Επιλογή από: Βασίλης | 26 Ιουλίου 2010 στις 20:24
Από την ύλη των χθεσινών εφημερίδων ξεχωρίσαμε και αντιγράφουμε:
( εισαγωγή σε κείμενο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ 25.7.2010)
Μνήμη Μανόλη Αναγνωστάκη
Του Κατερινας Σχινα
Πέντε χρόνια πέρασαν από τον θάνατο του Μανόλη Αναγνωστάκη και δεν τον θυμηθήκαμε όσο του έπρεπε. Δεν ξέρω αν κιόλας τον ξεχάσαμε, αλλά η σιωπή αυτής της επετείου μάλλον δεν συνόρευε με τη δική του. Γιατί, καθώς είχα γράψει και παλιότερα, υπάρχουν λογιών και λογιών σιωπές. Οι σιωπές της λησμοσύνης και η σιωπές της μνήμης. Οι σιωπές της αδεξιότητας και οι σιωπές της επίγνωσης. Από τη σιωπή του αγάπησα κι εγώ τον Μανόλη Αναγνωστάκη. Οχι την πολυθρύλητη συγγραφική, αλλά την άλλη· εκείνη, στην οποία βυθιζόταν όντας πλάι στους φίλους του και που την έσπαγε στιγμές στιγμές με την πιο καίρια παρατήρηση, ένα αστείο, μια λέξη. Και ξαφνικά, ήταν σαν να ’μπαιναν τα πράγματα στη θέση τους, οι συζητήσεις που ξεστράτιζαν να ’βρισκαν τον πυρήνα τους, οι άνθρωποι να ξανασυναντιούνταν με το κέντρο τους.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η συνέχεια στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ 25.7.2010
Μανόλης Αναγνωστακης στο Ηράκλειο 4.3.1989/ στο αρχιτεκτονικό γραφείο της Ρούσου Χούρδου
Ενότητα/ες: Επιλογές, Κείμενα | Ασχολίαστο »
Επιλογή από: Βασίλης | 26 Ιουλίου 2010 στις 7:53
Σούρουπο στην Κυτροπλατεία 25.7.2010
Στην παραλία ενώ το φως χαμηλώνει
Η θάλασσα αντανακλά
έναν ουρανο θαμπωμένο
κι οι κορυφογραμμές αλλάζουν χρώμα
Ο φλοίσβος χαράζεται
από τις φωνές των παιδιών
κι η διαθεση σιγοπετά
μα που να παει;
Η Σελήνη χαμογελά
οι σκέψεις γυρίζουν πίσω
στην ακατέργαστη
αμήχανη εφηβεία
‘Όμοιες εικόνες
άλλες αντιδράσεις
πολλά στοιχεία κοινά
τόσο ίδια
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Χτες, το φεγγάρι προβάλε πριν σκοτεινιάσει…
Λέξεις κλειδιά: Αισθήματα
Ενότητα/ες: Επιλογές, Στίχοι | Ασχολίαστο »
Επιλογή από: Βασίλης | 24 Ιουλίου 2010 στις 10:05
Αφιερωμένο: στα κορίτσια που περιμένουν
και στ΄ αγόρια που δεν μιλούν
Η Α Γ Α Π Η
Λαχταράς την αγάπη
και προσμένεις να ΄ρθει ;
να το ξέρεις δεν θα΄ναι
‘οπως το’ χεις σκεφτεί !
Μην βιαστείς δεν γνωρίζει
δαφορές κι εποχές
και ποτέ της δεν βάζει
με το αύριο το χθες
Να μετρά δεν γνωρίζει
κι όταν ρίχνει ζαριές
δεν ζυγιάζει ποτέ της
τις καλές με κακιές !
Ακριβή ντελικατη
και φτηνή σαν τη θες
όσοι την περιμένουν
θα΄χουν πίκρες-χαρές
Μα κανείς δεν θα μάθει
ποιος μπορεί να το πει
χτες δεν ήρθε κοντά μας
πότε πια θα φανεί ;
Λαχταρά την καρδιά μας
είναι καπου κοντά ;
θα κτυπά θα φοβάται
και πιο πριν και μετά !
(συνεχίζεται)
Α.Κονόβα : Έρως και ψυχή (1777) / Μουσείο Λούβρου
Λέξεις κλειδιά: Αισθήματα
Ενότητα/ες: Επιλογές, Στίχοι | Ασχολίαστο »
Επιλογή από: Βασίλης | 23 Ιουλίου 2010 στις 11:23
Αστυνομική και φιλολογική έρευνα
Μ.Καρέλης πριν πολλά-πολλά χρόνια, όταν
ήταν ενεργεία Δήμαρχος και δημοσιογράφος
____________________________________________
Το Ηράκλειο παραμένει σχετικά μικρό όσο και μεγάλο. Μπορεί να συναντήσεις τυχαία πολλούς ή να χάσεις αρκετούς για πολλά χρόνια. Το περιορισμένο κέντρο του, αναλλοίωτο από τον 16ο αιώνα, βοηθάει την επαφή, τουλάχιστον των νέων και αυτών που δεν έχουν μόνιμα απομακρυνθεί στην περίμετρο ή τα μακρινά προάστια, η τα χωριά. Ένας ηλικιωμένος εύσωμος κύριος, που επιμένει να κινείται στην παλιά πόλη, είναι ο παλιός της δήμαρχος κ. Μανόλης Καρέλλης, γνώστης των καλών σημείων και εραστής της καλής συντροφιάς και του καλομεγειρεμένου φαγητού. Στην τελευταία τυχαία συνάντηση στο ουζερί του ‘Κατσίνα”στο λιμάνι, μας χάρισε το τελευταίο του πόνημα, που αφορούσε στην πατρότητα των σχολικών βιβλίων του ζεύγους Καζαντζάκη του 1914. Μια φιλολογική λεπτομέρεια κίνησε το ενδιαφέρον του παλιού δημοσιογράφου, που ερεύνησε με προσοχή τα στοιχεία που μπόρεσε να προσεγγίσει. Ως πολύπειρος ρεπόρτερ κατέληξε στο συμπέρασμα του μετά από πολύ κόπο, και το διατύπωσε με κατηγορηματικό τρόπο, όπως συνήθιζε ως πολιτικός. Δεν μας έπεισε να γιατί: ο Καζαντζάκης υποτιμούσε το είδος, ήταν ένα πάρεργο, κυρίως για βιοπορισμό, δεν θα τον ενδιέφερε να αποδοθούν σ αυτόν, ίσως προτιμούσε να θεωρούνται έργα των συζύγων του.
Αλλά ο μεγάλος κρητικός συγγραφέας, ήταν ποταμός, μπορούσε εύκολα να γράφει οτιδήποτε και τα σχολικά βιβλία ήταν γι αυτόν παιγνίδι (όπως αναφέρει ο ίδιος), αντίθετα από τις γυναίκες του, που έγραψαν πολύ λιγότερα έργα και δεν ήταν οπωσδήποτε “πολυγράφοι συγγραφείς”.
Μοιάζει αστυνομική η έρευνα, του κάποτε διευθυντού της μαχητικής “ΑΛΛΑΓΗΣ” γι αυτό και ο τίτλος, τα σχολικά βιβλία δεν προσθέτουν ουσιαστικά στον ποιητή της Οδύσσειας, ούτε συμπληρώνουν το απίθανης έκτασης δημιουργικό του έργο, ίσως δείχνουν την διάθεση βοήθειας στις δυο συζύγους του, που η πρώτη (η Γαλάτεια) ήταν φαίνεται φρένο και η άλλη γκάζι (Ελένη) στην δημιουργική πορεία (και διάθεση) του πασίγνωστου συγγραφέα.
Καζαντζάκης και Μελίνα, μια ακόμα γυναίκα που έπαιξε ρόλο, στην διάδοση του έργου του
Ενότητα/ες: Βιβλιοπαρουσίαση, Επιλογές | Ασχολίαστο »
