ΔEΚΑΠEΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2016 – ΜE ΑΝΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΦEΓΓΑΡΙΑ

Δεκαπενταύγουστος, διακοπές πέραν της αναπαύσεως, λεωφορείο της  γραμμής ( του ΚΤΕΛ) και στίχοι της ώρας του απογεύματος…

sunset-111920_960_720

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ
Ήλιος κόκκινος στηΔύση
Σαν τσιγάρο που καπνίζει
Κι ουρανός γαληνεμένος
Με τη θάλασσα δεμένος
Κι ειναι στα βουνά το τάσι
Και κρασι θα δοκιμάσει
(Σε ποτήρι από χρυσάφι
Μια σταγόνα ας πάει στράφι
Για τους φίλους που έχουν φύγει
Κάθε προθεσμία λήγει)
Όποιος θέλει θα το νοιώσει
Και ψηλά θα το σηκώσει
Στην υγειά να πιεί του κόσμου
Είναι ο χρόνος καταδικός μου

Δυτική Κρήτη, οι άνεμοι υποχωρούν, το φεγγάρι ηταν ολόγιομο ( 2014)

Σχεδόν εύθυμα, η θάλασσα ήταν ζεστή και γλυκύτατη η περισινή πανσέληνος, θα ΄ρθει μεταμεθαύριο(18 -8-2016) στην Κυτροπλατέα (Άγιος Νικόλαος)

29 Αυγούστου 1915 -Πανσεληνος στον Αγιο Νικόλαο
29 Αυγούστου 2015 -Πανσεληνος στον Αγιο Νικόλαο

 

Διάλειμμα από ταλαιπωρίες και προβλήματα, οι Έλληνες μπερδεμένοι με ξένους – τα νεαρά ζευγάρια χέρι –  χέρι…

2016-08-13 14.07.52
Ζευγάρια χέρι χέρι, δε αλλάζουν τα αισθήματα , με τον συρμό(μόδα)…

Τα μελτέμια ήρθαν νωρίς αυτό το καλοκαίρι, έγιναν θυελώδεις άνεμοι μερικές φορές, οι βορεινές θάλασσες  έγιναν επικίνδυνες – και  οι πισίνες φτάνουν σχεδόν για  όλους…

Οι φουρτουνιασμένες θάλασσες στο Βοριά, οδήγησαν πολλούς στην ανατολική Κρήτη και τον Νότο...
Οι φουρτουνιασμένες θάλασσες στο Βοριά, οδήγησαν πολλούς , που συχαίνονται τις πισίνες, στην Ανατολική Κρήτη και τον Νότο(χθεσινή φωτογραφία)

Οι τεμπέληδες, αφού βρέξουν  τα πόδια τους, λύνουν σταυρόλεξα ή φτιάχνουν στιχάκια, για το FACEBOOK, ιδου:

ΤΟ ΜΕΛΤΕΜΙ

Οι άνεμοι περπατάνε

στο κεφαλι μου τις νύχτες

και τις σκέψεις μου μπερδεύουν

με του ρολογιού τους δείχτες

πάνε μπρος γυρίζουν πίσω

δεν μπορώ να σταματήσω

Κι όλο χάνομαι στο χρόνο

το παρόν ξεφεύγει μόνο

2016-08-15 17.47.02
Αυτοσχέδιος ανεμόμυλος, στην ταράτσα παραθαλάσσιου σπιτιού(15.8.2016)

 

 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΕΛΙΔΩΝΗΣ – ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ (ΜΗΝΥΜΑ)

Τα χαρτιά τέλειωσαν, πετάχτηκαν στο καλάθι των αχρήστων. Τα μολύβια κι οι πέννες δεν λερώνουν πια τα δάκτυλα μας.  Όμωςδεν αλλάζει η ουσία της γραπτής επαφής,  πάλι γράμματα, σύνταξη κι ορθογραφία και αισθήματα και λογική. Το τελευταιο σημείωμα  για τον  Αντώνη Χρελιδώνη, έφυγε με ψηφιακό ταχυδρομειο του alkman.gr εφταςε αμέσως στο νοσοκομειακό του κρεβάτι,απάντησε (το σχολίασε)χωρίς καμιά καθυστέρηση.

Το αντιγράφουμε, σαν πρόκληση στην τύχη,  δεν θα μας γονατίσει δεν σβήνει , δεν μπορεί να καθορίσει τα πάντα.

Ο Αντώνης θα διαβάσει αυτό το σημείωμα,  θα πεί  με πολύ πικρό χαμόγελο : «υπερβολές…»

Κι η καρδιά μας θα ραγίσει, είναι άδικο , μα τι μ΄αυτό : σ αυτήν  τη μεγάλη κι άγνωστη οντότητα,  δεν χάνεται τίποτα – στις απειρες ιδιότητες στις αιώνιες ουσίες της, υπάρχουν τα πάντα –  η φύση δεν αλλάζει.

Αντώνης Χελιδώνης, φωτογραφια διαδικτύου
Αντώνης Χελιδώνης, φωτογραφια διαδικτύου

 

Μεσάνυχτα,  τα πλήκτρα ενός υπολογιστή γράφουν, σελίδες ημερολογίου, πρ´ωτος αναγνώστης ,  ο Αντώνης Χελιδώνης,στο κρεβάτι του ΠΑΓΝΗ.

 

»

Στου » Τσίου » το καφενείο, κάπου στο Καμαράκι, φαίνεται δίπλα η εκκλησία των Αρμένηδων. Καταμεσήμερο,  ή μάλλον μετά το μεσημέρι…μικρή καλλιτεχνική  εκδήλωση, 3 30! Αλήθεια, ακριβώς όταν πέφτω για ύπνο…
Όμως πήγα για να δω τον Νεκτάριο που θα έπαιζε μουσική με το ΕΡΑΝ και με πολλές φρούδες ελπίδες, να συναντήσω τον Αντώνη.
Οταν βρεθήκαμε στο ιδιο καφενείο πριν λίγους μήνες με τον Αντώνη Χελιδώνη, έιχε κ´αποιο πρόβλημα, που μου το εξέθεσε με ψυχραιμία. Δεν ακούω, το ψάχνουν οι γιατροί. Μα καθ´ολου, ρώτησα ανήσυχος, τιποτα απάντησε.
Με ζώσαν μαύρα φίδια, δεν ειμαι γιατρός, μα η ένδειξη ηταν τρομοκρατική.

Συναντηθήκαμε αρκετες φορές μετα, είχαν άρχισει οι ιατρικές έρευνες και εξετάσεις. Ψάχνουν στον πνεύμονα , μου είπε…
Λίγο αργότερα…
Έτρεξα στο ΠΑΓΝΗ είχε εξιτήριο, αμφέβαλα, μπορει ναναι κατι που δεν ξέρω, απ´ τις άπειρες αρρώστιες και να αντιμετωπίζεται.
Στο facebook μιλούσαμε τακτικά, ηταν πάντα «ομιλητικός » δεν τολμούσα να ρωτήςω για την υγεία του.
Οι πληροφορίες απο δεξιά αριςτερα με απογοήτευαν …
Διαισθανόμουν ότι περνόυσε τον τρομερ´ο δρόμο μιας σαδιστικής αρρώστιας.
Οταν ´εχεις φτ´ασει σε μιαν υψηλή ηλικία νοιώθεις ντροπή ´οταν η επ´αρατες ασθένειες χτυπούν ν´εους.
Κι επαναςτατείς οταν η βαναυση αδικία που δεν ´εχει κοινωνικά πρόσημα, και δεν αντιμετωπίζεται με καν´ενα τρόπο , πλήττει τελείως αθώους .
..
Θαθελα να βγω στους δρόμους και να φωνάξω,να διαμαρτυρηθώ, που δεν υπ´αρχει καν´ενα ορατό σύνορο κανένας βατός δρόμος για τον φίλο μου.

Κυριακή 4 50′ αρχίζει το μουσικό προγραμμα, δοκιμάζουν τα όργανα…

Ο Αντώνης ειναι στο νοσοκομείο, για την βάρβαρη θεραπεία, η λύρα κλαίει, τα λαγού τα κρατάνε καποιο ρυθμό…

«Απο τα αρχαία χρόνια λυγμοί κι αποκάουδα από φωτιές που δεν χωνεύουν. »

Η Κυβέλη είναι μια έκπληξη...
Η Κυβέλη είναι μια έκπληξη…ο Νεκτάριος από την ποίηση, στη ζωγραφική κα μετά στους ήχους (10.4.2016 καφέ ΤΣΙΟΥ)

 

Η Κυβέλη, εχει φωνή με κρόσσια των νότιων ανέμων και το τύμπανό της κρύβει αφρικανικές χορδές…

Κρητικές μελωδίες, δεν ξεχωρίζω στίχους λόγια γλώσσα ύφος …

Η καρδιά να μιλάει συμβούλευσε η Μ.Κ. Το συναίσθημα να΄ναι αληθινό είπε κάποτε η Ρεγκρέιβ,  έτσι πανε οι τέχνες…μα η ζωή;

Βανέσα Ρενγρέϊβ, η πιο σπουδαία ίσωςηθοποιός της εποχής μας
Βανέσα Ρενγρέϊβ, η πιο σπουδαία ίσως ηθοποιός της εποχής μας

Ο Αντώνης είναι στο κρεββάτι του ΠΑΓΝΗ και θέλω να μπω
στο μυαλό του στην πίεση και τη ένταση που νοιώθει.

Να μπορούσα να κάνω κατι, να σπάσω τη μοναξιά της αρρώστιας του,
Να τον φέρω στο καφενείο του, στου ΤΣΙΟΥ…

Δεν ειμαι βέβαιος για τίποτε , οταν θέλεις πολυ κατι μπορει , να συμβεί, χωρ´ις μεταφυσική και θρησκευτικές εμμονές και υπερβάσεις.

Δεν μπορώ να μπω στο νου του μα ειναι εύκολο να ναι στο δικό μου κεφάλι.
Τον σκέφτομαι, ´οπως ειναι π´αντα, καλόγνωμος ανοικτός, προσφερόμενος. μας πως μπορεί και με την αρρώστια κι με την ταλαιπωρία την πιο μεγάλη;
– συμβαίνουν αυτά , θα μου πει
Δεν κλαίει Τη μοίρα του, δεν κ´ανει πικρά παράπονα: «γιατί σε μένα;»

Οτι ειναι να γίνει ας συμβεί, ο χρονος δεν περισσεύει. Μα δεν ξοδεύεται άδικα συλλογίζομαι, ο Αντώνης τον μετράει σωστά τον καταναλώνει δίκαια και αποδοτικά…

Στο κρεβάτι του , εχει τον ουρανό της προσφοράς, την αγ´απη των φίλων του.
Τον σκεφτόμαστε συχνά , το ξέρει…

Ηρακλειο 10 Απριλίου 2016

»

Πέρασαν πολλές μέρες, κοντεύουν σαράντα…γιατί οι αριθμοί να χουν σημασία; Συνήθειες πανάρχαιες, με κρασί και λάδι, με φωτιές και μοιρολόγια, οι τελετουργίες ειναι περιττές, μα ξεχειλίζει η καρδια μας, θ΄ αδειάσει…

Ηρακλειο 18 Ιουλίου 2016 , Καμαράκι

 

M/S AQUARIUS 1974/ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

Μαξ Πεχστάιν, λιμάνι-υδατογραφία 1919

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Μαραμπού έφτασε στις 14 Απριλίου στο Ηράκλειο, με το κρουαζιερόπλοιο «Aquarius» με σκουρομπλέ μπερέ και ντροπαλό χαμόγελο, κατρακύλησε από τη ψηλή σκάλα το μεγάλου καραβιού στις αγκαλιές που τον περίμεναν. Γρήγορα προσαρμόστηκε στους κρητικούς, έγινε εγκάρδιος φίλος και συμπότης και καθοδηγητής κέντρο μιας νεανικής συντροφιάς.

Συνεχίστε την ανάγνωση M/S AQUARIUS 1974/ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Οι οικονομικές δυσκολίες δεν εμποδίζουν τις θερινές διαδρομές μας, ας πάνε στην μακρινή Κινα οι πολιτικοί –  εμείς βλέπουμε πιο κοντά και πιο  μακριά…

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

 

Κι όταν έρθει καλοκαίρι

κι Αυγουστιάτικο φεγγάρι

στο χαλί το μαγικό της

η αγάπη θα μας πάρει

και Θα πάμε σ’ άλλα μέρη

στο Μαρόκο και τ Αλγέρι

και σ εκτάσεις της ερήμου

θα μαστε μαζί καλή μου

10524976_10203165893701456_643851694_n-1

Και θα βλέπουμε νομάδες

που θα κάνουν τεμενάδες

και θα πίνουν μαύρο τσάι

κι η καμήλα τους στο πλάι

 

Στο Μισίρι και το Νείλο

σε βαρκούλα από το ξύλο

του παπύρου, μπαίνουμε

και στου Ασουάν το φράγμα

πάλι κατεβαίνουμε

 

Και στην Σφίγγα και στην Γκύζα

μόλις θα σ΄αγκάλιαζα

το φιλί  σου που είχα χάσει

με χίλια θα θα τ’αλλαζα

 

Στη Βασόρα στη Βαγδάτη

και στον Τίγρη τον Ευφράτη

με το μαγικό χαλί

και σε κήπους κρεμασμένους

θαύμα στην Ανατολή

κινέζος καλλιτεχνης-ηλιόσποροι από πορσελάνη/γκαλερί Τade
κινέζος καλλιτεχνης-ηλιόσποροι από πορσελάνη/γκαλερί Τade

Κι ύστερα μακριά στην άλλη

άκρη – πάλι η Κίνα θα προβάλλει

και θα μασουλάμε ρίζι

κι η Παγόδα θα καπνίζει

 

Και θα σ΄ αγοράσω χτένι

φιλντισένιο, στο μπεντένι

σαν θα πάμε το μεγάλο

που στη γη δεν βρίσκεται άλλο

που να ναι ψηλότερά του

Σινικό είναι τ΄ όνομά του ….

 

Και στη Κίνα τρώνε ρίζι

κι η παγόδα θα καπνίζει

και στο Σινικό Μπεντένι

θα έχω φιλτισένιο χτένι

και στο μαγικό χαλί σου

θα πετώ κι εγώ μαζί σου

 

 

Στον ουρανό μπαξέδες

και  τριγύρω καφενέδες.

Στο  σου χαλί σου θα 
πετώ

και  μαζί  στον ουρανό

θα γυρίζω  τον ντουνιά,

τον Νείλο, τον Ευφράτη,

την Προύσα, τη Βαγδάτη,

τη Δαμασκό, τη Μπαρμπαριά.

 

 

 

 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΕΛΙΔΩΝΗΣ : ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ

ΑΝΤΩΝΗΣ   ΧΕΛΙΔΩΝΗΣ: ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ

Αντώνης Χελιδώνης, ηρακλειώτης διανοούμενος κι άνθρωπος για πολλές εποχές
Αντώνης Χελιδώνης, ηρακλειώτης διανοούμενος κι άνθρωπος για πολλές εποχές

Αντώνης, δεν  έφυγε νωρίς, όπως άλλοι.

Ούτε την ώρα που έπρεπε, μα υπάρχει κάποια ώρα;

Οι άπειροι φίλοι του ήρθαν συνοφρυωμένοι   και απήλθαν λυπημένοι, στον απαίσιο τόπο

ανατολικά της πόλης μας, που κάποτε ήταν τα νταμάρια – «Κρανίου τόπον» τον

ονόμασαν πολλοί συμπολίτες μας.

«Ο καημένος» , έγραψε κάποιος στο face book, εκφράζοντας αισθήματα λύπης.

Μου φάνηκε σχεδόν προσβλητικό, παρά την ευγενική διάθεσή του.

Δεν ήταν ποτέ » καημένος » ο Αντώνης . Ούτε κακόμοιρος, ούτε ταπεινός.

Ήταν  ένας γενναίος , ευγενικός  σκεπτόμενος και μπροςφερόμενος άνθρωπος,

λίγο άτυχος, αν λέει κατι κι αυτό.

Δεν μετριέται η ζωή με χρόνια και τέρμινα (αυτά  είναι για τις καφετζούδες)

Δεν εχει στάθμες ορατές στον ορίζοντά της και σταθμά της αγοράς συγκεκριμένα στη

ζυγαριά της.

Είναι μεγάλα τα όρια και ατέλειωτες οι εκτάσεις.

Κι ο Αντώνης μπήκε μέτρησε και έφτασε ως εκεί που γινόταν.

Ούτε πολυ ούτε λιγο, μα σε πολλούς (και σε μένα) έθεσε πρότυπα και όρισε πολιτικές

σταθερές, χρήσιμες για την κρίσιμη περίοδο που διανύουμε.

Ο Αντώνης, έσπασε την συνήθεια, την κακομοιριά που μας  ποπυ λέει : αυτό είναι νωρίς

τ´άλλο όψιμο.

Κι έφυγε ξαφνικά  και γρήγορα :

«Σαν ματιά παιδική

σαν μια πράξη ερωτική

σαν αγέρι» (*)

Στη θέση του, δεν μπαίνει τίποτα και κανείς,

Κι η μνήμη θα τον συντηρεί, ´η καρδιά μας θα τον κλαίει, οι αληθινοί φίλοι του θα λένε

τα βράδια : <ένα κέρασμα για τον Αντώνη>

 -Θα  απαντά :  <τα δεύτερα δικά μου>

 

Αντ'ωνης Χελιδώνης, γεωπόνος αλλά και διανοούμενος και άλλα πολλά ...
Αντ’ωνης Χελιδώνης,πριν λίγους μήνες, στο καφενείο ΤΣΙΟΥ, εκδήλωση για την Κατερίνα Επιτροπάκη(;)- τίποτα δεν έδειχνε ότι πλησίαζε μια τρομερή αρρώστια.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

(*)=Στίχοι από το ποίημα ΑΥΤΟΣ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ, της συλλογή ΘΕΡΑΠΩΝ ΕΡΟΣ, εκδόσεις ΝΕΦΕΛΗ 1980

 

ΚΑΛΟΣ ΚΑΙΡΟΣ, ΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΗΜEΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ…

Καλοκαιρία, η θάλασσα προσιτή, μα δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε.

Πολιτικές εξελίξεις που είναι τόσο φυσικές όσο και ακατανόητες . Αρρώστιες που είναι παράλογες βάρβαρες και ασυγχώρητες. Και τις νύχτες όταν βαθαίνουν, γράφουμε σημειώματα, να δικαιολογήσουμε την ύπαρξή  μας,  χωρίς  να είναι απαραίτητο.

Αντιγράφουμε, ότι μπορεί και ν΄ άρεσε στην κυρία Σ.Λ.

Η θάλασσα προσιτή και μακρινή κι απλησίαστη
Η θάλασσα προσιτή και μακρινή κι απλησίαστη (Αγιος Νικόλαος 2015)

Η ΝΥΧΤΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΑΝΤΑ  ΦΕΓΓΑΡΙ

Στον Αντώνη, που τον σκεφτόμαστε με πολλή  αγάπη

Στους δύσκολους δρόμους κάψαμε τα χέρια μας
Στις εύκολες διαδρομές πουλήσαμε τα υπάρχοντα μας

Και δεν εμεινε τελικά τίποτα
και δέν ήρθε κανείςούτε εφάνει

Κάθε στίχος
Ειναι ´ενας τοίχος
Χωρ´ις παράθυρα

Κάθε φίλος
ειναι ένας στύλος
Κομμάτια παράταιρα

Και τ´ όνειρο μέςα στ όνειρο ταξιδεμένο
Και το καράβι χωρ´ις πυξίδα μοιαζει χαμένο

 

ΣΑΒ 2:21 Π.Μ.

 

Πίνακας τουΣπύρου Βασιλαίου, από το βιβλίο του ΦΩΤΑ ΚΑΙ ΣΚΙΕΣ 1969
Πίνακας τουΣπύρου Βασιλείου, 1969

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Στύλος =κολώνα, αρχιτεκτονική / δεν ηταν μονοκόμματη αλλα απο σπονδύλους…´οπως η σπονδυλική στήλη…/ μα τα κομμάτια δεν ηταν παράταιρα, αντίθετα τέλεια ταιριασμένα…

ΤΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟY…

ΤΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

αφιέρωση: στους  «χοχλιδολόγους» (*)

Νότος στην Κρήτη, σαρώνει τις παραλίες και τους κάμπους, ξεθυμαίνει στα ψηλά βουνά. Ο ουρανός σκοτεινιάζει από την άμμο (σκόνη) της Αφρικής και η διάθεση δεν εννοεί να καλυτερέψει – ο καφτερός άνεμος προσβάλλει όλα τα συστήματα και τα πιο ευαίσθητο, το νευρικό μας σύστημα.

Ανέβηκαν στο ψηλότερο σημείο της κρεμάστρας
Ανέβηκαν στο ψηλότερο σημείο της κρεμάστρας

Τα σαλιγκάρια μαζεύτηκαν πριν δυο μέρες, «κλεισμένα» δηλαδή κοιμισμένα, με μια προστατευτική μεμβράνη στην «πόρτα» τους.

Ομως ένα δυο ξύπνησαν, προσπάθησαν να δραπετεύσουν, κατάφεραν (άγνωστο πως) να φτάσουν στο ψηλότερο σημείο της περιοχής τους και να ξεκουραστούν και να κλειστούν στο καβούκι τους (κυριολεξία).

Τα κατάφεραν να βγουν στο ψηλότερο σημείο και να νικήσουν τη βαρύτητα...
Τα κατάφεραν να βγουν στο ψηλότερο σημείο και να νικήσουν τη βαρύτητα…

‘Οταν τα ανακάλυψα, στην κρεμάστρα , στο ψηλότερο μέρος της, με παραξενεψαν πολύ, πως τα καταφεραν να πάνε εκεί από την αλυσσίδα και τον γιαλυστερό σωλήνα;

Είχαν βρει ένα σημείο και αγκαλιάστηκαν και κόλλησαν για να περάσουν το καλοκαίρι.

Ήξερα τα γούστα τους, την ερμαφρόδιτη φύση τους και έτσι τα άφησα  στην ησυχία τους, ας μείνουν εκεί όσο αντέχουν σκέφτηκα και σιγανομουρμούριζα τους στίχους του παιδικού άσματος:

Ο χοχλιός είναι αγαπημένο έδεσμα των κρητικών, αλλά και σήμα κατατεθέν, του σκιτσογράφου Γιάννη Ανδρεαδάκη, συνοδευει όλα σχεδόν τα έργα του - εδώ από το βιβλίο του ΤΑ ΑΝΩΔΥΝΑ
Ο χοχλιός είναι αγαπημένο έδεσμα των κρητικών, αλλά και σήμα κατατεθέν, του σκιτσογράφου Γιάννη Ανδρεαδάκη, συνοδευει όλα σχεδόν τα έργα του – εδώ από το βιβλίο του ΤΑ ΑΝΩΔΥΝΑ

ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ

Χοχλιό με λεν΄ οι Κρητικοί

κι οι άλλοι σαλιγκάρι

γιατί σαλιώνω όπου περνώ

χωρίς μεγάλη χάρη

 

Κι όμως στα ζώα ανάμεσα

δεν είμαι τελευταίο

Έχω καβούκι ζηλευτό

και στρογγυλό κι ωραίο

 

Κι αν είμαι αργό κι αν σέρνομαι

μπορώ παντού να βγαίνω

από το χώμα στα ψηλά

παλάτια ν´ ανεβαίνω

 

Όταν ήρθε η μικρή Ν.(πεντάχρονη) στο γραφείο, της  έδειξα τα σαλιγκάρια εκεί που ήταν σκαρφαλωμένα , τα είχαμε πριν μέρες μαζέψει μαζί,  τα χάζεψε λίγο , της φάνηκε φυσική τη θέση τους :

-Νόμιζαν ότι είναι δέντρο παρατήρησε…

Τα παιδιά καταλαβαίνουν καλύτερα συλλογίστηκα.

Τώρα που περνάει ο καιρός τα συνήθισα, μου κάνουν παρέα, κοιμούνται δεν ενοχλούν  – μα είναι είναι ζωντανά πλάσματα , στον μάλλον άχαρο χώρο  μου – που δεν υπάρχει ουτε πράσινο φύλλο.

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

(*)=Χοχλιδολόγος, αυτός που ασχολείται με τη συλλογή (μάζεμα) χοχλιών, μεταφορικά αυτός που δεν έχει τι άλλο (παραγωγικό) να κάνει

Χοχλιδόκουπα=το κέλυφος του χοχλιού

Χοχλιός του αμαθιού=η ίριδα του ματιού

(λεξικό Α.Ξανθινάκη Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης)

 

ΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ – ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΑΦΙΣΗΣ – ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 3.5.2016

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΙΣ 3 ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ !

Βόλτα στο παλιό λιμάνι (βενετσιάνικο) υπεραργία και σήμερα, δια της βίας άνοιξαν κάποια καφενεδάκια – βέβαια η περιορισμένη τουριστική περιοχή της 25ης Αυγούστου σε πλήρη (μετά από καιρό) λειτουργία και αυξημένη πολύ κίνηση. …

Την Μεγάλη Πέμπτη προσπάθησα να εντοπίσω κάποιον επαγγελματία, να μου διεκπεραιώσει μιαν εργασία (ολιγόωρη) δεν τα κατάφερα, αν και βρήκα όλους σχεδόν τους επαγγελματίας του σχετικού κλάδου.

Ο τελευταίος , στον οποίο απευθύνθηκα με ενδιάμεσο (μέσον λέγεται) έναν στενό του συγγενή, θύμωσε και λίγο, δεν σου είπε( ο εξάδερφος) ότι έχω κάποιο σοβαρό πρόβλημα , με παρατήρησε(επιτίμησε) αρκετά αυστηρά.

Ζήτησα ταπεινά συγνώμη, που τον ενόχλησα – είναι αλήθεια ότι κάπου έφταιγα, τι ήθελα τους μεσάζοντες;

Μεγάλη Παρασκευή, ούτε λόγος οι Νεοέλληνες έχουν υποχρεώσεις…

-Θρησκευτικές, θα αναρωτηθείτε.

-Όχι προς θεού, δεν είμαστε θρησκόληπτοι. Οικογενειακές, προσωπικές, φιλικές και άλλες.

Το Λιμανικο Περίπτερο σήμερα
Το Λιμενικο Περίπτερο σήμερα

Η αργία έφτασε εύκολα ( και αναγκαία) στο Πάσχα, προφανώς και την επομένη. Η εργασία που πρέπει να πραγματοποιηθεί έπρεπε να περιμένει . … Μα οι δικές μου κάθε είδους υποχρεώσεις (ευτυχώς) τέλειωσαν, και τα τραπέζια κι οι ευχές κι οι συγγενείς και οι φίλοι – όχι χωρίς επιπτώσεις(στομαχικές).

Παρά την σθεναρή αντίσταση στο φαγοπότι, έπεσα ηρωϊκά, σε ψητό αρνάκι και μετά σε “αντικριστό” και ένα (άγνωστο εδώ) θανατηφόρο κοκορέτσι. κι ένα κρασί που (ω του θαύματος) δεν ήταν εμφιαλωμένο.

Μπεντενάκι, ο Νότος αλλάζει τον ουρανό...
Μπεντενάκι, ο Νότος αλλάζει τον ουρανό…

Κι έφτασε η επόμενη της επομένης του Πάσχα. Αργία, ευτυχώς ελεύθερη από κάθε είδους υποχρέωση. Ούτε φίλοι ούτε συγγενείς,ούτε φιλοξενούμενοι, ούτε παιδιά κι εγγόνια. Ούτε φαγητά και γλυκά( η αδυναμία μας) ούτε ποτά (πέραν ενός μικρού καφέ). Ελεύθεροι λοιπόν, βόλτα, όχι στην εξοχή (που μας αρέσει) αλλά στο λιμάνι…

Εδώ όλα ήταν ευχάριστα και χαρούμενα, όμως έπρεπε να δούμε και να θυμηθούμε…

Η ανασκαφή στο Μπεντενάκι, είναι εντυπωσιακή, οι πιο αρχαίες εκκλησιές των χριστιανών μας παραξενεύουν – ενώ ο μεγάλος ναός των Δομινικανών (ο Άγιος Πέτρος)μας καθηλώνει, με τον όγκο και το μέγεθός του. Κάποτε, όταν κατεδαφίστηκε η “Καστέλα” μια ασήμαντη αποθήκη με νεοκλασικά στοιχεία, είχε ξεσηκωθεί η αρχαιολογική υπηρεσία και άλλοι πολλοί – δεν μας άκουγαν που φωνάζαμε (γράφαμε) πως το σημαντικό ήταν ο Άγιος Πέτρος και εκεί έπρεπε να επικεντρωθούν οι προσπάθειες.

2013-08-05 20.42.04
Μπεντενάκι, ειδυλλιακή ώρα απογεύματος…

Και ως συνήθως εξελίχθηκαν τα πράγματα, λόγω αδρανείας, σωστά κατά τύχην, ο καλός άγιος της πόλη μας ( ο Άγιος Μηνάς;) έβαλε το χέρι του (τη χάρη του).

Το “ΞΕΝΙΑ” κατεδαφίστηκε (ευτυχώς), ας αντιδρούσαν πολλοί, το θαλάσσιο μέτωπο της πόλης μας, ελευθερώθηκε αρκετά. Ας ενοχλεί το “Δημοτικό” αναψυκτήριο, μπαρ – θα διορθωθεί κάποτε. Μοναδικό  προβληματικό  κτίσμα, τελείως ασήμαντο, κακόγουστο (όπως έχει καταντήσει) είναι το λεγόμενο ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ.

Εικόνα11136
Οι αρχαίοι χριστιανικοί ναοί, ο Γιαννης Ανδρεαδάκης παραξενεύεται…

Πάνω στη γωνία του τείχους, συνδέθηκε με την κοινωνία του Ηρακλείου για μισόν αιώνα, αλλά αφέθηκε στην τύχη του και σήμερα είναι αχρησιμοποίητο, κατεστραμένο, άσχημο , άθλιο και ετοιμόροπο. … Το συντηρεί η αβελτηρία των ειδικών, ο ρομαντισμός των ηλικιωμένων και κυρίως η αδράνεια μιας κοινωνίας που βιώνει την πρωτόγνωρη κρίση και ενός κράτους που δεν ξέρει που πατά και που βρίσκεται

Ηρακλειο, Μπεντενάκι- στο β'αθος ο Στρούμπουλας χιονισμένος
Ηρακλειο χειμώνας, Μπεντενάκι- στο βάθος ο Στρούμπουλας χιονισμένος

. ..

‘Ομως ειδαμε κι άλλα, για να επανέλθουμε.

Καλό Πάσχα.

 

 

 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:

Θα απορήσουν κάποιες φίλες με την σκληρότητα της πρότασής μας.  Υπάρχουν  κάποιες πληροφορίες για την αισθητική και ιστορική αξία του κτιρίου, που ωστόσο  στηρίζονται μόνο στις προσωπικές μας εμπειρίες.

Στα νεανικά μας χρόνια ήταν μοναδικό μέρος στο Μπεντενάκι, με σύγχρονη αρχιτεκτονική, ονομάστηκε σωστά Γκλάς Χάουζ, το πρωτο οικοδόμημα με πολύ Γυαλί

που είχαμε δει.

ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ σήμερα, ανήκεστες βλάβες
ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ σήμερα, ανήκεστες βλάβες

Εκεί οργανώσαμε τους περίφημους Χορους των  Κρητών Φοιτητών,  εκεί γυρίζαμε τις νύχτες κάποιων ρομαντικών καλοκαιριών, ανέτοιμοι και αθώοι.

Όμως το κτίριο δεν έντεξε, οι πολλές μετατροπές, οι αλλαγές στη χρήση του βοήθησαν σ αυτό. Το συνέτριψε ο καιρός, η μορφή του καταστράφηκε, είναι πια ένα φάντασμα πάνω στη γωνία του τείχους, περιμένει την ώρα της τελικης πτώσης και εξαφάνισής του.

Σ΄ έναν χώρο που τον βαραίνει η ιστορία, το θαλασσινό μέτωπο του Μεγάλου Κάστρου,  η ύπαρξη του παλιού Περιπτέρου, δεν προσθέτει πια τίποτα, δείχνει απλώς την αδυναμία λήψης αποφάσεων, την  αδράνεια που γίνεται αβελτηρία.

Η κατάσταση είναι πια ενοχλητική...
Η κατάσταση είναι πια ενοχλητική…