ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1981 ΜΕΡΟΣ Β' ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ

ΤΑ θΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ

αφιέρωση: εξαιρετικά στον Γιάννη Περτσελάκη

Ο Μάνος Χατζιδάκης ξεκαθάρισε τις προθέσεις του μόλις σχηματίσθηκε η ιδέα για ένα επαρχιακό φεστιβάλ. Μετά την «Οδό Ονείρων» που τον έβγαλε από τον ειδικό μουσικό δρόμο του και το Γ’Πρόγραμμα, σχεδίασε και προσπάθησε και πραγματοποίησε ένα όνειρο για το ευρύτατο κοινό- της επαρχίας αυτήν τη φορά. Πολιτικός με την πιο ουσιαστική έννοια αυτής της λέξης, δεν του έφτανε το τραγούδι και η έντεχνη (λεγόμενη) μουσική- ήθελε μια καλλιτεχνική προσφορά μεγαλύτερου πλάτους καθολικότερης συμμετοχής, πληρέστερου αποτελέσματος. Πρόσφερε (πρόσθετε) τον εαυτό του (ως μουσικό) σαν μαγιά, για να ζυμωθεί ένα πολύπλοκο σύνολο δημιουργών, πολλών κατευθύνσεων-να προkύψει αυτό που είχε τόσο κοπιεστικά συνθέσει, ένας πίνακας πανοραμικός – αναγεννησιακής εμπνεύσεως(θα΄ λεγε)- μια σύγχρονη συμφωνία με άπειρα όργανα και απίθανες φωνές, ένα έργο που να συγκινεί και να πείθει τους πάντες.

Ρέα Γαλανάκη, νεαρή ποιήτρια τότε-σήμερα πολυβραβευμένη και πασίγνωστη συγγραφέας

Θα παρουσιάσουμε κείμενα επωνύμων, για εκείνον τον Αύγουστο του 1981. Πρώτα ένα σημείωμα (μάλλον βιαστικό) που δημοσιεύεται στο «α+β ΓΟΥΣΤΟ», με τα αρχικά Ρ.Γ. που κρύβουν (είναι αρχικά) σύμφωνα με εκτιμήσεις την νεαρή ποιήτρια τότε κ. Ρένα Γαλανάκη.

Μουσικός Αύγουστος ή μια σκηνή από ταινία του Φελλίνι. Η μνήμη μιας παλιάς γιορτής στην πόλη των παιδικών μου χρόνων. Όχι η μνημη, τότεδεν υπήρχαν φωτάκαι που αναβοσβληνουνστα κιόσκια, οι κληποι και οι μουσικές. Όλα αυτά που γίνονται είναι παρόντα. Ωστόσο μοιλαζουν πρόσωπα που βλέπω και ξαναβλέπω και μοιαζουν επίσης, τριγυρισμένα από αξημερωμενα τείχη, ή από αυλές θαυμάτων.
Τριγυρισμενα τώρα «με μουσικές εξαίσιες, με φωνες» σ΄αυτήν την Αλεξλανδρεια πυ που εξορκίζςι τον αποχαιρετισμό στις τελετές της τραγουδώντας γλυκό σταφύλι του Αυγούστου σκληρό.

Μίνως Αργυράκης Ηράκλειο 1963-δίπλα του δυο Γιάννηδες, Φρουδαράκης-Ανδρεαδάκης σκιτσογρ'αφος.

Ο Μίνως Αργυράκης, περιγράφει ποιητικά με το πενάκι του τον Μουσικό Αύγουστο του 1981, σε μικρό λεύκωμα που εκδοθηκε την επόμενη χρονιά και εν όψει της επανάληψης του φεστιβάλ – φρούδες ελπίδες.

Στην εισαγωγή, γράφει :
Είμαι το πρώτο θύμα του Μουσικού Αυγούστου. Ξεφλούδισα. Όχι από τον ήλιο.Άλλαξα δέρμα Μεταμορφώθηκα. Απομονωμένος στην Αθληνα, έμεινα κλεισμένος μέσα στους τέσσερις τοίχους προσπαθώντας να ζωγραφίσω. Για δυο χρόνια δεν μπορουσα να τραβήξω γραμμή. (…) Από το περασμλενο αύγουστο ως σλημερα, δεν μπορώ να αφήσω το μολύβι…
Έτσι έγινα το πρώτο ευτυχισμένο θύμα…(…) πρώτα ξεφλούδισε από πάνω μου ο φόβος για τα φεστιβάλ και η απέχθεια μου για κάθε τι που οργανώνεται από Δήμους, κοινότητες (…)κι άλλα ηχηρά παρόμοια…
Ο Δημαρχος δεν έβγαζε λόγο(…) ο Διευθυντής (Μάνος Χατζιδάκης)δεν άνοιξε το στόμα του.

" και μπήκε ο Μάνος στο περίπτερο, και το περίπτερο μέσα στη θάλασσα..."

Μόνο τα αυτιά του…Ο ήχος ο σωτός, η όραση η Μαγική, ήταν οι μοναδικοί άρχοντες του Ηρακλείου.
(…)κι έγινα πάλι παιδί. Έβλεπα την Μάρλεν Ντίτριχ (…) ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ, τον Ζαν Λουί Μπαρώ, την αγάπη μου των παιδικλων μου χρόνων.(…)
Η φωνή της Ρινάλντι ξεφλούδιζε την χειμερία νλαρκη μου (…)Πότε την έβλεπα σαν να ναι πεταλούδα, γοργόνα κι ύστερα σαν φίδι τυλιγίταν γύρω μου και ξαφνικά μεταμορφωνόταν σε νοικοκυρά όταν καθότνα στος καρέκλες του Γαλαξία , τ΄(ξενοδοχείο του Ηρακλείου) απογέματα πλέκοντας(…)

"¨Ετσι βγήκε ο Αύγουστος μέσα από το Φεγγάρι..."

Η ασκήμια της πόλης του Ηρακλείου εξαφανιζόταν σιγά σιγά…και η ανασφάλεια που ένιωθα όταν εφτασα μουδιασμένος από την Αθηναίκή φεστιβαλίτιδα στην πόλη του Ηρακλείου, εξαφανίσθηκε όταν άκουγα το μητρικό αηδόνι που το λένε ΚΙΚΗ ΜΟΡΦΩΝΙΟΥ…

Η Μορφωνιού κι ο Σακκάς στα "ΠΙΝΔΑΡΙΚΑ"...

Κι έτσι (…) μπήκα στο οπτικοακουστικό πανηγύρι του Κρητικού Αυγούστου… Σαν τρελός χόρευα τα βράδυα υπό τους ήχους του Μπαντονεόν του Πιατσόλα, ταγκό και τ άπογέματα , στην πλατεία του Αγίου Μαρκου, μουζούκι με την ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΗ ΚΟΜΠΑΝΙΑ. Άκουγα τραγουδια του(19 )36 (…) σαν να΄μουνα 15 χρονών

Η γέννεσις των περιπτέρων...

Τα μεσάνυχτα ΟΙ ΩΡΑΙΕΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ, ένα συγκρότημα γερμανικό(…)Έρωτα ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΚΚΑΣ μας παρηγορούσε σε κάθαε φωνητική ή Ερωτική μας ατυχία.

Ο Μάνος Αύγουστος και τα οράματά του...

Αλά για να είμαι ηλικρινής, εγώ απ΄όλους που είδα και άκουσα, μ΄άρεσε ο ταχυδακτυλουργός ΑΪΖΤ ΓΚΟΥΛΠ… ξεπέρασε ακόμα και τον μουσικό που τριγυρνούσε ανάμεσα στα πλήθη κρατώντας τη τάξη… τον Μάνο Χατζιδάκη, αν τον ΄χετε ακούσει.

Μίνως Αργυράκης σημειώνει: (όπως είναι.)-μα δεν ήταν , δεν έγινε ποτέ

Ο Μάνος Χατζιδάκης θα κλείσει αυτό το αφιέρωμα- αυτός ο συντηρητικός των άκρων, ο κοντινός και απλησίαστος, ο ερωτικός και ποιητικός δημιουργός, έκανε τον απολογισμό, εκείνου του ανεπανάληπτου Αυγούστου-που επηρέασε πολλούς και ακόμα φωτίζει κάποιες στιγμές της ζωής μας.

» Ο Αύγουστος του ’81 υπήρξε ένας περήφανος Αύγουστος, εγωπαθής και νάρκισσος. Περιείχε εγωκεντρικές μορφές ανδρών και γυναικών, ωδές παραδόσεως και χορούς πάθους και της εξάντλησης.
Στο τέλος όλοι μας νιώσαμε την ανάγκη να τραγουδήσουμε δοξαστικά για το Ηράκλειο και νοσταλγικά για το προσωπικό δωμάτιο του σπιτιού μας.
Οι καλλιτέχνες που έλαβαν μέρος στον Αύγουστο του ’81, ταξίδεψαν από χιλιαδες μίλια μακριά για να ‘ ρθουνε στην Κρήτη(…) Συμφάγανε με τον Μπρέχτ και τον Κουρτ Βάιλ και ήπιαν κρασί με τον Μπάρντοκ και τον Σκοτ Τζόπλιν. Αυτό έγινε αφορμή οι δράστες να χάσουν την αγάπη τους, οι αστυνομικοί τον ύπνο τους και οι νεαροί σερβιτόροι την τακτική πελατεία τους. Έτσι αναγκασθήκαμε να κάνουμε ο καθένας μας πολλά κι οσα δεν είμασταν κατάλληλοι. Και παράδειγμα, εγώ έγραψα μουσική, η Μορφωνιού τραγούδησε, ο Αργυράκης σχεδίασε τα πεπραγμένα

Αργυράκης -Χατζιδάκης από την "ΟΔΟ ΟΝΕΙΡΩΝ"του ΄60 στον ΜΑΓΙΚΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ του ΄80 - από λεύκωμα του ζωγράφου

κι ο Κουρουπός έπαιξε στο πιάνο τα λησμονημένα.
Αυτό που έχει σημασία είνα πως όλοι οι μήνες που ακολούθησαν, θελήσανε να γίνουν Αύγουστος. Κι εμείς περάσαμε ένα Χρόνο με την ανάμνηση του, ώσπου να ξαναγεννηθεί η περιέργειά μας για το καινούριο πρόσωπο του Αυγούστου ’82.
Όπως και να γίνει, Κόντου λούνα βίνι κι ο Αύγουστος του ’81 μας σφράγισε ανεξίτηλα μ΄ένα χρυσό εφηβικό φεγγάρι.»

Μάνος Χατζιδάκης

Κλάδος, Χατζιδάκης Κουρουπός, Δεληγιαννάκης-στην πρόβα των Ανωγείων του 1979 (συνάντηση και διάλογος για την παράδοση)

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: 1. Τα σχέδια και κείμενα του Μίνου Αργυράκη, δημοσιεύονται για να τιμηθεί η μνήμη του και να να (φανεί) αξιολογηθεί η συνεισφορά του στον ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ του 1981 δείχνουν (εκφράζουν) βέβαια και αγάπη του για το νησί μας (έκδοση Μουσικου Αυγούστου 1982)
2. Ο Μουσικός Αύγουστος του 1982, δεν θα γίνει, τα θαύματα και τα όνειρα δεν επαναλαμβάνονται …εύκολα τουλάχιστον.
3.Ευχαριστίες στον Μ.Βασιλάκη, για την χρήση του αρχείου του

3 σκέψεις σχετικά με το “ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1981 ΜΕΡΟΣ Β' ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΠΟΛΥ”

  1. Αγαπητέ Βασίλη,

    Αισθάνομαι την ανάγκη να σε συγχαρώ γιατί θυμήθηκες και μας θύμισες αυτό το μοναδικό πολιτιστικό γεγονός, που είχαμε την τύχη να ζήσομε στην πόλη μας πριν 30 χρόνια. Οι επιλογές των κειμένων επιτυχείς, επάξια η αφιέρωση στον Γιάννη Περτσελάκη, εύστοχα τα σχόλιά σου. Με εκφράζει ιδιαίτερα αυτό: «του ανεπανάληπτου Αυγούστου-που επηρέασε πολλούς και ακόμα φωτίζει κάποιες στιγμές της ζωής μας».
    Να είσαι καλά και να συνεχίσεις να μας εκπλήσσεις.
    Μ.Β.

  2. ημουν κι εγω εκει….. ερχομουν απο ΡΕΘΥΜΝΟ νεαρη φοιτητρια, αστορ Πιατσολα, θυμαμια και κινηματογραφικες ταινιες , 3 ταινιες με το ιδιο Ονομα, ενα γυναικειο ονομα…..σας ευχαριστω που μας τον θυμησατε…

  3. ημουν κι εγω εκει….. Αστορ Πιατσολα, θυμαμαι και κινηματογραφικες ταινιες , 3 ταινιες με το ιδιο Ονομα, ενα γυναικειο ονομα…..σας ευχαριστω που μας τον θυμησατε…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *