ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΟΥΡΑΚΗΣ, ΕΝΑΣ ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ

Fourakis!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΟΥΡΑΚΗΣ, ΕΝΑΣ ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ

αφιέρωση: Στον ΤΑΛΩ

Ήρθε ξαφνικά, σπάζοντας το σκληρό τσόφλι της χαμένης μνήμης, με τα βιβλία του (4 τόμοι) που πρόσφερε κυριακάτικη συντηρητική ,

υπερδεξιά (ας συγχωρηθεί ο παρωχημένος όρος)εφημερίδα. Γιάννης Φουράκης, σύντροφος των φοιτητικών χρόνων, δημοσιογράφος και συγγραφέας, πολυγραφότατος, συμπαθής σε ορισμένους κύκλους – αλλά τελείως άγνωστος στο ευρύ κοινό.

Ο χώρος που τον κέρδισε στην μεταπολίτευση, όχι αρκετά οικείος μας, σχετίζεται με την αντισιωνιστική θεωρία και πολιτική, την αρχαιοελληνική (παρα)φιλολογία, και τα μυστήρια που την συνοδεύουν, την περίπλοκη ανάλυση των σκοτεινών υποθέσεων, για πολλά κρίσιμα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου.

Δεν μπορούμε καθόλου να τον παρακολουθήσουμε στα πνευματικά και πολιτικά του βήματα, δεν έχει και νόημα – είμαστε όλοι αρκετά ηλικιωμένοι και κατασταλαγμένοι, δεν έχουμε δυνατότητα ούτε να καταλάβουμε πολλά διαφορετικά θέματα των άλλων,

ούτε ( πολύ περισσότερο) να αλλάξουμε, θεωρήσεις και τοποθετήσεις – κι αν συμβεί , δεν ενδιαφέρει και κανέναν. Όμως ο Γιάννης Φουράκης, ήταν κάποτε <δικός> μας με κάποιον τρόπο, στην μεγάλη δημοκρατική <εξέγερση> του 1960- 65,

Από την εποχή του αντιδικτατορικού αγώνα, δεν ηταν αδιάφορος μα δεν ζήτησε εύσημα...
Την εποχή του αντιδικτατορικού αγώνα, δεν ηταν αδιάφορος μα δεν ζήτησε εύσημα…

στους κρητικούς φοιτητές, ένας ψηλός και ντελικάτος νέος, από τα Χανιά – συμμετείχε παντού, στις συζητήσεις στις συγκεντρώσεις στις μεγάλες πορείες και τις ατέλειωτες συγκρούσεις, με την αστυνομία.

Κανείς δεν ήξερε σε ποια σχολή ανήκε ακριβώς, μα δεν ρωτούσε και κανείς – οι φήμες τον έφερναν σπουδαστή κάποιου δημοσιογραφικού κολεγίου – αφού η δημοσιογραφία ήταν το σημαντικό ενδιαφέρον του.

Στις πολιτικές ομάδες ήταν στους κεντρώους της ΕΔΗΝ, μα δεν είμαστε σίγουροι, εμείς οι Αριστεροί, που ακριβώς πολιτικά βρισκόταν, δεν ήταν σε κανέναν πειθαρχικός σε<γραμμές >και κόμματα.

Η Μεγάλη Πορεία Ειρήνης, το τμήμα της Ιατρικής, δεξιά κρατάει το πανώ ο Μ.Μαμαλάκης, στη μέση με το πουλόβερ Μ.Κιουρτζόγλου
Η Μεγάλη Πορεία Ειρήνης, οι Κρήτες φοιτητές πρώτοι, ο Γ.  Φουράκης  γίνετια πρωταγωνιστης…

Αν και ήταν κεντρώος χωρίς αμφιβολία,  δεν τον κάλυπτε η νεολαία του Κέντρου, που με τις οργανώσεις της και τα στελέχη της κυριαρχούσε στους σπουδαστές της Κρήτης.

Εμείς οι άλλοι (αριστεροί) αμφιβάλλαμε για την στάση του, κι όταν βρίσκαμε ευκαιρία τον απομονώναμε, μα ς παραξένευε η ανεξαρτησία της γνώμης του, η πολιτική του αυτονομία, η παρρησία και το θάρρος του. Μα ποιος νομίζει ότι είναι;

Εύκολα η συνομωσιολογία (που τον απασχόλησε αργότερα) μας οδήγησε σε σκοτεινές σκέψεις: αφού δεν ακούει (ελέγχεται) από κανέναν, θα ναι <βαλτός>.

Αυτός ο αθώος ιδεαλιστής, που αγωνιζόταν σκληρά για την επιβίωση (ενώ εμάς μας τάιζαν άλλοι (οι γονείς) έγινε <μίσθρανον όργανον>.

Τόσο καταλαβαίναμε, τόσο λέγαμε, ανόητοι μέχρις αναισθησίας.

Κάποτε του κάναμε κακίες και ακρότητες, αλλά μας αντιμετώπισε με χριστιανική ανεξικακία και καλοσύνη (είναι δύσκολο και να τις αναφέρουμε).

Είναι στο νού μου η μορφή του, είναι όπως όταν γέρασε, ένας αδύνατος σκελετωμένος αγωνιστής εκτός εποχής, ένας ιδαλγός, ένας σύγχρονος Δον Κιχώτης.

Είχε ψάξει τότε παλιά, να βρει κάποιον βοηθό, έναν Σάτσο, αλλά απέτυχε πολλές φορές κι έμεινε τελικά μόνος. Είχε σιγά σιγά κατασκευάσει τον δικό του κόσμο, ολοκληρωμένο, τέλειο, κι αυτός έδειχνε τους εχθρούς του.

Οι ανεμόμυλοι, θα μπορούσε να ήταν οι αληθινοί εχθροί, όμως δεν άργησε να βρει τον δρόμο της έκφρασης, αυτό ίσως να μετράει πιο πολύ, από τις θεωρίες και τις αναλύσεις και τα συμπεράσματα .

… Δεν υποχώρησε στην παντοδύναμη δημοσιογραφική και φιλολογική επιταγή για <ανόθευτη και γνήσια Δημοτική>,έκανε μείξη: όπως κάποτε η Πηνελόπη Δέλτα. Και πέτυχε , είχε δίκιο.

Ο νέος του 1965, οδηγούσε ταξί για το μεροκάματο, έγραφε για να υπάρχει, αγωνιζόταν χωρίς ανάσα, για να βρει το δρόμο του. Κι έφυγε όταν κουράστηκε, στο διαδίκτυο διαβάσαμε:

….

Ο πολυαγαπημένος μας και Σεβαστός συγγραφέας, Ιωάννης Φουράκης, ανεχώρησε, σήμερα 1η Δεκεμβρίου, για το μεγάλο ταξίδι προς το άστρο από το οποίο ήλθε. Όσοι  είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε από κοντά, γνωρίσαμε στο πρόσωπό του έναν άνθρωπο αγνό και αληθινό σε ολόκληρο το βίο του, πρότυπο αμέμπτου ηθικής. Το σημαντικό του έργο θα είναι πάντα πολύτιμο εργαλείο για οποιονδήποτε μελετητή – ερευνητή, αλλά και  απτή απόδειξη για το ήθος και την καθαρότητα της ψυχής ενός ανθρώπου απόλυτα αφοσιωμένου στα  υψηλά ιδανικά που υπηρετούσε.”

….

Ο φίλος του Σίφης Κ. που κάποτε τον είχε διαλέξει για σύντροφο στις πορείες του, είχε εγκαταλείψει τον μάταιο κόσμο λίγο πρίν, στα 2006 …

ΛΟΥΛΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ – ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Λούλα Αναγνωστακη(«Έζησα ωραία ζωή. Αλλά δεν το ήξερα»: Η τελευταία συνέντευξη της Λούλας Αναγνωστάκη H σπουδαία θεατρική συγγραφέας που πέθανε σήμερα σε μια εξομολογητική συνέντευξη για τη ζωή τον έρωτα και το έργο της 8.10.2017 | 14:23 AΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ Πηγή: www.lifo.gr
Λούλα Αναγνωστακη(«Έζησα ωραία ζωή. Αλλά δεν το ήξερα»: Η τελευταία συνέντευξη της Λούλας Αναγνωστάκη H σπουδαία θεατρική συγγραφέας …- σε μια(ν) εξομολογητική συνέντευξη για τη ζωή τον έρωτα και το έργο της 8.10.2017 | 14:23 AΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ Πηγή: www.lifo.gr)

 

ΛΟΥΛΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ – ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Πολύ παραξενη, πολύ απόμακρη – και τρομερή θεατρική ύπαρξη…

Έμενε στην άκρη της μνήμης, δίπλα στον πανέμορφο και ταλαντούχο Χειμωνά, οχι

μακριά από τον Μανόλη Αναγνωστάκη.

Λούλα Αναγνωστάκη, φωτογραφία εφημερίδας
Λούλα Αναγνωστάκη, φωτογραφία παλιάς εφημερίδας

Όταν ο ποιητής μετακόμισε στο κέντρο της πνευματικης (και πολιτικής) ζωης, δεν

άλλαξε, ουτε χώρο ούτε συνήθειες : αν και καθόλου λιγότερης αξίας σημασίας και

ταλέντου, απο τον εδερφό της, τον είχε πάντα στη πρώτη και πιο προβεβλημένη θέση.

Περνώντας τη γραμμή, πέρασε δίπλα πάλι και ήρθε κοντά του – το διδυμο Μανόλης –

Λούλα θα μένουν στον ίδιο χώρο μέσα μας,θα μιλούν την ιδια γλώσσα θα χουν κοινη

στάση.

Μανόλης Αναγνωστάκης, στην οδό Ρούσσου Χούρδου 4-ποζάρει μπροστά σε συνθήματα (4.3.1989 Ηράκλειο)
Μανόλης Αναγνωστάκης, στην οδό Ρούσσου Χούρδου 4-ποζάρει μπροστά σε συνθήματα (4.3.1989 Ηράκλειο)

Η ήττα δεν ειναι για τους νικημένους, η ζωή δεν αναγνωρίζει κερδισμένους : το

καθημερινό μας ψωμί, ειναι ζυμωμένο μ΄ αλάτι και νερό μα το προζύμι γίνεται με το αίμα

και δάκρυ μας μα και την απαντοχή αυτών που εφυγαν.

Ο Ποιητής δοκιμάζει την κλειδωμένη πόρτα ( Ηράκλειο 1989)
Ο Ποιητής δοκιμάζει την κλειδωμένη πόρτα ( Ηράκλειο 1989)

Ο Γιωργος Χεμώνάς, σε άλλη διάσταση, σε διαφορετική κατεύθυνση και <τεχνικές

προδιαγραφές>, εμφανίζεται «απο καιρού εις καιρόν» σαν μια φωνή αμφισβήτησης, δε

θέλει να πείσει για τίποτα μα να δώσει λέξεις και φράσεις συζήτησης : για να

καταλάβουμε, πέραν της κοινωνικής και πολιτικής πρακτικής, υπάρχει αυτός που νοιώθει

, αυτός που αντιδρά και παθαίνει και πεθαίνει (αναπόφευκτα και τελικά)…

Γιώργος Χειμωνάς, έμεινε στη μνήμη ως συγγραφέας μεγάλων δυνατοτήτων
Γιώργος Χειμωνάς,συγραφέας μεγάλων δυνατοτήτων

 

ΣΕΛΙΔΕΣ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

ΣΕΛΙΔΕΣ  ΤΟΥ 2010…

Ανακαινιση, σκληροι τρόποι...
Ανακαινιση, σκληροι τρόποι…

Μα τρέχει τόσο γρήγορα ο καιρός;

Ξεφύλλιζα το ημερολόγιο του 2010, δίαβαζα:

5 45 π.μ. ξημερώνει άλλη μια μέρα θα έχει τη σημασία που θα της δώσουμε.

Θα ναι όπως θέλουμε κι όπως θα τύχει; Ίσως μπορούμε να την σχεδιάσουμε, να της

προσθέσουμε ήχους θορύβους, μουσικές, λόγια. Μια μέρα είναι ας την κάνουμε δική μας

ας προσφέρομε και στους άλλους αν αξίζει τον κόπο/

σπάνια ξυπνάω πολύ νωρίς χωρίς κακή διάθεση

Αρχάνες, κάποτε επιχειρήθηκαν ωραίες επεμβάσεις...
Αρχάνες, κάποτε επιχειρήθηκαν ωραίες επεμβάσεις…

Με επηρέασε ένα βιντεάκι εκπληκτικό, που έβαλε το “Τελώνιο” θέμα

(όπως μπορείτε να διαπιστώσετε):

ο σχεδιασμός ενός ερειπωμένου σπιτιού,

όταν υπάρχει ταλέντο και διάθεση γίνονται θαύματα

-ήταν εξαίρετος ο σχεδιαστής- σαν να έλεγε,

ας αλλάξουμε τα πάντα γύρω και μέσα μας

(γίνεται και χωρίς να κατεδαφίσουμε)

Είναι πρωτότυπη σκέψη απλή, δεν μας επιτρέπει άλλοθι

ας προσπαθήσουμε με ήχους, με χρώμα, με όνειρο…

2016-09-03 14.07.09
Ανακαινιση στον Αγιο Νικόλαο, στο παραδοσιακό κτίσμα προστέθηκε, μαι παλιά ανέμη, που εγινε μύλος…

ΣΤΙΧΟΙ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ…

Ο ΑΛΚΜΑΝ επιμένει, ας είναι στο περιθώριο, τραγουδά με τη φωνή φίλων πολλές φορές: σήμερα 9 Σεπτεμβρίου,   του Γιώργου Κ. (δεν θέλει να γράψω τ΄ομομά του, καθ΄ ότι δικαστικός)

Φθινοπωρινο Ηράκλειο, Λότζια: ένας Ατλαντας κρατάει τη γη (από τοΠικαντίλι στην Κρήτη)
Φθινοπωρινό Ηράκλειο, Λότζια: ένας Άτλαντας κρατάει τη γη (από τοΠικαντίλι στην Κρήτη)

ΣΤΙΧΟΙ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

 

Μια σου λέξη με τους  ήχους

από χίλια δυο κοχύλια

σαν τραγούδι που το λένε

τα δυο κόκκινά  σου χείλια

 

Μια σου λέξη φουρτουνιάζει

κι είναι η θάλασσά δική  σου

κι η βάρκα μου σκαμπανεβάζει

και γω χάνομαι μαζί σου

 

Μια σου λέξη σαν το κύμα

που φουσκώνει και βουίζει

στα πού ψηλά  με πάει

και στα βάθη με ποντίζει

 

Μια σου λέξη σαν το χάδι

σαν λουλούδι μυρισμένο

άχνη της αγάπης έχει

κι έναν όρκο ξεχασμένο

20170902_122936
Παραδοσιακό μουσικό όργανο της Ανατολής (από την έκθεση στον Αγιο Μάρκο, συλλογή του Ρος Ντέυλυ)

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Οι 5+1 «Πολιτισμοί»παρουσιάζουν την πλούσια έκθεση παραδοσιακών μοσικών οργάνων , του Ρος Ντέυλυ. Ο γνωστός  μουσικός και Κρητικός από επιλογή, μα ςεκπλήσσει για μιαν ακόμα φορά. Πως και που τα βρήκε  όλα αυτά ; 

Όποιος φελά, παντού φελά (λέει ο κόσμος)

(φελά=οφελεί)

Εικόνα2415
Ο Ρ.Ντέιλυ, με την Θεατρική ομάδα των δικηγόρωνς,(αριστερα Γ ιώργος Μαρκόπουλος, στη Μέση Μιχαλη Ασκορδαλάκης)

 

 

ΑΥΓΟΥΣΤΕ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΜΗΝΑ…

 

ΣΤΙΧΟΙ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ
Πεταλούδες υφάλμυρες
Μάτια βουρκωμένα
Χρυσόσκονη στα δάκτυλα
Χέρια απλωμένα

Απο μεςα σκαλώνουν πατώματα
Στον οικο της Βαβέλ
Και τ´αρώματα φοράνε
Της Κοκό Σανέλ

όλα τα νησιά
Στην πράσινη θάλασσα
Όλα τα χρώματα
Ερώτων που χάλασα

Το τόξο τεντώθηκε κι έσπασε η χορδή
Κι η αγάπη που πληγώθηκε τον δρόμο δεν θα βρει

Τασυννεφα...
Τα σύννεφα του Αυγούστου …

Μην το πεις κι αν το δεις

– Είναι ψεύτικο θαύμα

Στη λαχτάρα που φυλαγες

κι έκανες τάμα

Εποχή μ´ενοχες και μεγάλες εκπτώσεις

Πλήρωμές μετρητοίς προτιμάς και με δόσεις
Κι αμφιβάλλεις ας παίρνεις πολλα λίγα δίνεις

Διαλεγεις ποτά και τους πόθους σου σβήνεις

Εισαι αθώος πολύ μα και ένοχος τόσο
Ας προσφέρεται προτιμώ να πληρώσω


Με μια μονάχα σου ματιά

κια μ´αναψες φουνάρα

Και να τη σβήσω δεν μπορώ

και μ έπιασε τρομάρα

Πανσεληνος στον Αγιο Νικόλαο
Πανσέληνος (Αυγούστου) στον Αγιο Νικόλαο


Έριξες  Μολότοφ το πρωί

Λαμπαδιάσεις το μεσημέρι
Κι η νύχτα ´ολα τά καψε
Και ποιος νερό να φέρει

ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ – ΤΣΙΚΑΛΑΣ : ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ – ΤΣΙΚΑΛΑΣ  ΤΙΜΗΤΙΚΗ  ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Εικόνα1193
Αριστερά Μ.Φαρσάρης, δεξιά Γ.Μαρκόπουλος

Πραγματοποιήθηκε με μαγάλη  επιτυχία στο Οροπέδιο Λασιθίου τιμητική εκδήλωση για τον Γιώργο Μαρκόπουλο και τον Μανόλη Τσικαλά.

Έγκριτοι δικηγόροι του Ηρακλείου και οι δυο, έγιναν γνωστοί στο ευρύτερο κοινό από τις παραστάσεις της θεατρικής ομάδας του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου, που είχαν επαγγελματική αρτότητα και εξαίρετες ερμηνείες.

Ξεξιά Γ.Μαρκόπουλος
Ξεξιά Γ.Μαρκόπουλος

Ο πρώτος (Γ.Μ.) που σπούδασε  Νομική  και Θέατρο στην Θεσσαλονίκη, σκηνοθέτησε υποδειγματικά όλες τις παραστάσεις, αλλά είναι και θεατρολόγος και ερευνητής , και στέλεχος παλιότερα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Δήμαρχος Τζερμιάδω(ν).

Σκηνή από το έργο του Καζαντζακη, ο Τσικαλάς στο κεντρο (πίνακας του Ρουσσέτου Παναγιωτάκη)
Σκηνή από το έργο του Καζαντζακη, ο Τσικαλάς στο κεντρο  δεξιά Μ.Σφακιανάκης  Ν. Φαρσάρης (πίνακας του Ρουσσέτου Παναγιωτάκη)

Ο δεύτερος (Μ.Τ) έδωσε δείγματα ενός εξαιρετικού υποκριτικού ταλέντου, αλλά  είναι καιπαραδοσιακός  ποιητής  με πηγαία έμπνευση (έχει εκδόσει δύο εργασίες του που είχαν σημαντική απήχηση), αλλά και ζωγράφος (ναϊφ) και γλύπτης.

Εικόνα7217
Μ.Τσικαλάς, με το έργο του ΜΕΡΤΕΜΙ

Κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση ήταν ο κ. Μιχάλης Σφακιανάκης, διαπρεπής δικηγόρος αλλά και μέλος της Θεατρικής Ομάδας , ενώ χαιρέτισαν και μίλησαν πολλοί παράγοντες του Οροπεδίου.

 

Εικόνα2415
Από δεξιά Ρ.Ντέϊλι (έγραψε μουσική για μια παράσταση)Μ.Ασκορδαλάκης(έπαιξε στον Καπετάν Μιχάλη), Μ Μαρκόπουλος

Εκτεταμένη παρέμβαση έκανε ο καθηγητής πανεστημίου κ. Κασσωτάκης, ενώ παρευρέθηκε ο παλιός Πρόεδρος του Δικηγορικού τους Συλλόγου κ. Μιχάλης Φαρσάρης, που ίδρυσε κάποτε (1993)μετά  από εισηγηση του Γ.Μαρκόπουλου, την καλλιτεχνική αυτή ομάδα των νομικών.

Η κ. Κατερίνα,Αποστολάκη - Ξηριτάκη, εξαιρετική στην παράσταση ΠΛΟΥΤΟΣ
Η κ. Κατερίνα,Αποστολάκη – Ξηριτάκη, εξαιρετική στην παράσταση ΠΛΟΥΤΟΣ

Ο ΑΛΚΜΑΝ συγχαίρει τους τιμηθέντες, που πολλές φορές παρουσίασε (το έργο τους) αναλυτικά στο παρελθόν, από το διαδίκτυο ή την τοπική εφημερίδα ΤΟΛΜΗ

Δισέλιδο της ΤΟΛΜΗΣ, αφιερωμένο στην παράσταση των Δικηγόρων- Τρίτη 1 Ιουλίου 1997
Δισέλιδο της ΤΟΛΜΗΣ, αφιερωμένο στην παράσταση των Δικηγόρων- Τρίτη 1 Ιουλίου 1997

 

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ : ΣΤΙΧΟΙ ΑΓΑΠΗΣ

Κάρτα πρόσκλησης της εκθεσης του Μανόλη Σαριδάκη στον ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΥΚΛΟ-Κολωνάκι
Έργο  του Μ ΣΑΡΙΔΑΚΗ(η βάρκατου δεν έχει κουπια…)

Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ

 

Ψήγματα χρυσού

ασημένιων αισθημάτων

Ζάλη γλυκειά

μουδιάζει εκτάσεις

του σώματος

Κι ο νους ταξιδεύει :

βάρκα με πανιά

κουπιά

και  τιμόνι

 

17.8.2017

Το παλιό λιμάνι, λάμπει -Ηράκλειο 2.2.2016
Το παλιό λιμάνι, λάμπει -Ηράκλειο (2016)

 

Ο ΠΟΛΥΡΟΒΙΘΑΣ – ΤΟ ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Ο   Π Ο Λ Υ Ρ Ο Β Ι Θ Α Σ

Ενθύμηση:  Τάκη Βικ.Παππά και Τάκη Κουλάνδρου

ιδανικών εκφραστών της μεγάλης ουτοπίας, των φοιτητικών χρόνων

 

Το γουρούνι κάνει «ούι-ούι»

και «μου…μου» κάνει το βούι

κι κοτούλα κο-κο -κο

όταν κάνει το αυγό

κι η γιαγιάκα όλο γκρινιάζει

όταν τα κουκιά της βράζει

Μα θα πει το παραμύθι

ξεκινάει με το ρεβίθι

που θα πρέπει να φυτρώσει

πλούτη αμέτρητα να δώσει

Το καλό μας παλικάρι ένα βρήκε το’ χει πάρει

Κάποτε στην Ανατολή ζούσε με το παιδί της

κάποια γυναίκα πάμφτωχη – το ΄χε πάντα μαζί της

γιατί εξενοδούλευε στις μεγαλοκυράδες

έπλενε και καθάριζε τους έκανε μπουγάδες

Scan 11
Ο Βασιλιάς ήταν λιγάκι αμπάσος….

σε λίγο που μεγάλωσε το΄στελνε στο σχολείο

κι έμαθε γράμματα πολλά του΄δωσαν και βραβείο

 

Κι ‘ένα ρεβίθι του ΄τυχε κάποτε να μαζέψει

και ρώτησε τη μάνα του τι βγάνει αν το φυτέψει

Πήρε κοντύλι και χαρτί – για να υπολογίσει

αν το φυτέψει άραγε – τι θα΄χε να κερδίσει ;

κι όταν τάπάντησε αυτή – “καθ΄ ένα δίνει δέκα”

σημείωσε προσεκτικά – τι του΄ πε η γυναίκα

 

Τα υπολόγησε μετά – τα δέκα αν θα φυτέψει

εύκολα βρήκε πως εκατό- θα χουνε ξετελέψει …

 

Καλός αν ήσουν μαθητής μπορούσες να μαντέψεις

τα εκατό δίνουν μετά χίλια αν τα φυτέψεις

Κι άρχισε να ζαλίζεται σαν έφτασε τα μύρια

κι ύστερα χιλιάδες εκατό μετά εκατομύρια…

Ήταν η αριθμητική σωστή και πλούσιος είχε γίνει

κι΄ένα ρεβίθι μοναχά στην τσέπη του έχει μείνει

Οι πράξεις ήτανε σωστές μα του’ λειπεν η πείρα

“τα χίλια τ΄ άπιαστα πουλιά δεν κάνουνε μια λίρα”

 

Κι άρχισε να το διαλαλεί πως έχει πλούτη τόσα

όσα του δίνουν οι σοδειές τω ρεβιθιών σε γρόσα

 

Τελάλη διάταξε να πει πως θέλει να νοικιάσει

χώρο για τα ρεβίθια του κι όσο να ΄ναι να πιάσει

 

Όμως δεν βρέθηκε κανείς με αποθήκες τόσες

και πήγε στην πρωτεύουσα μήπως και βρει καμπόσες

Και το ΄μαθε κι ο βασιλιάς που ήτανε κι αμπάσος

και ζήτησε να τονε δει τον πλούσιο και καπάτσο

Ο νέος τ΄άρεσε πολύ και σκέφτηκε την κόρη

που είχε την μονάκριβη να παντρευτεί τ αγόρι

 

Το ΄πε στον Πολυροβιθά κι η Νένα θα την φέρει

κι αυτός τρελάθηκε γιατί έλαμπε σαν αστέρι

Καταξάνθα είχε τα μαλλιά τα χείλη κοραλλένια

και μιαν ελιά στο μάγουλο τον έβαζε σε έγνοια

-”Για χώρους μην ανησυχείς πολλούς εγώ θα κτίσω

και τους καρπούς που μάζεψες θα τους τακτοποιήσω”

Ο Βασιλιάς του δήλωσε και ζήτησε να πάνε

στη χώρα του και τους γονιούς πρέπει να συναντάνε

Πικασό, το τσίρκο (γαλάζια αποχή)
Πικασό, (γαλάζια αποχή)

Μόλις το μάθουνε κι αυτοί και δώσουν την ευχή τους

αμέσως γάμος θα γενεί και θα ναι όλοι μαζί τους

Γιατί κι αν είναι άρχοντες μεγάλοι οι δικοί του

αυτός είναι ο Βασιλιάς στην χώρα τη δική του

Μα πριν να ξεκινήσουνε στου Ροβιθά τη χώρα

ζήτησε ο νιος να πάει μπροστά τουλάχιστον μιαν ώρα

-”Πρέπει να πάω πιο μπροστά να τους ειδοποιήσω

μην πάθουνε τραμπάκουλο μαζί σας σαν γυρίσω”

Κι έφυγε αμέσως πιο μπροστά και πέρασε πεδιάδες

πολλές χιλιάδες βόσκανε τετράπαχες γελάδες

 

Απ ΄τους βουκόλους ζήτησε να πουν αν τους ρωτήσουν

για τα παχιά γελάδια τους ποιου είναι ν’απαντήσουν

«Είναι του Πολυροβιθά που  είναι  καλός κι ωραίος

Γιατί θυμώνει ο Βασιλιάς και κόβει το κεφάλι

σ΄όποιον αυτό δεν θα του πει , θα ΄χει μεγάλο χάλι

Ο νέος χρόνος σβήνει τον προηγούμενο...
οι `ερωτησεις  δεν ήταν Εύκολες…

Μετά πιο κάτω πήγε και συνάντησε χιλιάδες

κατσίκια μα και πρόβατα στις πράσινες κοιλάδες

Απ΄ τους βοσκούς εζήτησε τα ίδια με τους άλλους

είναι δικά του να του πουν, αλλιώς θα βρουν μεγάλους

μπελάδες από το Βασιλιά που γρήγορα θυμώνει

μα αν πουνε Πολυροβιθάς καθένας τους γλυτώνει

Και στα λιβάδια που έτρεξε τα στάχια κυματίζαν

από σπαρτά ατέλειωτα που οι γεωργοί φροντίζαν

Τα ίδια πάλι και σ αυτούς, που τόσο φοβηθήκαν

που ότι θέλησε να πουν αμέσως το δεχθήκαν

 

Μα τέλος έφτασε μακριά πυργόσπιτο μεγάλο

είδε που πιο λαμπρό στον κόσμο δεν είχε άλλο

 

Ο υπηρέτης τ΄άνοιξε του ΄πε να περιμένει

γιατί ο Αφέντης είχε την κουβέρτα του απλωμένη

Στον κήπο του ν΄ αναπαυτεί είναι μεγάλος Δράκος

ίσως να θέλει να σε δει δεν του αρέσει ν αδικεί

Και φάνηκε, πράσινος ήτανε και τα μαλλιά γαλάζια

τα μάτια του αστράφτανε σαν να ΄τανε τοπάζια

Και τι γυρεύεις από δω καθόλου δεν φοβάσαι;

τον ρώτησε, κι απάντησε – “ Είμαι να με λυπάσαι

λογάριασα δεν έκανα λάθος ίσως κανένα

και να πληρώσω προσπαθώ πάρα πολλά σπασμένα…”

-” Του είπε ο γίγαντας μετά : Θα ΄χεις μιαν ευκαιρία

θα σε ρωτώ κι αν απαντάς πολλά θα χεις βραβεία :

τον Πύργο και τα πλούτη μου αλλιώς δεν θα γλυτώσεις

τα λάθη σου πολύ ακριβά θα πρέπει να πληρώσεις

Οι ερωτήσεις δώδεκα βάλε τα δυνατά σου

για να γυρίσεις νικητής πίσω στα γονικά σου…”

-
-”Εν τάξει ας αρχίσουμε…-”Πες μου λοιπόν το ένα ;”

-”Ένας μονάχα ο Θεός, δεν ξέρω άλλον κανένα !”

-”Και τι θα πεις για το διπλό ;”-Να δυο ξέρει καθένας

-56-
το βόδι βγάζει κέρατα”
-’Συνέχισε το τρία ;

-”Ο τρισυπόστατος Σταυρός, τον έχουμ΄όλοι χρεία”

-”Καλά τα πας το τέσσερα ; Πως σ΄έπιασα λογιάζω!”

-”Τεσσαρορόγα η γελάδα μας…””– Το πέντε τώρα βάζω’

-’Το χέρι πενταδάκτυλο !” -”΄Εξι, σωστά μετράω ;”

-”Της Πούλιας τ΄άστρα θες να πεις””-Εφτά , σε ξεγελάω ;”

-”Εφτά τα θαύματα κι εφτά σοφούς γνωρίζω μόνο”

-”Περνάς και φτάνεις, λέγε οκτώ ; “-”Χταπόδι, δεν τελειώνω ;”

\

-”Υπομονή μικρή το εννιά :”-”Εννιάμηνη γυναίκα”

-”Θαρρώ πως μου τα λες σωστά, έχει σειρά το Δέκα ;”

-”Πουλάρι στο δεκάμηνο,μην φτάσεις το σαράντα !”

-”Το έντεκα ;” -”Σε τόσους μήνες γίνεται το μοσχαράκι πάντα”

-”Τελειώνω πες το δώδεκα ;” – “Οι μήνες κι οι Αποστόλοι”

Ο Δράκος του πε πως σωστά ήτανε και θα χαρούνε κι όλοι

 

Άφησε στο μικρό τα πλούτη του και τα υπάρχοντά του

και τ΄όνειρό του έγινε πραγματικό μπροστά του

Παντρεύτηκε την όμορφη – άσπρη ΄ταν σαν το χιόνι στην κλίνη

δεν ξεχώριζε απ΄το λευκό σεντόνι

Μα έλαμπε και φώτιζε τη νυφική παστάδα

τις νύχτες δεν χρειάστηκαν λύχνο κερί ή λαμπάδα…

Και κάνανε πολλά παιδιά κι απόκτησαν εγγόνια

τι κι αν δεν είμαστε κοντά κι αν πέρασαν τα χρόνια…

….

Τ΄ άκουσες το παραμύθι που΄χε το μικρό ρεβίθι

δίχως βάτραχο μικρό

δίχως πρίγκιπα καλό

δίχως μαγικό (ν) αυλό :

 “Με ρεβίθι ρεβιθάκι

γέμισε το σακουλάκι «

 Είπε η Βάβω … χασμουρήθηκε

κι αμέσως εκοιμήθηκε…