ΜΑΝΤΙΝΑΔEΣ : ΠEΙΡΑΓΜΑΤΑ ΚΙ ΑΣΤEΙΑ

Πήγα στα Βενιζέλεια, στης Σούδας στο λιμάνι
σπασμένη βρήκαν την καρδιά και το μυαλό να χάνει

Εσύ μ΄αρρώστησε κι εσύ κρατείς το γιατρικό μου
αν θέλεις γιάνε με αλλιώς φέρε το θάνατό μου

Μ΄αγάπαγες και τάϊζες μέλι με την κουτάλα
και τώρα τσιγκουνεύεσαι και δίνεις στάλα στάλα

Γλυκό ναι το κορμάκι σου σαν το ψωμί τ΄αφράτο
κι ότι μου δίνει παίρνω το και γλύφω και το πιάτο!

Είναι η αγάπη ποταμός που τρέχει και δε σώνει
κι ανε φουσκώσει χάθηκες κιανένας δεν γλυτώνει

Στης θάλασσας τα κύματα αν πέσει σπίθα κι άψει
ετοτεσάς θα σ΄αρνηθώ κι ο έρωντας θα πάψει

Σίσες, "μαύρη παραλία" ακουαρέλα Σπύρου Ζ.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι μαντινάδες αυτές περιέχονται στο αρχείο του Μανούσου Φούμη και προέρχονται από την προφορική κυρίως παράδοση, ορισμένες (ελάχιστες) έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς.

2 σκέψεις σχετικά με το “ΜΑΝΤΙΝΑΔEΣ : ΠEΙΡΑΓΜΑΤΑ ΚΙ ΑΣΤEΙΑ”

  1. Σχετικά με την τελευταία μαντινάδα, ξέρω τον πατέρα του Καπετάν-Κερατά, που άναβε φωτιές στα πέλαγα και γύρισε τον κόσμο πολλές φορές. Φυσικά οι μαντινάδες όλες είναι όχι μόνο αψεγάδιαστες, αλλά πολύ καλές. Στέλιοσκωστήσπυριδάκης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *