ΜΑΝΤΙΝΑΔEΣ ΠEΡΙΠΑΙΚΤΙΚΕΣ Κ.Α.

Από το λεύκωμα του μεσοπολέμου της NELLY'S, έκδοση "ΝΗΣΟΣ"

Σαν τη χαρχάλα του καβρού που πάει μπρος και πίσω
ετσά μου φαίνεται κι εσύ και θα σε παραιτήσω

Τρεις πήχες όφης θα γενώ τη μέση σου να δώσω
ότινα πεις να μ΄αρνηθείς θα να σε θανατώσω

Όμορφα παν τα πρόβατα με τα ψιλά λεράκια (3)
όμορφα παν οι κοπελιές με ντελικανιδάκια(4)

(3)=μικρά κουδούνια, (4)=παλικαράκια

Η πέρδικα κι η κοπελιά κάνει κακό κυνήγι
σαν είν΄ο κυνηγός καλός μπορεί να μην του φύγει

Σαν είν ο κυνηγός καλός κι ο σκύλος να κατέχει
δεν τον αφήνει το λαγό στο ζάλο τον ξετρέχει

Τα μάθια σου ναι σαν τ΄αβγά τ΄αφθιά σου σαν τζη λουτας(5)
το μπόι σου κοντό κοντό σαν τζη κρασοκουρούπας

(5)=γουρουνας

Επήγα να σ αγκαλιαστώ κι αγκάλιασα τον κάτη
κι ετσάφισέ(7) με στο μερί και με΄ καμε μπερμπάτι(6)

(7)γρατζούνισε, (6) σε κακά χάλια

Μωρή αρκούδα με τ΄ αφθιά καμήλα με τη ράχη
ότι είπανε τ΄αχείλια σου η μούρη σ΄ όλα τάχει

Δεν πάω μπλιο στο γάιδαρο μαγάρι κι ας ψοφήσω
κι ο καθανείς βουκόλισσα δεν πάει ν αγαπήσει

Πότε να πάμε στο χωριό να πάμε στο μιτάτο
να βάλω το μαντζόρο (9)μου να φέρει τσ αίγες κάτω

(9)=όνομα σκύλου

Ωσάν τ΄αρνάκι προπατώ σαν την προβάτα μύσσω
κι ωσάν το ψωροκάτσικο πομένω πίσω πίσω

Ο κάτης(*)παίζει το βιολί κι ο μποντικός σφυρίχτρα
κι εδά να πηαίνομε και μεις κι έχετε καλλη νύχτα

(*)= γάτος

Ξύπνα λιβαδοπέρδικα τίναξε τα φτερά σου
διώξε το νυχτοκόρακα που΄χεις στην κάμαρά σου

Σαράντα λίρες ήδωκα στσοι ζεύλες(8) και τα λούρα (*)
για να ζευλώσω τον ντανά(+) απου ναι στη κουντούρα

(*)= εξαρτήματα του ζυγού, για το όργωμα
(+)=ταύρος

Άσπρα πουλιά στη θάλασσας που χαμηλοπετάτε
α(ν) δείτε την αγάπη μου να μου τη χαιρετάτε

Με τ΄αγριοπερίστερα που πάνε στον αέρα
σου΄πεψα γω χαιρετισμό μα δε σου τον εφέρα

Να’ μουν πουλί και συ δεντρό σ΄’ενα μεγάλο δάσο
και στα χρυσά σου τα κλαδιά να΄ρχομαι να κοιτάσσω

Να΄μουνε κι ίντα να μουνε ένα πουλί γαρδέλι
να πήγαινα τσ΄αγάπης μου την ώρα που με θέλει

Να΄ μουνε πετροκοτσιφός να ΄μουνε χελιδόνι
να ΄ρχόμουνα να σε΄βλεπα να δω ποιος σε μαλώνει

Δυο περιστέρια κάθουνται στην άκρα του δωμάτου
μα επεράσαν οι καιροί μικρή μου που σ΄ αγάπου
___

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *