ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΚΑΜΑΡΗ : EΦΙΑΛΤΙΚH ΙΣΤΟΡΙΑ

Συμπληρώνονται σήμερα τρία χρόνια από την αναχώρηση του Σίφη, ξαναψάχνω τα χαρτιά στο ακατάστατο συρτάρι, αποκόμματα εφημερίδων, φωτογραφίες, επιστολές σε κιτρινισμένα φάκελα, κάρτες, χαρτάκια, άχρηστα μικροαντικείμενα. Η Ασημένια Καμάρη , ξεπετάχτηκε μέσα από σειρές γραμμάτων, συναρμολόγησα γρήγορα προτάσεις και λόγια, την άκουγα όπως πριν 40 χρόνια, στο σπίτι της στην οδό Σεβαστοπούλου, στο Γηροκομείο, να διηγείται ζωηρά ιστορίες της κατοχής, πρόσεχα τα κάτασπρα μαλλιά της, το πρόσωπο με τις αυστηρές γραμμές, τα χείλη που συγκρατούσαν την καλή διάθεση, τις κουβέντες που κινούσαν δραστηριότητες και άνοιγαν προοπτικές.

Τμήμα χαρακτικού του Σπύρου Βασιλείου, 1942
Τμήμα χαρακτικού του Σπύρου Βασιλείου, 1942

Μα να΄ταν έτσι αναρωτήθηκα, η πραγματικότητα γίνεται εφιάλτης – πως να αντέξει κανείς ; Ας την ακούσουμε.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΚΑΜΑΡΗ : EΦΙΑΛΤΙΚH ΙΣΤΟΡΙΑ”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *