαν κατηγορηματικά, να επιχειρήσουν μια μικρή υπόγεια έκρηξη στο νησάκι. Τα πιο ισχυρα συγχρονα υλικα παραχωρήθηκαν από τον Στρατό, και αφού εκκενώθηκε ο οικισμός άρχισαν μικρές σταδιακά αυξανόμενες πυροδοτήσεις, σε πολύ μεγάλο βάθος. Οι ασήμαντοι σεισμοί που ακολουθούσαν, δεν προβλημάτιζαν και Ω! του θαύματος στην ενδέκατη έκκρηξη, ο τεράστιος φυσικός οβελίσκος, είχε πάρει πάλι την κατακόρυφη θέση, προς ανακούφιση των πάντων.Ακολούθησαν και θρησκευτικές δοξολογίες επίσημες και γιορτές, που κράτησαν μια βδομάδα.
Ξεχάστηκε γρήγορα το γεγονός όπως και οι συμβουλές των μηχανικών για την ανάγκη λήψης μέτρων στήριξης του βράχου με συνθετικές ρυτίνες και πολυκαρβονικά προφίλ ,οι κάτοικοι του Πουέρτο είναι επιπόλαιοι- τους κατηγορούν ότι δεν θυμούνται τι έφαγαν χτες.
Καί πέρασαν 9 χρόνια και τρείς μήνες και 14 μέρες από τον σεισμό της 17ης Νοεμβρίου του 68, στις 2 Φεβρουαρίου του 1978, άρχισε πάλι να τρέμει η γη, ο Εγέλαδος έπαιζε με τον οικισμό, με κτυπήματα των από 6.3- 7.5 ρίχτερ-φόβος και τρόμος επικράτησε πανικός, καταρεύσεις και πυρκαγιές,πάρα πολλοί τραυματίες . Όταν τέλειωσαν πάλι όλα, μετά τις διασώσεις περίθαλψη- ανακούφιση, ευτυχώς δεν είχε χαθεί ανθρώπινη ζωή. Όταν άρχισε η καταμέτρηση ζημιών και ότι συνηθίζεται για την εκτίμηση των επιπτώσεων, ένα πιτσιρίκι, που ξέφυγε το χέρι της μαμάς του, πλησίασε τη παραλία και τσίριξε : Ο Βράχος , ο βράχος !
Μόνο τότε το ενδιαφέρον ξύπνησε, έψαξαν μάταια για το βράχο, μα τίποτα δεν φαινόταν στη θάλασσα. Τον είχαν καταπιεί τα κύματα, χωρις να μείνει ίχνος, ούτε από τα θαλασσοπούλια,που κατά χιλιάδες, μαζεύονταν στις καθετες πλευρές του. Άργησαν να εκτιμήσουν το μέγεθος της συμφοράς τις επιπτώσεις, πέρασε καιρός…

Ο βράχος είχε εξαφανισθεί, τον κατάπιε η θάλασσα
Ο βράχος είχε εξαφανισθεί, τον κατάπιε η θάλασσα

2 σκέψεις σχετικά με το “Μ.ΛΟΥΚΑΚΗΣ – ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΔΙΗΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΓΕΝΤΙΝΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΑRAHO PAVINOH”

  1. “σεισμός, σεισμός , σώσε μας Μαντόνα…
    ήσαν οι πιο συνηθισμένες επικλήσεις, των κατοίκων του χωριού”/σαν και μας Παναγιά μου σώσε μας, Θέ μου βοήθα δηλαδή…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *